28.
"ที่เ้าเสี่ยงอันตรายขนาดนี้ หรือว่าเ้าจะตกหลุมรักข้าแล้วรึ" ฉินโม่ได้ยินเช่นนั้นเขายิ้มแห้งๆแล้วพยักหน้า
เยว่ชิงเสวียนเห็นเช่นนั้น นางผงะไปครู่ แล้วถามกลับไปว่า "ข้าอายุมากกว่าเ้าเป็ร้อยปี เ้ายังจะสนใจข้ารึ้" หัวใจของนางเริ่มสั่นไหว หายใจไม่ทั่วท้องรอฟังคำตอบของฉินโม่
ฉินโม่ได้ยินเช่นนนั้นแล้วพยักหน้า พร้อมตอบกลับไปว่า "ข้าคืดว่าข้าตกหลุมรักท่าน เื่อายุไม่สำคัญ ในเมื่อผู้ฝึกตนสามารถใช้ชีวิตได้ยืนยาว ตอนนี้ท่านอยู่แกนทองคำ ไม่ใช่ว่าสามารถอยู่ได้ถึง แปดร้อยปีหรือ หากยิ่งระดับการฝึกตนสูงขึ้นก็จะสามารถใข้ชีวิตได้ยาวขึ้นเป็หลายพันปีรึ และยังคงสภาพความสาวไว้ได้ด้วย แล้วท่าคิดว่าข้าจะสนใจเื่อายุอยู่อีกหรือ ไม่ใช่ว่าเราสามารถใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเป็พันปีหรอกหรือ"
เยว่ชิงเสวียนได้ยินคำตอบของฉินโม่ยิ่งทำให้นางสั่นไหว แต่นางก็ไม่ลืมถามกลับว่า "แล้วเื่ลูกสาวข้าละ นางเองก็ชอบเ้า ข้าดูออก ว่าเ้าก็สนใจนางเหมือนกัน"
ฉินโม่ได้ยินเช่นนั้น เขาหลับตาลงแล้วชิบชา ตอบกลับไปว่า "เื่เยว่ชิงเอ๋อ ข้าเองก็สนใจจริงนั้นแหละ ข้าหาทางบอกกับนางเอง ยังไงนางก็เข้าใจ ท่านเชื่อข้าสิ"
เยว่ชิงเสวียน ได้ยินเช่นนั้นแล้วขมวดคิ้วครุ่นคิด แล้วถามกลับไปว่า "นี่เ้าจะรวบทั้งสองคนแม่กับลูกเลยหรือ" ฉินโม่ได้ยินเช่นนั้นแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วตอบกลับไปว่า "ก็พวกท่านทั้งสองงดงามทั้งคู่เลย จะให้ข้างเลือกคนใดคนนึ่งได้อย่างไร"
เ้ามัน! "เฮ้อ ข้าหมดคำจะพูด แล้วแต่เ้าจะจัดการแล้วกัน ยังไงเ้าเป็คนที่ช่วยเราสองแม่ลูกไว้หากไม่มีเ้าข้าสองแม่ลูกก็คงนอนดินกลบหน้าไปแล้ว"
พูดเสร็จนางถอนหายใจแล้วพูดต่อ "วันนี้ข้ามาที่นี่อยากบอกกับท่านว่า อีกหนึ่งปีข้าจะส่งเยว่ชิงเอ๋อไปสำนักเมฆาคราม ข้าอยากให้ท่านเข้าสำนักด้วย ข้าอยากให้ท่านช่วยดูแลนางเวลาอยู่ในสำนัก อีกอย่างในสำนักเองก็พลังลมปราณหนาแน่นกว่าที่นี่ สองเท่ามันจะช่วยในการฝึกฝนของท่าน"
ฉินโม่ที่ได้ยินเช่นนั้นเขาพยักหน้าตกลง แล้วกล่าว "ได้ข้าสามารถไปที่สำนักเมฆาครามได้ แต่ข้ามีข้อแม้ ท่านต้องมาประมือกับข้าทุกเย็น " เยว่ชิงเสวียนพยักรับข้อเสนอแล้วกล่าวว่า "ข้าตกลง ท่าน้าที่จะพัฒนาฝีมือให้เร็วที่สุดสินะ"
" เื่พัฒนาฝีมือก็ส่วนนึง แต่ที่สำคัญข้าอยากได้อยู่ใกล้ท่านทุกวันมากกว่า" ฉินโม่ตอบพลางยิ้ม
แค็ก แค็ก ! ชาในปากของเยว่ชิงเสวียนสำลักออกมา
783
