เวหาโอบพระพาย : ตอนที่11 เื่จริงของหัวใจ
ทางด้านของนิทราเพื่อนรักพระพาย เธอกำลังคิดหาวิธีที่จะทำให้เขาทั้งสองคนนั่นคือ เวหาและพระพายได้กลับมารักกันอีกครั้ง นิทรานิ่งคิดอยู่นานจึงได้โทรหาธรเพื่อนสนิทของเวหา เพราะทั้งคู่ก็สนิทกันพอสมควรในสมัยที่พระพายกับเวหายังคบกันเพราะต่างเป็เพื่อนสนิททั้งคู่ หากแต่ไม่ได้ติดต่อกันเลยนับั้แ่เพื่อนของทั้งคู่เลิกรากันไป เพิ่งเริ่มได้คุยกันก็ตอนที่เวหากลับมาไทยและได้เป็อาจารย์พิเศษในมหาวิทยาลัยของเธอนั่นเอง
“พี่ธรคะ นิเองนะคะ พี่ธรกลับไทยพรุ่งนี้ใช่ไหมคะ”
“ใช่ครับ น้องนิมีอะไรหรือเปล่า” ธรถามด้วยน้ำเสียงที่สงสัยเพราะนิทราไม่เคยโทรหาเขาเลย ครั้งนี้คงมีเป็อะไรที่สำคัญจริง ๆ และคงไม่พ้นเื่ของเพื่อนเธอและเขาเป็แน่
“พี่ธร นิว่านิจะบอกความจริงทั้งหมดให้พระพายทราบค่ะ นิสงสารพี่เวหาแล้วก็สงสารพระพายด้วย ป่านนี้พระพายคงนั่งร้องไห้อยู่แน่ ๆ เลยค่ะ”
“พี่ก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน พี่ไม่อยากให้ไอ้เวมันตัดสินใจพลาดเป็ครั้งที่สองแล้ว เอางี้ นิไปหาพระพายที่ห้องแล้วเล่าความจริงทุกอย่างเลย ถ้าไอ้เวมันจะโกรธ พี่จะเป็คนรับผิดชอบเอง”
“ขอบคุณนะคะพี่ธร นิคิดไม่ผิดเลยค่ะ ที่โทรหาพี่ธร อ้อ พรุ่งนี้ขอให้พี่ธรเดินทางปลอดภัยนะคะ”
“ได้คำอวยพรจากคนที่รักแบบนี้พี่ก็ต้องเดินทางปลอดภัยอยู่แล้วครับ” ใช่แล้ว ธรเขาแอบรักนิทรา ระยะเวลาน่าจะเท่า ๆ กับที่เขารู้จักเธอนั่นแหละ
“พี่ธร...พี่ธรว่าไงนะคะ”
“เปล่าครับ พี่แค่จะบอกว่า ขอบคุณที่อวยพรให้พี่เดินทางปลอดภัยครับ”
“อ๋อ งั้นเองเหรอคะ งั้นนิไปหาพระพายก่อนนะคะพี่ธร สวัสดีค่ะ” ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด สายจากอีกคนตัดไป ในขณะที่อีกคนดีใจแทบคลั่งที่เห็นว่าเป็สายใครโทรเข้ามา ต่อให้เื่ที่คุยจะเป็เื่ของเพื่อน แต่อย่างน้อย ก็ยังมีเื่ของเขาก่อนวางสาย คนทางนั้นจะรู้ไหมนะ ว่าคนที่อยู่ปลายสายทางนี้แทบอยากจะบินลัดฟ้าไปหาในตอนนี้เลย ธรได้แต่นั่งคิดและยิ้มอยู่คนเดียว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“พาย แกหลับหรือยัง เปิดประตูให้ฉันหน่อย” ไม่นานนักพระพายก็เดินมาเปิดประตู
“พาย! เฮ้ย แกโอเคเปล่าวะ ว่าแล้วว่าแกต้องร้องไห้ แต่ฉันไม่คิดว่าแกจะร้องไห้หนักขนาดนี้ ฉันขอโทษนะแก ฉันน่าจะบอกความจริงให้แกรู้ั้แ่แรก แกจะได้ไม่ต้องเสียใจแบบนี้”
“ความจริงอะไรนิทรา” พระพายมองหน้าเพื่อนของเธอด้วยความสงสัยทันที
“พาย แกฟังฉันนะ แกจำสัญญาที่แกกับพี่เวหาเคยสัญญากันไว้ได้ไหม” คำสัญญาที่ว่านั้น
“สัญญานะว่าต่อให้เวลาจะเปลี่ยนไปหรือสถานะเราจะไม่เหมือนเดิมแล้วแต่เราจะกลับมาใช้ชีวิตบั้นปลายด้วยกัน” “แน่นอนอยู่แล้วสิพระพายคือคนเดียวเท่านั้นนะที่พี่จะแบ่งปันทุกความสุขในชีวิตและตลอดชีวิตด้วย” พระพายไม่เคยลืม
“จำได้ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเื่ที่แกจะเล่า”
“ก็พี่เวหาเคยสัญญากับแกไงว่าจะแบ่งปันทุกความสุขอะ พี่เขาไม่เคยไม่ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับแกเลยนะเว้ย”
“แกหมายความว่าไงนิ”
“แกฟังนะ เมื่อ7 ปีที่แล้ว ที่พี่เวหาหายไปเพราะที่บ้านของพี่เขาล้มละลายเว้ย ครอบครัวพี่เขาโดนหุ้นส่วนโกงจนแทบไม่เหลืออะไรเลย เขาและครอบครัวจึงต้องไปอยู่กับญาติที่ต่างประเทศ และหาทนายเพื่อสู้คดี ในระหว่างนั้นพี่เขาก็ต้องทำงานทุกอย่างเพื่อหาเงินเรียนและหาทางสู้คดีไปด้วย พี่ธรเองก็ต้องไปทำธุรกิจที่นั่น ก็คอยช่วยพี่เวหาอยู่ห่าง ๆ เพราะเขาอยากจัดการเื่ทุกอย่างด้วยตัวเองเอง พอพี่เขาเรียนจบและสู้จนชนะคดีก็ประจวบเหมาะกับที่อาจารย์วิมลท่านลาคลอดไง แล้วแกก็รู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าอาจารย์วิมลอะ ก็คือพี่สาวของพี่ธร นั่นแหละคนที่ได้มาสอนแทนถึงได้เป็พี่เวหา ทีนี้แกพอจะเข้าใจเื่ราวทั้งหมดยัง ทำไมพี่เวหาถึงพึ่งกลับมาตอนนี้”
“แกรุ้เื่นี้มานานแค่ไหนแล้ว ทำไมแกพึ่งเล่าให้แกฟัง”
“ก็รู้เื่ตอนที่พี่เวหาเข้ามาเป็อาจารย์ในวันแรกนั่นแหละ พี่ธรติดต่อมาหาฉันเล่าทุกอย่างพร้อมส่งหลักฐานทั้งหมดให้ฉันดูด้วยว่าทุกอย่างมันคือเื่จริง แต่พอฉันคุยกับพี่เวหาแล้วพี่เวหารู้เื่นี้ก็โกรธพี่ธรมาก และบอกให้ฉันเก็บเื่นี้ไว้เป็ความลับ พี่เขาอยากเริ่มต้นกับแกใหม่ ด้วยความรู้สึกดีดีอะ ฉันละเชื่อพี่เขาเลย เคยเป็คนดื้อยังไงกี่ปีผ่านไปก็ไม่เคยเปลี่ยน”
“เฮ้ย! พาย แกจะไปไหนวะ” นิทราพูดไปเรื่อย ๆ จนลืมสังเกตว่าตอนนี้นั้น เพื่อนของเธอร้องไห้ตาบวมช้ำหนัก และกำลังถือกุญแจรถเตรียมพร้อมจะออกไปที่ไหนสักที่
“ฮือ ฮึก ฮือ ฮือ ฉันจะไปหาพี่แก ฉันจะไปหาเขา พี่เวต้องเ็ปแค่ไหนที่ต้องเจอกับเื่ร้ายแรงขนาดนั้น ทำไมพี่เขาไม่บอกฉันสักคำอะแก ฉันพร้อมจะอยู่ข้างเขา ทำไมอะแก ฮือ ฮือ ฮึก ฮือ”
พระพายพูดทุกคำออกมาทั้งน้ำตา เธอเหมือนใจจะขาดลงตรงนี้ให้ได้ ในตอนนั้นคนรักของเธอจะปวดร้าวแค่ไหนแค่ลำพังปัญหาที่บ้านก็หนักหนามากเหลือเกิน แล้วยังจะต้องมาคิดเื่เธออีก เธอช่างเป็คนรักที่ไม่ได้เื่เสียจริงที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย เธอได้แต่คิดโทษตัวเองอยู่แบบนั้น สำหรับเธอแล้วเวหาคือทุกอย่าง เวหาคือท้องฟ้าที่คอยโอบกอดและปกป้องสายลมอย่างเธอ เธอต้องไปหาเขา ไปตอนนี้ ไปเพื่อบอกเขาว่า เธอรักเขา เธอรักผู้ชายที่ชื่อเวหาเหลือเกิน....