ตอนที่4 ออกไปเก็บผลไม้
อาซีอาศัยอยู่ภายในกระโจมมาสามวันแล้วพอแอบมองผ่านรูเล็กๆ ออกไปด้านนอก ก็เห็นว่าเพศเมียใส่กางเกงหนังสัตว์แล้ว ส่วนเพศผู้ก็สวมปลอกแล้วเช่นกัน
“เ้ามองอะไรอยู่หรือ”ิกล่าวถามอาซี “ข้างนอกนั่นไม่มีใครกล้ารังแกเ้าแล้ว”
อาซีแหวกม่านประตูออกแล้วสูดอากาศสดชื่นเข้าไป แสงอาทิตย์สวยสดงดงาม ช่างดีเหลือเกิน!
“อาซีตอนนี้เป็่หน้าแล้งเ้าต้องไปเก็บผักผลไม้ ไม่อย่างนั้นแล้ว่หน้าหนาวจะมีอาหารไม่พอกิน” ิเอ่ย
เย่ว์กำชับกำชาิเป็พิเศษว่าให้ิพาอาซีมาเข้าสังคมกับเผ่าบ้าง
ฤดูแล้งอย่างนั้นหรือหากคิดคำนวณตามระยะเวลาแล้ว ต่อจากฤดูแล้งไปก็ต้องเป็ฤดูใบไม้ร่วง
พอฤดูใบไม้ร่วงผ่านไปก็จะเป็ฤดูหนาวและฤดูหิมะ นั่นก็หมายความว่าจะต้องมีหิมะตก
วันที่หิมะตกในยุคดึกดําบรรพ์นั้นโหดร้ายถึงแก่ชีวิตเชียว
“ไปเก็บผลไม้ตอนนี้เลยได้หรือเปล่า”
“แน่นอนสิ ตามข้ามา”
ิพาอาซีเดินออกไปนอกชนเผ่า
“สองวันมานี้กั่วบอกว่าเ้าไม่กล้ารับคำท้าก็เลยเก็บตัวอยู่ตลอดเวลาไม่กล้าออกมา จริงๆ แล้วเ้าไม่ต้องกลัวนะ กั่วโดนพ่อนางจัดการลงโทษไปรอบหนึ่งแล้วคงไม่มาหาเื่เ้าอีก”
อาซีหยักหน้า
นางค้นพบว่าตำแหน่งที่ชนเผ่าตั้งอยู่เป็หุบเขาขนาดใหญ่แห่งหนึ่งถัดไปทางซ้ายเป็หน้าผาสูงชัน ถัดไปทางขวาเป็ป่าทึบ
ด้านนอกปากหุบเขามีแม่น้ำใหญ่ดูเหมือนว่าน้ำที่ดื่มกันภายในหมู่บ้านจะไม่ใช่น้ำจากแม่ใหญ่แห่งนี้
บริเวณรอบๆ ชนเผ่าจะมีคนคอยลาดตระเวนส่วนคนล่าสัตว์จะออกไปเป็เวลาหนึ่งวัน ต้องเป็่เวลาที่ดวงตะวันตกดินแล้วเท่านั้นอาซีถึงจะได้พบอาไน่
“มีอะไรกำลังขยับอยู่ใช่หรือเปล่า”ไม่ว่าอาซีจะมองบริเวณไกลออกไปอย่างไรก็เหมือนว่ามีูเาน้อยๆ ลูกหนึ่งกำลังขยับเคลื่อนไหว
“กลุ่มล่าสัตว์กลุ่มย่อยกลับมาแล้ว”ิกล่าว
อาซีพลันสติหลุดมารดาเถอะ สัตว์ร้ายตัวใหญ่อย่างกับูเาลูกน้อยๆ เพศผู้ยังสามารถแบกูเาน้อยขึ้นมาได้
นี่มันโลกอะไรกันนี่คนแบบไหนกันเนี่ย เธอจะยังสามารถใช้ชีวิตต่อไปได้หรือเปล่านี่
“ไปกันเถอะ นี่เป็สัตว์ที่ล่าได้แล้วนำกลับมาก่อนกว่ากลุ่มล่าสัตว์จะกลับมาก็ฟ้ามืดโน่นแหละ”
ิพาอาซีไปเข้ากับกลุ่มเก็บผลไม้เพศเมียที่หายไปจากเผ่าล้วนอยู่ที่นี่ทั้งหมด
พวกนางจำเป็ต้องเก็บผลไม้และผักป่าที่สุกงอมในฤดูใบไม้ร่วงและสามารถเก็บตุนไว้ได้กลับไป
ส่วนเพศเมียที่มีพละกำลังมากบางส่วนจะออกล่าสัตว์ที่มีขนาดเล็ก
หมอผีเองก็อยู่ด้วยเช่นกันข้างกายหมอผีมีเพศเมียที่ผิวค่อนข้างขาวสะอาดอยู่คนหนึ่ง มีอุปนิสัยอ่อนโยน ดูเหมือนว่าจะเป็หมอฝีฝึกหัดอีกหนึ่งคนหากแต่ตอนนี้พ่ายแพ้ให้กับอาซีไปแล้ว
เมื่อทุกคนเจออาซีแล้วพวกนางก็ไม่รู้ว่าจะปฏิบัติกับอาซีเช่นไรดี
เนื่องด้วยเื่ที่กลั่นแกล้งนางก่อนหน้านี้ไม่น้อยอาซีล้วนจำได้ทั้งหมด พวกนางจึงไม่กล้าเข้ามาใกล้
“อาซีมาตรงนี้สิตรงนี้มีผลไม้เยอะเลย” เย่ว์ะโบอก
“ตกลง” อาซีเดินไปทางฝั่งนั้น
เพศเมียที่อยู่บนต้นไม้ตัดกิ่งไม้ที่มีผลไม้ดกลงไปส่วนคนที่อยู่ด้านล่างก็คอยเก็บกิ่งไม้รวบรวมเอาไว้ เพื่อรอขนกลับไป
“ทางนั้นเป็ผลไม้ที่เ้าชอบกินที่สุดเ้าไปเด็ดมาสิ เด็ดได้เท่าไหร่ก็เท่านั้นแหละ” เย่ว์นำมีดกระดูกเล่มหนึ่งส่งให้อาซี
ต้นของผลไม้เปลือกแข็งเหล่านี้ก็ไม่ได้สูงอะไรมากนักแค่อาซียกมือเอื้อมขึ้นไปก็ถึงแล้ว เพียงแค่ดมกลิ่นหอมของผลไม้ ก็รู้ว่าผลไหนสุก จากนั้นใช้มีดตัดมาทีละผลๆ
พอเริ่มลงแรงทำงานก็ทำได้อย่างราบรื่นคล่องมือ เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น อีกทั้งเพลิดเพลินสบายอกสบายใจตัดอย่างคล่องแคล่วว่องไว
อาซีตัดผลไม้อย่างรวดเร็วชั่วครู่เดียวก็ตัดไปสองต้นแล้ว ซึ่งนางกำลังคัดเลือกผลไม้ของต้นที่สาม ตัดออกมาทีละผลๆหล่นลงพื้นดังพลั่ก
“อาซี”
“หืม” อาซีหันหน้ากลับมาก็เห็นว่าพวกเพศเมียเ่าั้ต่างหยุดงานแล้วมองอยู่ที่นางทั้งสิ้นจึงเกิดอาการขนลุกขนพองในใจ คงไม่ได้ทำอะไรผิดไปหรอกกระมัง “มีอะไรหรือ”
ตรงกันข้ามกับเพศเมียที่ถูกทำให้ตื่นใเ่าั้หมอผีกลับยิ้มพลางเอ่ย “เ้าเก็บไวเกินไปแล้ว เ้าแน่ใจหรือว่าที่ตัดไว้บนพื้นนั้นสุกดีทั้งหมดแล้ว”
“อืม ข้าได้กลิ่นหอมแล้ว”
“เช่นนั้นก็ตัดต่อไปเถอะผลไม้พวกนี้ยิ่งเยอะยิ่งดี” หมอผีกล่าว
อาซีรู้สึกประหลาดพิลึกแต่ก็ทำงานต่อไปโดยไม่สนใจพวกนาง
ิให้เย่ว์พาเพศเมียสองคนไปช่วยเก็บผลไม้
ิเดินเข้าไปหาอาซีด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“รู้สึกแปลกๆ ว่าทำไมพวกนางถึงได้มองเ้ากันหมดใช่หรือไม่”
อาซีผงกศีรษะ
“เ้ามองทางนั้นสิ”
เมื่อมองไปตามมือของิก็เห็นว่ากั่วกำลังตัดผลไม้เปลือกแข็งชนิดนี้อยู่เหมือนกัน
เห็นว่ากั่วฟันมีดลงไปครั้งหนึ่งก่อนจากนั้นก็ดึงเข้าดึงออก เสียดสีซ้ำไปซ้ำมาอยู่นาทีกว่าถึงจะได้ผลหนึ่ง
ผลไม้นี้ตัดยากขนาดนั้นเชียวหรือ
อาซีจับมีดกระดูกเฉือนไปบริเวณเหนือก้านเบาๆผลไม้ก็ตกลงพื้นแล้ว
ไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย
ิระบายยิ้ม“นี่ไงเล่าสาเหตุที่พวกนางมองเ้า เื่ยากลำบากแสนเข็ญของคนอื่น กลับเป็เื่ที่ทำได้ง่ายๆสบายๆ สำหรับเ้า”
ลองคิดดูแล้วก็เป็เื่ที่ดีอยู่เช่นกันอาซีจึงหัวเราะตามไปด้วย
เพศเมียคนหนึ่งเดินขึ้นหน้าแล้วพูดว่า“พวกเรา้าผลไม้พวกนี้มากๆ เ้าช่วยตัดให้เยอะๆ สักหน่อย”
“ได้”
ในขณะพัก ทุกคนต่างมองผลไม้เปลือกแข็งแต่ละกองด้วยความดีอกดีใจหลายส่วน และความกลัดกลุ้มหลายส่วน
ผลไม้เหล่านี้มีประโยชน์กับเพศเมียอย่างมากช่วยกระตุ้นให้เพศเมียตั้งครรภ์ได้ง่ายขึ้น ซึ่งของที่ยิ่งดียิ่งได้มายาก ปีที่แล้วๆมาสามารถเก็บผลไม้เปลือกแข็งเหล่านี้ได้มากที่สุดเพียงแค่ร้อยผลเท่านั้น หากแต่ตอนนี้กลับมีอยู่หลายกอง
แต่มากมายปานนี้จะนำกลับไปอย่างไร
‘กร็อบ’ อาซีไม่ทันระวังเผลอบีบผลไม้ผลหนึ่งจนแตก“ข้าไม่ได้ตั้งใจนะ”
เย่ว์หยิบผลไม้ที่ถูกบีบจนแตกส่งให้หมอผีแล้วก็หยิบอีกผลหนึ่งให้อาซี “ช่วยข้าทำอีกผลที”
อาซีใช้สองมือบิผลไม้เปลือกแข็งจนแตกออกเป็สองส่วน
เพศเมียอยู่รอบข้างต่างกลืนน้ำลายเอื๊อกเื่ที่ต้องเป็เพศผู้ถึงจะสามารถทำได้ ไม่น่าเชื่อว่าอาซีกลับสามารถทำได้!
ิรุดเข้ามาเบื้องหน้า“ช่วยข้าบิผลหนึ่งด้วยสิ”
เมื่อคนที่เหลือเห็นว่าิใจกล้าถึงเพียงนี้ก็เลยตามขึ้นมาเช่นกัน พออาซีได้ทำแล้วก็ช่วยทุกคนบิคนละผล แม้แต่เด็กสาวตัวน้อยๆ ก็ยังช่วย
แน่นอนว่าคนที่หยิ่งทะนงก็จะไม่กิน
ขณะที่กินผลไม้อยู่นั้นก็แลเห็นหญ้าที่อยู่ใต้เท้ามองไปมองมาอาซีก็ลงมือขุดคุ้ย
ดมกลิ่นหญ้านี้แล้วดูเหมือนว่าจะสามารถกินได้หากแต่ไม่รู้ว่าคืออะไร
หมอผีเดินเข้ามาใกล้เอ่ยถามเสียงเบาว่า “เ้าค้นพบอะไรอย่างนั้นหรือ”
“ข้าไม่รู้ แต่ดมกลิ่นดูแล้วหญ้าชนิดนี้สามารถกินได้”นางหยิบหญ้าที่ขุดขึ้นมาได้ส่งให้กับหมอผี “เ้ารู้จักหรือไม่”
“อันนี้สามารถกินได้แต่ไม่อร่อย พอกินแล้วจะรู้สึกไม่สบายตรงนี้” หมอผีชี้ไปที่ลิ้น
ของที่ทำให้รู้สึกไม่สบายลิ้นน่าจะเป็รสเผ็ด
อาซีทำให้มันสะอาดแล้วก็เอาใส่ปากเคี้ยวโดยพลันรู้สึกว่าเผ็ดๆ ชาๆ แต่ก็ไม่ได้เผ็ดมาก สามารถใช้เป็เครื่องปรุงรสได้
“เป็อย่างไรบ้าง”หมอผีถาม
“ความรู้สึกชนิดนี้เรียกว่าเผ็ด”
“เผ็ดอย่างนั้นหรือ”
“ถูกต้องแล้ว เ้าลองดูสินี่คือรสเผ็ด ความรู้สึกที่ลิ้นก็คือรสเผ็ด” อาซีกำลังสอนคำศัพท์ใหม่ให้กับหมอผี
หมอผีเองก็กินไปคำหนึ่งนึกย้อนถึงรสชาติเมื่อกาลก่อน แล้วจดจำคำศัพท์คำว่า ‘เผ็ด’ คำนี้ไว้
ิเองก็กินเข้าไปคำหนึ่งเคี้ยวอยู่สองทีก็พ่นออกมา “แหวะ ของสิ่งนี้จะกินได้ได้อย่างไรกัน”
“วะฮะฮ่า” เพศเมียอยู่โดยรอบต่างหัวเราะออกมา
เื่ที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนั้นทุกคนต่างได้เห็นใครบ้างที่จะไม่รู้ว่าเกิดเปลวเพลิงบนร่างกายของอาซี ทุกๆ คนต่างรู้ดีอยู่แก่ใจว่าอาซีคือหมอผีรุ่นถัดไปเพียงแต่ไม่กล้าพูดออกมาชัดๆ เท่านั้นเอง
หัวหน้าเผ่ากับหมอผีให้เก็บงำเอาไว้ทุกคนก็เลยไม่พูดถึง
ของที่หมอผีสามารถกินได้คนทั่วไปจะสามารถกินได้อย่างไร เ้าทึ่มิคนนี้นี่
อาซีขุดขึ้นมาต่อไปเรื่อยๆนึกคิดไว้ว่าอาจจะมีประโยชน์ในภายหลัง
ภารกิจในวันนี้ของอาซีสำเร็จลุล่วงเกินที่กำหนดไว้ิเองก็ไม่ก้าวก่ายนาง ปล่อยให้อาซีทำต่อไปเรื่อยๆ ด้วยตัวเอง
“ิ เ้าต้องจัดคนบางส่วนนำผลไม้เหล่านี้กลับไป”หมอผีกล่าว
“เดี๋ยวข้าทำเอง”
อาซีค้นพบว่าเพศเมียที่อยู่ที่นี่ใช้หนังสัตว์ขนาดใหญ่ห่อผลไม้ที่เก็บได้เหล่านี้ไว้แล้วค่อยแบกกลับไป
หนังสัตว์สามารถจุของได้เป็จำนวนมากอยู่แต่ก็ไม่อาจแบกได้สะดวก
พอเห็นว่าบนต้นไม้รอบข้างมีหวายจำนวนมากอยู่จึงไปตัดมาหลายท่อน
หวายแก่นั้นทั้งแข็งทั้งหนาต้องเป็หวายอ่อนถึงจะดี แต่ก็จะไม่ยาว ในเมื่อไม่ยาวก็ต้องทำขนาดให้เล็กลงหน่อย
ตามหลักแล้วตะกร้าแบบง่ายๆทำได้ไม่ยาก เพียงแค่นำมันสานเข้าคู่กันสลับตามแนวตั้งแนวนอนก็ได้แล้ว
ไม่นานนักก็ทำพื้นตะกร้าเรียบร้อยแล้วจากนั้นก็นำหวายมาบิดเป็วงกลมหลายๆ อัน แล้วก็สานส่วนที่ขัดต่อกันให้คลายลงสักหน่อยจะได้โค้งขึ้นไปข้างบนได้ง่ายๆ
ไม่ต้องกลัวว่าส่วนบนจะเป็ช่องรั่วขนาดใหญ่เพราะว่าตั้งใจทำไว้เพื่อใส่ผลไม้
พอถึงส่วนบนสุดก็เริ่มสานปิดช่องเสียบหวายที่ตั้งขึ้นมาลงไป เพื่อปิดช่องเอาไว้
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่https://www.readawrite.com/a/76f07e529f3c1a75eba98cbfe7f71f72
1K
