ฟางเซียนเออร์ทิ้งไม้ไผ่ไว้ที่หลังบ้าน แล้วนำตะกร้าที่ใส่กระต่ายเอาไว้เข้าไปในครัว นางเห็นท่านแม่ของนางกำลังผัดผักกาดขาวใส่เนื้อหมูอยู่ในครัว “ท่านแม่ดูซิเ้าคะ ข้าได้อะไรมา”
ฟางเหมยลีหยุดมือที่กำลังผัดผักกาดแล้วมองมาทางนาง “เ้าจับได้ตัวอะไรมาอีกหรือ ” เมื่อผัดผักกาดใกล้จะสุกแล้วนางก็ผัดอีกสองสามที แล้วเทผัดผักกาดลงในชาม แล้วจึงเดินไปหาบุตรสาวของนาง
ฟางเซียนเออร์หยิบใบไม้ออกจากตะกร้าเผลยให้เห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน “ดีเลยเดี๋ยวเย็นนี้แม่จะทำกระต่ายตุ๋นยาจีนให้เ้ากิน” นางบอกบุตรสาวของนาง
“ไม่ได้นะท่านแม่ข้าจะเลี้ยงมันเอาไว้เ้าค่ะ รอมันขยายพันธุ์เราจะได้เอาไว้กินและสามารถขายได้ด้วยเ้าค่ะ”
“แล้วเ้าจะเอาไปเลี้ยงไว้ตรงไหนกัน เราไม่มีคอกสำหรับเลี้ยงกระต่ายนะ”
“ข้าจะทำเองเ้าค่ะท่านแม่ เราคงต้องหยุดการทำชะลอมเพิ่มเอาไว้ก่อน รบกวนท่านแม่ช่วยข้าผ่าไม้ไผ่ออกเป็ซี่ๆ ขนาดสองข้อนิ้วให้ข้าหน่อยนะเ้าคะ ข้าจะไปขอยืมอุปกรณ์จากนายช่างหวังมู่หน่อยเ้าค่ะ”
ฟางเซียนเออร์เดินไปหานายช่างหวังทีีกำลังทำงานอยู่ “นายช่างหวังมู่เ้าคะ ข้าขอยืมเครื่องมือพวกนี้หน่อยนะเ้าคะ" นางบอกนายช่างหวังแล้วชี้ไปที่พลัวสำหรับขุดดิน
“นังหนูเ้าจะเอาไปทำอะไรกัน”นายช่างหวังมู่ถามนาง
“คือแบบนี้เ้าค่ะ ข้าจับกระต่ายได้ 2 ตัว ข้าอยากจะทำคอกกระต่ายสักหน่อย ข้าจะเลี้ยงมันเอาไว้เ้าค่ะ”
นายช่างหวังมู่ได้ยินแบบนั้นเขาเพิ่งจะเคยได้ยินว่ามีคนอยากเลี้ยงกระต่าย ไม่ใช่กินมัน “เ้าไม่ต้องทำหรอกนังหนู เดี๋ยวรอข้าเสร็จจากตรงนี้จะไปทำให้ เ้าตัวเล็กแบบนี้จะเอาแรงที่ไหนไปขุดดินกัน อย่างไรค่าแรงก็เหมาจ่ายอยู่แล้ว เ้าไม่ต้องทำหรอก”
ฟางเซียนเออร์คิ้วกระตุกอย่างช่วยไม่ได้ ใครว่านางไม่มีแรงกันเล่านางมั่นใจว่านางมีกำลังมากกว่านายช่างหวังมู่แน่ๆ “ถ้าอย่างนั้นรบกวนนายช่างแล้ว”
นายช่างหวังโบกมือไปมา"ไม่รบกวนๆ ข้าซ่อมบ้านให้เ้าเสร็จหมดแล้ว เ้าย้ายเข้าไปอยู่ได้เลย" นายช่างหวังมู่บอกนาง “หวังเจียว เ้าไปกับนาง ไปดูว่านางอยากจะสร้างคอกกระต่ายไว้ตรงไหน เดี๋ยวข้าเสร็จแล้วจะตามเ้าไป”
“ขอรับท่านพ่อ” หวังเจียวเดินไปหาเด็กสาวตรงหน้าเขา “น้องเซียนเออร์ เ้าอยากให้ข้างสร้างคอกให้ตรงไหนหรือ” หวังเจียวถามนางด้วยความเอ็นดู เด็กสาวตรงหน้าเขาสูงเลยเอวเขาขึ้นมาหน่อยเดียวเอง
ฟางเซียนเออร์ยิ้มเล็กๆ “พี่หวังเจียว ตามข้ามาเลยเ้าค่ะ” นางเดินนำหน้าเขาตรงไปยังลานด้านหลังของครัว “ตรงนี้เ้าค่ะ ข้าอยากทำคอกกระต่ายตรงนี้เ้าค่ะ” นางบอกและเดินไปหยิบกิ่งไม้อันเล็กๆ มาแล้วเริ่มวาดแบบคอกกระต่ายที่นาง้าลงบนพื้น
หวังเจียวมองดูเด็กสาวตัวน้อยที่มีสีหน้าจริงจังอย่างมากในขณะที่กำลังขีดเขียนไปมา “ไหนข้าขอดูหน่อย” หวังเจียวมองสิ่งที่นางวาดทีี่เริ่มเป็รูปร่างขึ้นมา คอกกระต่ายเป็สี่เหลี่ยมผืนผ้า มีประตูสำหรับเปิดเข้าออก ข้างล่างตีทึบ ส่วนข้างบนตีเป็ตาราง เพื่อระบายอากาศ
“พี่หวังเจียวพอจะทำได้ไหมเ้าคะ”
“แค่นี้สบายมาก”หวังเจียวดูแบบที่ฟางเซียนเออร์วาดแล้ว เขาสามารถทำได้อย่างสบายๆ ไม่ได้ยากเกินไปสำหรับเขาเลยจริงๆ
“ข้าอยากให้พี่หวังเจียวทำแบบนี้สองคอกเ้าค่ะ ทำยาวไปจนสุดเขตที่จะทำกำแพงรั้วได้เลยเ้าค่ะ อีกคอกข้าว่าจะนำไก่ไข่มาเลี้ยงเอาไว้กินไข่เ้าค่ะ”
“ได้ซิเดียวข้าจะทำให้เ้า แต่ว่าข้าคงต้องไปเตรียมวัสดุก่อน แล้วจึงจะทำให้ได้”
“พี่หวังเจียว ท่านใช้ไม้ไผ่ทำคอกได้ไหมเ้าคะ”นางเดินไปลากไม้ไผ่ลำใหญ่มาให้เขา
หวังเจียวมองดูไม้ไผ่แล้วจึงพยักหน้าไปมา “ได้อยู่แล้ว ข้านึกว่ายังไม่มีไม้สำหรับทำเสาและคานก็เลยว่าจะไปตัดบนูเาอยู่พอดี”
“เซียนเออร์ แม่เพิ่งจะผ่าไม้ไผ่ได้หนึ่งต้นเอง”ฟางเหมยลีที่กำลังผ่าไม้ไผ่ออกเป็ซี่ๆ อยู่ที่ด้านหลังครัวบอกกับนางอย่างกังวล
“ท่านแม่ไม่ต้องทำแล้วเ้าค่ะ เดี๋ยวพวกนายช่างเป็คนทำให้เ้าค่ะ”นางเดินไปหาท่านแม่ของนางและหยิบไม้ไผ่ออกจากมือของนาง
ฟางเหมยลีพยักหน้าให้กับบุตรสาวของนาง “เรียกพวกนายช่างมากินข้าวกันก่อนเที่ยงแล้ว”นางบอกบุตรสาวแล้วหายกลับเข้าไปในครัว แล้วกลับออกมาพร้อมกับผัดผักกาด 1 จานแล้วหมั่นโถว 3 ลูก “เ้าเอาไปวางไว้ที่โต๊ะหินหน้าบ้านให้แม่ที”
“ได้เ้าค่ะ”นางกำลังจะเข้าไปรับจานที่อยู่ในมือ แต่ก็ถูก พี่หวังเจียวแย่งไปถือซะเอง
“ไม่ต้องลำบากเ้าตัวเล็กหรอก เดี๋ยวข้ายกไปเอง ท่านน้าฟาง”หวังเจียวกล่าวจบก็ถือจานตรงไปที่โต๊ะหินหน้าบ้าน
เขาเริ่มชินแล้ว ทุกครั้งที่มาทำงานท่านน้าจะเตรียมกับข้าวเผื่อพวกเขาด้วย แรกๆ ท่านพ่อก็ปฏิเสธด้วยความเกรงใจ จนหลังๆ เขาก็ยิ้มรับอย่างขอบคุณ
“เ้ามาช่วยแม่ยกออกไปอีกชุดซิ พวกเ้าหน้าที่รังวัดน่าจะใกล้กลับมากันแล้ว”
“เ้าค่ะ ท่านแม่”เป็อย่างทีี่ท่านแม่ของนางกล่าว ไม่นานนักหัวหน้าหมู่บ้านก็กลับมาพร้อมกับเ้าหน้าที่รังวัด
“พวกท่านอยู่กินข้าวกันก่อนเถอะเ้าค่ะ”ฟางเหมยลีบอกกับพวกเขา
“รบกวนแม่นางฟางแล้ว”จากนั้นหัวหน้าหมู่บ้านก็พาเ้าหน้าที่ทั้งสองออกไปทานอาหาร
“เ้าก็เข้ามากินข้าวได้แล้ว”
“เ้าค่ะท่านแม่” ฟางเซียนเออร์นั่งลงกินหมั่นโถร้อนๆ กับผัดผักกาดใส่หมู อากาศเย็นการได้กินอะไรอุ่นๆ ทำให้นางรู้สึกสบายท้องเป็อย่างมาก “ท่านแม่ นายช่างหวังบอกข้าว่าข้าสามารถย้ายเข้าไปอยู่ในห้องได้แล้ว”
“เสร็จแล้วหรือ พวกนายช่างทำงานกันเร็วยิ่งนัก”
“เ้าค่ะ เดี๋ยวข้าจะไปย้ายของไปไว้ที่ห้องข้างๆ นะเ้าคะ ท่านแม่อยู่ห้องแรกไปนะเ้าคะ”
“ได้ๆ” ฟางเหมยลีพยักหน้า “เดี๋ยวแม่ไปช่วยเ้า”
“ไม่เป็ไรเ้าค่ะ ข้าจะไปคำนวณค่าจ้างให้พวกนายช่างด้วย อย่างไรก็ต้องทยอยจ่ายค่าแรงให้พวกเขาก่อน เป็รอบๆ ไปนะเ้าคะ”
“เอาตามเ้าว่า ก็แล้วกัน” ถึงอย่างไรพวกนายช่างก็ต้องกินต้องใช้เหมือนกัน
ฟางเซียนเออร์กัดหมั่นโถวคำสุดท้าย แล้วย้ายข้าวของ ของนางไปไว้ยังห้องนอนอีกห้อง นางมองหน้าต่างที่ถูกเปลี่ยนใหม่ และกำแพงที่ก่อนหน้านี้เคยเป็รูแต่ตอนนี้ถูกซ่อมแซมจนไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว ฟางเซียนเออร์ยิ้มด้วยความพอใจ
ค่าแรงนายช่าง 2 วันรวมกันแล้ว 100 อีแปะ นางจ่ายค่าแรงให้พวกนายช่างก่อนก็แล้วกัน นางตั้งใจว่าจะจ่ายค่าแรงให้กับพวกนายช่างทุกๆ วันตอนเย็น เมื่อพวกนายช่างได้เงินพวกเขาก็จะยิ่งมีกำลังใจในการทำงานให้ดีขึ้นกว่าเดิม
หลังจากที่ทานอาหารเสร็จแล้วพวกเ้าหน้าที่รางวัดก็ทำงานกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว โฉนดที่ดินของนางไม่มีปัญหาไดๆ สามารถยึดตามเอกสารราชการได้เลย
“เอกสารโฉนดที่ดินตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว”หัวหน้าหมู่บ้านบอกกับพวกนางหลังจากที่เห็นพวกนางเดินออกมาจากในบ้าน
“รบกวนพวกท่านแล้ว”ฟางเหมยลีบอกกับพวกเขาด้วยความเกรงใจ “ขอบคุณเ้าหน้าที่ทั้งหลาย ลำบากพวกท่านแล้ว” นางโค้งคำนับให้กับเ้าหน้าที่ทั้งสองด้วยความนอบน้อม
“ไม่เป็ไร ไม่ต้องเกรงใจ มันเป็งานของพวกข้าอยู่แล้ว” เ้าหน้าที่ทั้งสองค้อมตัวลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพื่อรับการขอบคุณของนาง
“ถ้าเช่นนั้นพวกข้า ขอตัวก่อน” เมื่อพูดจบเ้าหน้าที่ทั้งสองก็เดินออกจากประตูไป “เ้าค่ะ ข้าจะไปส่งพวกท่านที่หน้าประตูนะเ้าคะ” ฟางเหมยลีรีบเดินไปส่งพวกเขาออกไป
“ลำบากหัวหน้าหมู่บ้านแล้ว ที่ช่วยเป็ธุระให้กับข้าสองคนแม่ลูก”ฟางเหมยลีหันไปพูดคุยกับผู้ใหญ่บ้านด้วยความเกรงใจ “ไม่เป็ไรๆ ข้าไม่ได้ลำบากอะไร ถ้ายังไงข้าขอตัวกลับก่อนก็แล้วกัน ยังมีงานที่ค้างคาอยู่จะต้องรีบกลับไปทำ” เมื่อกล่าวจบ ฟางเหมยลีก็เดินไปส่งผู้ใหญ่บ้านที่หน้าประตู “ขอบคุณท่านแล้ว” ฟางเหมยลีโค้งตัวเล็กน้อยเพื่อเป็การแสดงความขอบคุณ
“อย่าลืมกดติดตามและกดหัวใจให้ไรต์ด้วยนะคะ”
![[มี E-book] สวย เริ่ด อย่างฉัน ขอบายสามีเฮงซวย ยุค80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1743483623_10319527.webp)
1K
