คุณชาย Superstar

"ได้สิครับ~ แต่ช่วยรอสักครู่นะครับ"

เขายิ้มตอบ

เนื่องจากแถวๆนั้น มีร้านอาหาร ร้านขนม

ร้านน้ำ กันเยอะแยะเต็มไปหมด

ผู้คนนั้นเห็นเขาเดินไปสั่งอาหารนั้นก็...

"พี่อู เขาคงหิวสินะ~"

"ถ้าพี่เขาพูดออกมาว่าหิว เดี๋ยวฉันจะเป็นคนเหมาทุกอย่างให้พี่เขาเลย"

"ไม่จำเป็นไหมล่ะ

พี่เขาออกจะโคตรรวยขนาดนั้น"

"น่าสงสารจังเลย~

พี่เขาคงจะหิวจริงๆสินะ~

ถึงได้ไปสั่งอาหารทุกร้านซะขนาดนั้น~"

"~T_T~"

เขานั้นก็ได้เดินไปสั่งอาหารและน้ำ

ร้านอาหาร

"พี่ครับ ผมขอเหมาหมดเลยนะครับ"

เขาพูดเสียงยิ้มแย้ม

"อะไรนะครับ? ได้ครับๆ!"

พ่อค้าตกใจ

และเขาก็เหมาทุกร้าน ทำเอาพ่อค้า แม่ค้า

ต่างก็ตกใจกันหมด แต่ก็ยินดี...

จากนั้นเขาก็เดินมาที่ๆเดิม

"ใครที่จะลายเซ็นและขอถ่ายรูปกับผม

มาได้เลยนะครับ แต่หลังจากที่ได้แล้วนั้น

ทุกๆคนไปกินอาหารกันให้เต็มที่เลย

นะครับ หรือว่ามีคนที่ไม่ได้จะมาขอลายเซ็นและขอถ่ายรูปกับผม

ก็ไปกินอาหารกันได้นะครับ"

เขาพูดอย่างยิ้มแย้ม

(พูดยาวเกิ๊นน ><)

ผู้คนได้ยินสิ่งที่เขาพูดแล้วนั้น

ยิ่งกรี๊ดกร๊าดเขากันหนักขึ้นไปอีก~

และคนที่มาขอเขาถ่ายรูปนั้นก็เยอะมากๆ

ทำให้ข่าวนั้นได้ทั่วถึงทั้งมหาลัยกันเลย

ทีเดียวและผู้คนก็เริ่มมากันมากขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนคนที่ได้ถ่ายรูปและลายเซ็นแล้วนั้น

ต่างก็ไม่ยอมออกไปไหนเลย

ทำให้ผู้คนต่างก็เรียกการพบเขาครั้งนี้

เป็นแฟนมีตติ้งกันเลยทีเดียว

11:30 น.

และแล้วเวลาก็ได้มาถึงสิบเอ็ดโมงครึ่ง

แต่แฟนคลับนั้น ก็คงยังอยู่ 

เพราะการที่จะได้เจอกับเขานั้น ไม่ใช่เรื่อง

ง่าย พวกเขาก็เลยนั่งดูเขาทั้งวันเลย

เขาเริ่มพูดด้วความสงสัย

"วันนี้ทุกคนไม่มีเรียนกันงั้นเหรอ?"

"ไม่มีค่ะ~"

พวกเธอตอบพร้อมกัน

"อย่าให้รู้ว่าโดเรียนกันนะครับ ฮ่าๆ"

เขาหัวเราะ

ทุกคนต่างก็หัวเราะไปด้วย

"วันนี้พี่มาทำอะไรงั้นเหรอคะ?"

แฟนคลับคนนึงถาม

ส่วนอีกมากมายก็ตั้งใจฟังกันสุดๆ

"น้องสาวมาสอบเข้ามหาลัยน่ะครับ"

เขาตอบตามปกติ

"งั้นเหรอคะ?"

"นั้นสิๆ ได้ข่าวว่าพี่เขามีน้องสาวด้วย"

"เป็นข่าวจริงสินะ~"

"เอาซะอยากเห็นหน้าน้องเขาเลย~"

เขาก็เริ่มถามอีกครั้ง

"ไม่ไปกินข้าวกันเหรอครับ?"

เขาถามด้วความเป็นห่วง

"ถ้าพี่ไม่ไปไหน

พวกเราก็จะอยู่ที่นี่แหละค่ะ~"

แฟนคลับตอบ

"ไม่ได้นะครับ ทุกคนต้องไปกินข้าวเที่ยง

กันนะครับ เดี๋ยวพี่ก็จะไปด้วยเหมือนกัน"

เขาตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"หรือว่าทุกคนจะไปกับพี่ด้วย?"

เขาถาม

"ไม่หรอกค่ะๆ"

ทุกคนต่างก็ปฏิเสธด้วยความเกรงใจ

"ง้้นเหรอ?

งั้นก็ไปกินข้าวกันด้วยนะครับ"

เขาพูดไปยิ้มไป

"END"