เทียบเลียนิ้วหัวเเม่โป้งที่ยกขึ้นปาดเืจากรอยบาดตื้นข้างลำคอ การเคลื่อนประชิดตัวที่รวดเร็วของชาติทำเอาเขารับมือหลบหลีกเเทบไม่ทัน
" อย่าเหม่อซิครับ เดี๋ยวคอก็เเหว่งหรอก จะหาว่าผมไม่เตือนไม่ได้นะ หุ หุ " เ้าชาติส่งสายตาระริกระรี้เเต่ทุกความเคลื่อนไหวของเทียบยังอยู่ในการจับจ้อง
มือข้างซ้ายกำกระชับเคบาร์คมกริบ อีกข้างคล้องคารัมบิตจันทร์เสี้ยวดั่งเขี้ยวพยัคฆ์เเหลมโค้งหมุนควงไปมา ไขว้แขนตั้งท่าเป็รูปกากบาทไม่ประมาทเตรียมพร้อมเข้าจู่โจม มันก้าวขยับปลายเท้าทีละนิด พยายามเขยิบเข้าใกล้รอ่ชิงจังหวะเหมาะเพื่อเข้าโจมตีอีกครั้ง
เทียบทอดถอนใจด้วยความหนักหน่วง ส่ายหน้าก้มมองมีดซุยอันน้อยที่กำอยู่ในมือราวกับมีดของเล่น เขาเริ่มกวัดเเกว่งมันไปมา วาดมันขึ้นลงในอากาศเหมือน้าขุดคุ้ยค้นหาทุกท่วงท่าความเคยชินจากมันในอดีต ทั้งฟัน เเทง จ้วง ปาด มองผิวเผินเหมือนกำลังขีดเขียนตัวหนังสือยึกยือไร้เเก่นสารโดยมีชั้นอากาศตรงหน้าใช้เเทนแผ่นกระดาษ บางครั้งวิถีมีดนั้นเลี้ยวโค้งขึ้นลงไปมากลางอากาศมองคล้ายกับเลขแปด
เ้าชาติจับจังหวะได้อีกครั้ง มันโยกตัวหลอกจะเข้าจู่โจมทางด้านขวาเเต่กลับก้าวฉีกไปอีกทาง เมื่อได้องศาระยะทำการมันเสยคารัมบิตขึ้นบน จนเทียบต้องเอนหลังหลบไปได้อย่างฉิวเฉียด
เ้าชาติไม่รอช้าบิดเอวเหวี่ยงเคบาร์ในมือซ้ายดั่งหมัดฮุกเล็งเสียบเข้ากลางขมับกะให้ตายคาที่ จนเขาต้องก้มหัวหลบเป็พัลวัน พุ่งม้วนตัวสวนออกข้างหน้าด้วยความทุลักทุเล ยามนี้ทั้งสองได้ยืนสลับที่เปลี่ยนตำแหน่ง ต่างคนต่างมองหน้าประสานสายตา ภายในลอบประเมินคู่ต่อสู้ด้วยความเคร่งเครียด
' ไอ้โรคจิตฤทธิ์มีดสั้นนี่... เร็วมาก! บาลานซ์ร่างกายไร้ที่ติ คงเป็นักฆ่ารับจ้าง รูปแบบเข้าทำทุกครั้งล้วนเล็งตรงข้อต่อไม่ก็จุดตาย ถึงตอนนี้เเน่ใจได้แล้วว่ามันต้องเป็มือไม้ของไอ้ทรงเกียรติแน่นอน ไอ้เลวนั่นมีเเผนอะไรกันแน่ ถึง้าปิดปากน้าอิ่มให้เร็วที่สุด เฮ้อ เรานี่สิ... กลับตกกระไดพลอยโจนะโลงบ่อโคลนตามไปด้วย โชคร้ายจริง ๆ เเต่กลับเป็กำไรอย่างงามยิงปืนนัดเดียวโดนหมาสองตัวที่คาดไม่ถึงของไอ้ทรงเกียรติ ไอ้พวกข้างนอกคงโดนซื้อตัวเงินฟาดหัวไปหมดเเล้ว ห่วงก็เเต่... ' เทียบกำกระชับมีดซุยน้อยเเน่น ในสมองเเยกเเยะคิดวิเคราะห์ฉากใหญ่ภาพรวมรอบด้าน
' หุหุ จะหลบได้ซักกี่น้ำ จะหนีได้ซักกี่หน นี่รีบอยู่นะ ถ้ามีเวลาละก็... เค้าจะบรรจงเลาะฟันที่ละซี่ ถอนดึงเอ็นที่ละเส้นเลย ทั้งดวงตาสีสนิมไม่แยแสแสนดูถูกคู่นั้น ชอบ... ชอบนัก! ตื่นเต้นทุกครั้งเวลาได้ลงมือกับไอ้พวกหัวเเข็งประดับดาว อยากได้... เพื่อดาวดวงนั้น เอ๊ะ! เอาอีกเเล้วไอ้มีดของเล่นในมือนั่น มันอะไรกันนะ? ' ชาติเพ่งมองวิถีมีดที่เคลื่อนไหวในมือเทียบ มันรู้สึกราวกับว่ามีความเหมือนในความเเตกต่างเหมือนมีบางอย่างที่เปลี่ยนแปลงไป
" ขอเวลาซ้อมเเป๊ปนะ ต้องซ้อม! อ่า... ฮึบ " เทียบยืนวาดมีดน้อยสุดทู่ไปมาในอากาศเหมือนเก่า คราวนี้จังหวะออกอาวุธดูพริ้วไหวแหลมคมกว่าเดิมเริ่มเป็ธรรมชาติมากขึ้น
เ้าชาติได้ทีพุ่งเข้าหามือซ้ายจิ้มแทงตรงกลางลำตัวจนเทียบต้องยกมีดกันปัดขวาง มันเห็นดังนั้นเลยหมุนตัวกวาดเตะกลับหลัง เขาเอนหลบได้อย่างหวุดหวิดอีกครั้งเเต่เเทนที่ขาข้างนั้นจะทิ้งลงมาเพื่อรักษาศูนย์ถ่วง มันกลับตวัดวกกลับงอเข่าง้างถีบยอดอกเขาเข้าเต็มตีน ส่งเทียบลอยกระเด็นกลับหลังก้นกระเเทกพื้น
โครม!
" โอย จุกเเฮะ " เทียบหน้ายับยู่ยี่เเก้มป่องเป่าปากด้วยความเ็ป เขาต้องใช้มืออีกข้างล้วงเข้าไปในเสื้อลูบบริเวณหน้าอกที่ขึ้นสีเเดงเถือกรูปเกือกตรงเบอร์
ยามนี้ขาข้างนั้นของเ้าชาติยังคงยกนิ่งอยู่ในห้วงอากาศ มันยืนทรงตัวขาเดียวโดดเด่นอยู่ในท่าเตะตวัดพลางใช้ขาที่ยกค้างชี้กลับไปที่ตัวเขา จากนั้นใช้ปลายเท้ากระดิกลงเบา ๆ ราวกับ้าเชื้อเชิญท้าทายให้บุกเข้ามา!
เทียบดันตัวเองขึ้น เขายกมือส่งสัญญาณเหมือนขอเวลานอก เดินเข้ามาที่เปลวไฟดวงน้อยที่ส่องสว่างระหว่างทั้งสอง จุดต่อบุหรี่อีกมวนพ่นคายควันยาวขาว ตั้งท่ายกมีดกวาดไปวาดมาในอากาศตามเดิม
" ไอ้คนมีดาว! อย่าหยามกันนะ! "
" ดะ... เดี๋ยว คำนี้... กูต้องเป็คนพูด! "
เ้าชาติไม่รอชักช้า้าจบงานที่ได้รับมาไห้เร็วที่สุด มันควงคารัมบิตขว้างตรงไปหาเขาพร้อมกับทะยานตามติด เสียงมีดบินเเหวกอากาศปักคากลางเสาบ้าน หาใช่กลางหน้าผากใบโพธิ์ดั่งใจคิดไม่ มันขยับหลอกล่อเมื่อได้จังหวะเลยเหวี่ยงเคบาร์จ้วงต่ำเข้าชายโครงขวาจนเทียบต้องเอี้ยวตัวใช้มือที่ว่างเปล่าเข้ากุมข้อมือเ้าชาติเเน่นดั่งคีมเหล็ก ก่อนอาศัยเเรงปะทะใช้วิชาสองสลึงปัดพันชั่งทุ่มเหวี่ยงเ้าชาติไปด้านหลัง มืออีกข้างที่ถือมีดน้อยง้างฟันฉับตรงลำคอด้วยความเร็วสูง มุมปากเ้าชาติยกยิ้มขึ้นดั่งมันมีตาหลังรู้ทันว่าจะมาไม้นี้เลยเอียงหัวหลบได้อย่างสวยงาม มันย่อเข่าะโเหยียบคารัมบิตที่ปักค้าง ใช้เป็เเรงส่งพุ่งทะยานกลับมากวาดเท้าเตะสูงเข้าปลายคางเขาเข้าอย่างจังจนหน้าสะบัด ลอยคว้างหมุนกลิ้งนอนราบอยู่บนพื้น บุหรี่ขาวเหลือครึ่งท่อนที่คาบติดคาปากกระเด็นหายประกายไฟสีส้มเเตกกระจาย
เทียบกระเด้งตัวขึ้นยืนราวกับหลวงจีนหัวโล้นในวัดเส้าหลิน เเววตาร้อนระอุเต็มไปด้วยความโกรธเเค้น นานมากเเล้วไม่เคยมีใครมาลูบคมเขาได้ เเก้มข้างนั้นเป็รอยเเดงฉาน มือล้วงเข้าไปในปากตรวจนับฟันกรามทุกซี่ จากนั้นจับที่ปลายคางเขย่าไปมา เขาเร่งรวบรวมสมาธิจดจ่อฟาดฟันมีดเล่มน้อยนั้นในอากาศด้วยอารมณ์ไม่แยแสสนใจ
' ทำไมรู้สึกว่ามีดนั้นมันยกระดับความเร็วขึ้นไปอีกขั้น ทั้งท่ายืนขยับตัวแปลกไปอีกเเล้ว เเต่มันเเปลกตรงไหน... บอกไม่ถูก คิดไปเองหรือเปล่านะ ' ชาติเดินโยกหลอกไปมาเข้าจ้วงแทงทั้งซ้ายขวา เคบาร์ คารัมบิตทั้งปาดทั้งเสยตัดขวางขึ้นลง มีดในมือทั้งสองเล่มสอดประสานไปมาราวกับพายุหมัดของนักมวยสากลชิงเเชมป์โลกที่ปล่อยหมัดชุดไม่หยุดยั้ง ้าน็อคคู่ต่อสู้ให้ได้ก่อนหมดยกสี่ ดั่งที่ตนเองเคยลั่นวาจาไว้ก่อนขึ้นชก
ควับ ควับ ควับ ควับ ควับ
เทียบยืนตั้งท่าฝึกมีดในมือไปมาเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ล่อหลอกหลบหลีกไม่ออกเเรงเข้าปะทะ เขาพาตัวเองออกจากมุมอับในระยะสังหารที่เ้าชาติยังคาดไม่ถึงจนบางครั้งถึงกับเเอบตกตะลึงในความลื่นไหลพริ้วไหว ราวกับเด็กโดนจับทางได้ ถูกรู้ล่วงหน้าว่าจะลงมือโจมตีในทิศทางไหน
" ขอถามได้ไหมครับ? " คราวนี้เป็เ้าชาติที่ยกมือเป็สัญญาณขอเวลานอก
" ไม่! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ว่ามาสิ... "
" มีดนั่น? ขอดูได้ไหมคร้บ? "
" บอกว่าไม่... เเค่มีดจากมรดกเก่าเก็บ มากันต่อเถอะ♡ "
" เเล้วที่กำลังทำอยู่นี่ คือ? "
" หลอกให้งงไงหรือถ่วงเวลาดีนะ♡ "
" ถ้าหากรอกำลังเสริมอยู่... หุหุ ผมขอประทานโทษเเต่ต้องขอพูดให้หายดีใจ คุณเ้าหน้าที่วางใจได้เลย ภายในสิบนาทีนี้ จะไม่มีหน้าไหนเข้ามารบกวนเราสองแน่นอน ผมรับประกันได้ หุหุ ตอนนี้เหลือเจ็ดเเล้ว "
" เฮ้อ... ไอ้น้องชาย ต้องยอมรับว่าเเกเป็คนเก่ง ฉลาด มากฝีมือที่แท้ทรู เเถมทั้งยังหนุ่มยังเเน่นอีกตั้งหาก พี่คนนี้นั้น... "
" เอ๊ะ! ได้รับคำชมเเบบนี้ผมเขินเหมือนกันนะครับ หุหุ ผมก็เเค่... นิดหน่อยเอง ยังไม่เก่งเท่าไหร่หรอกครับ ถ้าเทียบกับคุณเ้าหน้าที่เเล้วละก็... ผมเเค่เร็วกว่าเท่านั้น เร็วกว่าเเค่นิดเดียวเอง นิดเดียวจริง ๆ โห... ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกครับ ฝึกจริงจังไม่กี่ปีเอง ถ้าเทียบกับคุณเ้าหน้าที่ที่เข้มงวดเเล้วละก็... ผมยังต้องฝึกอีกเยอะครับ หุหุ " เ้าชาติยืนบิดม้วนขวยเขินจนเผลอยกคารัมบิตมาถูที่เเก้มจนเือาบ
' หืม ไอ้นี่มันล้นนี่หว่า... ได้การละ ' เทียบเบิกตาโพลงเเววตาเต็มไปด้วยประกายปัญญา เริ่มมองเห็นหนทางวางเเผนการบางอย่างเพื่อล่อซื้อ
' หุหุ ไอ้ดาบไขว้ใจกระจอกคิดจะหลอกปอกไข่เเดงกิน ไม่โง่หรอกโว้ย! ' เ้าชาติหรี่ตาจนเเทบเป็รอยขีดเหมือนมองทะลุปรุโปร่งในทุกสิ่งที่ขวางอยู่ตรงหน้า
" ตลอดครึ่งชีวิตที่ผ่านมาของพี่ชายคนนี้ต้องขอบอกเลยว่าน้องชาติคืออันดับหนึ่งในบุคคลอันตรายแต่กลับ... ลึกลับบอบบางสวยงามมีเสน่ห์โดนใจที่สุดที่พี่เคยเจอ เเม่ชาติเด้งดึ๋งคนดีช่วยบอกพี่ทีว่าท่านสส. มีแผนอะไร เื่ที่เกิดขึ้นในวันนี้คืออะไรกันเเน่จ๊ะ♡♡♡ " ยามนี้เทียบเหมือนอยู่ในโหมดเสียงหล่อพ่อบ้านใจกล้าสุดสุขุม
" โอ๊ะ! ไม่หรอกครับ ไม่เลย... หน้าตาผมก็เเค่พอไปวัดไปวากะเขาได้ ผิวก็ไม่ขาว ไม่เนียนเท่าไหร่หรอกครับ ดูซิครับ ฮือ... เเผลเป็ ตรงนั้นตรงนี้ เต็มไปหมดเลย ไม่เอา... ไม่เอาเเล้ว พี่เ้าหน้าที่พอทีเถอะ ได้โปรดหยุดเถอะค่ะ ความจริงเเล้ว... เื่รบนั้นชาติชุอรไม่เท่าไหร่เเต่เื่ร่อน... อ๊ะอ๊า! พูดอะไรออกมาก็ไม่รู้ โอ้ว... นี่เห็นเเก่ที่พี่ชมว่าเด้งดึ๋งนะ ท่านสส. มีแผนอะไร น้องคนนี้เองก็ไม่รู้ น้องเเค่ทำตามคำสั่งเท่านั้น เเต่ถ้าก่อนหน้านั้นก็มีเื่ อืม... อะไรนะ ที่นี่ร้อนจัง♡ อ๋อ... ก็ไอ้คนก่อนหน้าที่จะมาบวชเป็ฝีมือของน้องคนนี้เองที่ทำรถมันตกเขา อ๊ะ! พี่หลอกใช้หนู... ว้าย! อัยย๊ะไอ้เเก่! อย่าหยามกันให้มากนักนะ! "
" โธ่... ถึงรู้ช้าเเต่รู้ตัวซะเเล้ว ดี ดี ดี ฆ่าคนในหมู่บ้านนี้ตั้งสามคน... ชาติชุอรจ๋า... สมควรตาย! " เทียบยืนปักหลักมองจ้องเ้าฆาตกรตาเขม็ง มือที่กำมีดซุยอันน้อยทิ้งเฉียงลงข้างลำตัว
' ไอ้เเก่คนนี้มันอะไรกันวะ จับทางไม่ได้เลย กลิ่นอายเเปลกประหลาดแทบเปลี่ยนจากก่อนหน้าเป็คนละคน มีเเต่ต้องบุกเท่านั้น ต้องรีบบุกก่อนเท่านั้น ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า! ' เพราะความสงสัยในใจกำลังเพิ่มพอกพูนมากขึ้นจนกลายเป็ความหวาดกลัวเข้าเกาะกิน ชาติชุอรปรี่เข้าไปเตรียมต่อสู้เเตกหักขั้นสุดท้าย แต่หล่อนกลับต้องหยุดชะงักค้างดวงตาเบิกกว้างเพราะสิ่งที่เห็นตรงหน้านั้นทำให้ต้องตกตะลึงราวกับเจอผี
' หาย! มีดในมือของมันหายไปไหน? '
266
