วิลเลียมเดินตรงไปที่โต๊ะที่มีพ่อแม่ตาและยายของเขานั่งอยู่
"มานั่งสิวิลเลียม *ภาษาอังกฤษ" พ่อของเขาหันมาทางวิลเลียมพร้อมกล่าวเชิญชวนให้ลูกของตนมาร่วมกินข้าวด้วยกัน จริงๆแล้วพ่อของวิลเลียมสามารถพูดภาษาไทยได้ แต่ต้องการให้วิลเลียมซึมซับภาษาอังกฤษไว้เพราะมันจำเป็นสำหรับการบริหาร
วิคเตอร์ เทรซ์ หรือพ่อของวิลเลียม เขามีหน้าตาดีฉบับชาวรัสเซียถึงขั้นที่สามารถเป็นนายแบบระดับต้นๆของโลกเลยก็ว่าได้ ผมสีทองของเขาเมื่อรวมกับดวงตาสีน้ำผึ้งที่ดูอ่อนกว่าวิลเลียม(อ่อนกว่าจนเกือบใส) ทำให้เขามีสเน่ห์ที่น่าดึงดูมาก อีกทั้งยังรอยสักดอกกุหลาบสุดเท่ห์ที่อยู่ตรงอกด้านซ้ายจนลามมาถึงคอนั่นอีก ส่วนต่างหูที่วิคเตอร์ใส่มันออกจะเป็นแนวแฟชั่นทำให้เขาดูเหมือนมาเฟียเล็กน้อย(มันก็เป็นมาเฟียนี่หน่า 3_3 : จากไรท์) แม้อายุของวิคเตอร์จะเกือบเข้าเลขสี่แต่หน้าตาของเขาอย่างกับพึ่งสามสิบเท่านั้น ซึ่งมันทำให้เหล่าสตรีทั้งหลายต่างจับจ้องที่จะเอาวิคเตอร์มาทำเป็นสามีแต่เสียใจที่วิคเตอร์เลือก'มะลิ' แม่ของวิลเลียมมาเป็นคู่ชีวิต
"ครับพ่อ" วิลเลียมตอบกลับไป วิลเลียมรู้สึกเกร็งๆเล็กน้อยเพราะเขาไม่ได้มากินข้าวร่วมกับครอบคร้วตั้งแต่ม.5 เพราะมั่วแต่นอนอยู่บ้านเพื่อนไม่ก็อยู่คอนโดจนไม่ค่อยได้พบกับครอบครัวเท่าไหร่
"อรุณสวัสดิ์ครับคุณพ่อ คุณแม่ คุณตา คุณยาย" วิลเลียมยกมือไหว้ตามทำเนียมของคนไทย เหล่าครอบครัวเขาวิลเลียมพยักหน้าเล็กน้อย
"ได้ยินว่าวันจันทร์นี้ลูกต้องสอบปลายภาคใช่รึเปล่าจ๊ะ" มะลิ(แม่)เอ่ยถาม มะลิจัดได้ว่าเป็นหญิงสาวที่มีหน้าตาสะสวยตามแบบชาวไทยแล้วยังมีธุรกิจชาไข่มุกที่ส่งออกไปยังต่างประเทศและธุรกิจการค้าขายระหว่างประเทศอีกด้วย ส่วนหน้าตาของเธอไม่ต้องพูดถึงเพราะยังดูเหมือนพึ่งสามสิบต้นๆเท่านั้น บางทีวิลเลียมก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมพ่อแม่ของเขาถึงหน้าตาดีขนาดนี้!
'หาาา! พึ่งจะย้อนกลับมาก็จะสอบแล้วหรอ!!' วิลเลียมคิดขึ้นในใจแต่จำใจต้องตอบผู้เป็นแม่ของตนไป
"ใช่ครับ" วิลเลียมตอบกลับไป
"เอาล่ะๆมากินข้าวกันดีกว่า ก่อนมันจะเย็น..เนอะหลานรัก" ตาของวิลเลียมกล่าวก่อนจะเชิญชวนให้ทุกคนในโต๊ะทานข้าว
"ครับคุณตา :)" รอยยิ้มที่วิลเลียมแสดงออกมามันดูไม่เเสเเสร้งแม้แต่น้อยเขายิ้มด้วยความจิงใจ มันเป็นความสุขในรอบสามปี ที่เขาได้มาทานข้าวกับครอบครัวอย่างพร้อมหน้า ยกเว้นปู่กับย่าหนะนะ
วิคเตอร์ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นลูกชายคนเดียวของตนยิ้มออกมาอย่างมีความสุข แตกต่างจากวันก่อนที่ยิ้มออกมาด้วยความแสเเสร้งและขี้ประจบ
"ตั้งใจสอบเข้าล่ะ...นายเป็นความหวังเดียวของฉัน" วิคเตอร์กล่าวในขณะที่ทุกคนพึ่งทานข้าวเสร็จ ก่อนที่ร่างสูงจะลุกเดินออกไปจากบริเวณนั้น
"ครับพ่อ" วิลเลียมกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตาของเขาจับจ้องไปยังแผ่นหลังของผู้เป็นพ่อด้วยความมุ่งมั่น เขาไม่ต้องการให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีกแล้ว เขาจะต้องทำมันให้ได้
'เจ้าลูกบ้านั่น....ดูเปลี่ยนไป ' เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่ลูกคนเดียวตอบกลับมา ทำให้ผู้เป็นพ่อยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยหวนคิดว่าลูกของตนคงคิดอยากจะเปลี่ยนตัวเองก่อนที่จะเดินจากไป
"วันนี้จะไปไหนรึเปล่าจ๊ะวิล" แม่ของวิลเลียมเอ่ยถาม ทำไมมะลิจึงเรียกวิลเลียมว่าวิล? เหตุผลง่ายๆก็เพราะว่าวิลเลียมมันยาวไปน่ะสิ-.-
"ไม่ครับ ผมว่าจะอ่านหนังสือเตรียมสอบสักหน่อย" เมื่อวิลเลียมกล่าวออกมาทำให้ผู้เป็นแม่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
"อะ...เอ่อจ๊ะ พยายามเข้านะลูก" มะลิรู้นิสัยของวิลเลียมดีว่าไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไหร่ แต่ทำไมวันนี้กลับทำสายตามุ่งมั่นซะอย่างนั่น ซึ่งมันทำให้มะลิอดแปลกใจไม่ได้
"ครับแม่" วิลเลียมตอบกลับไปก่อนจะเดินออกไปจากโต๊ะอาหารเพื่อขึ้นไปอ่านหนังสือ...[ห้องของวิลเลียม]
วิลเลียมเปิดประตูเข้ามาในห้องแล้วทำการปิดล็อคในทันที วิลเลียมเอนตัวนอนบนเตียงขนาดคิงไซส์ก่อนจะทำการสำรวจระบบซึ่งพอสำรวจไปได้สักพักเขาก็รู้ว่าระบบก็ไม่ได้มีอะไรมากมายเหมือนอย่างกับใน นิยาย มังงะหรืออนิเมะทั่วไปตามเว็บไซต์
วิลเลียมเห็นในช่องของรางวัลมันมีเลข1 อยู่ซึ่งเขาไม่รอช้ากดเข้าไปในทันที
หัวข้อ > ของรางวัลของรางวัลสำหรับการใช้ระบบครั้งแรกเปิด
วิลเลียมกดปุ่มเปิดของรางวัลในทันที เขาสงสัยว่ามันจะเป็นเหมือนอย่างที่เขาคิดไว้รึเปล่า
< ยินดีด้วยคุณได้รับ การเพิ่มสติปัญญา+30 >รับ / ไม่รับ
วิลเลียมไม่รอช้ากดรับในทันที เมื่อเขากดรับแล้วมันรู้สึกว่าเหมือนเขาสามารถคิดอะไรได้หลายๆอย่าง ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกตอกย้ำตัวเองมากขึ้นว่าทำไมเขาถึงไม่ตั้งใจเรียน ทำไมเขาถึงทำตัวแบบนี้ในครั้นอดีต แต่แน่นอนว่าถึงร้อนใจก็ไม่สามารถทำอะไรได้สิ่งควรที่จะที่สุดคือการ 'ทำวันนี้ให้ดีที่สุด'
ติ๊ง!หัวข้อ > ภารกิจสร้างเกมออนไลน์ของรางวัล : 200 แต้ม , หมุนรูเล็ต 2 ครั้งผลเสีย : ไม่มีระยะเวลา : ไม่จำกัดข้อเสนอแนะ : ทักษะการสร้างเกมรับภารกิจ / ไม่รับภารกิจ
"หาาาาาาสร้างเกมเนี่ยนะ!!???"
วิคเตอร์ เทรซ์ (พ่อของวิลเลียม) ขออนุญาตเจ้าของภาพด้วยนะคะ????'สิ่งที่ยากที่สุดคือการตัดสินใจที่จะลงมือทำ และส่วนที่เหลือก็เป็นเพียงความมุ่งมั่นเท่านั้นเอง'[END]________________ฝากติชมด้วยนะคะเราเป็นนักเขียนมือใหม่อาจผิดพลาดบ้างต้องขออภัยด้วยนะคะ????????One comment = Encouragement infinite❣[ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะฮัป]
711
![ทะลุมิติไปเป็นฮองเฮา พร้อมระบบเชฟเทพนักปรุง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1676557888_64513782.webp)
![[NC18+] ฉันไม่ใช่นางเอก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688906583_51261178.webp)