แสงแดดยามบ่ายส่องลอดผ้าม่านเข้ามาตกกระทบเปลือกตาที่บวมช้ำมิ้นค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งตัวความเ็ปรวดร้าวที่่ล่างแล่นพล่านขึ้นมาทันทีที่เธอขยับกายเธอพบว่าตัวเองนอนเปลือยเปล่าอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาบนเตียงกว้างที่เธอไม่คุ้นเคย
"ตื่นแล้วเหรอ...ว่าที่ซุปเปอร์สตาร์"
เสียงทุ้มที่เคยดูอบอุ่นดังขึ้นจากมุมห้องมิ้นสะดุ้งสุดตัว เธอรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดบังร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยช้ำสีกุหลาบภาพเหตุการณ์ที่เลือนลางเริ่มไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวเหมือนน้ำหลาก...
ััที่หยาบโลนเสียงชัตเตอร์ และความเ็ปที่พรากครั้งแรกของเธอไป
"คุณจินฮยอก...คุณทำอะไรฉัน! ทำไมคุณถึง..." น้ำตาของเธอร่วงเผาะด้วยความตื่นตระหนกมือที่สั่นเทากำขอบผ้าห่มแน่นจนห่อหุ้มร่างกายที่บอบช้ำเอาไว้แทบไม่มิด
จินฮยอกไม่ได้ตอบในทันทีเขาเพียงแค่ละสายตาจากหน้าจอแท็บเล็ตในมือ แล้วค่อยๆลุกขึ้นจากโซฟาตัวยาวที่มุมห้องฝีเท้าที่หนักแน่นและมั่นคงก้าวเข้ามาหยุดอยู่ที่ข้างเตียงช้าๆเงาของเขาทาบทับลงบนร่างที่สั่นระริกของมิ้นจนเธอดูกลายเป็เพียงลูกนกตัวเล็กๆที่ไร้ทางสู้
"ฉันทำอะไรน่ะเหรอ?"
เขาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งมุมปากกระตุกยิ้มที่เย็นไปถึงขั้วหัวใจ
"ฉันก็แค่ช่วยสงเคราะห์ให้กับเด็กสาวที่มีความฝันแรงกล้าอย่างเธอไงล่ะ"
เขาโน้มตัวลงมาเชยคางที่สั่นเทาของเธอขึ้นบังคับให้สบตากับแววตาที่ไร้ซึ่งความปรานี เขายื่นแท็บเล็ตมาตรงหน้าเธอนิ้วหนากดปุ่มเพลย์ วิดีโอหนึ่ง...
ภาพในจอคือตัวเธอเอง...เธอที่ดูไร้สติ ร่างกายบิดเร้าด้วยความเสียวซ่านปนทรมานใต้ร่างของเขาเสียงครางกระเส่าและใบหน้าที่หยาบโลนถูกบันทึกไว้ชัดเจน มันดูน่าเกลียดและลามกจนเธอต้องรีบเอามือปิดตา
"คุณมันปีศาจ..."เธอเค้นเสียงออกมาจากลำคอที่แห้งผาก
"ปีศาจที่กำลังจะปั้นเธอให้เป็ดาวไง"จินฮยอกปล่อยมือจากคางของเธอแล้วยืดตัวขึ้นเต็มความสูง "อาบน้ำแต่งตัวซะแล้วอย่าคิดหนีล่ะ เพราะถ้าคลิปหลุดออกไป...อนาคตซุปเปอร์สตาร์ของเธอก็คงจบลงก่อนที่จะเริ่มด้วยซ้ำ"
เสียงประตูห้องปิดลงตามหลังจินฮยอกทิ้งให้มิ้นจมอยู่กับความเงียบที่น่าอึดอัด เธอซุกหน้าลงกับหัวเข่าร้องไห้ออกมาอย่างไร้เสียงท่ามกลางรอยช้ำสีกุหลาบที่ตอกย้ำความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต
...
มิ้นเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยท่วงท่าที่สั่นเทาชุดเดรสสีดำสนิทที่จินฮยอกเตรียมไว้ให้ช่างดูตลกพิลึกเมื่อมันอยู่บนร่างของเธอสายเดี่ยวเส้นบางรั้ง่ไหล่เนียนละเอียดที่เต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงไว้อย่างิ่เหม่ชายกระโปรงที่ตัดเว้าสูงเผยให้เห็นเรียวขาสวยที่ยังคงสั่นระริกทุกครั้งที่ก้าวเดินมันเป็ชุดที่ขับเน้นความงดงามของเธอให้โดดเด่นราวกับนางพญาแต่กลับทำให้เธอรู้สึกเหมือนเปลือยเปล่าต่อหน้าเขามากกว่าเดิม
"คุณ้าอะไร...บอกมาเถอะค่ะ อย่าทำลายชีวิตฉันเลย..."
เธอเอ่ยถามด้วยเสียงที่แหบพร่าดวงตากลมโตที่เคยสดใสบัดนี้บวมช้ำและเต็มไปด้วยร่องรอยของการแตกสลาย
จินฮยอกไม่ได้ตอบคำถามนั้นด้วยคำพูดในทันทีเขากวาดสายตามองผลงานศิลปะมีชีวิตตรงหน้าด้วยแววตาพึงพอใจก่อนจะโยนปึกเอกสารและปากกาสีทองลงบนโต๊ะข้างตัวเธอ
"เซ็นซะ...สัญญาเดบิวต์ 10 ปี" เขาประกาศกร้าวน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจ "ในนี้ระบุชัดเจนว่าร่างกายของเธอเป็กรรมสิทธิ์ของค่ายผมแต่เพียงผู้เดียวเธอต้องทำตามคำสั่งทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็งานบนดิน... หรือ งานบนเตียงและถ้าเธอทำตัวดีๆ คลิปนี้จะถูกเก็บไว้เป็ความลับ"
มิ้นจ้องมองกระดาษแผ่นนั้นเหมือนจ้องมองหลุมศพของตัวเองมือบางที่สั่นเทาค่อยๆ เอื้อมไปหยิบปากกาทองเล่มหนักขึ้นมาน้ำตาหยดหนึ่งร่วงเผาะลงบน หน้ากระดาษจนตัวอักษรเริ่มเลือนลางชุดสีดำที่เธอสวมอยู่บัดนี้ไม่ได้เป็เพียงเสื้อผ้าแต่มันคือชุดไว้ทุกข์ให้กับศักดิ์ศรีที่กำลังจะหายไป
เธอกดปลายปากกาลงบนช่องลงชื่อความรู้สึกหนักอึ้งแล่นริ้วจากปลายนิ้วเข้าสู่หัวใจทุกลวดลายที่ตวัดลงไปคือการเซ็นมอบชีวิตและิญญาให้กลายเป็ตุ๊กตาเนื้อที่มีไว้เพียงเพื่อปรนเปรอความทะเยอทะยานและตัณหา
"เรียบร้อยแล้วใช่ไหม..."จินฮยอกก้าวเข้ามาประชิดข้างหลัง กระซิบข้างหูเธอจนััได้ถึงไอร้อน "ยินดีต้อนรับ... ว่าที่ซุปเปอร์สตาร์คนใหม่"
ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าเหนือขอบชุดเดรสบ่งบอกว่านับจากวินาทีนี้เป็ต้นไป ชีวิตของเธอไม่ได้เป็ของเธออีกต่อไปแล้ว
"เตรียมตัวไว้เย็นนี้... เรามีนัดไปเจอสมาชิกวงกัน..."