ตอนที่ 10 นี่สิอาหารที่แท้จริง
เว่ยต้าหลางได้ให้แม่สื่อมาสู่ขอ แรกๆ สามีนางก็ดีกับนางแต่พอผ่านไปหนึ่งปีท้องนางไม่เคลื่อนไหวไม่มีลูกสักที ทำให้นางเหลียงที่แต่ก่อนก็เกลียดชังอยู่แล้ว ได้ทีใช้นางทำงานหนักทุกอย่างเพราะลูกสะใภ้คนโปรดมีหลานชายให้นาง ั้แ่แต่งงานเข้ามาพร้อมกัน
ชีวิตที่ไม่เคยลำบากต้องตื่นั้แ่ยามอิ๋น(ตีสี่)เตรียมอาหารเช้าไว้ให้ทุกคน หลังจากนั้นไปช่วยสามีรดผัก ก่อนที่่จะไปทำงานพร้อมสามีในยามเหม่าหรือราวๆตี5 ส่วนผู้ชายคนอื่นๆจะตามไปยามเฉิน(8โมง)ไปเปลี่ยนนางต้องกลับมาดูแลหมูไก่เก็บกวาดบ้านหลังจากที่ผู้ชายไปทำงานแล้ว
จากนั้นไปเก็บผักมาให้หมูให้ไก่แล้วต้องกลับมาตักน้ำทำความสะอาดบ้านซักผ้าทำอาหารเย็นเก็บกวาดล้างถ้วยชาม กว่าจะได้นอน สี่ห้าทุ่มหรือยามห้าย วนเวียนแบบนี้ทุกวัน
วันไหนที่ป่วยหนักยังต้องฝืนสังขารมาทำ ถ้าสามีมาช่วยบ้างเล็กๆ น้อยก็จะมีเสียงก่นด่าของแม่สามีตามมา ปีใหม่ไม่เคยได้กลับมาบ้านเลยยกเว้นปีแรกที่แต่ง
แม้ท่านพ่อกับพี่ชายไปเยี่ยมนางก็ไม่เคยบอกได้แต่เก็บทนไว้แม้แต่เงินสินเดิมก็ถูกยึดไปั้แ่แต่งเข้าไปวันแรก
(‘ในที่สุดข้าก็หลุดพ้นแล้ว’) หลินเสี่ยวเสี่ยวคิดอย่างโล่งใจพร้อมน้ำตาที่ไหลด้วยความยินดี
---------------------------------------------
ผ่านไปหนึ่งเดือนกว่า
สองอาหลานที่นอนอุดอู้อยู่ในห้องก็ได้รับอนุญาตให้ออกนอกห้องแล้ว หลินเหม่ยหลิงนั้นอาการโดยรวมดีกว่ามากออกมาเดินได้ด้วยตัวเองแล้ว แต่ยังไม่ให้ออกไปไหนไกล
ส่วนหลินเสี่ยวเสี่ยวยังคงต้องมีคนช่วยพยุงออกมาเดินเล่นภายในบ้าน ตอนนี้นั่งอยู่ที่เก้าอี้ในห้องโถง
"ท่านอาถ้าท่านอยากเข้าไปข้างในเรียกข้าได้นะขอรับ ข้าจะไปดูท่านแม่กับพี่รองทำแปลงผักที่หลังบ้าน"เสี่ยวเฉียนบอกอาสาวที่นั่งจิบน้ำชาอยู่ เขารีบวิ่งไปหลังบ้านทันที
ท่านพ่อกับท่านปู่ออกไปประชุมที่บ้านผู้นำ ส่วนพี่สาวพี่ชายนั้นช่วยท่านแม่เก็บกวาดแปลงผักเขาอยากจะไปดู เพราะเข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้วอีกหน่อยพอเข้าหน้าหนาวก็ไม่ได้มาวิ่งเล่นแบบนี้
"ท่านแม่ๆ"เสี่ยวเฉียนจอมซนเรียกเสียงดัง
"แม่บอกให้เฝ้าอาหญิงเล็กไว้ไม่ใช่เหรอ"ท่านแม่จางซื่อถามลูกชาย
"ท่านอาหญิงอนุญาตให้ข้ามาดูได้แต่ข้าบอกท่านอาไว้แล้วให้ะโเสียงดังๆ เวลา้าข้า"เสี่ยวเฉียนรีบรายงานก่อนจะโดนดุมากกว่านี้
"เ้านี่น้ามาช่วยหรือมาป่วน ไปอยู่กับน้องรองโน่นไปอย่ามาเกะกะ" พี่ใหญ่ต้าเฉียนไล่น้องชาย
"พี่ใหญ่ท่านขุดแปลงผักทั้งหมดคนเดียวเหรอเก่งที่สุด ไว้ข้าโตกว่านี้จะช่วยท่านขุดเอง"เสี่ยวเฉียนยกแขนที่แห้งราวกับกิ่งไม้ให้พี่ชายดู พี่ชายส่ายหน้า
"ข้าจะรอ"ต้าเฉียนทำการขุดแปลงหัวไชเท้า
"น้องเล็กมานี่มาช่วยพี่รองเก็บหัวไชเท้าดีกว่า"เสี่ยวหลิงเรียกน้องชาย
"นี่มันหัวหอมหรือเปล่าพี่รอง"เสี่ยวเฉียนชูหัวเล็กๆ ที่มองเหมือนหัวหอมป่า
"ใช่เก็บมาเยอะๆ วันนี้พี่จะทำของอร่อยให้กิน"เสี่ยวเฉียนเดินตามแปลงเก็บหัวหอมเล็กๆ ที่ถูกขุดขึ้นมาได้ครึ่งตะกร้า
"ท่านแม่นี่ใกล้จะยามอู่แล้ว พวกเราไปเตรียมอาหารกันเถอะเ้าค่ะ"เสี่ยวหลิงชวนนางจางแล้วจูงมือน้องชายออกไป
"กลางวันนี้ทำอะไรหรือท่านแม่"เสี่ยวเฉียนเอ่ยถาม
"เมื่อเช้าพ่อเ้าไปตรวจดูกับดักที่วางไว้ได้ไก่ป่ามาตัวหนึ่ง แม่จะเอามาทำน้ำแกงให้พี่สาวกับท่านอาหญิงทานตอนกลางวันนี้"ท่านแม่บอก
เมื่อไปถึงบ้านท่านแม่ก็นำไก่ป่าที่ขังไว้มาเชือดกำลังจะเอาเืและเครื่องในไก่ไปทิ้ง ขณะนั้นเองหลินเหม่ยหลิงก็เห็นข้อมูลผุดขึ้นมาราวกับจอมอนิเตอร์
(' เืไก่และเครื่องในไก่ห้ามทิ้งกินได้') วิธีทำความสะอาดตลอดจนถึงรายการอาหารที่สามารถเอามาประกอบได้ ข้อมูลมากมายผุดขึ้นมาทำให้ปวดหัว
"ท่านแม่อย่าเพิ่งทิ้งเืไก่กับเครื่องในไก่ เก็บไว้ก่อนเ้าค่ะมันกินได้"เด็กน้อยรีบห้ามเมื่อเห็นท่านแม่จะเอาสองอย่างนั้นไปทิ้งฝังดิน ท่านแม่จางใหันมามองลูกสาวที่รีบวิ่งออกมาห้าม
"หลิงเออร์เืไก่นี้กินไม่ได้หรอกเหม็นคาว ส่วนเครื่องในสกปรกเหม็นเน่ามีแต่ขี้อยู่ข้างใน"จางซื่อหันมาบอกลูกสาวที่ไม่รู้เื่
"ท่านแม่เชื่อข้ากินได้เ้าค่ะข้ารู้วิธีทำแค่ท่านแม่ทำตามที่ข้าบอก"สาวน้อยรีบบอกวิธีที่รู้และคว้าถ้วยที่ใส่เืไก่ไว้ก่อนที่ท่านแม่จะเปลี่ยนใจ
"ท่านเอามาขยำกับต้นหอมที่เพิ่งเก็บมากับเกลือเล็กน้อย ตั้งทิ้งไว้สักพักมันก็จะแข็งตัว"แล้วสั่งน้องชายที่อยู่ใกล้ๆ
"น้องเล็กเอาขี้เถ้ามาให้พี่"เสี่ยวหลิงรีบคว้าอ่างไม้ที่ใส่เครื่องในไก่ออกมาพร้อมบอกท่านแม่ให้ทำตาม
"ผ่าไตแล้วลอกพังผืดสีเหลืองๆ นั้นออกด้วยเ้าค่ะ น้องเล็กหยิบตะเกียบมาให้พี่ที "บอกท่านแม่เสร็จก็หันไปสั่งน้องเล็ก
ส่วนนางจางทำตามลูกสาวอย่างเร็วแม้จะงงอยู่บ้าง" ส่วนไส้มัดท้ายแบบนี้แล้วก็ทำแบบนี้
"เสี่ยวหลิงอธิบายและให้ท่านแม่ใช้ตะเกียบค่อยๆ กลับด้านไส้ในออกมา จากนั้นล้างด้วยน้ำเปล่าก่อนแล้วเอาขี้เถ้ามาคลุกๆ ล้างออกด้วยน้ำ ทำแบบนี้จนกว่าจะไม่เหม็นคาว
นางบอกวิธีทำอาหารง่ายๆ ด้วยการแบ่งไว้ย่างส่วนหนึ่ง อีกส่วนเอาไปผัดกับน้ำมันหมูที่มีอยู่นิดหน่อยใส่หัวไชเท้าดองทานกับข้าวต้ม ส่วนเืนั้นเอามาทำน้ำแกงกับหัวไชเท้าสดที่เพิ่งขุดมา น้ำแกงแบ่งไว้ทานตอนเย็นได้อีกด้วย
" อร่อยๆ จริงๆ นี่สิเขาเรียกว่าอาหา "เสี่ยวเฉียนอุทานออกมาเมื่อทานคำแรกเข้าไปแล้ว
ส่วนเนื้อไก่เก็บไว้ทำมื้อต่อไปได้อีกสองมื้อ
ั้แ่เสี่ยวหลิงฟื้นขึ้นมา คนบ้านหลินได้กินอาหารครบ3มื้อต่อวันเพราะนางกับท่านอาไม่ยอม บอกทุกคนต้องกินอาหารให้ครบทุกมื้อจะได้มีแรงแม้คนอื่นๆ จะไม่เห็น แต่สาวน้อยให้เหตุผลว่าเราไม่ควรทำให้ท้องหิวต้องทานอาหารให้ครบทุกมื้อ ถ้าอยากจะประหยัดก็ทานให้พอดี รักษาร่างกายให้แข็งแรงดีกว่าป่วย
---------------------------------------
จากไรท์
สิ่งที่ติดตัวน้องเสี่ยวหลิงคือความรู้และตาทิพย์ที่ให้ข้อมูลอย่างเดียว แต่ไม่มีสกิลการทำชาติก่อนเป็คุณหนูมีคนทำให้ทุกอย่างน้องจึงไม่เคยทำอาหาร ฉะนั้นน้องจึงลองผิดลองถูกและสั่งอย่างเดียว
เครื่องในไก่ย่าง
ขอบคุณภาพจากเวป kapook.com
Milin 蜜林