บรรยากาศความสัมพันธ์ระหว่าง นารา และ พีท ใน่สัปดาห์ที่ผ่านมาเริ่มปรากฏรอยร้าวลึกกว้างใหญ่จนแทบจะประสานไม่ได้อีกต่อไป พีท เริ่มสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างเด่นชัดและน่าสงสัยของแฟนสาวที่คบหากันมานานถึงสามปี เธอไม่ค่อยตอบข้อความแชทในทันทีเหมือนเมื่อก่อน หลายครั้งที่เขาส่งข้อความไปถามไถ่หรือส่งคลิปวิดีโอตลกๆ ไปให้ นาราจะเปิดอ่านแต่ปล่อยทิ้งไว้ข้ามชั่วโมงกว่าจะได้รับการตอบกลับสั้นๆ ไร้ความรู้สึกรักและผูกพัน ยิ่งไปกว่านั้น นารายังปฏิเสธการนัดหมายกินข้าวและเที่ยวในวันหยุดสุดสัปดาห์หลายครั้งติดต่อกันโดยอ้างว่าติดงานกลุ่มวิจัยจบและสัมมนา และที่สำคัญที่สุดซึ่งทำให้พีทรู้สึกหวาดระแวงสงสัยมากที่สุดคือ นาราปฏิเสธการมีสัมพันธ์ทางกายกับเขาอย่างเด็ดขาด ทุกครั้งที่เขาพยายามเข้าใกล้ซอกคอหรือพยายามกอดกุมััร่างกายตามประสาคู่รัก นาราจะเบี่ยงตัวหลบเลี่ยงอย่างนุ่มนวลแต่จริงจังและบอกปัดเพียงว่าเธอเหนื่อยล้าและไม่พร้อม
ความเงียบเฉยและเ็าของนาราทำให้พีทรู้สึกหงุดหงิดเป็ฟืนเป็ไฟ เขาเคยชินกับการที่นาราเป็ฝ่ายรอคอยและยอมทำตามใจเขาเสมอมา แต่ยามนี้นารากลับทำตัวราวกับคนแปลกหน้าที่ยากจะเข้าถึง พีทคิดเปรียบเทียบในใจว่าเธอกำลังนอกใจเขาลับหลังอย่างแน่นอน
"ทำไม่นี้เธอทำตัวห่างเหินจัง นารา? โทรศัพท์ก็เหมือนจะหวงเป็พิเศษด้วย ถือติดตัวตลอดเวลาเลยนะ" พีท เอ่ยถามเสียงบึ้งตึงขณะที่ทั้งสองนั่งอยู่บนม้านั่งยาวในสวนสาธารณะแห่งหนึ่งยามบ่ายแก่ๆ สายลมเอื่อยๆ พัดพากลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้และไอดินอบอวล แต่กลับไม่ได้ช่วยบรรเทาความอึดอัดร้อนรุ่มบนสีหน้าบูดบึ้งของพีทได้เลยสักนิด เขานั่งกอดอกมองจ้องจับผิดแฟนสาวอย่างเอาเื่
นารา หลบสายตาของเขา ก้มมองมือตัวเองที่ประสานกันแน่นบนหน้าขา "ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พีท นาราบอกแล้วไงคะว่า่นี้วุ่นกับการเตรียมเล่มวิจัยจบและซ้อมสัมภาษณ์ฝึกงานในบริษัทโฆษณาค่ะ มันเป็่หัวเลี้ยวหัวต่อของอนาคตนารานะคะ นาราแค่อยากทำให้ดีที่สุดไม่อยากให้มีอะไรผิดพลาด" เธอตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบสนิท พยายามข่มความปั่นป่วนกังวลใจลึกๆ
"เตรียมวิจัยอะไรจะยุ่งขนาดไม่มีเวลาคุยกับแฟนเลยห๊ะ? หรือว่าเธอมีคนอื่นปิดบังฉันอยู่จริงอย่างที่เพื่อนฉันทักห๊ะ?" พีท คาดคั้น สายตาจ้องจับผิดจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมหม่นแสงของนารา แววตาของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยความหวาดระแวง หึงหวง และทิฐิสูงส่ง
"อย่ามาหาเื่ชวนทะเลาะกันแบบนี้เลยค่ะ พีท นาราเหนื่อยที่จะต้องอธิบายเื่เดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้วนะ" นารา ถอนหายใจยาวออกมาเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยความเหนื่อยล้าทางอารมณ์ "นาราขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวมาค่ะ"
นารา เดินแยกตัวตรงไปยังอาคารห้องน้ำสาธารณะที่อยู่ห่างออกไปประมาณห้าสิบเมตร โดยที่เธอเผลอลืมวางโทรศัพท์มือถือเครื่องส่วนตัวทิ้งไว้บนเก้าอี้ม้านั่งยาวข้างกระเป๋าสะพาย พีท จ้องมองโทรศัพท์ที่หน้าจอสว่างวาบขึ้นมาแ่เบาเพราะมีข้อความแจ้งเตือนแชทเข้าทันทีที่ร่างบางเดินคล้อยหลังลับสายตาไป ความอยากรู้อยากเห็นระคนหวาดระแวงอย่างหนักหน่วงเข้าครอบงำจิตใจของเด็กหนุ่มจนลืมเื่ความถูกต้องและมรรยาท พีท รีบเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ของนารามาถือไว้ในมือ พยายามปัดหน้าจอปลดล็อกเพื่อแอบเปิดอ่านแชทด้านในทันที
ทว่าเมื่อเขากดสไลด์หน้าจอปลดล็อก กลับพบว่ารหัสผ่านแป้นตัวเลขสี่หลักที่เขาเคยรู้และจำได้แม่นยำถูกเปลี่ยนไปเป็รหัสผ่านใหม่ที่เขาไม่รู้ พีท พยายามป้อนรหัสผ่านเดิมซ้ำๆ และป้อนวันเกิดของนารา วันครบรอบที่คบกัน แต่หน้าจอกลับแสดงข้อความแจ้งเตือนสีแดงว่ารหัสผ่านไม่ถูกต้องหลายครั้งติดต่อกัน ยิ่งป้อนรหัสไม่ผ่าน พีท ก็ยิ่งหัวเสียและขมวดคิ้วแน่นด้วยความโกรธแค้นและหึงหวงกระฟัดกระเฟียด ร่างกายสั่นระริกด้วยแรงอารมณ์สงสัยว่านารากำลังแอบซ่อนความลับที่โสมมสกปรกบางอย่างไว้ข้างหลังเขาทุกเวลานาที
ไม่นานนัก นารา ก็เดินกลับมาถึงเก้าอี้ม้านั่งยาวในสวนสาธารณะ เธอเห็น พีท ถือโทรศัพท์ของเธอค้างไว้และมีสีหน้าบูดบึ้งโกรธจัด นารา ใและโมโหมากรีบก้าวเท้าเข้ามาดึงโทรศัพท์กลับคืนมาทันทีด้วยความรู้สึกเคืองขุ่นและไม่พอใจอย่างรุนแรง "คุณทำอะไรกับโทรศัพท์ของฉันน่ะ พีท?! แอบพยายามจะปลดล็อกดูแชทของฉันงั้นเหรอ?!"
"เธอเปลี่ยนรหัสผ่านโทรศัพท์ทำไม นารา?!" พีท ะโสวนกลับมาเสียงดังลั่นจนคนที่มาเดินเล่นวิ่งออกกำลังกายรอบๆ ห้างและสวนสาธารณะพากันหันมามองด้วยความสนใจ พีท ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเผชิญหน้าจ้องมองเธอด้วยสายตาโกรธเกรี้ยวราวกับจะกินเืกินเนื้อ "รหัสเดิมทำไมใช้ไม่ได้? มีความลับอะไรต้องปิดบังแฟนตัวเองขนาดนี้ห๊ะ? หรือว่าเธอกำลังแอบซ่อนชู้แอบคุยกับชู้รวยๆ ไว้ข้างหลังฉัน! บอกรหัสผ่านใหม่มาเดี๋ยวนี้นะ นารา! ไม่งั้นเื่ไม่จบแน่!"
นารา จ้องมองแฟนหนุ่มตรงหน้าด้วยดวงตาคมสั่นระริกด้วยอารมณ์โกรธปนความเจ็บใจที่ถูกล่วงล้ำความเป็ส่วนตัวและไม่ได้รับเกียรติอย่างรุนแรงจากคนที่เรียกตัวเองว่าคนรัก "นาราเปลี่ยนเพื่อความปลอดภัยของข้อมูลส่วนตัวค่ะ พีท! โทรศัพท์เป็ของส่วนตัวของนารา นารามีสิทธิ์ที่จะตั้งรหัสผ่านอะไรก็ได้ และไม่จำเป็ต้องรายงานบอกรหัสผ่านให้คุณรู้ทุกเื่! นารารู้สึกเหนื่อยล้ามากเลยนะ พีท กับพฤติกรรมเรียกร้องความใส่ใจ หึงหวงไร้สาระแบบนี้ แต่ตัวคุณเองไม่เคยปรับปรุงตัว ไม่เคยเอาใจใส่ หรือให้เกียรติฉันเลย วันครบรอบสามปีฉันนั่งรอจนอาหารเย็นชืดร้องไห้คนเดียว แต่คุณเอาแต่ซ้อมแข่งเกมกับเพื่อนและด่าฉันว่างี่เง่า! พอตอนนี้ฉันทำตัวห่างเพื่อเอาเวลาไปทำอนาคตตัวเอง คุณก็มาพาลหาเื่ป้ายความผิดชู้สาวแบบนี้!"
"ก็เธอมันทำตัวมีพิรุธเองนี่หว่า! ถ้าไม่มีชู้จริงจะเปลี่ยนรหัสผ่านและปิดบังแชทไปทำไมกันล่ะ?!" พีท โต้เถียงเสียงดังไม่ยอมรับความผิดของตัวเองเลยแม้แต่น้อยตามประสาวัยรุ่นเอาแต่ใจ
บทสนทนาโต้เถียงรุนแรงปะทุขึ้นท่ามกลางสวนสาธารณะ นารา รู้สึกเหนื่อยล้าสะสมกับความสัมพันธ์สามปีที่จืดจางและเ็านนี้จนถึงขีดสุด ในวันนี้เธอพบความจริงอันน่าเศร้าใจว่า ความรัก ความอบอุ่น และความผูกพันที่เธอเคยมีให้ พีท ได้หมดสิ้นลงไปจากใจอย่างไม่มีเหลือหลงเหลืออีกแล้ว ยามนี้มีเพียงความว่างเปล่าและความเย็นเยือกเปรียบเสมือนอยู่กับคนแปลกหน้าที่คอยแต่คุกคาม และความรู้สึกผิดที่ต้องทนแสดงละครสวมหน้ากากทำดีปกปิดความลับเื่เดวิทเท่านั้น
"นาราพอแล้วค่ะ พีท นาราขอกลับก่อนนะคะ" นารา ตัดบทพูดเสียงเ็าก่อนจะหมุนตัวก้าวเดินหนีออกจากสวนสาธารณะมุ่งตรงไปยังสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินทันทีโดยไม่สนใจเสียงะโด่าทอไลหลังของพีทที่ยังคงกระฟัดกระเฟียดดึงดันไม่ยอมรับความจริง
ภายในโบกี้รถไฟฟ้าใต้ดินที่พลุกพล่านเบียดเสียดไปด้วยผู้คนยามเย็น นารา นั่งกอดกระเป๋าสะพายเบียดเสียดอยู่ตรงมุมห้องโดยสาร ยามรถไฟฟ้าแล่นเข้าสู่ความมืดมิดของอุโมงค์สะท้อนเสียงเหล็กกระทบกันดังก้อง หยาดน้ำตาอุ่นๆ ไหลรินออกมาจากสองแก้มอย่างเงียบเชียบด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจ เ็ป และโดดเดี่ยวที่สุดในชีวิต เธอหันหน้าไปทางผนังตู้โดยสารเพื่อซ่อนใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาจากสายตาคนอื่น ความเครียดเื่รอยร้าวกับพีทและความอึดอัดใจเื่เกรซบีบคั้นประสาทจนเธอแทบหายใจไม่ออก ในนาทีที่มืดมนและไร้ทางออก นารา ตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและส่งข้อความหา เดวิท ชายผู้เป็ที่พึ่งพาทางใจเพียงคนเดียวในยามนี้
'คุณ เดวิท คะ... นาราทะเลาะกับพีทรุนแรงมากเลยค่ะ นารารู้สึกเหนื่อยและอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกแล้วค่ะ...'
ทันทีที่กดส่งข้อความไป เพียงไม่ถึงครึ่งนาที โทรศัพท์ของเธอก็สั่นครืดคราดพร้อมข้อความตอบกลับจากเดวิทที่ส่งมาอย่างรวดเร็วแสดงความห่วงใยอย่างทันท่วงที
'ไม่ร้องนะครับเด็กดีของฉัน... ฉันอยู่ตรงนี้เสมอเพื่อปกป้องเธอ ถ้าการอยู่ที่นั่นมันทำให้เธอปวดหัวและเป็ทุกข์ใจขนาดนี้ วันหยุดสุดสัปดาห์นี้เตรียมตัวเดินทางไปพักผ่อนหนีความวุ่นวายที่ Resort ส่วนตัวริมทะเลของฉันกันเถอะนะ ฉันจะพาลูกสาวและชวนพีทไปด้วยเพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ปกติไม่ให้เกรซสงสัย แต่ขอสัญญากับฉันนะ... ว่าหลังเดินทางกลับมา เธอต้องรีบจัดการสะสางความสัมพันธ์กับพีทให้จบสิ้นลงนะ นารา แล้วจากนั้นให้ฉันได้ดูแลและโอบอุ้มเธออย่างเปิดเผยในดินแดนของฉันเอง'
ข้อความที่เปี่ยมล้นไปด้วยพลัง ความอ่อนโยน และแผนการอันแยบยลของชายรุ่นใหญัยวัย 45 ปีชโลมหัวใจที่แห้งแล้งและแตกร้าวของนาราให้รู้สึกอบอุ่นและมีที่พึ่งพิงอีกครั้งอย่างอัศจรรย์ ความกังวลและความทุกข์คลี่คลายลงอย่างรวดเร็ว นาราปัดเช็ดน้ำตาบนแก้มและพิมพ์ข้อความตอบตกลงเบาๆ ยอมก้าวเดินลึกเข้าไปในแผนการร้ายลับหลังเพื่อนรักและแฟนหนุ่มอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในเวลานี้ เธอรู้ดีว่าทริปริมทะเลครั้งนี้จะเป็โอกาสสุดท้ายที่เธอจะได้สวมบทบาทเป็คนดีต่อหน้าเกรซและพีท และพายุลูกใหม่กำลังรอคอยที่จะพัดกระหน่ำทำลายล้างความสัมพันธ์ของพวกเขาจนไม่เหลือชิ้นดีในวันข้างหน้าอย่างเลี่ยงไม่ได้เลย ความหวาดกลัวและหัวใจที่เต้นรัวด้วยความรู้สึกผิดบาปกำลังจะพาเธอไปพบกับจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตอีกครั้งหนึ่งในไม่ช้า
1K
