เพลิงตราบาป
กมลเนตรไม่มีโอกาสที่จะไปหาหมอเลยแม้ว่าจะอาเจียนบ่อยแค่ไหนหญิงสาวได้แต่ขังตัวเองอยู่ในห้องหลังจากติณภัทรไม่กลับบ้านมาหลายวันส่วนนายตุรงค์ระยะหลังก็ไปขลุกอยู่บ้านของวาสนาราวกับกลัวว่าวาสนาจะแอบไปเจอใครอีกส่วนคนที่อยู่แต่บนบ้านก็ยังคงแสดงอาการบางอย่างและเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ
“อัวะ” เสียงอาเจียนเริ่มต้นขึ้นอีกเมื่ออาหารเช้าถูกวางไว้ตรงหน้า
“หนูเอ๊ยไปหาหมอเถอะ หนักนะอ้วกแบบนี้กินอะไรก็ไม่ได้”
“ป้าเอียดหนูอยากกินอะไรเปรี้ยวๆ”
“ป้าก็ลืมไปว่าของเปรี้ยวอาจทำให้หนูดีขึ้นรอเดี๋ยวนะ”ป้าเอียดรีบลงไปที่ครัวในขณะที่ติณภัทรกำลังเดินขึ้นมา้าสวนกับป้าเอียดพอดิบพอดี
“คุณติณคะนังหนูอ้วกแต่เช้าไปดูหน่อยนะคะ”
“ยังไม่หายอีกวุ่นวายแต่เช้าเดี๋ยวฉันพาไปหาหมอเอง”
“ค่ะ”ป้าเอียดได้แต่ยิ้มเพราะคิดว่าติณภัทรอาจจะดีใจหากรู้ว่ากมลเนตรน่าจะกำลังตั้งท้อง
“ไปหาหมอ”เขาเดินเข้าไปกระชากแขนเรียวทันที
“ไม่ค่ะ”
“ไป”คราวนี้เขาออกแรงลากมากขึ้นจนกมลเนตรต้องรีบลุกเพราะเกรงจะล้มไปตามแรงกระชากของเขา
“โอ๊ะ!” ร่างอรชรเซไปปะทะต้นแขนล่ำเต็มๆ
“เป็ไงล่ะบอกให้ลุกวุ่นวายดีนักเจ็บไหมล่ะ”
“เจ็บ”กมลเนตรลูบสันจมูกเบาๆ
“ไป” เขากระชากจนร่างอรชรวิ่งตามติดๆ
“อ้าวไปไหนคะไม่กินมะขามอ่อนก่อนเหรอ” ป้าเอียดะโเรียกตามหลัง
“เดี๋ยวหนูกลับมากินค่ะป้า”
“เออข้าวไม่กินจะกินมะขาม”
“…” ดวงตาคู่งามมองเขาแล้วรีบหลุบดวงตาลงต่ำทันทีเมื่อเขาจ้องกลับมาบ้าง
“อ้าวไม่ตอบใบ้กินอีก”
“แค่อยากกินค่ะ”
“ไปถึงเล่าอาการให้หมอฟังให้หมดนะดูท่าพ่อฉันคงเก็บเธอไว้แบบนี้จนกว่าพ่อของเธอจะกลับมาช่วยเธอล่ะ”
“ค่ะ”
“แล้วก็อีกอย่างนะถ้าฉันไม่อยู่บ้านก็เข้าไปนอนในห้องฉันเลยล็อกกลอนดีๆ” เขากำชับหนักแน่นจนกมลเนตรรู้สึกถึงความห่วงใยที่เขามีให้
กมลเนตรขอร้องคุณหมอที่ตรวจไม่ให้บอกอาการของตัวเองคุณหมอก็ยอมทำตามเพราะหญิงสาวอ้างว่าจะทำให้เขาตื่นเต้นกับท้องแรกในขณะที่ท้องของกมลเนตรไม่ได้โตขึ้นมากแต่อาการแพ้ท้องยังคงมีให้เห็นแต่กมลเนตรเองก็ไม่เคยบอกใครว่าตัวเองกำลังตั้งท้องในขณะที่ติณภัทรเริ่มสับสนกับความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อกมลเนตรเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขากับกมลเนตรเริ่มคุ้นเคยและพูดคุยกันมากขึ้นยิ่งตอนที่นายตุรงค์ไม่กลับมาบ้านทั้งคู่แทบจะเป็ปาท่องโก๋ติดกันเพราะติณภัทรมักจะให้กมลเนตรติดสอยห้อยตามเวลาเขาออกไปด้านนอกชายหนุ่มมักใช้ข้ออ้างว่ากมลเนตรอาจจะหาทางหนีเลยต้องให้อยู่ในสายตาตลอดเวลา
ที่หลังบ้านของวาสนา หญิงสาวร่างอวบอัดกำลังยืนหลบอยู่มุมที่ลับตาคนเพื่อเรียกหาใครบางคน
“พี่ดำ”เสียงวาสนาเรียกนายดำอยู่ไกลๆ
“อะไร” นายดำทำเสียงเบาก่อนจะเลี่ยงเดินมาด้านหลังบ้านของวาสนา
“ฉันมีเื่ให้ทำ”วาสนาซุบซิบอยู่พักใหญ่
“เฮ้ย”นายดำผละตัวออกห่างทันที
“นะพี่”
“พี่ขอปรึกษากันก่อนว่าได้ไหม”
“ได้สิยังไงเร่งหน่อยนะ”
“เออไม่เกินสามวันได้เื่”
“โอเคแค่นี้นะ”วาสนายิ้มเล็กน้อยแล้วรีบเดินไปด้านข้างตัวบ้านก่อนจะหลบเข้าห้องนอนไป
“นังวาสคุยอะไรกับไอ้ดำ”ป้าเอียดยืนมองและบ่นอยู่คนเดียว
คืนนี้เป็อีกคืนที่บ้านหลังใหญ่มีเพียงกมลเนตรเพียงลำพังหลังจากที่ติณภัทรสั่งไว้ตอนเช้าว่าจะไม่กลับอีกสามวันส่วนนายตุรงค์ก็คงไม่กลับอีกเช่นเคยเสียงฝีเท้าคนเดินแต่ก็ดังพอให้คนบนเตียงนุ่มสะดุ้งเพราะคืนไหนที่นอนเพียงคนเดียวบนบ้านหญิงสาวแทบจะหลับตาไม่ลงยิ่งคืนไหนต้องหอบร่างกายไปนอนที่ระเบียงยิ่งไม่ได้นอนเลยติณภัทรไม่เคยให้กมลเนตรมานอนในห้องหากคืนไหนเขากลับมานอนที่บ้านหลังนี้ซึ่งลูกน้องทุกคนก็รับทราบและเห็นจนชินตา
แก๊ก เสียงประตูที่ถูกเปิดออกอย่างง่ายดายก่อนไฟจะดับพรึ่บ
“ว้าย”มือสากรีบปิดปากนิ่มทันที
“เงียบไม่งั้นข้าจะเสียบแกท้องแตกแน่ด้วยมีดเล่มนี้”คนฟังใเมื่อได้ยิน
“อือๆ”กมลเนตรตอบด้วยเสียงสั่นเครือ
“เงียบปากห้ามร้องทำตามที่ข้าสั่ง”
“เสียงคุ้นมากพี่ทำงานอยู่ที่นี่ใช่ไหม แล้วจะทำอะไรหนู” น้ำเสียงสั่นเครือที่พยายามจะพูดก่อนปากนิ่มจะถูกปิดด้วยผ้า
กมลเนตรถูกปิดตาจนมืดสนิทและถูกพาไปที่ไหนสักแห่งตลอดทางมีเพียงเสียงคุยกันเบาๆเมื่อทนความเหนื่อยล้าและความง่วงไม่ไหวหญิงสาวก็เผลอหลับไป
“เฮ้ยปล่อยทิ้งนี่ล่ะมันคงไม่อยากกลับไปที่บ้านนั้นหรอกมั้งอย่างน้อยก็เห็นแก่ไอ้นัดมันว่ะ”
“ได้สิพี่ดำแต่เราต้องคุยกับมันให้รู้เื่ก่อนนะ”
“เออ”
“ตื่น” เสียงนายดำปลุกคนที่นอนนิ่ง
“อื้อ”
“นังเนตรข้ารู้เอ็งอยากหนีไปจากนายใหญ่อยู่แล้วข้าช่วยเอาบุญนะเอ็งหนีไปให้สุดหล้าฟ้าเขียวเลยนะอย่ากลับมาอีก ถ้าเอ็งกลับมาเอ็งตายแน่”
“น้าดำใช่ไหม น้าช่วยหนูเหรอ”กมลเนตรยิ้มทั้งน้ำตา
“เออ” นายดำรีบตอบทันที
“น้าช่วยหนูหนี แล้วมีใครรู้อีกไหม”
“อย่าถามมาก ตอนนี้เอ็งไปซะข้าช่วยเอ็งได้แค่นี้ล่ะ”
“ไปยังไงปิดตาหนูไว้”
“เออ เดี๋ยวเปิดให้ จำไว้อย่าย้อนกลับมาไม่งั้นเอ็งได้ตายแน่ถ้าไม่เชื่อข้า”
“ค่ะ” กมลเนตรยกมือไหว้ขอบคุณพร้อมกับพาร่างกายที่อ่อนล้าวิ่งหลบไปหลังต้นไม้ใหญ่เพื่อรอรถที่วิ่งผ่านมาเผื่อจะมีสักคันที่ให้อาศัยไปด้วยร่างอรชรโบกรถพ่วงซาเล้งที่แล่นมาก่อนเ้าของรถจะจอดให้ขึ้นไปด้วยกัน
“ตกลงไปไหนหนูมันดึกมากนะตอนนี้”
“ไปไหนก็ได้ค่ะหนูอยากไปจากตรงนี้ก่อน”
“นังหนูไม่มีบ้านเหรอ”หญิงวัยกลางคนเอ่ยปากถามบ้าง
“ค่ะไม่มี พ่อก็ไม่อยู่แล้ว”
3K
