“นายน้อย แย่แล้ว!” คนรับใช้ของติ๊ชิงห่าววิ่งะโเข้าไปในเรือนพักของติ๊ชิงห่าว
“บัดซบ! หุบปาก จะะโทำไม มีเื่อันใด” ติ๊ชิงห่าวหลี่สายตามองคนรับใช้จนเป็รูปจันเสี้ยว
เพียงเห็นสายตาของติ๊ชิงห่าวคนรับใช้ถึงกับตัวสั่นรีบคุกเข่าลงตรงหน้า เหงื่อเม็ดโตๆผุดขึ้นเต็มหลัง
“มีอันใดรีบบอกมา ถึงได้ะโโหวกแหวกโวยวายเข้ามา ขัดขวางการเก็บตัวบ่มเพาะข้า ถ้าไม่สำคัญคงรู้จะเจอกับอะไร!” ติ๊ชิงห่าวกล่าวออกมา
ได้ยินดังนั้นคนรับใช้จึงไม่รีรออีกต่อ
“เรียนนายน้อย หลี่ซาน มันยังไม่ตาย ข้าน้อยเห็นมันเดินเข้ามาที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน”คนรับใช้กล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว
“เ้าว่ากะไรนะ? หลี่ซานยังไม่ตาย เห็นมันเดินเข้ามาที่ปากทางเข้าหมู่บ้านกระนั้นรึ?”
“ใช่แล้วนายน้อย ข้าเห็นกับตาตนเองไม่ผิดแน่นอนมันยังไม่ตาย และ ยังสบายดีอีกด้วย” คนรับใช้รีบยืนยันทันทีเพราะกลัว ติ๊ชิงห่าวจะสังโบยหลังอย่างมาก
“บัดซบถ้ามันเอาเื่ที่ข้าทำไปบอก คุณหนูติ๊ฟางเย่วข้าคง...”
“ไปรีบไปอย่าให้มันได้พบกับคุณหนูติ๊ฟางเย่วเด็ดขาด” ติ๊ชิงห่าวตวาดออกมา
คนรับใช้ไม่กล้ารอช้ารีบลุกขึ้นวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
“เป็ไปได้ยังไงที่มันจะรอดออกมาจากป่าหมื่นอสูร? ไม่ได้การต้องรีบไปบอกท่านพ่อ” เมื่อคิดได้เช่นนั้นติ๊ชิงห่าวไม่รอช้าอีกต่อไปรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วตรงไปที่เรือนพักของบิดา
“ห่าวเอ๋อ มีอันใดไยรีบร้อนปานนั้น?”
“ท่านพ่อข้ามีเื่ด่วนต้องบอกท่าน!” ติ๊ชิงห่าวกล่าวออกมาและรีบอธิบายเื่ทั้งหมดผ่านทางกระแสจิตร
เพี๊ยะ!! เสียงตบดังสนั่นออกมาจากเรือนพักของบิดาของ ติ๊ชิงห่าว
“ท่านพ่อ...ท่าน” ติ๊ชิงห่าวจับใบหน้าตนเองล้มลงเช็ดเืที่มุมปาก
“ห่าวเอ๋อทำไมเ้าโง่งมเพียงนี้ ทำไมเ้าไม่ยืนยันให้แน่นอนก่อนว่ามันตาย? เ้าคิดเพียงแค่เข้าไปในป่าอสูรแล้วจะตายแน่นอนกระนั้นรึ? บัดซบออกไปให้พ้นหน้าข้า!”
“ขะ...ข้าขอโทษท่านพ่อ”ติ๊ชิงห่าวไม่รอช้ารีบกล่าวขอโทษบิดาของมันและรีบออกไปอย่างไว
“ไม่ได้การถ้าเื่นี้ถึงหูท่านผู้นำ ได้เกิดเื่ขึ้นแน่! ต้องรีบไปพบท่านผู้นำ” สิ้นเสียงติ๊ชิงเหลยบิดาของติ๊ชิงห่าวก็รีบออกไปอย่างรวมเร็ว
............................
หลังจากหลี่ซานกลับมาถึงที่พักของตนเองก็รีบอาบน้ำชำระร่างกายอย่างรวดเร็ว และ ใส่เสื้อผ้าชุดใหม่สีดำซึ่งสีของมันซีดจนจางจะกลายเป็สีขาวในอีกเพียงไม่นาน แต่ก็มีเพียงชุดนี้เท่านั้นที่ดูดีสุดและพอจะใช้สวมใส่ได้
ศูนย์การค้าเดือนดับเป็ศูนย์การค้าที่มีภูมิหลังไม่ธรรมดา และ ไม่มีผู้ใดกล้าบังอาจปล้นมาก่อน ศูนย์การค้าเดือนรับแห่งนี้ขายสมุนไพรทุกอย่างและรับชื้อดวงจิตรอสูรของเหล่านักล่าในราคาที่เป็ธรรมอย่างมาก
หลี่ซานเดินเข้ามาในศูนย์การค้าเดือนดับ พนักงานขายเห็นหลี่ซานเดินเข้ามาใส่เสื้อผ้าสีซีดๆ ก็ใช้สายตาดูถูกเหยียดหยามอย่างมากมองมา แต่ถึงกระนั้นก็ยังรีบเดินเข้าไปหาหลี่ซาน ส่วนหลี่ซานมีหรือจะมองสายตาของพนักงานสาวไม่ออกประสบการณ์ในชีวิตก่อน ทำให้เขารู้ว่าพนักงานสาวคนนั้นคิดอะไรอยู่
“ไม่ทราบว่าคุณชายท่านนี้ ้าที่จะชื้ออันใดหรือไม่ หรือ มีสิ่งใด้าขายหรือไม่ ทางศูนย์การค้าเดือนดับจะให้ราคาอย่างเป็ธรรมแน่นอนค่ะ”
“แม่นางข้า้าหญ้าสลายปราณ 10 ชั่ง และ หญ้ารวบรวมปราณ 5 ชั่ง”
“โปรดตามข้าน้อยมา ข้าจะไปนำสิ่งที่คุณชาย้ามาให้ และ ทั้ง 2 อย่างมีราคา 1 หินลมปราณระดับต่ำ”
“นี้หินลมปราณ!” หลี่ซานยื่นส่งหินลมปราณให้พนักงานสาว
พนักงานยิ้มออกมาเพราะนี้เป็ลูกค้ารายแรกของเธอและสามารถขายของออกไปได้
หลังจากนั้นไม่นานของที่หลี่ซาน้าก็ถูกนำมาให้เขา มีหญ้าสลายปราณ 10 ชั่ง และ หญ้ารวบรวมปราณ 5 ชั่ง หลังจากรับมาหลี่ซานก็กล่าวขอบคุณและหันหลังเตรียมที่จะเดินออกไป
“คุณชายถ้าวันหน้ามาใช้บริการอีกโปรดเรียกข้าน้อย!”
“อืม” หลี่ซานกล่าวตอบออกมาสั้นๆก่อนจะเดินออกไป
หลังจากหลี่ซานเดินออกไปไม่นานหลี่ซานก็พบกับกลุ่มของนายน้อยติ๊ชิงห่าวเดินกันมาเป็ 10 คน เมื่อกลุ่มของนายน้อยติ๊ชิงห่าวเห็นหลี่ซานก็ใช้สายตาส่งเจตนาฆ่าฟันออกมาพร้อมสบดออกมา
“หึ!”
เห็นเช่นนั้นหลี่ซานเพียงเดินผ่านไปเฉยๆพร้อมยิ้มออกมา...
4K
![ชดใช้ในสิ่งที่มึงทำ - Pay [BL]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1607660318_81294391.webp)
