บทที่ 31 ิญญานักบุญในร่างวายร้าย
ภายในเหยียนโจวนั้น นิกายเจ็ดดาราเป็ขุมพลังระดับต้น ๆ ของภาคกลางและเป็รองจากแดนศักดิ์สิทธิ์เพียงเท่านั้น
ภาคกลางมีคนที่โดดเด่นอยู่มากมาย ทั้งผู้ฝึกตนและผู้แข็งแกร่งจำนวนนับไม่ถ้วน นับว่าเหนือกว่าสี่ภาคที่เหลือเป็อย่างมาก
หากกองกำลังระดับหนึ่งในภาคกลางเช่น นิกายเจ็ดดาราถูกจัดให้อยู่ในอีกสี่ภาคที่เหลือ พวกเขาสามารถกวาดล้างกองกำลังอื่นในสี่ภาคนี้ได้อย่างแน่นอน และไม่มีกองกำลังใดในสี่ภาคนี้ที่สามารถเป็คู่ต่อสู้ของนิกายเจ็ดดาราได้
ชายหนุ่มผู้นี้เป็ถึงศิษย์หลักของนิกายเจ็ดดารา สถานะนี้นับว่าสูงส่งยิ่ง ไม่ว่าใครก็ตามในสี่ภาคนี้ได้พบเจอชายหนุ่ม พวกเขาจะต้องไม่ยุ่งกับชายหนุ่มผู้นี้เป็อันขาด แต่ต้องให้ความเคารพกับอีกฝ่ายแทน
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ชายผู้นี้มีความมั่นใจในเื่การขอแต่งงานครั้งนี้มาก
ขุมอำนาจของอาณาจักรเซี่ยถือว่าไม่น้อยก็จริง แต่ขึ้นอยู่กับว่าเปรียบเทียบกับผู้ใด
หากเทียบกับนิกายเจ็ดดารา อาณาจักรเซี่ยก็มีขนาดเล็กมากจนสามารถเมินเฉยได้
ชายหนุ่มขออีกฝ่ายแต่งงานในฐานะศิษย์หลักของนิกายเจ็ดดารา อาณาจักรเซี่ยย่อมมิกล้าปฏิเสธ และพวกเขาจะต้องตกลงอย่างแน่นอน เว้นแต่ว่าอาณาจักรเซี่ยจะรนหาที่ตาย…
“ข้ารอวันนี้มานานแล้ว! อยากพบเซี่ยเหยียนเสียตอนนี้ แล้วบอกข่าวดีกับนาง!”
ชายหนุ่มหัวเราะ
เขารอไม่ไหวแล้ว
เขาแทบรอไม่ไหวที่จะรีบเดินทางจากอาณาจักรหนิงไปยังดินแดนของสำนักไท่หัว ด้วยความ้าตามหาเซี่ยเหยียนและบอกข่าวดีแก่นาง
เขารู้ว่าเซี่ยเหยียนประสบความสำเร็จในการเข้าสู่สำนักไท่หัว และกลายเป็ศิษย์โดยตรงของเ้าสำนัก
หากเป็อดีต สถานะของเซี่ยเหยียนจะยิ่งเกินเอื้อมสำหรับเขา และจักรพรรดิเซี่ยจะไม่เห็นด้วยกับการแต่งงาน
ทว่าตอนนี้มันแตกต่างออกไปแล้ว
เขากลายเป็ศิษย์หลักของนิกายเจ็ดดารา และตัวตนของเขาก็นับว่าเหนือกว่าเซี่ยเหยียนหลายเท่า จะไม่มีอะไรมาขัดขวางการแต่งงานครั้งนี้ได้ และเขาก็จะได้แต่งงานกับเซี่ยเหยียนเสียที
“ฮึ่ม แค่หน้าตาอันหล่อเหลาของเ้ากับสถานะศิษย์หลักของนิกายเจ็ดดารา ทั้งยังมีความช่วยเหลือจากข้า เ้ายังจะแต่งงานกับใครไม่ได้อีก? เ้าจะแต่งงานกับสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ย่อมได้! เหตุใดจึงต้องมาแต่งงานกับเซี่ยเหยียนด้วยเล่า ข้าไม่เข้าใจเสียจริงว่าเ้าคิดอันใดอยู่!”
พลันปรากฏสุ้มเสียงหนึ่งดังออกมาจากร่างของชายหนุ่ม ซึ่งดูประหลาดและน่ากลัวยิ่ง
“เ้าไม่เข้าใจหรอก ในใจของข้านั้น เซี่ยเหยียนไม่มีใครเทียบได้ สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ก็เช่นกัน!”
“ข้าคร้านจะสนใจเ้าแล้ว อย่าลืมสิ่งที่สัญญากับข้าเล่า หลังจากแต่งงานกับเซี่ยเหยียนแล้ว เ้าต้องไปที่แดนต้องห้ามนวปรภพเพื่อช่วยข้าเลือกหญ้านวปรภพ และช่วยรวบรวมิญญาศักดิ์สิทธิ์ของข้า”
“วางใจได้เลย!”
เสือตัวนั้นะโผ่านูเาและพงไพร ก่อนจะพาเด็กหนุ่มไปยังูเาไท่หัว
“หยุดก่อน ข้าขอเรียนถามหน่อยได้หรือไม่ว่า ท่านมาทำอะไรที่สำนักไท่หัวของข้า ข้าต้องไปรายงานเบื้องบน”
ศิษย์ของสำนักไท่หัวที่เฝ้าประตููเาเห็นว่าชายหนุ่มตรงหน้านั้นดูพิเศษและเ็ามาก ก็ไม่กล้าละเลยเขาแม้แต่น้อย และถามชายหนุ่มอย่างสุภาพ
ใบหน้าของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง และดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม เมื่อมองไปยังศิษย์ของสำนักไท่หัว
สำนักไท่หัว เดิมทียังเป็ขุมพลังผู้ฝึกตนอันยอดเยี่ยมที่เขาไม่กล้าปีนขึ้นไป กระทั่งไม่สามารถเข้าถึงได้…
ทว่าตอนนี้…
ในสายตาของชายหนุ่ม สำนักไท่หัวไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น เขากลายเป็ตัวตนที่สำนักไท่หัวไม่กล้าปีนขึ้นไป และไม่สามารถเข้าถึงได้แทน
“รายงาน? มิจำเป็ ข้าจะเข้าไปเอง”
เขาเอ่ยอย่างไม่ยี่หระ พร้อมขี่เสือเข้าสู่สำนักไท่หัว
“ท่านทำเช่นนั้นไม่ได้!”
สีหน้าของลูกศิษย์สำนักไท่หัวเปลี่ยนไปอย่างมาก และเขาก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยุดอีกฝ่าย
คนผู้นี้หยาบคายยิ่งนัก เขาไม่เห็นหัวสำนักไท่หัวเลยสักนิด ซ้ำยังทำท่าจะขี่เสือพุ่งเข้าไปทันทีอีก นี่ไม่ต่างอะไรกับการบุกรุกเลย
“เ้ากล้าหยุดข้า?”
ชายหนุ่มสะบัดมือออกข้างเดียว โดยฉับพลันพลังอันหนักหน่วงก็แผ่ออกมา ศิษย์เฝ้าประตูสำนักไท่หัวถูกกระแทกจนกระเด็นออกไปทันที
“ข้าชอบที่เ้าดูเหมือนวายร้าย ฮ่า ๆๆ”
เสียงแปลก ๆ ดังก้องอยู่ในใจของชายหนุ่ม
“วายร้ายมักกระทำการไม่สำเร็จ ส่วนใหญ่มันจะเป็เช่นนั้น”
ชายหนุ่มตอบกลับเบา ๆ
แล้วเขาก็ขี่เสือตรงขึ้นูเาไปยังสำนักไท่หัว
“ผู้ใดกล้า!”
บนูเายังมีศิษย์พิทักษ์อีกชั้นหนึ่ง เมื่อพวกเขาเห็นชายหนุ่มผู้หนึ่งขี่เสือขึ้นมา สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
คนผู้นี้ขี่สัตว์อสูรเข้าสำนักไท่หัวได้อย่างไร!?
ไม่เคยมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นมาก่อน!
ทุกคนที่เข้ามาในสำนักไท่หัวต่างเดินเท้าเข้ามา เพื่อแสดงความเคารพต่อสำนักไท่หัว
ทว่าชายหนุ่มแสดงตัวเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เห็นสำนักไท่หัวอยู่ในสายตา!
ฟิ้ว ฟิ้ว!
ปรากฏหลายร่างกระโจนออกมาจากส่วนลึกของสำนักไท่หัว และปราณที่เปล่งประกายออกมาจากแต่ละร่างนั้นก็ทรงพลังยิ่งนัก
พวกเขาเป็ผู้าุโของสำนักไท่หัว
ศิษย์พิทักษ์ที่เชิงเขาแจ้งว่ามีคนพยายามบุกเข้าไปในสำนักไท่หัว
“ขอบเขตนิพพาน…!”
“เป็ไปได้อย่างไร!”
สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปมหันต์ และอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา
ดูเหมือนว่าชายหนุ่มผู้นี้จะอยู่ในขอบเขตนิพพาน ซึ่งทำให้พวกเขาคาดไม่ถึง!
ขอบเขตของชายหนุ่มสูงกว่าพวกเขาเสียอีก!
“ไม่มีอะไรที่เป็ไปไม่ได้ แค่พวกเ้ายังโง่เขลาและรู้น้อยเกินไป”
ชายหนุ่มส่ายหัว คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม
ไหนสำนักไท่หัวที่รุ่งเรืองและมีอำนาจมากที่สุดในบูรพาทิศเล่า?
เมื่อเทียบกับภาคกลางแล้ว สำนักไท่หัวก็หามีอันใดไม่
ในภาคกลางนั้นเขาไม่ถือว่าเป็อัจฉริยะระดับสูง เพราะผู้ที่อยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นหมกมุ่นยิ่งกว่า อัจฉริยะหลายคนในวัยของเขาได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตผันอนันต์ไปแล้ว
แม้แต่เทียนเจียวที่อายุน้อยยังก้าวเข้าสู่ขอบเขตก่อกำเนิดเต๋าเลย!
อย่างไรก็ตาม ผู้าุโของสำนักไท่หัวกลับะโใส่เขาว่ามันเป็ไปไม่ได้ แสดงว่าสำนักไท่หัวคงอ่อนแอเกินไปจริง และแดนตะวันออกก็เทียบกับภาคกลางไม่ติดเลย
ช่องว่างนี้นับว่าห่างกันมากเกินไปจริง ๆ
“ข้ามิเข้าใจว่าคุณชายมาที่สำนักไท่หัวของข้าด้วยเหตุอันใด”
เ้าสำนักของสำนักไท่หัวเดินออกมา ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมเป็อย่างมาก มองดูชายหนุ่มผู้สามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตนิพพานได้ั้แ่อายุยังน้อย ตัวตนของคนตรงหน้านับว่าน่าทึ่งยิ่งนัก
“ไม่มีอะไร ข้าแค่มาหาคนเท่านั้น”
ชายหนุ่มเหลือบมองเ้าสำนักของสำนักไท่หัวและเอ่ยเสียงเบา
โลกนี้ช่างแปลกประหลาดยิ่ง
เมื่อคิดย้อนกลับไปในอดีต เขาจะกล้าพูดกับเ้าสำนักของสำนักไท่หัวเช่นนี้ได้อย่างไร?
คงไม่มีโอกาสได้พบกับเ้าสำนักไท่หัวเสียด้วยซ้ำ
ทว่าตอนนี้เ้าสำนักของสำนักไท่หัวกลับไม่ควรค่าจะเอ่ยถึงต่อหน้าเขาเลย
‘ใครจะคิดว่าอาณาจักรหนิงจะมีวันที่รุ่งโรจน์เช่นนี้’
เขาหัวเราะออกมาในใจ พึงพอใจและหยิ่งยโสยิ่งนัก
ในอดีตนั้นเขาเป็คนที่ไร้ค่า พร์ในการฝึกฝนก็ไม่เพียงพอ แม้จะเทียบกับเซี่ยเหยียน เขาก็ยังแย่กว่ามาก
แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อเขาออกจากแดนตะวันออก และมุ่งหน้าสู่ภาคกลาง
จากนั้นเขาได้เข้าไปในถ้ำโดยบังเอิญ และถูกิญญานักบุญเข้าสิง
ิญญาของนักบุญผู้นี้เป็ผู้ที่สร้างเสียงแปลก ๆ ในร่างกายของเขา
อีกฝ่ายเป็นักบุญิญญา เนื่องจากมีปัญหาด้านการฝึกฝน ร่างกายของเขาจึงถูกทำลายเหลือเพียงิญญาเท่านั้น หากไม่มีร่างกายให้คงอยู่ได้ ิญญาจะสลายไปจนหมดสิ้น
ด้วยความช่วยเหลือของนักบุญิญญา ในที่สุด พร์ในการฝึกฝนของเขาซึ่งไม่แข็งแกร่งมากก็เปลี่ยนไปจนแข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเป็ศิษย์หลักของนิกายเจ็ดดาราได้
หากไม่มีิญญานักบุญ และพึ่งพาแค่ความสามารถเดิมของเขา มันคงเป็ไปไม่ได้ที่เขาจะกลายเป็ศิษย์ของนิกายเจ็ดดารา ไม่ต้องพูดถึงศิษย์หลัก!
และมันคงเป็ไปไม่ได้เลยที่เขาจะสามารถเข้าสู่ขอบเขตนี้ได้ อันที่จริง แค่สามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตประสานิญญาได้ ก็นับว่าเป็ผู้ฝึกตนที่อยู่อันดับต้น ๆ ของภูมิภาคแล้ว
เ้าสำนักไท่หัวขมวดคิ้ว ชายหนุ่มผู้นี้หยิ่งยโสยิ่งนัก ต่อให้เขาจะไม่ได้สนใจอีกฝ่ายมากก็ตาม
ทว่าถึงอย่างนั้นเขาก็สามารถหยวน ๆ ให้อีกฝ่ายได้ เขาจะไม่สนใจสิ่งเหล่านี้ตราบใดที่สำนักไท่หัวไม่เป็ไร
“แล้วมาหาใครหรือ”
เขาถามด้วยรอยยิ้ม
324
