หน้าประตูทางเข้าสถานศึกษาวิญญูผ่านฟ้า ราทัน และชายธรรมดาคนหนึ่งรวมถึงคนที่้าตีสนิทหรือหวังจะให้เขาเป็ผู้นำของกลุ่มอีกสิบกว่าคนยืนรอ ณต้นไม้ที่ พิณนี่ พานน่า สถิตอยู่ เขารีบออกมารอฮาอินโดยเฉพาะ!!เพราะลูกสมุนใหม่ของเขาได้เห็นว่าเ้าบ้านนอกนั่นใช้ยันต์ซ่อนไพรที่นี่!? ยังไงมันก็ต้องออกจากสถานศึกษาในเร็วๆนี้!?หากใช้กำลังโดยพละการในสถานศึกษาฯผิดกฎข้าก็จะสั่งสอนมันข้างนอกนี่แหละ!? ยันต์ซ่อนไพรเหรอ!?ฮึ ยุคนี้ใครยังใช้อยู่บ้าง!? บ้านนอกไม่บันยะบันยังจริงๆราทัน ยิ้มหยามหยันเมื่อเห็นกลุ่มคนที่เขาเฝ้ารอเดินออกมา!! (กึก)!! เมื่อกลุ่มของฮาอินเดินมาหยุดอยู่หน้าต้นไม้ แต่ไม่มีรุ่นพี่มาลีตามมาด้วย!!? ฮาอินแปลกใจเล็กน้อยเหมือนเื่นี้ยังไม่จบ!?ทำไมอยู่ดีๆเขากลายเป็เป้าโจมตีได้ "ข้าอยากรู้นักอยู่ที่นี่แล้ว อะไรจะช่วยเ้าได้อิ-"
"เย้....นายท่าน!! กลับมาแล้ว นายท่านพิณนี่คิดถึงนายท่านมากๆเลยเ้าค่ะ"!!?
"..........." พิณนี่และพานน่าออกมาทันทีที่เห็นนายท่านของตน"นายท่านคนพวกนี้ท่าทางน่ากลัวมากเลย พิณนี่กลัวเ้าค่ะ!!"พิณนี่รีบเข้ามาซ่อนอยู่ข้างหลังฮาอินและแสดงท่าทีหวาดกลัวแม้พานน่าจะไม่พูดอะไรแต่ก็ยังเกาะแขนซ่อนตัวอยู่หลังฮาอินเช่นกัน!?
ฮาอินลูบหัวทั้งสองที่ตอนนี้แทบจะเหมือนลูกแมวตกน้ำอยู่แล้ว!?"อย่ากลัวไปเลยข้าอยู่นี่แล้ว ดูนี่สิอะไร!?" ฮาอินยกสิ่งสถิติญญาขึ้นพิณนี่เอียงคอมองอยู่นานแต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรจึงหันไปถามพานน่า!? "พานน่าสิ่งนี้คืออะไรเหรอ!?"? "จะต้องเป็ลูกอมหวานแบบใหม่แน่!?"พานน่าตอบอย่างมั่นใจ!!
"เฮ้...ฮาอินนั่นิญญาผู้ช่วยนายเหรอ....!? ข้าอยากมีิญญาผู้ช่วยบ้างข้าจะหาิญญาแบบนี้ได้จากที่ไหนเหรอ!?" ขรรฟ้าเมื่อเห็นความงดงามของ พิณนี่พานน่าเขาก็อยากจะไปตามหาิญญาผู้ช่วยซะเดี๋ยวนี้เลย!! ความงดงามของทั้งสองช่างมากมายนักเทียบได้กับธารา เลยทีเดียว แต่ธาราดูเข้มงวดเกินไปหากเขามีเธอเป็คนรักไม่วายต้องถูกโขกสับไปตลอดชีวิต!?
"คุณหนูผู้นี้เข้าใจแล้วว่าเ้าโง่อย่างเ้ามีิญญาติดตามได้ยังไง"!!!
"ตุ๊กตาน้อยอย่างเ้ากล้าดียังไงมาเรียกนายท่านว่าเ้าโง่"!!พานน่าหันมาตอบกลับเสียงแข็งทันที!!
"ใช่ๆ นายท่านฉลาดกว่าพิณนี่ซะอีกนะเ้าค่ะ!?" เช่นกันพิณนี่รีบปกป้องชื่อเสียงนายท่านของเธอทันที!!
"ฮึ คุณหนูผู้นี้ไม่เสวนากับิญญาโง่หรอก"
"พิณนี่ไม่ได้โง่นะ!! ใช่มั้ยพานน่า!? นายท่านพิณนี่ไม่โง่นะเ้าค่ะ!?"
"เอาล่ะๆ พิณนี่ของข้าจะโง่ได้อย่างไร ดูนี่สิ!? สิ่งนี้เรียกว่า สิ่งสถิติญญาด้วยสิ่งนี้ไม่ว่าที่ไหนเมื่อไหร่มันจะทำให้พวกเ้าสามารถอยู่กับข้าได้ทุกที่ดีมั้ยล่ะ!?" ฮาอินปลอบโยนิญญาผู้ช่วยของเขา
("จริงเหรอนายท่าน!!")
พิณนี่และพานน่าตาลุกวาวด้วยความยินดี!!
"เฮ้ย!! ทักทายกันเสร็จรึยัง!?" ชายที่ดูธรรมดาะโขึ้นคนพวกนี้กล้าดียังไงทำเป็ไม่เห็นหัวอัจฉริยะสมบูรณ์ เขาในฐานะว่าที่ลิ่วล้ออันดับ1ทนไม่ได้!!
"เสือกอะไรด้วยเ้าเสล่อหน้าอุ้งตีนหมี!?" สาวน้อยนิมิตตะคอกใส่ช่วยไม่ได้จังหวะมันให้เธอกำลัง้าหาที่ลงการกลั่นแกล้งิญญาผู้ช่วยสองตนนี้ทำให้เธอรู้สึกไม่ดี!? เหมือนกับการรังแกเด็ก!!
"เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่า-!?" (เพี้ย!?)ก่อนที่ชายผู้นั้นจะกล่าวจบสาวน้อยนิมิตก็โจมตีไปแล้วแต่เธอยังอยู่ที่เดิม!? สิ่งที่โจมตีคือตุ๊กตา!! ตุ๊กตาที่เธออุ้มอยู่เป็ประจำไม่มีใครรู้ว่ามันไปปรากฏหน้าชายผู้นั้นและตบชายผู้นั้นั้แ่เมื่อไหร่? ทุกคนเห็นแค่จังหวะที่ตุ๊กตากลับมาเท่านั้น!!?
ณ สถานที่ที่ไม่มีใครสังเกตห่างออกไปไม่ไกลนักปรากฏ2 ร่างกำลังยืนมองอยู่
"เราจะไม่เข้าไปห้ามหรือนายท่านอาจารย์ใหญ่!?" ชายสวมหน้ากากทองเหลืองกล่าวเป็อาจารย์ใหญ่และิญญาผู้ช่วยของเขานั่นเอง!!?
"ไม่จำเป็หรอก! หนูน้อยมาลีก็อยู่ที่นั่นด้วย เรามารอดูความสนุกกันดีกว่า!?"
"ตุ๊กตานั่นข้าน้อยไม่เคยเห็นเลยนายท่านอาจารย์ใหญ่!?" ชายสวมหน้ากากทองเหลืองติดตามอาจารย์ใหญ่มาก็นานแล้วแต่เขายังไม่เคยเห็นของแบบนี้
"คงเป็อะไรสักอย่างที่อาจารย์เอาออกมาจาก ซากอารยะธรรมโบราณ กระมัง"อาจารย์ใหญ่ก็ทำได้เพียงคาดเดาเท่านั้น!?
ชายที่ดูธรรมดาผู้นั้นลุกขึ้นด้วยความโกรธแบบนี้มันก็เหมือนเขาถูกเด็กน้อยตบหน้าสั่งสอน!? ซ้ำยังต่อหน้าผู้คนอีกแม้เขาจะดูเหมือนธรรมดา แต่ก็แค่ธรรมดาสำหรับคนกลุ่มนี้!? ข้างนอกบิดาเขาเป็ถึงเพื่อนสนิทกับเ้าเมือง!!และที่สำคัญเขาคือผู้ที่มีโอกาสสูง ที่จะได้เข้าเรียนในสถานศึกษาวิญญูผ่านฟ้า!! ซึ่งเป็สถานศึกษา1ใน5 ภายใต้สถาบันผู้คุมส่งวิญาณที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนน่านน้ำสีครามแห่งนี้!?หากเขาได้เข้าเรียนละก็แม้แต่เ้าเมืองยังต้องสุภาพกับเขาแต่เขากลับโดนเด็กน้อยตบหน้า หน้าทางเข้าสถานศึกษา หากเื่นี้กระจายออกไป!?แล้วข้าคนนี้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!!!? "เป็เ้าเปิดก่อนเองนะถ้าอย่างนั้นวันนี้ข้าจะสอนบทเรียนให้เด็กน้อยปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างเ้าให้รู้ซึ้งถึงความโหดร้ายของโลกภายนอก!?"ชายผู้นั้นวิ่งเข้ามาพร้อมคนสิบกว่าคนด้านหลัง!!
ขรรฟ้า เห็นท่าไม่ดีก็เคลื่อนไหวทันทีเขาเคลื่อนไหวไปปรากฏอยู่หน้าสาวน้อยนิมิตเตรียมที่จะปกป้องเธอ!!แม้เธอจะมีเคล็ดลับอยู่บ้างแต่ก็ยังเด็ก คงรับมือคนหมู่มากนี้ไม่ไหว!? แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร!! เพราะ อังคารลงมือไปก่อนแล้ว!? ไม่มีใครทันสังเกตว่าเขาปล่อยควันสีเขียวที่อัดตัวจนกลมขนาดเท่ากำปั้นออกมาจำนวนหลายลูกั้แ่เมื่อไหร่แล้วมันก็พุ่งไปชนศัตรูและซึมหายเข้าไปในร่างกายของพวกเขา!!? ทำให้คนพวกนั้นต้องหยุดลงเพราไม่เข้าใจว่ามันคือสิ่งใด!?
"นั่นมันคืออะไร!?" ขรรฟ้าถามอย่างสงสัยเพราะก้อนควันสีเขียวนั้นเข้าไปในร่างได้สักพักแล้วแต่ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้น!?
"แค่ของเล่นเล็กน้อยไม่คู่ควรให้กล่าวถึง!?" อังคารตอบอย่างคลุมเครือด้วยเสียงราบเรียบ
(ตุบ ๆ ๆ) "ออกไปเดี๋ยวนี้นะเ้าพวกโง่มาขัดขวางการละเล่นของคุณหนูผู้นี้ได้ยังไง!?" สาวน้อยนิมิตใช้เท้าถีบขรรฟ้าให้ออกไป!?แต่ด้วยแรงของเธอไม่สามารถทำให้เขาขยับได้! ขรรฟ้ารู้สึกเหนื่อยหน่ายในหัวจิตหัวใจจริงๆคิดว่าการเป็ห่วงเด็กปีศาจปากดีคนนี้เหนื่อยเปล่าแท้ๆ!?
ฮาอิน หันไปยัง ธารา ถ้าสายตาเขาไม่พลาดไปก่อนหน้าที่การโจมตีของอังคารจะถึง คนพวกนั้นชะงักงันไปชั่วขณะหนึ่ง!? ชะงักงันพร้อมกัน!! และสัญชาตญาณของเขาบอกว่าเป็การโจมตีของเธอไม่ผิดแน่!!ความสามารถแบบนั้นมันอะไรกัน!? เขามองไม่เห็นการโจมตีของเธอสักนิด!?การโจมตีแบบมองไม่เห็นเหรอ!!
ธาราเหลือบมองส่งสายตาที่ไม่ว่าใครได้เห็นก็ต้องยอมจำนน!? "มีปัญหาเหรอ?" "เปล่านิ"น่าเสียดายที่สายตานี้ไม่ได้ผลกับฮาอิน!?ฮาอินไม่สนใจเื่นี้อีกต่อไป ทุกคนย่อมมีความลับเป็ของตัวเอง!?
'หืม...เขาไม่หลบสายตาข้า!!?" ธาราแปลกใจ!? คนรุ่นเดียวกันกับเธอไม่เคยมีใครสามารถต้านทานสายตาของเธอได้โดยเฉพาะเวลาที่เธอมองเขามันทำให้เธอรู้สึกเหมือนมองอากาศธาตุเธอรับรู้ถึงตัวตนเขาไม่ได้เลย!? (แบร่รรรร) ธาราเผลอจ้องฮาอิน นานเกินไปเลยถูกิญญาผู้ช่วยทั้ง2ตนของเขาแลบลิ้นใส่!!?
แต่ในตอนนี้ดูเหมือนทุกคนจะลืมไปคนหนึ่ง ราทัน!!ราทันที่ถูกมองข้ามตอนนี้อกแทบจะะเิอยู่แล้ว อันที่จริงเขาจะโจมตีเลยก็ได้!?แต่เมื่อเขาเห็นิญญาผู้ช่วยของ ฮาอินเขาก็ผุดแผนหนึ่งขึ้นมาในหัว!! เขาจะต้องควบคุมอารมณ์ สุขุม และเยือกเย็นที่สุดเขาจะต้องล่อเ้าบ้านนอกนั่นให้ตกหลุมพรางของเขาให้ได้เพื่อที่ิญญาผู้ช่วยนั่นจะเป็ของเขา!!เขาสังเกตเห็นว่าิญญาผู้ช่วยทั้งสองไม่ได้ทำสัญญา!!?
อย่างที่รู้ว่าิญญาสีดำจะเปลี่ยนตัวเองจนกลายเป็สิ่งมีชีวิตอื่นจึงทำให้การส่งสุคติยากขึ้นและการเปลี่ยนเป็ชีวิตอื่นลักษณะภายนอกก็เปลี่ยนไปเช่นกัน แต่ก็มีบางตน!?ที่ยังคงรูปลักษณ์มนุษย์ไว้ได้แต่ก็น้อยมาก เพราะฉะนั้นิญญาผู้ช่วยอย่าง พิณนี่พานน่า จึงนับเป็สิ่งที่พิเศษ หายาก!? หายากขนาดที่ ราทัน ผู้ที่ไม่เคยขาดแคลนสิ่งใดยังรู้สึกโลภ!? นี่ยังไม่รวมรูปลักษณ์หน้าตาที่งดงามนั่นอีก!? หากเขาได้มาจะต้องช่วยเสริมภาพลักษณ์บารมีแห่งชนชั้นสูงของเขาได้อีกมากโขเป็แน่!!การไปอยู่กับเ้าบ้านนอกนั่น!? เสียของนัก!!ราทันหันไปมองกลุ่มลิ่วล้อที่ตอนนี้กำลังวุ่นวายกับการหาว่าสิ่งที่เข้าไปในร่างกายคืออะไรแต่ยังคงไร้ประโยชน์!? อย่าว่าแต่จะเอาออกมาพวกเขาหาไม่เจอด้วยซ้ำว่ามันหายเข้าไปที่ไหน!!? "เ้าพวกไพร่ไร้ประโยชน์เอ้ย"!?"พวกเ้าถอยไปซะ ไม่ต้องเข้ามาสอด!!"
ชายที่ดูธรรมดาใ!? เขายังไม่ทันได้โชว์ฝีมือของเขาเลย!? แบบนี้เขาจะได้ตำแหน่งที่สำคัญจากอัจฉริยะสมบูรณได้อย่างไร!?เขาไม่้ากลับไปเป็เหมือนเดิมเป็แค่ลูกของเพื่อนสนิทท่านเ้าเมือง!? เขา้าที่จะยิ่งใหญ่!!เขา้าตำแหน่ง เขา้าฐานะ ยิ่งสูงยิ่งดี!!อัจฉริยะสมบูรณ์บนผืนแผ่นดินนี้เปรียบได้ดั่งบุตร์!? เมื่อเติบโตล้วนยิ่งใหญ่ไปทั่วฟ้าครั่นคร้ามไปทั่วแผ่นดิน!!เห็นหัวไม่เห็นหาง หายากยิ่งกว่าขนหงส์เขากิเลน!! ในเมื่อเขาเจอแล้วเขาจะปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไม่ได้!?แม้เขาจะเป็ลิ่วล้อของคนๆหนึ่งมันไม่สำคัญ!? เขาอยู่ใต้ใครล้วนไม่สำคัญมันสำคัญที่เขาอยู่เหนือใครบ้างต่างหาก!?"นายน้อยราทัน ให้โอกาสข้าอีกครั้งเถอะ ของพวกนี้ก็แค่กลหลอกเด็กหากข้าดะ-"!!? "ไม่จำเป็ใสหัวออกไปซะ!!"ราทันไม่สนใจ! เขารู้ดีเ้าพวกนี้ไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้แม้แต่เขาเองหากต้องสู้กับคนใดคนหนึ่งยังอาจต้องเปิดเผยการกำเนิดใหม่ของเขาแต่กับเ้าบ้านนอกนั่นต่างกัน!? (เพี้ย!!!?) ชายผู้ที่ดูเหมือนธรรมดาตบหน้าราทันสุดแรง!!!? ราทันมองกลับมาด้วยตาแดงกล่ำเขาไม่คาดคิดว่าวันหนึ่งจะโดนไพร่ตบหน้าโดยไม่ทันตั้งตัว!!
245
