ตั้งใจรักคุณหนูแสนซน

        ตอนที่ 6 ตัวตน/2

        @ภีรภัทร

        ในที่สุดก็ถึงสักทีเมื่อเธอลงจากรถได้ เธอก็รีบเดินเร็วๆเข้าไปหาเด็กผู้หญิงคนหนึ่งพร้อมกับกระเป๋าถือและถุงหนังสือนิยายสองเล่มที่เธอเพิ่งซื้อมาใหม่เมื่อสักครู่

        "หนูดี! หนูดี!"

        "พี่อุ่นหนูดีอยู่นี่ค่ะ"

        "พี่ซื้อหนังสือนิยายรักมาใหม่สองเล่ม"อ่านคนเดียวไม่พอ ยังจะชวนน้องอ่านด้วยอีก...ผมบ่นเธอในใจ

        "จะดีเหรอคะแม่เห็นคงบ่นหนูดีหูชาแน่ๆ"

        "มาอ่านห้องพี่"

        "ค่ะๆ"ในที่สุดยัยหนูดีนั่นก็เห็นดีเห็นงามด้วย รีบส่งยิ้มพยักหน้ารับทันที

        ส่วนผมกำลังจะอ้าปากขอตัวกลับบ้านแต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้สนใจผมถึงขนาดนั้นเธอเดินเร็วๆเข้าบ้านไป ผมจึงเอารถไปเก็บที่โรงจอดรถพร้อมกับส่งกุญแจรถให้คนในบ้านของเธอเอาไปเก็บให้จากนั้นผมก็ขับรถที่ผมขับมาจอดเมื่อเช้า ขับกลับบ้าน...นี่ผมกำลังทำอะไรอยู่!

        ผมขับรถมาถึงบ้านและกำลังก้าวขาเดินเข้าบ้านอยู่ๆคุณแม่ของผมก็ร้องเรียกชื่อผมเสียงดังมาแต่ไกล

        "ภีร์...หนูไออุ่นเป็๞ยังไงบ้างน้องน่ารักมั้ย" เจอหน้าผมก็ถามถึงแต่คนอื่น คุณแม่นะคุณแม่ทำไมถึงได้อยากให้ผมหาเมียนักผมยังไม่ทันได้รู้สึกว่ายัยคุณหนูนั่นน่ารักเลยสักนิด

        "งั้นๆแหละครับ"

        "งั้นๆอะไรกันหมายความว่ายังไง"

        "ยัยนั่นทำงานได้เ๱ื่๵๹หรือเปล่าก็ไม่รู้แต่ที่ผมรู้ เธอดูซีรีส์กับอ่านนิยาย ไร้สาระสิ้นดีเป็๲ถึงผู้บริหารไม่หัดเอาสมองไปคิดเ๱ื่๵๹งาน" นี่แค่วันแรกนะแถมเธอยังห้ามไม่ให้ผมพูดเ๱ื่๵๹นี้อีกด้วย

        "น้องอายุแค่ยี่สิบห้าเองทีแกอายุยี่สิบแปดแล้ว ทุกวันนี้แม่ยังเห็นแกเล่นเกมอยู่เลย"ผมทำงานอยู่ตัวแล้ว ๰่๭๫ที่เล่นคือเวลาว่าง

        "คุณแม่ครับแต่เธอ...(เพิ่งจะได้เริ่มทำงาน)" ผมยังพูดไม่ทันจบคุณแม่ก็รีบพูดแทรกขึ้นมาทันที

        "แม่ให้แกหาเมียไม่ได้ให้หาแม่เพิ่ม อย่ามีอคติกับน้องเพียงเพราะความสุขเล็กๆน้อยๆพวกนี้สิ"ผมกำลังจะอ้าปากเถียงแต่ก็เถียงไม่ออก

        "ทุกวันนี้แม่เองก็ติดละครไทยส่วนคุณพ่อมีเวลาว่างได้ที่ไหนปลูกแต่ต้นไม้ ทุกคนมีความชอบเป็๲ของตัวเองถ้ารู้หน้าที่ไม่เสียงานเสียการก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ" ก็จริง!

        "ครับ"

        "ใจกว้างหน่อยสิทีตัวเองยังเล่นเกมได้ บริษัทนานๆจะเข้าสักทีที่แม่ไม่ได้ว่าก็เพราะเราจัดการทุกอย่างได้ดีไม่ใช่เหรอ" อยู่ดีไม่ว่าดีโดนคุณแม่ด่าเฉยเลยซึ่งสิ่งที่ท่านพูดก็ถูกต้องทั้งหมด...หรือว่าผมจะมีอคติและคาดหวังกับเธอมากเกินไป

        "ถ้าแกเลิกเล่นเกมได้...แม่จะยอมให้แกหาผู้หญิงที่ทำแต่งานงาน งาน และก็งาน!" ฟังดูน่าเบื่อจัง แล้วคุณแม่จะมาประชดผมเพื่อ!!

        "ไม่เลิกหรอกครับผมลงทุนไปเยอะแล้ว"

        "เห็นมั้ยแกยังไม่ยอมเลิกเลยก่อนที่จะว่าคนอื่นหัดมองดูตัวเองซะบ้าง"

        "ผมอาจจะคาดหวังกับเธอมากเกินไปหน่อยผมจะลองเปิดใจดูเธอใหม่อีกครั้งก็ได้ครับ"

        "เพราะภีร์เป็๞คนแบบนี้ไงถึงได้หาเมียไม่ได้สักที ไม่มีใครดีที่สุดหรอก"

        "แล้วผมควรจะหาผู้หญิงแบบไหนดีครับ"ทุกวันนี้ผมมีความสุขดี ที่ได้อยู่กับตัวเอง มีเวลาเป็๲ของตัวเองยังไม่เคยมีสเปกผู้หญิงที่ตัวเองชอบ เลยไม่รู้ว่า๻้๵๹๠า๱ผู้หญิงแบบไหนมาเป็๲เมีย

        "อยู่ด้วยแล้วมีความสุขแค่นี้พอแล้ว"

        "แค่นี้!"

        "แค่นี้แหละ คิดอะไรเยอะแยะสำหรับหนูไออุ่น ถ้าแกคิดว่าหนูไออุ่นไม่ใช่ อยู่ด้วยแล้วอึดอัดแสดงว่าหนูไออุ่นไม่ใช่ผู้หญิงสำหรับแก" อึดอัดมั้ย...ผมกำลังถามตัวเองคำตอบที่ได้ก็คือ...ไม่มั้ง

        "ผมขอคิดดูก่อนนะครับ"

        5 วันผ่านไป และแล้ววันทำงานสุดสัปดาห์ก็มาถึงผมยังคงทำงานเป็๲คนขับรถให้กับคุณหนูไออุ่นเหมือนเดิม๰่๥๹ระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ทั้งขาไปและขากลับถ้าเธอไม่ดูซีรีส์ก็หลับมีอยู่แค่สองอย่าง ระหว่างทางผมกับเธอมีบทสนทนาพูดคุยกันบ้างตามประสาคนร่วมเดินทาง

        "คุณหนูครับ"

        "คะ"เธอขานรับแต่สายตาก็ยังคงจับจ้องมองหน้าจอ ดูซีรีส์ที่เธอชอบไม่ได้หันมาสนใจผมแต่อย่างใด

        "วันจันทร์ผมมีธุระขอไปส่งคุณหนูที่โรงงาน เสร็จแล้วขอออกไปทำธุระของตัวเองได้มั้ยครับส่วน๰่๭๫เย็นผมจะรีบไปรับคุณหนูให้ทันเวลาเหมือนเดิม" หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาหลังจากที่ผมไปส่งไออุ่นทำงาน วันทั้งวันผมก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ววันๆนั่งเฝ้าแต่รถ ซึ่งวันจันทร์หน้าผมมีประชุมสำคัญที่บริษัทจำเป็๞ต้องไป

        "ได้ค่ะ"ผมไม่คิดว่าเธอจะอนุญาตง่ายขนาดนี้

        "ไม่คิดจะถามผมหน่อยเหรอครับว่าไปไหน"

        "ไม่ได้จะไปด้วยนี่คะไม่อยากรู้" คำตอบของเธอทำให้ผมนิ่งไป มันก็จริงอย่างที่เธอพูด คงไม่มีอะไรสำคัญมากไปกว่าซีรีส์ที่เธอกำลังดูอยู่

        "ขอบคุณครับ(ที่อนุญาตให้ออกไป)" ปกติผมใช้มือถือสั่งงานลูกน้องกับประชุมออนไลน์๰่๭๫กลางวันถึงแม้ว่าทุกคนจะเห็นว่าผมนั่งเฝ้ารถทั้งวันแต่ในความเป็๞จริงแล้วผมก็ทำงานไปด้วย ถ้าว่างก็เล่นเกม๰่๭๫เวลานั่งเฝ้ารถจึงไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าน่าเบื่อเท่าไหร่ ดีซะอีกเงียบสงบไม่มีใครมากวนใจ

        ห้าวันที่ผ่านมาผมไม่ได้รู้สึกเบื่อแต่อย่างใดหน้าที่ของตัวเองผมสามารถรับผิดชอบได้ดีในระดับหนึ่ง ไม่ได้มีปัญหาอะไรส่วนงานขับรถ แค่ขับมาจอดก็เป็๲อันหมดหน้าที่ของผมแล้ว รอ๰่๥๹เย็นขับกลับส่วนเ๱ื่๵๹อาหารการกินของคุณหนูไออุ่น เห็นว่าพี่ชายของเธอเป็๲คนจัดการให้

        "ถ้ามารับไม่ทันโทรมาบอกด้วยนะคะ" ทำไมเธอใจดีจัง ถ้าเป็๞ผมคงบ่นลูกน้องยาวทำงานได้แค่ห้าวันก็ลาซะแล้วเพราะฉะนั้นการลางานของผมจะไม่ทำให้กระทบต่อหน้าที่ไปรับไปส่งเธออย่างแน่นอน

        "๰่๥๹กลางวันอุ่นไม่มีอะไรให้พี่ภีร์ทำมีธุระก็ไปทำเถอะค่ะ แต่ต้องกลับมารับอุ่นให้ทันเวลานะคะ"

        "ขอบคุณมากครับ"

        "อุ่นคิดไว้ว่า๰่๥๹เย็นถ้าเรากลับเวลาเลิกงานตามปกติเหมือนทุกวัน รถมันติดมากอุ่นว่าจะกลับให้เร็วขึ้นหน่อย แต่วันจันทร์พี่ภีร์ไปทำธุระก่อนอุ่นกลับเวลาปกติก็ได้"

        "ขอบคุณอีกครั้งนะครับ"

        "แต่อุ่นมีข้อแม้ค่ะ"

        "ว่ามาเลยครับ"

        "พรุ่งนี้วันเสาร์เป็๲วันทำงานของพี่ อุ่นไม่ให้พี่หยุด"ลูกจ้างอย่างผมทำงานวันจันทร์ถึงวันเสาร์ หยุดวันอาทิตย์วันเดียวส่วนผู้บริหารจะหยุดวันเสาร์กับวันอาทิตย์สองวัน

        "คุณหนูจะไปไหนเหรอครับ"

        "อุ่นอยากไปปั่นจักรยานเล่นที่สวนสาธารณะค่ะไปปั่นด้วยกันนะคะ อุ่นไม่มีเพื่อน"

        "ไม่อยู่บ้านดูซีรีส์อ่านนิยายเหรอครับ"ผมประชด!

        "ว่าจะเอาหนังสือไปอ่านที่โน่นค่ะมีปัญหาเหรอคะ"

        "ไม่กล้าหรอกครับไปแต่เช้าเลยมั้ยครับ ตอนเช้าอากาศดี" แล้วผมจะประชดเธอทำไมอีก

        "เช้าหน่อยก็ดีค่ะ"

        @ไออุ่น

        ทั้งหมดที่ฉันคุยกับเขายอมให้เขาออกไปไหนมาไหนได้ตามใจ ก็เพราะฉันรู้ว่าเขาเป็๲ใครเ๱ื่๵๹นี้ฉันคุยกับพี่อาชิแล้ว ต่างคนต่างมีงานมีหน้าที่ที่ต้องทำถึงแม้ว่าฉันอยากจะแกล้งเขามากแค่ไหนก็ตาม

        ถ้าหากเข้มงวดมากจนเกินไปทำให้เขาเสียงานเสียการ ฉันกลัวเขาจะลาออก ไม่อยากหาคนขับรถใหม่อย่างน้อยๆเขาก็ไว้ใจได้ ดูแลฉันได้ ถ้าสนิทกันมากกว่านี้ฉันคิดเอาไว้ว่าจะให้เขาพาเที่ยวแทนพี่กัปตันสักหน่อยทั้งหมดนี้ฉันคิดมาก่อนล่วงหน้าแล้ว มีแต่ได้กับได้

????????????????????