วันนี้หลังจากที่ไปส่งผักแล้ว ลุงโชคก็พา ลุงแดงกับเจ มาหาดาวที่ไร่ เพื่อพูดคุยถึงการจ้างงาน
“นี่ดาวเป็เ้าของไร่ ที่จะจ้างพวกเอ็งสองคน” ลุงโชคแนะนำให้ทั้งสองรู้จักดาว
“สวัสดีจ้ะพ่อหนุ่ม/ สวัสดีครับ” สองพ่อลูกยกมือไหว้ดาวพร้อมกันทำให้ดาวต้องยกมือไหว้กลับแทบไม่ทัน
“สวัสดีครับ ผมชื่อดาว เป็หลานของลุงโชค แล้วก็เป็เ้าของไร่นี้เื่ที่ผมจะจ้างทำงาน ทั้งสองคนโอเคไหมครับ หรือติดตรงไหน บอกผมได้นะครับ”
“ฉันโอเคจ้ะพ่อหนุ่ม ได้ค่าจ้างตั้ง 350 เธียร์ ไปทำในตัวจังหวัด ยังได้ไม่เยอะเท่านี้เลย”
“ใช่ครับ ผมกับพ่อตกลงทำงานนี้ครับ”
“ดีเลยครับ ตอนนี้ที่ไร่มีแค่คนงานชั่วคราวยังไงเดี๋ยวผมบอกรายละเอียดอีกทีนะครับ แล้วนี่พักอยู่แถวไหนครับ”
“ผมกับพ่อ พักอยู่ในหมู่บ้านภูวาครับ”
“โอเค ผมกลัวอยู่ไกลน่ะ พร้อมเริ่มงานเลยไหม”
“พร้อมจ้ะ/ พร้อมครับ”
ดาวหันไปขอบคุณลุงโชค ที่เป็ธุระให้จากนั้นก็เดินนำสองพ่อลูกไปดูงานในไร่ ว่าต้องทำอะไรตรงไหนบ้างซึ่งงานที่ดาวบอกมานั้น เป็งานที่ทั้งสองเคยรับจ้างทำอยู่แล้วจึงไม่มีปัญหาอะไรมาก
“ตอนบ่าย เราจะมีเก็บผักไปส่งที่ตลาดในเมืองกัน ถึงตอนนั้น ผมจะสอนอีกทีนะครับแล้วก็ผักในสวน เก็บไปทำอาหารที่บ้านได้นะครับ ผมไม่หวง แต่ก็ให้อยู่ในขอบเขตที่พอดี”ดาวต้องบอกถึงข้อห้ามไว้ เพราะบางคนคิดว่าเก็บกลับได้ ก็เก็บเสียเยอะ แถมยังเอาไปลักลอบขายอีกดาวเคยมีประสบการณ์จากโลกเก่า ทำให้รู้สึกว่า อะไรป้องกันได้ก็ต้องรีบบอก
“ได้ครับ ขอบคุณครับ” ทั้งสองยกมือไหว้ดาว
เมื่อแบ่งงานให้ทั้งสองคนแล้ว ดาวก็มาทำงานที่สวนสมุนไพรต่อ สวนนี้ ดาวได้บอกลุงแดงกับเจแล้วว่าถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากเขา ห้ามเข้าเด็ดขาด
ดาวมองดูสมุนไพรแต่ละต้น ที่ชูกิ่งก้านใบอย่างสวยงามคงต้องรอให้โตกว่านี้สักหน่อย ถึงจะสามารถนำมาสกัดเป็ยารักษาได้
คฤหาสน์พิริยวงศ์
“อาหารอร่อยไหมลูก”
มณีหลังจากที่ไปซื้อผัก ที่ไร่ของดาววันนั้น ก็ให้แม่ครัวนำมาทำอาหาร ให้ลูกชายของเธอกินทุกมื้อทำให้ลูกชายเจริญอาหารเป็อย่างมาก
หลังจากที่ลูกชายกิน ก็จะบอกว่า ตัวเบาสบาย ไม่ปวดเนื้อปวดตัวมีกำลังวังชาเพิ่มขึ้น แรก ๆ เธอก็คิดว่าลูกชายอาจจะคิดไปเอง จนให้แม่ครัวนำผักเ่าั้มาทำอาหารให้เธอรับประทาน จึงได้พบกับความมหัศจรรย์ อาการเหนื่อย เมื่อยล้าหายไปนอนหลับได้ง่ายขึ้น ผักนี้วิเศษเหมือนที่ลูกชายเธอบอกจริง ๆ
“แม่ปาน ตอนนี้ผักเหลืออยู่เท่าไหร่” มณีถามคนครัว ที่รับหน้าที่ทำอาหาร
“ตอนนี้เหลือไม่มากแล้วจ้ะ น่าจะทำได้อีกสองมื้อก็คงหมดแล้ว” ปานตอบออกไปเพราะผักนั้น คุณมณีสั่งนักสั่งหนา ให้ทำให้คุณสนทานคนเดียว แล้วก็ห้ามใครก็ตาม มาเอาผักไปกินถ้าจับได้เธอจะลงโทษอย่างหนัก และคนที่รับผิดชอบดูแลผักเ่าั้ ก็คือตัวเธอเองวัน ๆ ก็ระแวงว่า จะมีคนมาแอบเอาไปทำอาหาร ส่วนมากก็เลยเฝ้าอยู่แต่ในครัว
“สงสัยวันนี้ ต้องไปแผงผักแม่สาซะแล้ว ไปเตรียมตัวกันเถอะ”
เมื่อเ้านายของบ้านบอก แม่บ้านก็รีบไปเตรียมตัวและจัดรถทันที
ตลาดสดยิ่งเจริญ
เมื่อมณีมาถึงแผงขายผัก ก็ต้องแปลกใจ ที่บนแผงตอนนี้ ไม่มีผักอยู่เลยสักชนิด
“แม่สา ผักขายหมดแล้วรึ” มณีเดินเข้าไปถามสา ที่กำลังเตรียมเก็บของกลับ
“หมดแล้วจ้ะคุณ มาใหม่พรุ่งนี้นะ มาเร็วหน่อยก็ดี เพราะมีคนคอยซื้ออยู่เยอะเลย”สาบอกกับมณี เพราะผักที่นำมาขายจากไร่ของดาวนั้น ขายดีเป็เทน้ำเทท่าลงผักไม่เท่าไหร่ คนก็แห่กันมาซื้อไปหมดแล้ว
“แม่สา เก็บไว้ให้ฉันบ้างสิ ฉันจ่ายพิเศษเลยก็ได้นะเพราะถ้าไปซื้อที่ไร่อีกก็ไกลอยู่” มณีคิดว่า ผักน่าจะพอทำอาหาร ให้ลูกชายเธอถึงตอนเย็นพรุ่งนี้มาซื้อไปอีกก็น่าจะทัน
“ได้สิจ๊ะ คุณมณีจะเอาผักอะไรบ้าง” สาเตรียมสมุดขึ้นมาจด
มณีก็บอกรายการผักที่้า และปริมาณให้สาจด เมื่อตกลงกันแล้ว มณีก็เดินทางกลับทันทีส่วนสานั้น ก็โทรไปขอเพิ่มปริมาณผักกับดาว เพราะผักขายดีมาก ไม่พอจำนวนคนที่มาซื้อ
ไร่ของดาว
ดาวเดินสำรวจไร่ของเขาไปจนทั่ว เพื่อดูต้นผลไม้ที่ลงปลูกไว้ดาวพอใจเป็อย่างมาก ที่ผลไม้ที่ปลูกเริ่มสูงขึ้น และแตกกิ่งแตกใบอย่างงาม ดาวมองไปที่กอกล้วยที่ปลูกไว้ไม่นานกล้วยน่าจะออกลูกแล้ว น่าจะเก็บขายได้ก่อนผลไม้ชนิดอื่น ๆ ต้องขอบคุณน้ำวารีทิพย์ ที่ทำให้ผลไม้เจริญเติบโตเร็วขนาดนี้
ดาวกำลังคิดว่า จะขยายแปลงปลูกผักเพิ่ม เพราะผักโตเร็ว และขายได้เร็วเขา้าเงินอีกมาก เพื่อขยับขยายในอนาคต
ดาวให้ลุงแดงและเจ ทำแปลงปลูกผักเพิ่มอีกหลายแปลง เพราะตอนนี้ผักที่เขาปลูกขายดีมาก ๆ ป้าสายังโทรมา ให้เขาเพิ่มปริมาณการจัดส่งให้เธออีกเรื่อย ๆ
ดาวคิดที่จะรับคนงานเพิ่มอีก เพราะตอนนี้รายได้เริ่มเยอะขึ้นแล้ว แต่ก็คิดไว้ว่าหลังจากที่เขาหาซื้อไร่เพิ่มดีกว่า ตอนนี้ใช้คนงานชั่วคราวไปก่อน
ส่วนราคาผัก ดาวจะปรับราคาขึ้นอีก ตามราคาตลาด่นี้ค่าไฟค่าน้ำมันแพง ต้นทุนสูงขึ้น แต่ก็คงต้องปรึกษาป้าสาก่อน
ธนาคาร
ดาวนำเงินที่สะสมมา ไปฝากที่ธนาคาร ระหว่างนั้น ก็เจอเข้ากับมณี ที่มาทำธุระที่ธนาคารเหมือนกันดาวจึงเดินเข้าไปทักทาย
“สวัสดีครับคุณมณี”
“อ้าวหนูดาว สวัสดีจ้ะ มาทำธุระเหรอ” มณีดีใจที่ได้เจอดาวเพราะผักของดาว ทำให้ลูกชายของเธอเจริญอาหาร และอารมณ์ดีขึ้นด้วย
“ครับ ผมทำธุระ เสร็จแล้วกำลังจะกลับครับ”
“หนูมีธุระที่อื่นอีกไหม”
“ไม่มีครับ”
“งั้นไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันนะ ฉันเป็เ้ามือเอง”
“เอ่อ จะดีเหรอครับ ผมเกรงใจ”
“ไม่ต้องเกรงใจ ป้าน่ะถูกชะตากับหนู อยากพูดคุยด้วยน่ะ ตกลงไหม”
“ตกลงครับ” ผู้ใหญ่ขอทั้งที ดาวจะปฏิเสธได้ยังไงมีแต่ต้องตอบตกลงเท่านั้น
เมื่อนัดสถานที่กันเรียบร้อยแล้ว ดาวก็ตามคุณมณีไปที่ร้านอาหารทันทีเมื่อมาถึงร้าน ก็พากันสั่งอาหารมาทานสี่ถึงห้าอย่าง ซึ่งดาวคิดว่ามันเยอะ เขาไม่น่าทานหมดแน่
“หนูรู้ไหม ั้แ่ที่ลูกชายป้าได้ทานผักของหนูเขาก็เจริญอาหารขึ้นมากเลย จนป้าอยากจะมาขอบคุณหนู ที่ปลูกผักแสนอร่อยนั้นขึ้นมา”
“ขอบคุณครับ ว่าแต่ลูกคุณป้าเป็คนกินยากเหรอครับหรือว่าไม่ค่อยชอบผัก”
“ลูกชายป้าน่ะ เมื่อก่อนก็ชอบกินผักมากแต่หลังจาก...เขาป่วยก็กินอะไรไม่ได้ บอกว่าไม่อร่อยน่ะ”มณีเว้นเื่อาการป่วยไว้
“แล้วลูกคุณป้า ป่วยเป็อะไรเหรอครับ ขอโทษที่ถามนะครับพอดีผมพอรู้จักการรักษาอยู่เล็กน้อยครับ”
เมื่อมณีได้ฟัง ก็ยิ้มออกมา ตัวแค่นี้ยังคิดอยากช่วยคน ขนาดหมอเก่ง ๆทั้งในและต่างประเทศ ยังไม่สามารถรักษาได้เลย
“ลูกป้าเขาป่วยเป็อัมพาตน่ะ” เมื่อชั่งใจอยู่นาน มณีก็บอกเื่ราวอาการป่วยของบุตรชายให้ดาวได้รู้ เพราะยังไงคนทั้งจังหวัดก็รู้กันหมดแล้ว
เมื่อดาวได้ฟัง ก็คิดวิเคราะห์ทันที หากเขาสามารถรักษาลูกของผู้มีอิทธิพลในจังหวัดได้อย่างน้อยในอนาคต เขาคงขอให้คุณมณีคุ้มครองได้บ้าง
“หากผมอยากลองรักษาลูกคุณมณีดู จะได้ไหมครับ” ดาวพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“หากหนูอยากลองก็ได้นะ ป้าก็จนปัญญาหาหมอมารักษาแล้วเหมือนกัน” มณีคิดว่าหากไม่สำเร็จก็ไม่เป็ไร อย่างน้อยชายหนุ่มตรงหน้า ก็มีใจที่อยากช่วยคน
“คุณมณียังไปซื้อผัก ที่แผงป้าสาอยู่ไหมครับ”
“ไปจ้ะ พรุ่งนี้ก็ไป”
“งั้นอีกสามวัน ผมจะฝากยา และวิธีการใช้ ไว้ที่ป้าสานะครับ”
“เร็วขนาดนั้นเลย”
“ยาของผม เป็ยาสมุนไพรครับ และก็เป็สูตรลับในครอบครัวหากใช้แล้วได้ผล ผมอยากเจอลูกชายคุณมณีนะครับ จะได้ดูว่า ควรรักษาวิธีไหนต่อดี”
“เอางั้นก็ได้จ้ะ อีกสามวัน ป้าจะให้แม่บ้านไปรับยาจากแม่สาขอบใจหนูนะ ที่มีน้ำใจช่วยคน”
“ผมเต็มใจช่วยครับ”
ไร่ของดาว
เมื่อกลับมาจากในตัวจังหวัด ดาวก็เดินตรงไปที่สวนสมุนไพรทันทีเขามองดูต้นสมุนไพรที่โตพอจะนำมาทำยารักษาโรคอัมพาตได้
ดาวเลือกเก็บสมุนไพร ต้นเกล็ดั ต้นปีกปักษา ต้นสร้อยระกาต้นหัวใจสิงขร ต้นเส้นเืั ว่านตะวันฉาย และว่านมณีจันทร์
ดาวนำเอาสมุนไพรเหล่านี้ ไปทำการล้างและทำความสะอาดแล้วนำมาหั่นเป็ชิ้นไม่เล็กไม่ใหญ่ บางชนิดก็ใช้แค่ใบจากนั้นดาวก็นำสมุนไพรเข้าตู้อบแห้งที่เพิ่งซื้อมา
ชายหนุ่มใช้เวลาอบสมุนไพรอยู่สองวัน ก็นำมาต้ม โดยใช้น้ำวารีทิพย์แทนน้ำเปล่า เพื่อให้สมุนไพร มีสรรพคุณที่ดียิ่งขึ้น
นอกจากนี้ ดาวยังทำน้ำมันนวด เพื่อให้ร่างกายของคนที่เป็อัมพาต ตอบสนองเร็วยิ่งขึ้นด้วยสมุนไพรจาก ว่านตะวันฉาย ว่านอัคคี ว่านหมื่นแมลง และว่านธาราพิสุทธิ์
เมื่อทำยาสมุนไพร และน้ำมันนวดเสร็จแล้วดาวก็นำมาบรรจุใส่ขวดแก้วที่เตรียมไว้ พร้อมจดวิธีการใช้ให้ครบครัน
คฤหาสน์พิริยวงศ์
เมื่อมณีให้แม่บ้านไปรับยา ตามที่นัดไว้กับดาว เธอก็อ่านวิธีการใช้ทันทีถึงแม้ยาอาจไม่ได้ผล แต่เธอคิดว่า เด็กหนุ่มคงไม่มีทางคิดร้ายกับครอบครัวของเธอแน่นอน
มณีอ่านข้อความการใช้ยาสมุนไพร ที่ดาวให้มา ใช้ได้สามวัน ให้ดื่มยาหลังอาหารหลังดื่มยาอาจมีอาการเ็ป ให้หาคนมาคอยจับ หรือหาเชือกรัดไว้กระบวนการนี้ต้องใจแข็ง ห้ามให้หยุดดื่มยาเด็ดขาด เพราะการรักษาจะไม่ต่อเนื่องจะเสียโอกาสทางการรักษา
ดาวเขียนบอกมณี ให้หาผ้า หรือแผ่นพลาสติกมาคลุมเตียงไว้เพราะอาจมีสิ่งไม่พึงประสงค์ออกจากร่างกาย
ส่วนยานวด ให้นวดหลังจากดื่มยาแล้ว 2 ชั่วโมง และต้องหลังชำระล้างร่างกายแล้วเท่านั้นจึงจะเห็นผลดี อาจมีอาการเ็ปเล็กน้อย แต่ให้อดทน
เมื่อมณีอ่านวิธีครบถ้วนแล้ว ก็ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง เพราะหลังดื่มยา ลูกชายของเธอต้องพบกับความเ็ป แต่ก็ต้องลองดู
เมื่อลูกชายของเธอทานอาหารเช้าแล้ว เธอจึงเดินเข้าไปบอกลูกชาย ถึงยาที่จะให้ดื่ม
“สน วันนี้แม่มียาให้ลูกดื่มนะ เป็ยาสมุนไพรที่รักษาอาการป่วยเขาบอกว่า หายมานักต่อนักแล้ว จากอาจารย์ชื่อดัง หลังลูกดื่ม อาจเ็ปเล็กน้อยให้ลูกอดทนนะ” มณีจำเป็ต้องพูดเช่นนี้ เพราะถ้าบอกว่า เด็กหนุ่มวัยรุ่นเป็คนให้ยามาลูกเธอคงไม่ยอมดื่มแน่ ๆ
“แม่ครับ โดนหลอกมาอีกหรือเปล่า กี่หมอก็ไม่เห็นจะรักษาได้เลย” สนไม่ค่อยเชื่อกับการรักษาแล้วเขาทำใจไว้แล้ว ยังไงชั่วชีวิตนี้ คงกลายเป็ผู้ป่วยติดเตียงตลอด
“เชื่อแม่สักครั้งนะลูก หากไม่ได้ผล เราก็แค่หยุดไม่ดื่มต่อเท่านั้น”เธอตะล่อมลูกชายให้ดื่มยา
“ก็ได้ครับ” หลังจากที่สนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็รับปากมารดาเธอคงอยากให้เขาหาย จึงหาหมอหายามาให้เขา คงหมดเงินไปเยอะ เพื่อความสบายใจของมารดาคงได้แต่ตอบตกลง
“ดีลูก ดี”
มณีหันไปหาสาย แม่บ้านคนสนิท แค่มณีพยักหน้า สายก็เข้าใจได้ทันทีเพราะมณีได้เล่าถึงการรักษานี้ให้ฟังแล้ว จึงรีบลุกไปบอกให้คนอื่น ๆ เตรียมตัว และนำแผ่นพลาสติกมาคุมเตียง
สนแปลกใจ ที่แม่บ้านนำแผ่นพลาสติกมาคลุมเตียง แต่มารดาก็บอกว่า ป้องกันไม่ให้เตียงเลอะแค่เฉพาะตอนดื่มยาเท่านั้น สนก็พยักหน้าเข้าใจ ไม่คิดอะไรมาก
มณีเปิดฝาขวดยา ที่มีน้ำสีน้ำตาลเข้มอยู่ภายในขวด ยื่นให้ลูกชาย
สนรับมา และกลั้นใจดื่มรวดเดียวจนหมด รสชาติไม่ได้แย่อย่างที่คิด แต่ก็ไม่อร่อยเมื่อดื่มเสร็จ ก็ยื่นขวดคืนให้มารดา
“รู้สึกยังไงบ้างลูก” มณีถามลูกชาย เพราะเห็นลูกไม่ได้มีอาการอะไร อย่างที่ดาวเขียนบอกสงสัยยาคงไม่ได้ผล
“ก็ไม่รู้สึกอะไรนะครับ” สนบอกมารดาไป แต่ไม่นาน เขาก็รู้สึกว่า ร่างกายเกิดอาการร้อนแปลกๆ ไม่นาน สนก็เริ่มกระสับกระส่าย เพราะเหงื่อเริ่มออก
“แม่! ทำไมสนร้อนแบบนี้เปิดแอร์อีกได้ไหม อึก ๆ อะ โอ๊ย ๆ โอ๊ย ๆ” สนร้องออกมาด้วยความเ็ป เพราะร่างกายตนตอนนี้ปวดร้าวไปหมดแล้ว ร่างของชายหนุ่มดิ้นไปดิ้นมา
“เร็วแม่สาย! ไปเรียกคนมาจับไว้” มณีเมื่อเห็นว่าลูกชายเริ่มออกอาการ ก็ให้แม่บ้านไปเรียกคนที่เตรียมไว้มา
สายรีบวิ่งไปบอกคนงานผู้ชาย ที่อยู่หน้าห้อง ให้มาช่วยกันจับตัวคุณชายของบ้านไว้
คนงานชายสี่คน เข้ามาจับแขนจับขา ไม่ให้คุณชายของบ้าน ขยับตัวมากไป อย่างระมัดระวัง
“อึก! โอ๊ย! แม่ช่วยสนด้วย โอ๊ย! ทรมาน ปล่อยมาจับทำไม? อ่า อึก โอ๊ย ร้อน ปวดไปหมด ช่วยด้วย แม่!” สนร้องครวญครางอย่างทรมานเพราะความเ็ปที่ได้รับ
“อดทนนะลูก ยากำลังออกฤทธิ์ อดทนนะ แม่อยู่ตรงนี้ไม่ทิ้งลูกแน่นอน”
มณียืนมองอาการเ็ปของลูกชาย ด้วยน้ำตาคลอ หวังเพียงว่า การรักษานี้จะได้ผล
สนทรมานจากอาการเ็ป อยู่เกือบครึ่งชั่วโมง อาการก็ค่อย ๆ เบาบางลงแล้วในตอนนี้ ร่างกายของสน ยังมีเมือกสีดำค่อย ๆ ซึมออกมาตามรูขุมขนเรื่อย ๆกลิ่นของมันเหม็นเน่าเป็อย่างมาก แต่แปลกที่สนรู้สึกว่า ร่างกายเขาเบาสบายขึ้นมากจากนั้นสนก็หลับใหลไปด้วยความอ่อนล้า
เมื่อทุกคนในห้องเห็นว่า มีเมือกสีดำออกจากร่างของคนบนเตียงก็ใมณีที่ตั้งสติได้ก่อนใคร ก็บอกให้ทำความสะอาดร่างกาย ของลูกชายเธอทันทีและรีบเก็บแผ่นพลาสติกออกจากเตียง นำไปเผาทำลาย
เมื่อเวลาผ่านไป ถึงเวลาใช้น้ำมันนวด เธอก็ให้พยาบาล และแม่บ้านเข้ามานวดให้ลูกชายเธอเน้นย้ำ ให้นวดตรงที่ร่างกายลูกของเธอไม่มีความรู้สึก
เมื่อนวดไปสักพัก สนก็เริ่มรู้สึกตัว เพราะมีอาการร้อน และรู้สึกว่า เจ็บแปลบๆ ไปทั่วร่างกาย ใช่ ทั่วร่างกาย สนไม่ได้คิดไปเอง แต่ชายหนุ่มก็ทนได้ เพราะอาการไม่ได้เจ็บเท่ากับตอนดื่มยาสมุนไพรนั่น
ไม่นาน จากที่ร้อนและเจ็บ สนก็รู้สึกว่า ตรงส่วนที่นวดน้ำมันนั้น เริ่มรู้สึกเย็นสบาย
_ _ _ _ _
2K
