เห็นสีหน้าสับสนของดร๊อกป้า บัลคาไม่ได้ตอบในทันที มันหันหลังไปมองการประลองรอบใหม่ที่กำลังเริ่มต้นอีกคู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ
“ก่อนจะอธิบายเื่นั้น ข้าต้องพูดถึงเื่อื่นก่อน”
ดวงตาของมันยังจับจ้องที่สนามประลองเมื่อกล่าวต่อ
“การเป็ผู้รับใช้ในอารามมีสองวิธี วิธีแรกคือการเข้ามาด้วยการแนะนำจากศิษย์ในอาราม เช่นพวกเ้า ส่วนวิธีที่สอง คือการเกิดและเติบโตในอาราม แต่ไม่มีคุณสมบัติในการเป็ผู้ควบคุมธาตุ จึงต้องใช้ชีวิตในฐานะผู้รับใช้ไปตลอดชีวิต”
บัลคาหันกลับมามองพวกเขา “แล้วคุณสมบัติของผู้ควบคุมธาตุล่ะคืออะไร? คำตอบนั้นคือ ความสมดุล”
ดร๊อกป้าเอียงศีรษะเล็กน้อยอย่างฉงน แม้จะเคยได้ยินเื่การคัดเลือกเด็กในป่าหิมพานต์ไปเป็ผู้ควบคุมธาตุ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าความสมดุลสำคัญอย่างไร
“อะไรคือความสมดุลกัน?” ดร๊อกป้าถาม
“พวกเ้ารู้จักตำนานที่เก่าแก่ที่สุดในโลกไหม?” บัลคาเอ่ย
ดร๊อกป้าพยักหน้า “ท่านหมายถึงตำนานพฤกษา์หรือเปล่า?” ในฐานะผู้อยู่อาศัยในป่าหิมพานต์เป็ไม่ไปไม่ได้ที่เขาจะไม่รู้จัก มันเป็เื่ราวที่เขาได้ฟังมาั้แ่เยาว์วัย
“ข้าไม่รู้” อาโปพูดขึ้น
“แน่นอนว่าเ้าคงไม่รู้ งั้นข้าจะเล่าให้ฟัง”
บัลคาหัวเราะเบา ๆ
เขาเริ่มต้นเล่า “ในกาลที่ยังไร้ซึ่งสรรพสิ่งชีวิต เมื่อโลกยังเต็มไปด้วยภัยพิบัติที่รุนแรงกว่านี้ ฟ้าถูกบดบังด้วยเถ้าถ่านจากูเาไฟที่ปะทุไม่หยุด น้ำทะเลเดือดพล่านดั่งหม้อต้นั์ โลกทั้งใบเต็มไปด้วยความโกลาหลที่เหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด”
“แต่แล้ว…” บัลคาหยุดชั่วครู่ ดวงตาของมันจ้องลึกเข้าไปในความว่างเปล่าเหมือนกำลังมองเห็นภาพในอดีต “ในความโกลาหลนั้น ต้นกล้าต้นหนึ่งถือกำเนิดขึ้น มันเป็เพียงจุดสีเขียวเล็ก ๆ ที่งอกออกมาจากรอยแตกในผืนดินอันร้อนระอุ”
บัลคากล่าวต่อ “แทนที่จะถูกทำลาย ต้นกล้านั้นกลับสามารถอยู่รอดและเติบโตขึ้นด้วยการดูดซับทุกสิ่งรอบตัว ทั้งทะเลเดือด ทั้งลาวา และภัยพิบัติมากมาย ทุกสิ่งบนโลกนี้นั้นล้วนเป็อาหารของมัน”
“เมื่อเวลาผ่านไป ต้นกล้าเติบใหญ่เป็ต้นไม้ที่ปกคลุมทุกสิ่ง ทั้งฟ้าและผืนดิน รากของมันหยั่งลึกถึงแก่นโลก กิ่งก้านสร้างร่มเงาปกป้องโลกจากภัยพิบัติ ความโกลาหลหายไป โลกจึงค่อย ๆ สงบสุขขึ้นเป็ครั้งแรก และสิ่งมีชีวิตก็ได้ถือกำเนิด”
น้ำเสียงของบัคคาแฝงความเคร่งขรึม “แต่สิ่งใดที่มากเกินไปย่อมเป็ภัย แม้แต่พฤกษา์เอง มันยังคงดูดซับพลังงานต่อไปไม่หยุด แม้โลกจะเกิดสมดุลแล้ว ดินแดนที่อุดมสมบูรณ์กลายเป็ทะเลทราย ท้องทะเลเหือดแห้ง สิ่งมีชีวิตที่เคยเคารพบูชาจึงหันมาต่อต้าน”
“ในที่สุด ทุกชีวิตก็ร่วมมือกันทำลายต้นไม้ต้นนั้น การทำลายพฤกษา์ไม่ใช่เื่ง่าย แต่พวกเขาก็ทำสำเร็จ ทว่าหลังจากพฤกษา์สูญสิ้น โลกก็กลับคืนสู่ความโกลาหลอีกครั้ง”
เสียงของบัลคาแ่ลง เป็จุดสิ้นสุดของเื่ราว
เมื่อเื่เล่าจบลง ในอาคารก็มีเพียงเสียงเชียร์จากการประลองด้านหน้า
ดร๊อกป้าครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยถามขึ้น
“จากเื่ราวนี่ข้าพอเข้าใจแล้วว่าความสมดุลคืออะไร แต่มันเกี่ยวอะไรกับคุณสมบัติของผู้ควบคุมธาตุ”
บัลคามองเขาอย่างสงบนิ่ง
“เ้าคิดว่าพฤกษา์อยู่ธาตุอะไร”
“ธาตุไม้” ดร๊อกป้าเอ่ยตอบทันที
“ใช่ จากการศึกษารุ่นแล้วรุ่นเล่า ผู้ควบคุมธาตุสมัยโบราณจึงแบ่งสรรพสิ่งบนโลกนี้ด้วยธาตุทั้งห้า ดิน น้ำ ไฟ ทอง และไม้ โดยธาตุทั้งห้าต่างเกื้อหนุนและทำลายซึ่งกันและกัน หากธาตุใดหลุดออกจากสมดุลและมีอำนาจเหนือกว่าธาตุอื่น มันจะเกิดภัยพิบัติเหมือนดั่งตำนานพฤกษา์ที่จะกลืนกินโลก”
คำอธิบายนี้ทำให้ดร๊อกป้านึกย้อนไปยังภัยพิบัติน้ำท่วม
แต่บัลคาไม่ปล่อยให้เขาครุ่นคิดมาก มันยังอธิบายต่อ
“อย่างที่บอกไป ทุกสิ่งบนโลกล้วนมีพลังแห่งธาตุทั้งห้า นั้นรวมถึงมนุษย์” เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ บัลคายิ้มอย่างขมขื่น
“มนุษย์ทุกคนล้วนมีพลังธาตุสถิตอยู่ ั้แ่หนึ่งธาตุ สองธาตุ บางคนอาจมีถึงห้าธาตุ ทุกคนล้วนมีโอกาสที่จะเป็ผู้ควบคุมธาตุ แต่เช่นเดียวกับธรรมชาติที่้าความสมดุล พลังธาตุในร่างกายของมนุษย์ก็้าความสมดุลด้วย ผู้ที่เกิดมาพร้อมกับพลังธาตุน้อยกว่าห้า ถ้าอยากเป็ผู้ควบคุมธาตุ จะมาพร้อมเสี่ยงที่จะถูกธรรมชาติกลืนกินตลอดเวลา ยิ่งมีธาตุน้อยลงความเสี่ยงก็จะยิ่งมากขึ้น”
“เมื่อกลับมาเอ่ยถึงเื่คุณสมบัติ จากการศึกษาที่ยาวนานคุณสมบัติขั้นต่ำที่จะเป็ผู้ควบคุมธาตุได้นั้นต้องมีธาตุมากกว่าสามขึ้นไป ส่วนผู้น้อยกว่านั้น ข้าขอแนะนำให้ล้มเลิกความคิดนี้ลง ถ้าไม่อย่างนั้น…ข้าจะฆ่าพวกเ้า เพราะนั้นเป็หน้าที่ของฝ่ายลงทัณฑ์!” บัคลาเอ่ยพลางจ้องมองมาที่พวกเขาด้วยบรรยากาศหนักอึ้ง
หลังจากได้ฟังเื่ราวมาถึงตรงนี้ ดร๊อกป้าก็พอเข้าใจแล้ว
“นั้นคือเหตุผลที่ท่านจะฆ่าท่านอัสมะ ท่านคิดว่าเขาจะปลุกพลังธาตุขึ้นมา ทำไมท่านถึงคิดว่าเขาจะทำเช่นนั้น?”
บัลคาหรี่ตามอง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
“เพราะเขา้าช่วยซูไลฮา ด้วยนิสัยสุดโต่งของเขา ข้ารู้ว่าเขาต้องทำแน่ โดยเฉพาะเมื่อเขามีธาตุสองอย่าง ธาตุน้ำและธาตุไม้ซึ่งเป็ธาตุที่มีศักยภาพสูงสุดในการรักษา”
ดร๊อกป้าพยายามหาเหตุผลแย้ง
“แม้กระทั่งศิษย์ในอารามยังรักษานางไม่ได้ แล้วทำไมเขาถึงคิดว่าคนที่เพิ่งปลุกพลังถึงจะสามารถรักษานางได้?”
บัลคาถอนหายใจ มันกล่าว
“เพราะ่ที่พลังธาตุพึ่งตื่นจะเป็่ที่มีพลังอำนาจของผู้ควบคุมธาตุสูงที่สุด เมื่อเสริมด้วยความจริงที่เขามีพลังเพียงสองธาตุ ปริมาณพลังธาตุน้ำกับไม้ของเขาจะเข้มข้นมากกว่าผู้ที่มีสามธาตุขึ้นไป โอกาสสำเร็จย่อมมีมากพอที่เขาจะลองเสี่ยงทำ”
คำพูดของบัลคาเต็มไปด้วยความหนักแน่นและเหตุผลที่ยากปฏิเสธ ดร๊อกป้ารู้สึกเหมือนถูกต้อนจนจนมุม คำพูดทุกคำดูเหมือนจะติดอยู่ในลำคอ เขาทำได้เพียงเงียบลง รู้สึกอับจนหนทางที่จะตอบโต้
….
ข้อความจากนักเขียน
ตอนที่เขียนตอนนี้ผมเปิดข้อมูลนิยายและการ์ตูนหลายเื่พอสมควร เพื่อนำมาใช้อ้างอิง
มีเทพปีศาจหวนคืน นารูโตะ Avatar : the last airbender โดยเฉพาะราชันย์เร้นลับ ที่เป็ฉากที่คุยกันกับดันน์
ต้องขออภัยก่อนนะครับ ตอนคิดเนื้อเื่ผมคิดแต่ฉากนี้ รูปแบบมันจึงคล้ายกัน แต่รับรองได้ครับว่าเนื้อเื่จะฉีกไปไกลอย่างแน่นอน