รสขิงแห่งการ
ตอนที่ 2 : ไฟที่เริ่มลุกโชน
เวลาตีสองของคืนนั้น
สำนักงานทั้งชั้นเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟจากห้องทำงานของประธานที่ยังสว่างไสว
มิ้นท์นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานด้านนอกห้องของวายุ มือทั้งสองข้างยังคงพิมพ์รายงานสรุปโครงการใหม่ที่เขา้าภายในเช้าวันพรุ่งนี้ ตาเธอเริ่มพร่ามัว แต่เธอไม่กล้าบ่น
ประตูห้องทำงานเปิดออก
“เข้ามา” เสียงวายุเรียก
มิ้นท์ลุกขึ้น เดินเข้าไปในห้องด้วยขาที่เริ่มชา เธอวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะทำงานของเขา
“รายงานเสร็จแล้วค่ะ ท่านประธาน”
วายุเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ มองเธอด้วยสายตาที่เหนื่อยล้าแต่ยังคงแหลมคม เขาถอดเนคไทออก วางพาดบนโต๊ะ กระดุมเสื้อเชิ้ตสองเม็ดบนสุดเปิดออกเผยให้เห็นผิวสีน้ำผึ้งที่แน่นด้วยกล้ามเนื้อ
“นั่งสิ” เขาพูด
มิ้นท์นั่งลงตรงเก้าอี้ตรงข้ามเหมือนเดิม
วายุหยิบแฟ้มขึ้นมาดูครู่หนึ่ง แล้ววางลง
“ดี” เขาพูดสั้น ๆ “เธอทำงานได้เร็วกว่าที่ฉันคิด”
“ขอบคุณค่ะ”
เขามองเธอเงียบ ๆ ชั่วครู่ สายตาที่มองเธอในวันนี้หนักแน่นกว่าวันแรก
“เธอเหนื่อยไหม” เขาถามเสียงนุ่มลงผิดปกติ
มิ้นท์ส่ายหน้า “ยังไหวค่ะ”
วายุลุกขึ้น เดินอ้อมโต๊ะมาหยุดยืนข้างเธอเหมือนเมื่อวาน แต่ครั้งนี้เขายืนใกล้กว่าเดิมมาก มือข้างหนึ่งวางบนขอบโต๊ะ อีกข้างวางลงบนพนักเก้าอี้ด้านหลังของเธอ
“มองฉันสิ” เขาสั่งเบา ๆ
มิ้นท์เงยหน้าขึ้น สบตาเขา ดวงตาของเขามีประกายอะไรบางอย่างที่เธอไม่อาจอธิบายได้
“ั้แ่เธอเดินเข้ามาในห้องทำงานวันแรก” เขาพูดช้า ๆ “ฉันก็รู้แล้วว่าเธอจะสร้างปัญหาให้ฉัน”
มิ้นท์ใจเต้นแรง “ฉัน… ไม่ได้ตั้งใจจะ—”
“ปัญหาที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อน” เขาตัดบท
มือของเขายกขึ้น จับคางเธอเบา ๆ แต่หนักแน่นพอที่จะไม่ให้เธอหลบสายตา
“เธอรู้ไหมว่าเธอดูอย่างไรในสายตาฉัน” เสียงเขาต่ำลงจนแทบจะเป็เสียงกระซิบ “ตัวเล็ก… ผิวขาว… ตาโต… และพยายามทำตัวเป็มืออาชีพ ทั้งที่ฉันเห็นความสั่นไหวในดวงตาเธอทุกครั้งที่ฉันมอง”
มิ้นท์กลืนน้ำลาย รู้สึกความร้อนพุ่งขึ้นมาที่ใบหน้า
“ท่านประธาน…”
“เรียกฉันว่าวายุ” เขาแก้ไข
“วายุ…” เธอพูดชื่อเขาครั้งแรกด้วยเสียงสั่น
เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย แล้วก้มลงช้า ๆ
ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาประทับลงบนริมฝีปากของเธออย่างไม่ให้ตั้งตัว
มิ้นท์ตาโตด้วยความใ แต่เพียงไม่กี่วินาที ร่างกายของเธอก็ยอมจำนนต่อความร้อนที่แผ่ซ่านจากจุดัันั้น
จูบของเขารุนแรงแต่มีฝีมือ ลิ้นสอดแทรกเข้าไปในปากเธอ ทุกส่วนราวกับเป็สิทธิ์ของเขาโดยธรรมชาติ มือที่จับคางเธอย้ายไปโอบต้นคอ กระชับเธอให้ชิดเขาเข้าไปอีก
มิ้นท์ครางแ่ในลำคอโดยไม่รู้ตัว มือทั้งสองข้างเกาะแขนเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่น
ความร้อนแผ่ซ่านจากริมฝีปากลงไปถึงหน้าอก ลงไปถึงท้องน้อย เธอรู้สึกตัวสั่นเทาแต่ไม่สามารถผลักเขาออกได้… หรืออาจจะไม่้าผลักออก
วายุแยกปากออกเพียงเล็กน้อย หอบเบา ๆ สายตาจ้องมองเธอด้วยความหิวกระหายที่เปิดเผย
“นี่คือสิ่งที่ฉัน้าจากเธอ” เขากระซิบ “ไม่ใช่แค่ผู้ช่วย… แต่เป็ผู้หญิงที่ยอมให้ฉัน”
เขาจูบเธออีกครั้ง คราวนี้ลึกและดุเดือดกว่าเดิม มืออีกข้างลูบลงตามแผ่นหลังของเธอ กดเธอชิดกับอกกว้างของเขา
มิ้นท์รู้สึกถึงความร้อนจากร่างกายเขา ความแข็งแกร่งที่แผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้า และกลิ่นผู้ชายที่ทำให้สมองเธอว่างเปล่า
เมื่อเขาจูบเธอเป็ครั้งที่สาม มิ้นท์ยอมจำนนโดยสิ้นเชิง
เธอตอบรับจูบของเขา มือเลื่อนขึ้นโอบรอบคอเขา
วายุครางต่ำในลำคออย่างพอใจ
เขาดึงเธอลุกขึ้นจากเก้าอี้ กอดร่างเล็กของเธอไว้แน่น จูบเธออย่างไม่ยอมให้หายใจ
ในคืนนั้น… ไฟที่ซ่อนอยู่ในอกของทั้งคู่ เริ่มลุกโชนขึ้นอย่างไม่สามารถดับได้อีกต่อไป
788
