ร้านข้าวแกงเจ๊ดา

หลังจากเหตุการณ์เมื่อคืน ผมแทบจะไม่เชื่อสายตาของตัวเองเลยว่า 

ตอนนี้ผู้หญิงที่กำลังยืนตักข้าวแกงราดใส่จานอยู่ที่หน้าร้าน 

ยังคงเป็๲ "เจ๊ดา" แม่ผมในวัย 40 ขวบ ที่หลายๆคนรู้จักกันดี

ทั้งในฐานะของเ๯้าของร้าน "ข้าวแกงเจ๊ดา" และคนที่ขึ้นชื่อว่า

ปากจัดที่สุดในย่านนี้ คิดดูก็แล้วกันว่าไอ้พวกเด็กวัยรุ่น

ที่ชอบแว้นมอเตอร์ไซค์กลางคืนยังต้องยอมขับรถอ้อมๆไป

จากถนนแถวๆบ้านผม ก็แกเล่นต้มน้ำร้อน 

รอดักสาดใส่พวกมันคิดดูเอาแล้วกัน 

"เจ้...กี่บาท...เซ็นไว้ก่อนนะ...เย็นๆให้เมียมาจ่าย"

เสียงลูกค้าขาประจำของเจ้ดาแม่ผม

"เออๆ...แล้วแต่เลยจ้า"

เสียงตอบกลับที่ยังคงรักษาเอกลักษณ์

การกระแนะกระแหนของแม่ผมดังมาจากที่หน้าร้าน 

"ป๊อบ เก็บจานเช็ดโต๊ะด้วยลูก"

เสียงของแม่ผมที่หันมาตะคอกใส่ ตอนที่ผมนั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างหลังแก 

"แม่...จะ๻ะโ๷๞ทำไมเนี่ย"

ผมตอบกลับแก 

"แม่เรียกตั้งสองสามรอบแล้ว...ไม่ได้ยินเหรอ"

"คนมารอกินข้าวเยอะแยะไม่เห็นหรือไง"

เสียงของแม่ผมบ่น 

มันก็จริง เพราะตอนนี้จิตใจของผม

มันไม่ได้จดจ่ออยู่กับการเก็บจานหรือช่วยงานในร้านเลยตอนนี้ 

เพราะสมาธิทั้งหมดของผมกำลังเพ่งไปที่บั้นท้ายกลมๆของแม่

ที่อยู่ในกางเกงเลคกิ้งขาสั้นสุดฟิตเปรี๊ยะที่แกสวมอยู่ 

ลำขาอวบๆที่เนียนกริบเพราะการแว๊กขน 

บวกกับเซลลูไลท์ที่แสดงให้เห็นออกมาอย่างชัดเจน 

ความแน่นของกางเกงเลคกิ้งขาสั้น ที่รัดลำขาของแกจนเป็๲ทรง 

อย่างที่บอกแหละผมได้แต่นั่งกลืนน้ำลาย

เป้ากางเกงแข็งจนปวด พอโดนตะคอกใส่ด้วยน้ำเสียงปกติ 

ผมก็กูลีกูจอลุกขึ้นสะบัดหน้า 

แล้วก็รีบเดินไปเก็บโต๊ะที่ลูกค้าขาประจำของแม่

เพิ่งจะลุกเดินออกจากร้านไป มันโชคดีที่ผมใส่ชุดเอี๊ยม 

ผมจึงอาศัยจังหวะตอนที่หันหลังให้คนอื่น 

ล้วงมือจัดการกับเป้ากางเกงของตัวเอง 

ที่ตอนนี้มันเล่นงานผมจนผมรู้สึกไม่ดีเสียแล้ว 

"ดีขึ้นมาหน่อย"

ผมคิดในใจ 

หลังจากที่ผมรีบล้วงมือขวาลงไปจับแก่นกายของตัวเอง 

ที่มันโดนกางเกงในรัดเอาไว้ไม่ให้ขยายตัวตามที่มันควรจะขยายได้ 

เมื่อน้องชายของผมตั้งตะหง่านอยู่ในเป้ากางเกงแล้ว 

ผมก็หยิบจานปัดกวาดโต๊ะ แล้วก็เดินกลับไปนั่งข้างหลังของแม่

หากเป็๞เมื่อก่อน ผมก็เฉยๆนะกับการแต่งตัวของแม่ 

แต่ตอนนี้สัดส่วนที่หลายคนแอบมองมานาน

มันกำลังกระตุ้นเร้าอารมณ์ทางเพศของผมอยู่ 

เพียงเพราะเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมา...

"อย่าเล่าให้ใครฟังนะ...รู้ไหม...กรุณาทำตัวให้เป็๞ปกติด้วย"

"รู้ถึงไหนอายถึงนั่น...เข้าใจป่าว"

เสียงของแม่ผมที่พูดขึ้นมา ตอนที่แกกำลังยืนหันหลังให้ผม

สวมผ้ากันเปื้อนให้แกอยู่บนบ้าน ผมไม่กล้าแม้จะตอบกลับอะไร 

หลังจากที่ผมได้ทำการล่วงเกินเจ๊ดาแม่ของผม

ที่หลายๆคนรู้จัก ผมที่ยืนผูกผ้ากันเปื้อนให้แก

และฟังเสียงบ่นเสียงพูดของแม่ ที่แกพูดย้ำๆซ้ำไปซ้ำมา

"รู้แล้ว...รู้แล้วแม่"

ผมตอบไป

แล้วหลังจากนั้นผมก็เดินตามหลังแม่ลงมาจากบนบ้าน

ท่ามกลางอากาศยามเช้ามืดที่พนักงานพม่าของแม่

มารอที่หลังร้านเพื่อช่วยกันจัดเตรียมของทำกับข้าวขาย

ที่ร้านขายข้าวแกงแห่งหนึ่ง...

"ลูกชายหล่อๆอย่างนี้ลูกสะใภ้น่าจะสวยแน่ๆ"

"ลูกชายขยันจังเลยนะเจ๊"

"เป็๲ตุ๊ดหรือเปล่าลูกชายเจ๊น่ะ"

คำพูดพวกนี้ผุดขึ้นมาในหัวของผมเต็มๆไปหมด 

มันเป็๲คำพูดของลูกค้าผู้หญิงที่อายุก็ไล่เรียงกับแม่

ส่วนผมบางทีก็ไม่ได้ใส่ใจหรอกกับคำพูดของคนพวกนี้ 

ก็แน่ล่ะผมถูกเลี้ยงดูมาด้วยลำแข้งของแม่เพียงคนเดียว

จากที่ผมจำความได้ ตอนนี้กลับกลายเป็๞ผม

ที่ตอบแทนแกด้วยน้ำอสุจิที่ฉีดเข้าไปใส่มดลูกของแกอย่างมากมาย 

คืนก่อนหน้านั้นเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมง...

พอเสียงแม่เริ่มกลับมาบ่นท่ามกลางความมืดนั้น 

แท่งกระเจี๊ยวผมที่เสียบอยู่ในร่องหลืบของแม่ 

มันก็ค่อยๆหดตัวและหลุดออกมา ผมรีบขยับตัวลงไปนอน

แล้วดึงกางเกงขึ้นมาสวม ส่วนแม่นั้นผมก็รู้สึกได้ถึงการขยับตัวของแก 

แต่ก็ไม่มีคำพูดใดๆออกมาอยู่นานมาก 

แล้วผมก็สะดุ้งท่ามกลางความมืดที่ผมพยายามฝืนหลับตา

เมื่อแม่ยื่นมือมาดึงผ้าห่มมาคลุมตัวให้กับผม