หนังสือเปลี่ยนชะตา

    บทที่ 15

    “สวัสดีพี่เจษ ไม่ได้มาซะนานเลยนะครับ” สินกล่าวกับพี่เจษเจ้าของร้านหนังสือมือสอง “นั้นสินะ เราหายไปเกือบ 2 อาทิตย์เลยนะ ไปทำอะไรมาล่ะ จริงสิ พี่เห็นในข่าวอยู่เดี๋ยวนี้ดังใหญ่เลยนะเราน่ะ” พี่เจษกล่าวต่อ “ไม่ขนาดนั้นหรอกครับพี่ ยังไงผมก็ขอดูหนังสือหน่อยได้ไหมครับ” “ตามสบายเลยไอ่น้อง ราคาเดิม พิเศษ 10 เล่มแถม 2 เล่มเหมือนเดิม” “ขอบคุณมากครับ ผมลองเดินดูก่อนนะครับ” สินเดินดูหนังสือที่น่าสนใจ และน่าจะเป็นประโยชน์สำหรับเขาในอนาคตอันใกล้ พร้อมกับหานิทานบางเรื่องเอาไว้ให้อรอ่านให้หนูไอซ์ฟัง สินได้หนังสือการเขียนโปรแกรมเบื้องต้น กลาง และสูง มาอย่าละเล่ม หนังสือรวมการทำขนมหวานของไทย และต่างประเทศ มา 2 เล่ม และนิทานอีก 7 เล่มเป็นนิทานทั้งพื้นบ้าน และต่างประเทศ สินชำระเงินกับพี่เจษอีกตามเคยก่อนจะกล่าวลากันเล็กน้อย พี่เจษยังบอกอีกว่าถ้ามาครั้งหน้าให้ติดข้าวมาสองสามกล่องด้วย เพราะแกไม่มีเวลาว่างพอที่จะออกไปต่อแถวที่ร้าน สินก็รับปาก และขับรถออกจากร้านพี่เจษ เขาตั้งใจที่จะไปเปิดบัญชีใหม่ที่เอาไว้ใช้สำหรับร้านของเขาโดยเฉพาะ เพราะตอนนี้ส่วนใหญ่แล้ว เขาต้องใช้บัญชีตัวเองในการบริหาร มันทำให้เขากังวลในการใช้เงิน สินขับรถคู่ใจเดินทางไปยังธนาคารสาขาหนึ่งทันที หน่วยรักษาความปลอดภัยที่เห็นเขาก็กล่าวต้อนรับอย่างดีพร้อมเปิดประตูให้ เขากดบัตรคิว และใช้เวลารอไม่นาน ธุรกรรมของเขาก็เสร็จสิ้น เขาฝากเงินเข้าไปยังในบัญชี 50,000 บาท ทำให้ในตอนนี้ทั้งตัวเขามีเงินที่ใช้ได้ราวๆ 40,000 บาทที่เหลือไว้ใช้ สินโทรบอกกับอรให้พักผ่อน เพราะตอนนี้เขาจะรอรับหนูไอซ์ที่โรงเรียนเอง งานวันนี้ที่ทำไปแล้ว สินคิดว่าอรคงจะเหนื่อยมากอย่างแน่นอน เขามาถึงโรงเรียนก่อนเวลาเลิกเรียนของหนูไอซ์ 5 นาที เขารอสักพักหนูไอซ์ก็ลงมา และพวกเขาทั้งสองก็เดินทางกลับไปที่ร้าน เมื่อมาถึงที่ร้านสิ่งแรกที่เขาทำคือ การไปสำรวจพื้นที่บ้านเช่าของป้าจิต พื้นที่ส่วนใหญ่ และตัวอาคารเหมือนๆกับบ้านเช่าของสิน เขาลองออกแบบคร่าวๆ ว่าควรจะจัดแต่งพื้นที่อย่างไร เขาโทรไปปรึกษากับเฮียเฮ้งว่าสามารถดัดแปลงอาคารได้หรือไม่ ซึ่งเฮียแกก็อนุญาตมาแล้ว ทำให้สินไม่ต้องเกรงใจอะไร โทรหาพี่มด (หัวหน้าคนงานไซค์ก่อสร้าง) เพื่อให้เขามาประเมินว่าพอทำได้ไหม พี่มดแกบอกจะรีบมาดูให้หลังจากเลิกงานตอน 5 โมงเย็น สินก็กล่าวตกลง และเดินเข้าไปยังบ้านของตัวเองเพื่อบอกอรเรื่องบัญชีร้าน และให้อรรับผิดชอบ สินนั่งคุยกับอรและหนูไอซ์ไม่นานก็เวลา 5 โมงเศษๆ พี่มดพร้อมกับเพื่อนคนงานอีก 3 คนก็เดินทางมาถึงร้าน สินก็ออกไปต้อนรับ และคุยรายละเอียด เมื่อพี่มดรู้ว่าสินจะทำอะไรก็เอ่ยปากรับงานทันที เทพื้น ทุบกำแพงรั้วบ้านแค่นั้นพวกเขาสามารถทำได้ เขาจะทำให้เลยในตอนนี้ ขอเพียงแค่ได้กินข้าวมื้ออร่อย และห่อกลับบ้านไปให้ครอบครัว สินให้ราคาเหมาทั้งหมด 15,000 บาท พร้อมอาหารเย็นเป็นเวลาสามวันที่พวกเขาทำงานให้ พี่มดรับงานอย่างยินดี ในวันนี้กำแพงรั้วได้ถูกพังลงไปครึ่งหนึ่งของทั้งหมด ในระหว่างนั้นสินเดินออกไปร้านทำโต๊ะ และเก้าอี้ เขาสั่งโต๊ะหินอ่อนมา 7 ชุด ไว้ตามสวนรอบบ้าน แล้วโต๊ะเก้าอี้ไม้อีก 12 ชุดไว้ในบ้าน โดยที่ยังไม่ได้ตกแต่งอะไรเลย เหล่าพนักงานกว่าจะขนโต๊ะ และเก้าอี้เสร็จก็เกิน 1 ทุ่มแล้ว สินเลยทำอาหารให้พวกเขาด้วย ค่าโต๊ะ และเก้าอี้ สินหมดเงินกับมันไป หินอ่อนชุด 1500 x 7 เท่ากับ 10,500 บาท โต๊ะไม้อีก 800 x 12 เท่ากับ 9,600 บาท รวมแล้ว 20,000 บาท เจ้าของร้านเขาลดให้ “วันนี้มีเรื่องวุ่นวายให้ทำเยอะแยะเลย แต่มันก็สนุกดีนะ …. เอาล่ะถึงเวลาแล้วกับการทรมานตัวเอง ... อ่าน!” เสียงร้องออกมาเบาๆแต่ไม่มีใครในบ้านเลยที่ได้ยิน แล้วสินก็สลบไป รู้สึกตัวอีกทีก็เวลา 01.45 น.แล้ว เขาตื่นมาทำธุระสวนตัวอย่างเช่นเคย และไปทำอาหารพร้อมกับลูกมือที่นัดไว้ต่อไป เวลาผ่านไปสามวัน ในตอนเย็น ร้านของเขาก็ถูกเนรมิตขึ้นมาอย่างสวยงาม อารมณ์เหมือนกับร้านอาหารบ้านสวน มีปูน และกระเบื้องบ้างจุด มีต้นไม้สูงอยู่สองต้น และดอกไม้ตามจุดต่างๆไว้ประดับ โซนห้องอาหาร(บ้านป้าจิต) ถูกตกแต่งใหม่ทั้งหมด ชั้นล่างมีโต๊ะทั้ง 12 ชุด และทุบกำแพงบ้านออก 2 ด้าน เพื่อให้บรรยากาศในการทานอาหารไม่ดูอึดอัดจนเกินไป เขาทำชั้นสองทั้งสองห้องให้เป็นห้อง VIP ที่สามารถทานได้ 7-8 คนต่อห้อง และเป็นโต๊ะไม้อย่างดี มีทีวี 32 นิ้ว และระเบียง ซึ่งเขาทำการติดแอร์เพิ่มเข้าไปอีก รวมถึง ทั้งห้องเขาและอรด้วย รวมแล้วทั้งหมดที่เขาเสียไปก็ราวๆ 170,000 บาทโดยประมาณ
    error loaded
    พิมพ์คำอธิบายที่นี่ขออนุญาติเจ้าของรูปด้วยนะครับ ร้านก็ประมานนี้ลองๆจินตนาการตามที่เขียนไปนะ เวลาสองสามวันที่ผ่านมาเขาก็ไม่ได้ที่จะอยู่เฉยไปวันๆ เขาทำการชื้อคอมฯไว้ตัวหนึ่งที่บ้านเพื่อศึกษาการเขียนโปรแกรม และเว็บที่สามารถขายได้ทั้งหมด รวมถึงการฝึกทำขนมไทยหลากหลายชนิดด้วยกัน สินคิดจะทำขนมถ้วยขายในตอนกลางวันอีกด้วย แล้ววันที่แสนจะวุ่นวายก็จบลงไป วันพรุ่งนี้เขาสามารถเปิดให้ลูกค้าของเขาเข้ามานั่งรอหรือรับประทานอาหารที่ร้านได้แล้ว ทางด้านลูกมือก็พอรู้งานบ้างแล้ว บางคนมีพรสวรรค์ด้านการทำอาหารอย่างแท้จริงซึ่งก็ไม่ใช่ใคร นั่นคืออรนั่นเอง และตั้งแต่ร้านวันพรุ่งนี้เปิด อรจะได้รับหน้าที่เป็นผู้จัดการร้านเป็นวันแรกอีกด้วย เวลา 01.45 น. วันนี้สินก็ตื่นขึ้นมาปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือวันนี้เขาไม่ต้องทำอะไรเลย นอกจากเป็นคนดู ที่เหลืออรจะต้องจัดการเองทั้งหมด วันนี้มีลูกมือให้อรถึง 10 คน (เมียๆของพี่ที่โกดังนั้นแหละ) และวันนี้ก็ยังเป็นวันสิ้นเดือนอีกด้วย เมื่อจบวันเวลาบ่ายสอง “วันนี้อร และทุกคนทำดีมากครับ … เอาละผมมีเรื่องจะให้ตัดสินใจกันนะครับ” เสียงซุบซิบกันอยู่ช่วงหนึ่ง บางคนกลัวว่าสินจะไม่จ้างแล้ว แต่เสียงทั้งหมดก็เงียบลง “คือผมคิดจะจ่ายทุกคนเป็นพนักงานประจำนะครับ” “จริงเหรอสิน พี่ดีใจมากเลย” คนอื่นๆก็คิดตามนั้น แล้วพวกเธอก็ถามต่อว่าเธอจะได้เงินเดือนคนละเท่าไหร่ สินเลยแจ้งกับทุกคนว่า จะให้คนละ 30,000 บาท ส่วนของอรจะได้ที่ 55,000 บาท โบนัสสิ้นปีหนึ่งครั้ง และที่เขาจ่ายออกไปในวันนี้จะเป็นโบนัสให้กับทุกคนๆละ 15,000 บาท เพื่อเอาไว้ใช้จ่ายทั้งเดือน เพราะปกติพวกเธอจะได้เป็นรายวัน สินกลัวว่าพวกพี่ๆจะเดือนร้อนเลยตัดสินใจให้ไป อรได้รับเงินมากกว่าใคร เงินเดือนที่ตกลงกับสินตอนแรกคือ 20,000 บาทบวกกับโบนัสอีก 15,000 บาท เธอได้รับไป 35,000 บาท ส่วนคนอื่นๆได้รับที่ 15,500 บาท รวมเป็นเงินทั้งหมดที่เสียไปในวันนี้คือ 190,000 บาท บวกกับค่าก่อสร้างจัดแต่งอีก 170,000 บาท รวมแล้ว 360,000 บาท มันใกล้เคียงกับที่เขาทำงานได้ถึง 4 วันเลยทีเดียว แม้จะนอยเล็กน้อยแต่เขาเชื่อว่าเขาสามารถอยู่ได้ด้วยเงินในบัญชีติดตัวตอนนี้ที่มีอยู่ 20,000 บาท

    error loaded

    นิยายแนะนำ