ณ บ้านของอาโป
“พ่อคะ..แม่คะ..นี่ทิราค่ะ แฟนหนู” อาโปพูด พร้อมกับจับมืออีกฝ่ายไว้แน่น
คุณพ่อกับคุณแม่ของอาโปในวัย 45 ปี ยืนมองหน้ากันแล้วก็หันกลับมามองลูกสาว และสาวคนแปลกหน้าที่เธอพามาด้วยความสงสัย
“อืม...งั้นเหรอ เข้ามาก่อนสิ” คุณพ่อของอาโปพูดด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม พ่อเตชัสชายร่างสูงจมูกโด่งั์ตาคมคล้ายอาโป ใบหน้ายิ้มแย้มดูใจดีและอบอุ่น
ทิราเดินตามหลังแฟนสาวด้วยความประหม่าเข้าไปในบ้านเดียวหลังใหญ่ ติดริมแม่น้ำเ้าพระยาและสวนต้นไม้ที่ร่มรื่นกว้างใหญ่เต็มไปด้วยไม้งามนานาพันธุ์ทั้งในไทยและนำเข้าราคาแพง
“ไม่ต้องกลัวนะ” อาโปหันมาบอกหญิงสาว พร้อมกับจับมือเธอไว้แน่น
หญิงสาวพยักหน้าตอบรับช้า ๆ
ผู้ใหญ่ทั้งสองเดินตามมานั่งลงพร้อมกันอย่างช้า ๆ มองดูทิราอย่างละเอียด
“แล้วหนูชื่ออะไรเหรอจ๊ะ!” พ่อเตชัสพูด
“ทิราค่ะ” หญิงสาวพูดเบา ๆ เนื่องด้วยเธอไม่เคยพูดคุยกับมนุษย์เลยมานานนับพันปี ตอนนี้เธอรู้สึกกังวลและไม่คุ้นชินกับการต้องอยู่กับคนอื่นแบบนี้
“ไม่ต้องกังวลนะ ผู้หญิงคบกันสมัยนี้เป็เื่ปกติพ่อกับแม่เข้าใจ” พ่อเตชัสพูด เมื่อเห็นสาวน้อยตรงหน้าดูท่าทางสีหน้าไม่ค่อยดี
“ลูกสาวเราร้ายใช่เล่นนะ ไปทำงานต่างจังหวัดแค่อาทิตย์เดียว พาลูกสะใภ้มาให้แล้วสวยชะด้วย” พ่อเตชัสพูด พร้อมกับยิ้มหัวเราะเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศที่ดูตึงเครียด
“มันใช่เื่ที่จะมาดีใจไหมล่ะพ่อ พึ่งรู้จักกันเองก็พามาบ้านแล้ว” คุณแม่พูดด้วยสีหน้าเป็กังวล แม่สุดาหญิงร่างเล็กจิตใจอ่อนโยนดูใจดี แต่ด้วยความเป็แม่แล้วเธอจึงกังวลและคิดมากในทุกเื่ที่เกี่ยวกับลูกสาวั้แ่เด็กยันโต
ทิราเข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในบ้านของอาโปได้ 1 เดือน แรก ๆ เธอก็ยังทำตัวไม่ถูกแต่ก็มีพ่อเตชัสที่คอยแนะนำ ส่วนแม่วิภาถึงจะยังสงสัยในตัวของหญิงสาวอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้รังเกียจหรือแสดงออกว่าไม่ชอบ เพราะเธอสังเกตเห็นว่าลูกสาวคนเดียวของเธอรักทิรามาก เธอจึงปล่อยผ่านไม่ได้ขัดข่องแต่อย่างใด
ณ ร้านอาหารในห้างสรรพสินค้า
“อิ่มแล้วเหรอคะ” อาโปถามแฟนสาว
“ค่ะ รู้สึกไม่ค่อยหิวเท่าไร” ทิราตอบ
เมื่อหญิงสาวต้องอยู่ในร่างของมนุษย์นานเกินไปและใช้ชีวิตคุกคีกันจนทำให้พลังชีวิตเธอเริ่มลดน้อยถอยลงไปเรื่อย ๆ
“งั้นเค้าไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” อาโปพูดด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ที่ผ่านมาเธอมีความสุขมากที่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับสาวคนรัก แต่ลึก ๆ ในใจของเธอก็แอบที่จะอดคิดไม่ได้ว่า ทิราจะเป็อะไรไหมเพราะ่หลังมานี่เธอก็สังเกตเห็นสีหน้าท่าทางที่ไม่ค่อยดีนักของแฟนสาว
“นายครับ ผมเจอตัวแล้วครับ” ชายชุดดำคนหนึ่งยืนพิงอยู่หลังต้นเสาภายในห้าง และกำลังโทรศัพท์คุยกับใครบางคนอยู่
ตัดภาพมาที่ชายปลายสาย ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำ ใบหน้าคมเข้มไว้หนวด สวมใส่สร้อยคอทองคำเส้นใหญ่ประดับด้วยพระเครื่องราคาหลักล้าน และตามนิ้วมือเต็มไปด้วยเครื่องประดับเพชรพลอยหลากหลายสี
“หินนายไปจัดการได้เลย” เสียงเข้มใหญ่ของชายคนนั้นสั่งการลูกน้องที่ยืนรออยู่
“ครับนาย” ชายร่างสูงหน้าตาดุดันตอบรับ
ตามตำนานเล่าว่าวัตถุมงคลที่มีฤทธิ์ในการเสริมบารมีเรียกเงินเรียกทองหนุนนำชีวิต หนึ่งในนั้นคือเพชรพญานาคที่มีหลายรูปแบบและหลากหลายสีสัน หลายคนต่างอยากได้และมาไว้เป็ของตนเอง ไม่ว่าจะราคาสูงแค่ไหนหากมีการรับรองว่าเป็ของแท้ ต่างพากันขวักเงินก้อนใหญ่มาจ่ายอย่างไม่รีรอ จึงทำให้นายทุนใหญ่อย่างเสี่ยวิชัยที่งมงายอยู่กับเื่ของคลังสิ่งลีลับอยู่แล้ว เที่ยวตามหามาไว้และปล่อยขาย เพื่อแสวงหาผลกำไรที่มากหลายเท่าตัว เขาจึงสั่งการให้ลูกน้องและจอมขมังเวทย์ที่เขาสนิทติดตามสังเกตดูพญานาคหลาย ๆ ตนที่ขึ้นมาบนโลกมนุษย์และตามจับตัวมาหลายตนแล้ว และในคราวนี้ลูกน้องเขาได้พบทิราหญิงสาวที่ลักษณะเดียวกันกับที่จอมขมังเวทย์ได้บอกไว้ และเขาจะต้องได้ในสิ่งที่เขา้าไว้ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม
ยามดึกในห้องนอน
“ถ้าฉันไม่อยู่แล้วเธอจะอยู่ได้ไหม” ทิราพูดขึ้นเบา ๆ ขณะนอนกอดแฟนสาวอยู่บนเตียงนอน
“เป็อะไรหรือเปล่าทำไมถึงพูดแบบนี้” อาโปถาม มือเรียวจับปลายคางของแฟนสาวให้เงยหน้าขึ้นมองเธอ สายตาเริ่มสั่นเป็กังวล
“ไม่มีอะไรหรอก...ฉันแค่ถามดู” ทิราพูดพร้อมกับซบหน้าไปที่อกของอีกฝ่าย
“ไม่มีเธอแล้วเค้าจะอยู่ยังไง” อาโปพูดั์ตาคมเริ่มมีน้ำไหลออกมา
ทิราเงยหน้าขึ้นมองแฟนสาวมือเรียวเล็กยกขึ้นปาดน้ำตาให้อีกฝ่าย แล้วเธอก็ขยับตัวขึ้นจูบอาโปเพื่อปลอบโยน สาวตัวเล็กพลิกตัวขึ้นมาค้อมตัวแฟนสาวไว้ริมฝีปากบางจูบเน้นริมฝีปากนุ่มอย่างหนักหน่วง
อาโปจูบตอบรับสาวตัวเล็กด้วยหัวใจที่เต้นแรง มือเรียวใหญ่ลูบไล้ไปที่ต้นขาขาวเนียน มืออีกข้างยกขึ้นจับลำตัวของแฟนสาวไว้ ภายในใจที่ว้าวุ่นก็เริ่มลดน้อยลงเปลี่ยนมาสนใจสาวสวยตรงหน้าที่ยั่วยวนเกินห้ามใจ
เช้าวันรุ่งขึ้น
อาโปและพ่อเตชัสออกไปทำงานของตนเอง ทั้งบ้านจึงเหลือแค่ทิรา แม่วิภา แม่บ้าน 2 คน และคนสวนอีก 1 คน ขณะที่ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตนเอง และทิรากำลังทำอาหารกันอยู่ในห้องครัวกับแม่วิภา
ติ๊งต่อง... เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น
แม่บ้านคนหนึ่งเดินไปดูเห็นชายแปลกหน้า 1 คนยืนอยู่พร้อมกับถือดอกไม้ช่อใหญ่ไว้ในมือ แต่มีหน้าตาและท่าทางที่ไม่หน้าไว้วางใจ
“สวัสดีครับ ผมมาส่งดอกไม้ครับ” ชายแปลกหน้าพูด แต่สายตากลับมองลอดเข้าไปดูภายในบ้าน
“ส่งให้ใครคะ ใครสั่งมา” แม่บ้านถาม
“คุณอาโปครับ” ชายแปลกหน้าตอบ
“คุณหนูไม่อยู่ค่ะ คุณมาส่งผิดบ้านหรือเปล่าคะ” แม่บ้านพูด
“ไม่ใช่ครับ คุณอาโปสั่งมาให้แฟนครับ ช่วยเปิดประตูรับไปหน่อยผมรีบ ต้องไปส่งของที่อื่นต่อ” ชายแปลกหน้าพูดด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดพร้อมขมวดคิ้ว
หญิงแม่บ้านจึงตัดสินใจเปิดประตูออก แต่ทันใดนั้นเองก็มีชายฉกรรจ์จำนวน 6 คนบุกดันประตูเข้ามาในบ้านด้วยความรวดเร็ว
“ว้าย...ช่วยด้วย...ช่วยด้วย...” หญิงแม่บ้านใะโขอความช่วยเหลือจนสุดเสียง
968
