เอี้ยดดดดดดดดดดดดดดดดโครมมมมมมมมมมมมมม......
---------------------------------------------------------------------------------------
“อะไรกันที่นี่มันที่ไหนจำได้ว่าเราวิ่งหนีพวกการ์ด แล้วรถพุ่งมาพอดี อือออ...แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย”
หลังจากที่พบว่าตนเองนั้นตื่นขึ้นมาในที่ไหนไม่รู้ แต่ก็แอบคิดว่านี่ใช่นรกหรือป่าวหรือเป็์กันแน่และตอนนั้นเอง......
“ไงหนูน้อย เป็ไงบ้าง”
นั้นใครกันหรือว่าจะเป็เทวดา หรือยมทูตกัน เอ๋ แต่ดูดีเกินไปที่จะเป็ยมทูต
“อย่าพึ่งสงสัยเลยว่าข้าเป็ใครข้าไม่ใช่ทั้งเทวดา หรือยมทูต แต่ข้าคือพระเ้า”
เขาอ่านความคิดเราได้ด้วยสุดยอดไปเลย
“ที่ข้ามาวันนี้ข้าจะมาบอกเกี่ยวกับตัวเ้า ข้าเห็นใจและเวทนาชีวิตเ้านักข้าเลยคิดที่จะให้เ้ามีโอกาสในการมีชีวิตของเ้าอีกครั้ง เ้าจะว่ายังไง”
“จริงหรือครับผมจะมีโอกาสได้มีชีวิตอีกครั้งหรือครับ”
“ใช่ข้าจะให้เ้ามีชีวิตอีกครั้ง เ้าสามารถขอพรจากข้าได้ด้วย ข้าจะให้พรเ้า ทั้งหมด 3 ข้อเ้าจะว่ายังไง”
“ครับ ผมดีใจมากเลยครับ”
“งั้นข้อแรกเ้า้าสิ่งใด จงว่ามา”
“ข้อแรกที่ผม้าคือขอให้ครอบครัวที่ผมไปอยู่นั้น เป็เป็ครอบครัวที่อบอุ่นครับ”
“เ้าจะเอาแบบนี้จริงหรือ”ก็มันเป็ความฝันของเขาอย่างหนึ่งที่ต้องมาตลอดั้แ่มีชีวิต
“ใช่ครับ”
“แล้วข้อสองละเ้า้าสิ่งใด”
“ขอให้ไม่มีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นในชีวิตครับ”
“จะขอแบบนั้นมันก็เกินตัวข้าไปเอาเป็ว่าเฉพาะเื่ที่มันเลวร้ายหนักจริงๆ ที่จะมไม่เกิดขึ้นกับเ้า”จะยังไงก็ได้ ขอแต่ให้ไม่มีเื่เลวร้าย เหมือนเื่ที่เขาพบเจอก่อนจะตายแล้วกัน
“แบบนั้นก็ได้ครับ”
“ข้อสุดท้ายเ้า้าสิ่งใด”
“ผมขอให้ผมรู้ศาสตร์และศิลป์ทุกอย่างครับ”
“งั้นเอาตามนี้งั้นเ้าจงเดินไปยังประตูบานนั้นเพื่อไปเกิดยังร่างใหม่ซะนะ”
----------------------------------------------------------------------------------------
“โอ้ยยยปวดหัวจังที่นี่มันที่ไหนกัน” เป็ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นหลังจากเขาตื่นขึ้นมา
“ที่นี่ที่ไหนนี่เรากลับมาเกิดในร่างใหม่งั้นหรือ หิวน้ำจัง” ระหว่างที่เขากำลังจะยื่นมือไปจับแก้วน้ำมาดื่มนั้นก็รู้สึกแขนไม่มีแรงขึ้นมา...เพล้ง!!!!