พ่อผัว..ยั่ว..ลูกสะใภ้ 25+

"อ้าวเรียม! มึงเดินขึ้นมาเงียบๆ นึกว่าผีหลอกเสียอีก... ขอบใจสำหรับกล้วยเชื่อมนะ กำลังหิวขนมหวานอยู่พอดีเลยว่ะ"

ผมรีบขยับก้าวออกไปบังร่างของบีที่ก้าวหลบไปยืนข้างเสาใหญ่ ปั้นน้ำเสียงเรียบเฉยปกติกลบเกลื่อนรอยกระอักกระอ่วนใจ สองมือหนายื่นออกไปรับถาดกล้วยเชื่อมใบตองร้อนๆ จากมือของป้าเรียมป้าข้างบ้าน ม่ายวัยแก่สะดุ้งเล็กน้อยที่เห็นผมเข้าประชิดตัวเร็ว แววตาเรียวเล็กดำคล้ำของป้าเรียมกวาดมองส่องลอดช่องไหล่แกร่งของผมไปค้างอยู่ที่สะใภ้คนสวยทันทีด้วยแววตาจับผิดอิจฉาริษยา

บียืนตัวสั่นเทาอยู่ข้างเสา ลมหายใจของเธอยังหอบสะท้านไม่เป็นจังหวะจากบทจูบดูดดื่มเมื่อครู่ ริมฝีปากบางเจ่อบวมแดงฉ่ำวาวไปด้วยน้ำลายใส แก้มใสสองข้างขึ้นสีแดงก่ำร้อนผ่าวเปียกชื้นเหงื่อจนลู่ผมเปียกชื้นแนบเนื้อแก้ม แววตาเลิ่กลั่กพยายามหลบตาป้าเรียมก้มหน้ามองดูพื้นไม้ราวกับเด็กทำความผิดร้ายแรงที่ถูกจับได้คาตา

"ทำไมแม่บีผมเผ้ากระเซอะกระเซิง หน้าดำหน้าแดงเหงื่อท่วมตัวปานนั้นล่ะพี่คร้าม... พึ่งทำอะไรหนักๆ กันเสร็จรึพี่ บนเรือนไม้มันมีอะไรให้ทำเหนื่อยขนาดนั้นเชียวเหรอจ๊ะ" ป้าเรียมพูดหยั่งเชิง แววตาคมกริบมองประเมินสภาพเสื้อผ้าของบีที่ยับย่นรอยเปื้อน

"เออ! บีมันมาช่วยกูยกตุ่มน้ำดินเผาใบเล็กจัดระเบียบชานบ้านน่ะสิเรียม บีมันสาวชาวกรุงพละกำลังน้อย ยกของหนักเข้าหน่อยก็เหนื่อยจนหอบตัวสั่นหน้าแดงปานนี้แหละ... มึงเถอะ เอาขนมมาฝากแล้วมีธุระด่วนอะไรอีกไหม ท่าทางมืดค่ำป่านนี้แล้วไม่รีบกลับบ้านนอนรึเดี๋ยวจะโดนลมพายุสาดเอา" ผมส่งคำถามตัดบทไล่ทางอ้อม แววตาเข้มจ้องมองป้าเรียมอย่างดุดันเชิงสั่งสอน

"แหม พี่คร้ามก็... หนูแค่เห็นเงียบเชียบผิดปกติ ท้องร่วงหายดีแล้วเหรอพี่ ถึงมีแรงมายกตุ่มน้ำ... แต่พ่อผัวกับลูกสะใภ้บ้านนี้ดูเอื้อเฟื้อรักใคร่สามัคคีกันดีเหลือเกินนะจ๊ะ สนิทสนมกันเกินปรกติวิสัยจริงๆ ระวังคนในหมู่บ้านเขาจะเอาไปพูดจานะพี่คร้าม" ป้าเรียมยิ้มจิกมุมปาก พูดทิ้งคำพูดคลุมเครือปนจิกกัด ก่อนจะส่ายสะโพกเดินย่ำก้าวสลับลงบันไดบ้านไม้หายตัวไปในความมืดมิดของค่ำคืนสวนยางพาราร่มรื่น

ทันทีที่เสียงฝีเท้าป้าเรียมลับหาย บีก็ทรุดฮวบตัวนั่งพับราบกับพื้นไม้ชานบ้าน ร่างบางสั่นสะท้านสะอื้นเบาๆ ด้วยความหวาดกลัวความแตกจนน้ำตาร่วงนองแก้มสวย สองมือบางกุมหน้าอกอวบอัดที่สั่นไหวระริกสะกดความเครียดลนลานสับสน

"คุณพ่อคร้ามคะ... บีกลัวเหลือเกินค่ะ บีกลัวป้าเรียมจะเอาเรื่องของเราไปโพทนาพูดทั่วหมู่บ้าน... แววตาป้าเรียมเขาจับผิดบีตลอดเวลาเลยค่ะคุณพ่อ บีไม่กล้าสู้หน้าป้าแกเลยค่ะ" บีกระซิบคร่ำครวญเสียงเครือสั่นสะกดลมหายใจด้วยความระทึกสั่นระริก

ผมก้มลงนั่งเคียงข้างโอบประคองไหล่นุ่มเปียกชื้นของสะใภ้สาวเข้ามาแนบอก ลูบหัวของเธอปลอบโยนอย่างแสนดีเพื่อระงับความสั่นเทา

"ไม่ต้องกลัวหรอกบีจ๋า เรียมมันก็ปากหอยปากปูพูดจาอิจฉาคนสวยปานนั้นแหละ มันไม่มีหลักฐานอะไรหรอกลูก ตราบใดที่เราสองคนคอยระวังตัวไม่ให้หลุดพิรุธต่อหน้ามัน... พรุ่งนี้เวลาเรียมแวะมา บีก็ทำตัวปกติ ยิ้มแย้มต้อนรับมันเหมือนป้าข้างบ้านธรรมดา อย่าก้มหน้างุดหลบตาแบบวันนี้ก็พอแล้วลูก เชื่อพ่อเถอะนะคนสวย" ผมลูบไล้แก้มใสเช็ดน้ำตาให้เธอ บีเงยหน้าสบตาเลิ่กลั่กพยักหน้ารับคำอย่างสยบยอมเชื่องเชื่อด้วยแววตาผูกพันอันลึกซึ้ง

คืนนั้น เราสองคนนั่งคุยกันในมุ้งเงียบๆ บีเล่าเรื่องลูกชายผมให้ฟังว่าสมัยอยู่คอนโดมันไม่ค่อยทำการบ้านและปล่อยให้เธอต้องทนเหงาอยู่บ่อยครั้ง ต่างจากความดุดันและแข็งแรงของผมลิบลับ ผมกอดร่างบางลูบไล้เนื้อตัวเธอเบาๆ ปลอบใจจนเธอเคลิ้มหลับไปในอ้อมกอดอุ่นของผมในค่ำคืนป่าสวนยาง

รุ่งเช้าวันใหม่ บรรยากาศสวนยางพาราร้อนชื้น ลมพัดโชยเอากลิ่นดินและใบไม้แห้งลอยฟุ้ง บีพยายามทำตัวเข้มแข็งจัดแจงกวาดถูบ้านช่องช่วยงานครัวหลังบ้านนอกตามที่ผมสอน ทว่ายามบ่ายคล้อย ป้าเรียมก็แวะเวียนมาหาที่บ้านไม้ของผมอีกหน คราวนี้เธอแสร้งถือถุงฝรั่งสดผลโตมาฝาก พร้อมกับขอนั่งพักเหนื่อยบนชานบ้านไม้ดื่มน้ำเย็นๆ สักแก้ว

บีรีบเดินย่องไปตักน้ำจากเหยือกดินเผามาเสิร์ฟให้ป้าเรียมด้วยท่าทางกล้าๆ กลัวๆ มือบางของเธอสั่นระริกจนน้ำในแก้วกระฉอกหกรดโต๊ะไม้เล็กน้อย ป้าเรียมแกล้งหัวเราะร่าในลำคอจ้องมองแก้มสั่นของบีไม่วางตา

"แหม ยายบี... มือสั่นปานนี้เชียวเหรอจ๊ะ ทำงานหนักอะไรมาอีกล่ะ หรือว่าเหงาคิดถึงผัวจนมือไม้อ่อนไปหมดแล้ว" ป้าเรียมพูดยิ้มๆ น้ำเสียงแหบแห้งแฝงความหยิ่งยะโส "โอน่ะเขาไปทำงานต่างประเทศร่วมปี ปล่อยเมียสาวสวยสะพรั่งให้อยู่บ้านนอกกับพ่อผัวแก่ๆ สองคน... คนแถวนี้เขาก็พูดกันไปทั่วแหละว่าเมียสาวชาวกรุงจะทนเหงาได้สักกี่น้ำ บางทีอาจจะแอบมีชู้มีคนรักใหม่ลับหลังผัวไปแล้วก็ได้นะจ๊ะยายบี ผัวอยู่ไกลปืนเที่ยงปานนั้น ใครจะไปทนไหวจริงไหมจ๊ะ"

คำพูดแทงใจดำของป้าเรียมทำเอาบีหน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทาจนแทบจะยืนไม่อยู่ ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนกกลัวความแตกสุดขีด เธอหันมามองสบตาผมด้วยแววตาขอความช่วยเหลืออย่างสิ้นคิด

ป้าเรียมยังจิบน้ำและพูดจาจิกกัดต่ออย่างเมามันปาก "แล้วนี่โอส่งเงินมาให้บ่อยไหมล่ะจ๊ะยายบี ได้ยินว่าส่งไปตั้งต่างแดนเพื่อเก็บเงินซื้อบ้านใหม่เชียวนะ เงินเดือนคงสูงลิบลิ่วสิพี่คร้าม... รวยแล้วก็อย่าลืมป้าข้างบ้านยากจนคนนี้น่ะนะพี่คร้าม... แต่จะว่าไป เงินทองเยอะแยะมันจะคุ้มกับความเหงาของเมียสาวเปลี่ยวใจหรือเปล่าล่ะ บางทีได้เงินแต่เสียเมียให้คนอื่นแถวนี้ มันก็ไม่คุ้มนะจ๊ะพี่คร้าม"

ป้าเรียมแสร้งเล่าเปรียบเทียบถึงชีวิตคู่ของเธอเอง "ผัวหนูนะพี่คร้าม ตายไปตั้งหลายปีแล้ว หนูก็เหงา ป้าข้างบ้านก็อยากมีคนคอยดูแลโอบอุ้มลูบคลำเหมือนกัน ยายบีเขามีผัวหนุ่มยังละทิ้งไปไกลได้ แต่ยายบีระวังนะจ๊ะ แถวนี้งูเงี้ยวเขี้ยวขอเยอะแยะ โดยเฉพาะงูยักษ์ที่ชอบเลื้อยเข้าส่องรูตามบ้านไม้กระดานน่ะ บางทีแอบเลื้อยข้ามมุ้งมาฉกเอาก็ไม่มีใครรู้นะจ๊ะ" พูดเสร็จม่ายแก่ก็หัวเราะร่าพร้อมส่งสายตาหวานเชื่อมมาที่ผมจนผมเอือมระอา

ป้าเรียมยังพูดหยิกแกมหยอกต่อกวนโทสะ "อย่างว่าแหละนะ หญิงม่ายในหมู่บ้านหลายคนก็ลงเอยแบบนี้ ผัวไม่อยู่บ้านก็นอกใจไปเอากับคนอื่น ยิ่งมีพ่อผัวร่างกายแข็งแรงแข็งปั๋งอยู่บ้านเดียวกันด้วยแล้ว... มันก็น่าระแวงอยู่นะจ๊ะพี่คร้าม คนบ้านนอกเขาลือกันเร็วจะตาย ข่าวคาวพ่อผัวสะใภ้ลักลอบรักใคร่กันแถวนี้ลือไปเจ็ดคุ้งน้ำเลยนะจ๊ะ"

ผมเห็นสะใภ้สาวแสนสวยโดนต้อนจนเกือบมุมและน้ำตาร่วงปางตาย ผมจึงรีบเดินย่ำเท้าเข้ามาตบไหล่ป้าเรียมเบาๆ ด้วยท่าทางสนิทสนมแสร้งยิ้มกริ่มกลบเกลื่อนดึงความสนใจมาที่ตัวผมแทนเพื่อไม่ให้บีช็อกไปเสียก่อน

"พูดจาเหลวไหลน่ะเรียม บีมันเป็นเด็กดี รักโอคนเดียว มึงอย่าเอาปากหอยปากปูมาเที่ยวพูดจาหาเรื่องใส่ตัวเลยว่ะ... มึงเถอะ ฝรั่งสดนี่ก็หวานกรอบดีนะ เดี๋ยวคืนนี้กูเดินไปหาที่บ้านมึงแต่หัวค่ำเลยดีไหมเรียมจ๋า พี่ยังคิดถึงตูดม้วนๆ ของมึงอยู่นะจ๊ะ อยากจะไปลูบไล้เนื้อตัวให้หายอยากเสียหน่อย รับรองซอยสะโพกให้มึงร้องครางทั้งคืนแน่ๆ" ผมหยอดคำหวานออดอ้อนดึงดูดอารมณ์ใคร่ของม่ายแก่ให้เปลี่ยนทิศทางความสนใจ

ป้าเรียมได้ยินคำสัญญาของผมว่าจะไปร่วมรักมีอะไรกันคืนนี้ ก็บิดกายเอียงอายหวั่นไหวลืมเรื่องจับผิดสะใภ้ไปชั่วขณะ ยิ้มหวานปากกว้างหันหลังเดินส่ายสะโพกบอกลาเดินทางกลับไปอย่างรวดเร็ว บีถอนใจโล่งอกขาสั่นพั่บเกือบพับฟุบลงกลางครัวด้วยความเครียดที่โล่งอกอย่างที่สุด

หลังจากป้าเรียมเดินก้าวพ้นประตูรั้วบ้านไม้ไปได้ไม่กี่ก้าว ผมก็เอื้อมมือหนาไปดึงกระชากแขนเรียวบางของบีหลบเข้าซอกมุมมืดข้างตู้อาหารไม้เก่าหลังห้องครัวทันทีเพื่อปลอบขวัญ ความกลัวความแตกปนเปกับความอยากที่สะสมบีบคั้นทำให้หัวใจของเราสองคนเต้นระทึกปะทุสะท้านอย่างรุนแรงหน้าอกบีเบียดเสียดกับอกผมจนผมหายใจสะดุดกระชั้น

ผมก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของสะใภ้ ดึงปมกระโจมอกของเธอหลวม ดึงเต้าเนื้ออวบอัดเต่งตึงล้นทะลักพ้นขอบผ้าขึ้นมาบีบเค้นขยำอย่างเมามันส์ปนบ้าคลั่ง บีแอ่นตัวครางเสียงต่ำพร่ำร้องข่วนไหล่ผมเบาๆ ร่องรักส่วนล่างของเธอเปียกแฉะน้ำรักเอ่อล้นซึมเลอะขาอ่อนจากแรงกระตุ้นรอบทิศยากจะทานทนในมุมสลัว

ยามที่อารมณ์ความกลัวปะทะกับความกระสันอยากป่าดิบ ลิ้นของผมก้มลงโลมเลียเนินอกยอดปทุมถันชมพูตึงสู้ลิ้น บีบิดส่ายสะโพกเสียดสีเข้ากับหน้าท้องผมรัวแรง ร่องรักเปียกชุ่มเยิ้มกางเกงในจนเหนอะขาทั้งสองข้างจนผมทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว

ทว่า... ยามที่ผมกำลังปลดกางเกงเลถกลงกองที่เข่า จับสะโพกขาวอวบของบีให้แอ่นขึ้นเพื่อเตรียมเสียบยัดแก่นกายยักษ์ร้อนผ่าวกระแทกมีอะไรกันในซอกมืดของห้องครัวบ้านนอกใต้แสงตะเกียงน้ำมันก๊าดริบหรี่ปนความมืดมิด...

"พี่คร้าม!... กุญแจรถมอเตอร์ไซค์ของหนูหล่นอยู่บนโต๊ะไม้ในครัวหลังบ้านหรือเปล่าจ๊ะพี่คร้าม พอดีหาในกระเป๋าเสื้อแล้วไม่เจอเลยจ้า!"

เสียงฝีเท้าย่ำหนักแผ่วดังก้องขยับก้าวตรงกลับเข้ามาในห้องครัวอีกหนอย่างรวดเร็ว พร้อมเสียงเรียกของป้าเรียมที่ย่ำเท้าเดินก้าวขึ้นมาชานเรือนห้องครัวมาหยุดอยู่หน้าซอกตู้ที่พวกเราสองคนซุ่มกอดกันนิ่งสนิทลนลานสั่นเทาใจสั่นสะท้านลุ้นใจจะขาดพังพินาศพังทลายคาซอกไม้เก่าแก่นั้นทันทีในคืนเปลี่ยว!...

---