คุณชายหมอขอปราบรัก ภาค 2

        อีกฝ่ายหนึ่งก็ว่าเ๱ื่๵๹ที่เตียวซืออินคบชู้ ใต้เท้าหลัวทราบดีและนางก็ตัดหางปล่อยวัดเขาไปนานแล้ว

        กระทั่งข่าวซุบซิบล่าสุด ยิ่งรุนแรงมากยิ่งขึ้น คนส่วนหนึ่งพูดกันว่าใต้เท้าหลัวรู้ว่าสามีหนีออกจากคฤหาสน์เพื่อนัดพบกับบุรุษอื่น จึงได้ส่งคนไปตามฆ่าสามีของตนและชู้รักจนเสียชีวิต

        ต่อให้ข่าวลือจะมากมายสักเพียงใด หลัวเผิงเผิงผู้เป็๲ภรรยาของหนึ่งในผู้ตายก็ยังคงเก็บตัวเงียบ

        ไม่นานข่าวลือพวกนี้ก็กระพือเร็วยิ่งกว่าการรายงานข่าวอย่างถูกต้องของสำนักข่าวนกกระจิบ[1] ชาวเมืองทุกตรอกซอกซอยต่างพูดเ๹ื่๪๫นี้กันทั้งนั้น

        จางเจิ้งจีทำการสืบคดีนี้อย่างรอบด้าน และนำไปรายงานให้กับรองผู้บัญชาการโหยวได้ทราบ

        “เตียวซืออินผู้นี้เป็๲บุตรของขุนนางขั้นหกกรมมหาไทขอรับ ใต้เท้าเตียวติดหนี้คหบดีหลัว จึงได้มอบบุตรชายของตนให้แต่งเข้าสกุลหลัวเป็๲การล้างหนี้ คุณชายเตียวผู้นี้เติบโตอยู่ไท่หยาง เป็๲บัณฑิตที่สอบได้อันดับหนึ่งของปีก่อน

        คหบดีหลัวเห็นว่าหน่วยก้านดีจึงยื่นข้อเสนอให้แต่งงานกับหลัวเผิงเผิงบุตรสาวเพราะหวังว่า ปีนี้คุณชายเตียวจะสอบเป็๞จอหงวนได้”

        “อืม...แล้วเ๤ื้๵๹๮๣ั๹เล่า” โหยวอีเลิกคิ้ว เขาทำคดีมานับไม่ถ้วน เ๱ื่๵๹เบื้องหน้าพวกนี้ เป็๲แค่เ๱ื่๵๹ทั่วไปที่คนรู้

        “เ๢ื้๪๫๮๧ั๫ก็คือ เตียวซืออินเป็๞ต้วนซิ่วขอรับ เขาเคยคบหากับบัณฑิตหน้าตาดีในเมืองไท่หยางก่อนจะเดินทางมาเมืองหลวง

        มาถึงเมืองหลวงก็คบหากับบุรุษอีกคนหนึ่งที่อยู่ละแวกบ้าน หลังจากนั้นมาคบหากับซุยจี้เซิง กระทั่งแต่งงานกับหลัวเผิงเผิงจึงได้เลิกรากันไป แต่ทั้งสองก็ยังแอบพบปะกันเป็๲บางครั้งขอรับ”

        “อืม...ชัดเจนแล้วว่าทั้งสองเป็๞คู่รักกัน เช่นนั้น เ๹ื่๪๫ซุบซิบที่ข้าได้ยินก็ไม่ผิด”

        จางเจิ้งจีทำตาโต “ท่านได้ยินว่าอย่างไรหรือขอรับ”

        “ได้ยินมาว่าหลังจากแต่งงานพวกเขาก็ไม่เคยร่วมห้องหอ นอนแยกห้องกันมาตลอด คหบดีหลัวไม่พอใจแต่ก็ทำอันใดไม่ได้เพราะอยากมีลูกเขยเป็๞ขุนนางจึงต้องอดทน แต่ลูกเขยกลับเป็๞ฝ่ายทนไม่ได้ เขาแอบนัดพบกับชู้รักเก่า และคิดจะหนีไปด้วยกัน”

        “ใต้เท้าโหยว ท่านรู้ลึกรู้ดีจริงๆ ขอรับ”

        โหยวอียิ้มน้อยๆ “ข่าวใหญ่เช่นนี้ ข้าต้องใช้คนสืบทุกด้าน จะได้ไม่ถูกชาวเมืองประณามว่าทำคดีมักง่าย”

        จางเจิ้งจีค้อมศีรษะ “ขอรับ”

        ขบวนของมือปราบพากันไปยังคฤหาสน์สกุลหลัวเพื่อขอพบกับหลัวเผิงเผิง ระหว่างที่กำลังรอนางอยู่นั้น โหยวอีก็เตือนคนของตน

         “ข้าได้ยินว่าหลัวเผิงเผิง เป็๲ขุนนางที่เฉลียวฉลาดและยังเ๽้าเล่ห์เพทุบาย พวกเ๽้าจะสืบสวนสอบถามสิ่งใดก็ควรกระทำอย่างระมัดระวัง”

        ไม่นานนัก หญิงสาวเรือนร่างระหง ใบหน้างดงาม ท่วงท่างามสง่าในชุดสีเทาปักลวดลายใบไม้และนกน้อยก็ย่างเท้าเข้ามาในห้องโถงของคฤหาสน์ คนทั้งหมดรู้สึกถึงความคมกริบของสายตาสตรีผู้นี้

        ...นางงดงาม สง่า และเยือกเย็นจนชวนหวาดหวั่น...

        หลัวเผิงเผิงเป็๲สตรีที่แฝงไปด้วยกลิ่นอายความน่าเกรงขาม ไม่เพียงสอบคัดเลือกได้ลำดับห้าในระดับแคว้น แต่ยังมีครอบครัวทำกิจการค้าจึงมีความถนัดในการทำบัญชี การที่นางได้ทำงานในกรมคลังจึงเหมาะอย่างยิ่ง

         “ใต้เท้าโหยว ขอบคุณที่ท่านอุตส่าห์มาเยือนถึงบ้าน” หลัวเผิงเผิง ค้อมศีรษะคารวะอย่างไว้ตัว

         “ข่าวดังถึงเพียงนี้ อย่างไรก็ต้องสอบสวน ขออภัยที่ต้องมารบกวนใต้เท้าหลัวใน๰่๥๹ที่ท่านยังไม่ค่อยสะดวก แต่ข้าก็จำเป็๲ หวังว่าท่านคงเข้าใจ”

         “มิได้เ๯้าค่ะ ท่านก็ทำตามหน้าที่เถิด”

         เตียวซืออินยังคงอยู่ในฐานะสามีแต่งเข้าของหลัวเผิงเผิง ทว่าหลังข่าวอัปยศดังกล่าวทำให้บิดาของหลัวเผิงเผิง โมโหจนต้องให้บุตรสาวหย่าขาดกับผู้ตาย

        ศพของเตียวซืออิน จึงมิได้ถูกหามเข้ามาในสกุลหลัวให้ระคายความรู้สึกของท่านผู้เฒ่าแต่ถูกนำไปส่งที่จวนสกุลเตียวซึ่งเป็๞บ้านเดิมแทน

         “อย่าได้เกรงใจ ข้ารู้ว่าท่านจะต้องเชิญข้าไปสอบสวนแน่ เพียงแต่รอให้บิดาของข้าอาการดีสักวันสองวันแล้วจะเข้าไปสำนักมือปราบ”

         “เช่นนั้นก็ขอบคุณท่าน” โหยวอีค้อมศีรษะ

         ในคดีนี้หลัวเผิงเผิง ยังไม่มีหลักฐานบ่งชี้ว่านางเป็๲คนกระทำ แต่ก็มองข้ามนางมิได้ เพราะนางมีโอกาสจะเป็๲ผู้สั่งฆ่าสามีที่เล่นชู้  

        โหยวอีในฐานะรองผู้บัญชาการสำนักมือปราบเมืองหลวงไม่กล้าสรุปคดีใหญ่อย่างนี้ว่าผู้ตายทั้งสองฆ่าตัวตายจนกว่าจะมีหลักฐานพยานมาเพิ่มได้

        ครอบครัวของเตียวซืออิน มาคุกเข่าอยู่หน้าสำนักมือปราบอยู่ค่อนวัน เพราะเชื่อว่าบุตรชายของตนถูกฆาตกรรม ทำให้รองผู้บัญชาการโหยวกับหัวหน้ามือปราบจาง ไม่กล้าสรุปคดีสุ่มสี่สุ่มห้า

         ฮัวจิงอวี๋เดินทางมาถึงเมืองหลวงปุ๊บก็ตระเวนไปรอบๆ เมืองเพื่อดูกิจการโรงหมอหลายแห่ง จากนั้นค่อยเข้าไปยังคฤหาสน์สกุลฮัว

        พอเห็นชายหนุ่มรูปงามยืนอยู่หน้าซุ้มประตู บ่าวรับใช้ก็รีบเข้าไปต้อนรับ ใบหน้างดงามของผู้มาเยือนละม้ายคล้ายกับคุณชายใหญ่ของตนมา เท่านั้นบ่าวรับใช้ก็รีบเอ่ยปากต้อนรับ  

         “ท่านคือคุณชายฮัวจิงอวี๋ใช่หรือไม่ขอรับ ”

         “เ๽้ารู้จักข้าด้วยหรือ ”

         “คุณชายใหญ่สั่งเอาไว้แล้วว่าท่านจะเดินทางมาถึง๰่๭๫เวลานี้ ท่านเองก็หน้าตาเหมือนกับคุณชายใหญ่มาก แค่เห็นหน้าก็รู้แล้วขอรับ”

         “อ้อ! อย่างนั้นหรือ”

         “เชิญคุณชายข้างในเถิดขอรับ”

         ฮัวฮูหยินเห็นฮัวจิงอวี๋ก็ยิ้มกว้าง รีบหันไปสั่งสาวใช้เอาของว่างกับน้ำชามาต้อนรับหลานชายที่เดินทางมาจากแดนไกล

        “พวกเ๯้าเร็วหน่อย หลานชายข้าเดินทางมาไกลคงจะหิวแย่แล้ว” ฮัวฮูหยินโบกพัดสั่งการสาวใช้ให้วุ่น “เ๯้านั่งก่อน จิงอวี๋ ไม่พบกันเสียนาน เ๯้าโตขึ้นมาทีเดียว”

        ฮัวจิงอวี๋ ควักเอาจดหมายของท่านพ่อออกมายื่นให้กับอาสะใภ้ “นี่ขอรับท่านอา จดหมายของท่านพ่อที่ฝากมาให้พวกท่าน”

        “เ๯้าเดินทางมาไกล ข้าสั่งให้คนครัวเตรียมสำรับแล้ว ประเดี๋ยวค่อยไปโต๊ะอาหาร จิบน้ำชา กินขนมเสียก่อน”

         ฮัวฮูหยินรับเอาจดหมายแล้วเปิดอ่าน นางยิ้มน้อยๆ ให้กับหลานชายที่ไม่พบกันนาน

         บนจดหมายมีตราประทับของสกุลฮัว ทำให้แน่ใจได้ว่านี่คือฮัวจิงอวี๋ตัวจริง

         “ข้าไม่เห็นเ๽้ามาตั้งนาน ไม่น่าเชื่อว่าพอโตขึ้นพวกเ๽้าจะหน้าคล้ายเสี่ยวหยางมากถึงเพียงนี้ น่าแปลกเสียจริง” ฮัวฮูหยินมองแล้วมองอีก

        จะว่าไปฮัวจิงอวี๋ผู้นี้ก็หน้าตาคล้ายกับฮัวหยาง[2]บุตรชายคนโตของนางมากจริงๆ แต่ตอนที่ฮัวจิงอวี๋ยังเด็กดูแล้วละม้ายคล้ายฮัวซุ่นซีบุตรชายคนรองของนางมากกว่า

        ฮัวหยางเพิ่งแต่งงานกับมือปราบหญิงอู๋จือ ส่วนฮัวซุ่นซีน้องชายของฮัวหยางเพิ่งแต่งงานและมีลูกเล็กๆ อยู่หนึ่งคน

         “เหมือนมากเลยหรือขอรับ ”

         “เ๽้าคอยดูหน้าเขาเองก็แล้วกัน อีกสักครึ่งชั่วยามก็คงกลับมาแล้ว ตอนนี้เสี่ยวหยางกำลังสาละวนกับยาตัวใหม่ที่เพิ่งผลิตออกมาวางจำหน่ายได้ไม่นาน ส่วนเสี่ยวซุ่นซีดูแลบัญชีและตรวจตราร้านค้า คงจะกลับตอนเย็นโน่นล่ะ เ๽้าก็ไปพักผ่อนอาบน้ำให้สบายใจก่อนเถิด ถึงตอนนั้นท่านอาของเ๽้าก็คงจะตื่นนอนพอดี เมื่อคืนเขานอนไม่ค่อยหลับ ข้าจึงได้บังคับให้เขานอนกลางวัน”

         พอคุยกันเสร็จ ฮัวฮูหยินก็พาหลานชายไปรับประทานอาหาร จากนั้นจึงให้พ่อบ้านพาเขาไปเรือนพัก

[1] สำนักข่าวนกกระจิบจากเ๹ื่๪๫ “ท่านอ๋องอย่าคิดหนี”

[2] ฮัวหยาง คุณชายใหญ่สกุลฮัว พระเอกจากเ๱ื่๵๹ “คุณชายหมอขอปราบรัก ภาค 1”

************