ไปหาปลาซิว
แค่ส้มตำกับหมูแดดเดียวทอดง่ายๆก็อิ่มไปอีกมื้อ ลูกจันทร์หยิบแตงโมที่เธอเพิ่งเก็บเกี่ยวรอบล่าสุดจากมิติฟาร์มเพื่อเอามากินดับร้อน เธอหั่นเป็ชิ้นพอดีคำแบ่งบางส่วนไปให้ช่างที่กำลังทำรั้วอีกด้านด้วย แดดร้อนๆแบบนี้ใครก็อยากกินอะไรหวานๆให้มีแรงทำงาน
กำแพงด้านหน้าติดถนนคืบหน้าไปแล้วเกือบหกสิบเปอร์เซ็นต์ รออุปกรณ์ที่ขาดบางส่วนมาส่งคาดว่าไม่เกินสามวันก็เสร็จ หลังจากนั้นจะได้เริ่มก่อด้านอื่นๆต่อเลย
สามคนนั่งพักผ่อนใต้ถุนบ้านกันอยู่สักพักก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงานที่ยังเหลือจาก่เช้า
พ่อแสนกินข้าวเสร็จก็เอาตอกไปแช่น้ำไว้ก่อนเพื่อไม่ให้มอดขึ้น แม่หวานกับลูกจันทร์จึงเรียงผักใส่เข่งจนครบตามจำนวนที่ต้องส่ง ่เย็นๆจะลงสวนไปดูผักที่เพิ่งหว่านไป
เมล็ดผักงอกออกมาเป็ต้นกล้าแข็งแรงแล้วทั้งสิบแปลง แม้จะไม่ต้องดูแลอะไรมากมายเพราะมีปุ๋ยเร่งโตบำรงอยู่ แต่แม่หวานก็ไม่วางใจ เช้าเย็นต้องค่อยถือเสียมไปสับหญ้าตามขอบๆไม่ให้ขึ้นมาเเย่สารอาหารเสมอ แปลงไหนที่ต้องย้ายต้นกล้าแล้วก็ทยอยย้ายออก หลังจากหาบน้ำไปวิดใส่จนทุกครบทุกแปลงก็สบายใจ
ลูกจันทร์ถือหน่อกล้วยที่เพิ่งได้มาไปปลูกข้างบ้าน เธออยากปลูกกล้วยหอมกับกล้าวน้ำว้าไว้สักสิบต้น พอมันออกลูกจะได้ตัดมาทำขนม แม้เดิมจะมีอยู่บ้างแล้วแต่ก็ไม่เพียงพอ บางครั้งต้องไปตัดที่ปลายนามาเพิ่ม ซึ่งนั้นไม่ค่อยสะดวกเวลาทำขนม
น้าพุดซ้อนตัดต้นแก้วัมาให้ด้วย เธอเลยขุดหลุมทำเสาแล้วปลูกที่ข้างเล้าข้าวเสียด้วยเลย พอปลูกเสร็จที่โรยปุ๋ยเร่งโตแบบเจือจางลงไปเพื่อบำรุงราก ใจจริงเธออยากไปหาซื้อต้นกล้าผลไม้ที่จะเป็ที่นิยมในอนาคตมาปลูกไว้หลายๆต้น แต่ตอนนี้ไม่ค่อยมีเวลา ถ้าไปก็ต้องรอให้พ่อแสนหรือแม่หวานว่างๆก่อน บ้างทีหลังปีใหม่เธออาจให้พ่อแสนหาซื้อที่ทำไร่ผลไม้สักแห่ง
เด็กสาวทำงานไปด้วยคำนวณเงินในบ้านตอนนี้ไปด้วย นอกจากรั้วรอบบ้านแล้ว เธอยังจำเป็ต้องรีบสร้างบ้านใหม่เป็สิ่งต่อไป ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าบ้านหลังน้อยที่อยู่ตอนนี้ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไร ห้องหับก็ไม่มีอะไรแข็งแรง หากมีขโมยขโจรมางัดตอนคนไม่อยู่บ้านก็ง่ายนิดเดียว แม้จะไม่ค่อยมีของมีค่าอะไร แต่ก็คงไม่มีใครชอบให้บ้านถูกปล้นจี้หรอก
เด็กสาวลองคิดดูแล้ว รายได้ส่วนมากตอนนี้มาจากการส่งผักให้เถ้าแก่พลตามล็อค เงินที่สามารถจับต้องได้จริงๆมีประมาณสามหมื่นปลายๆ ส่วนเงินจากการขายขนมปัจจุบันเธอยังไม่เห็นเป็ก้อนเพราะต้องเอามาหมุนซื้อของ อุปกรณ์ทำขนมหลายอย่างที่เธอผลิตเองในมิติฟาร์มไม่ได้ก็ต้องก็ต้องสั่งซื้อทั้งนั้น โดยเฉพาะแป้งกับน้ำตาลที่ใช้เปลืองมากแต่ละครั้ง นี่ยังไม่รวมรายจ่ายค่าแรงของน้าพุดซ้อนที่ต้องหักจากการขายผักในตลาด
หมูแดดเดียวที่จะเป็แหล่งรายได้ในอนาคตก็เพิ่งเริ่มต้น ลูกค้าส่วนมากจะเป็รายย่อยที่มีกำลังซื้อน้อย กำไรจึงยังไม่มีให้เห็นชัดเจน หากเธอสามารถส่งให้ร้านเป็ล็อตใหญ่ๆในครั้งเดียวเพื่อกระจายออกไปคงจะสามารถรับเงินมากกว่านี้
เื่นี้ลูกจันทร์ต้องวางแผนดีๆ
เด็กสาวล้างไม้ล้างมือให้สะอาด เธอเดินไปเอนหลังบนเปลที่พ่อแสนผูกไว้ให้ตรงต้นลำไยเพื่อหลบคนเข้าสู่มิติฟาร์มส่วนตัว
มิติฟาร์มของลูกจันทร์ตอนนี้มีกำลังผลิตมากขึ้นเพราะระบบปลดล็อคสิ่งก่อสร้างและผักผลไม้หรือสัตว์หลายอย่างแล้ว
เด็กสาวเก็บเกี่ยวผักบนแปลง ก่อนจะเริ่มหว่านเมล็ดพันธุ์ใหม่อีกครั้ง เมื่องานในแปลงเพราะปลูกเสร็จเธอจึงเดินไปโซนคอกสัตว์ที่ตอนนี้มีไก่ หมูและแกะอย่างละสิบตัวกำลังรอให้เก็บผลผลิต
เธอกดเพิ่มอาหารให้พวกมันก่อนเป็อย่างแรก จากนั้นไข่ไก่ เนื้อหมู นมเเพะจำนวนมากจึงถูกเก็บเข้าคลังตามลำดับ นอกจากเนื้อหมูที่ต้องใช้ทำเนื้อแดดเดียวแล้วที่เหลือเธอก็กดขายให้ร้านค้าในระบบเพื่อสะสมเหรียญทองมาซื้อสิ่งก่อสร้างเพิ่มมากขึ้นในอนาคต
ลูกจันทร์ไม่สามารถเอาเหรียญทองออกจากระบบได้ ทุกครั้งที่เธอหยิบติดมือออกไป ระบบจะขึ้นแจ้งเตือนสีแดงส่งสัญญาณว่าผู้ใช้งานกำลังละเมิดข้อห้าม สิ่งที่ระบบอนุญาตมีเพียงผลผลิตที่ผู้ใช้งานได้รับจากการลงมือทำด้วยตนเองหรือสินค้าที่ผู้ใช้งานสั่งซื้อเท่านั้น เธอจึงไม่สามารถนำเหรียญ พวกคอกไก่หรือโรงงานแปรรูปต่างๆออกไปนอกมิติฟาร์มได้
เมื่อตรวจดูคอกสัตว์จนครบทุกรายการไม่มีปัญหาใดๆแล้ว เด็กสาวจึงเดินไปตรงโซนโรงงานแปรรูปอาหารสัตว์เพื่อสั่งทำอาหารสำรองไว้ให้สัตว์เลี้ยงเพิ่ม ก่อนจะเข้าไปยังคลังเก็บของเพิ่มอัพเดตให้มีพื้นที่จัดเก็บมากขึ้น
ขณะกำลังจัดระเบียบคลังสินค้า เสียงเตือนจากระบบว่ามีสิ่งปลดล็อคใหม่ก็ดังขึ้น ลูกจันทร์เห็นว่าน่าสนใจจึงรีบเข้าไปดูที่หน้าเมนู
แปลงสมุนไพรจำนวนสองแปลงปรากฏขึ้น แปลงปลูกสมุนไพรนี้มีความแตกต่างจากแปลงปลูกผักอยู่บ้าง หนึ่งคือมีขนาดใหญ่กว่า สองเป็แปลงที่ดูด้วยตาเปล่าก็รู้ว่าดินเต็มไปด้วยแร่ธาตุที่จำเป็ต่อเพาะปลูกสมุนไพร
เด็กสาวพยักหน้าน้อยๆ เธอเห็นว่าระบบส่งรูปไอคอนสมุนไพรสองถุงมาให้ด้วย
มันคือขมิ้นกับไพรชั้นดี
ลูกจันทร์ขมวดคิ้วบาง สมุนไพรสองตัวนี้เป็สิ่งที่มีทั่วไป ในชนบทนิยมปลูกกันมาก หากเธอปลูกสองตัวนี้จะเอาไปทำอะไรได้บ้างนอกจากขายให้ระบบ
เด็กสาวเดะลิ้นพรางมองแปลงสมุนไพรที่เพิ่งปลดล็อคมาหมาดๆ หรือเธอควรศึกษาเื่เวชสำอางเพิ่มเติม ในอนาคตมีสินค้าจำพวกยาหรือผลิตภัณฑ์ความสวยความงามมากมายแข่งขันกันอย่างดุเดือน หรือเธอควรกระโจนเข้าตลาดยากับเขาด้วย
ตอนแรกนั้นลูกจันทร์ตั้งใจจะมุ่งไปทางอุตสาหกรรมแปรรูปอาหารเพื่อปูทางให้ตนเข้าไปแย่งชิงสัมปทานในอนาคตง่ายขึ้น ด้วยวัตถุดิบจากมิติฟาร์มที่เอื้ออำนวยต่อการดำเนินงานและเป็แหล่งรายได้ชั้นดี เธอจึงวางแผนใช้งานให้เกิดประโยชน์สูงสุด
แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าสินค้าเพื่อสุขภาพและความสวยความงามมาแรงมาในอนาคตอันใกล้ เด็กสาวผุดแผนการระยะยาวไว้รางๆ
ลูกจันทร์กดสั่งเริ่มทำการหว่านเมล็ดสมุนไพรลงแปลง แม้จะเป็เพียงสมุนไพรพื้นฐานแต่ระยะเวลาที่ใช้ในการเพาะปลูกนานกว่าผักระดับกลางของเธอเสียอีก เมื่อเด็กสาวเห็นว่าสิ้นสุดกระบวนการหว่านแล้ว ไม่มีอะไรให้เป็ห่วงอีกก็ออกจากมิติฟาร์มเพื่อเตรียมตัวเข้าครัวช่วยแม่หวานทำกับข้าวเย็น
เวลาห้าโมงเย็น พ่อแสนที่เอาตอกไปแช่น้ำก็หิ้วถังปลากลับมา บอกว่าเย็นนี้อยากกินลาบปลารสจัดๆให้หายเหนื่อย แม่หวานจึงเด็ดต้นหอมผักชีออกมาจากสวนมาเตรียมไว้ให้ด้วย หน้าที่ของลูกจันทร์ก็ต้องไปเก็บยอดมะยมอ่อนมาไว้ให้พ่อแกล้มกินกับลาบเช่นเคย
เห็นปลาช่อนในถังที่พ่อแสนหิ้วมาวางตัวใหญ่เท่าแขน แม่หวานก็ส่ายหัวเสียดายที่ไม่ได้แหย่รังมดแดงไว้ หากได้มดแดงใส่รับรองเปรี้ยวถึงใจไม่ต้องบีบมะนาว แม่หวานเอาปลาไปล้างทำความสะอาดพร้อมกับทาเกลือดับคาว ขณะพ่อแสนกำลังอาบน้ำล้างตัวลูกจันทร์ก็มาช่วยแม่ก่อไฟไว้ให้
แม่หวานเอาปลาช่อนตัวใหญ่มาย่างบนเตาถ่านอ่อนๆให้ค่อยๆสุกจนส่งกลิ่นหอม เมื่อปลาช่อนตัวใหญ่ที่พ่อแสนหว่านแห่มาเริ่มสุก แม่หวานก็ยกหน้าที่แกะเนื้อให้ลูกจันทร์ที่กำลังซอยต้นหอมผักชีรจัดการต่อ ส่วนเธอก็มานั่งทำข้าวคั่วใส่ลาบเพิ่ม
ทำลาบต้องทำรสจัดหน่อยเพื่อให้กินแล้วมีแรง เนื้อปลาหอมกรุ่นคลุกเคล้ากับเครื่องปรุงจนเข้ากันอย่างดี โรยข้าวคั่วที่เพิ่งตำจนหอมอบอวลก็เป็อันเสร็จ เห็นลูกจันทร์กินเผ็ดไปแล้วเมื่อตอนเที่ยง แม่หวานก็กลัวลูกสาวจะปวดท้อง เธอจึงทำกับข้าวรสชาติอ่อนๆเพิ่มอีกสองอย่าง
เมื่อข้าวเหนียวร้อนๆ ยกลงจากเตาก็เริ่มมืดพอดี พ่อแสนที่กำลังนั่งเหลาไม้ทำไม้นวดข้าวจึงลุกไปจุดไฟ แสงสีส้มจากไฟตะเกียงตัดความมืดท่ามกลางลมเย็นจากท้องนาพัดผ่านเข้ามา กลิ่นหอมของกับข้าววันนี้ทำให้สามคนท้องร้องโกรกกราก ไม่รอช้าต่างล้างมือปั้นข้าวเหนียวใส่ทันที
กลัวลูกกินเผ็ดไม่ไหวแม่หวานจึงย่างปลาเพิ่มให้อีกตัว ส่วนหมูแดดเดียวที่เหลือเมื่อตอนเที่ยงก็นำมาอุ่นกินอีกมื้อ
พ่อแสนที่ทำงานตากแดดมาทั้งวัน อยากกินอะไรอร่อยๆก็เริ่มตักทำต้มปลาที่ใส่ปลาร้าปรุงเครื่องชดน้ำนัวๆ เห็นลาบปลาที่ตนอยากกินก็เด็ดใบมะยมอ่อนคุ้ยขึ้นมาคำใหญ่ รสชาติเผ็ดเปรี้ยวทำให้ร่างกายมีแรงและสดชื่นผ่อนคลาย
ลูกจันทร์ชิมลาบคำหนึ่งก็กินต่อไม่ไหว เธอชอบนะแต่แม่หวานปรุงรสชาติจัดจ้านเกินไปตามรสปากของคนที่นี่ เด็กสาวจึงนั่งกินปล่าช่อนหอมๆย่างกับเกลือแทน
มื้อค่ำอิ่มหมีพีมันกันจนแทบไม่ต้องล้างจาน สามคนจึงนั่งรับลมเย็นอยู่บนแคร่ไม้ใต่ถุนก่อนขึ้นนอน แม้ยุงจะเยอะไปสักหน่อยแต่มีแม่หวานค่อยใช้ผ้าตบไล่ยุงให้เป็ครั้งคราวเด็กสาวจึงนอนหนุนตักพ่อแสนส่งเสียงเจื้อยแจ้วไปจนกระทั้งสองทุ่ม ร่างกายที่เริ่มมีเนื้อมีหนังของเธอพลันง่วงขึ้นมา
ลูกจันทร์เดินไปอาบน้ำขึ้นนอนก่อนใครเพราะวันนี้ทำงานเหนื่อยแทบไม่ได้หยุดมือ เธอตบหมอนเบาๆก็จะผล่อยหลับไปอย่างรวดเร็ว
หกโมงเช้าที่ชนบทยังไม่สว่างมาก เสียงไก่ขันแว่วมาพร้อมกับเสียงแม่หวานทำกับข้าวในครัว กลิ่นไข่เจียวหอมๆทำให้เด็กสาวที่ยังไม่ตื่นทำจมูกฟุดฟิด เธอลืมตาขึ้น มองมุ้งสีฟ้าเงียบๆ ที่นอนข้างๆถูกพับอย่างเป็ระเบียบไว้เหมือนเดิม แม้อยากจะนอนต่ออีกหน่อยแต่ก็ทำไม่ได้แล้ว
ลูกจันทร์เกาหัวลงบันไดมาพร้อมกับอ้าปากห่าวไปด้วย แม่หวานเห็นลูกสาวก็ว่าไม่มีความเป็ผู้หญิงเอาเสียเลย เด็กสาวฉีกยิ้มประจบเพื่อไม่แม่บ่นต่อจนยาวยืด ไม่ว่ายุคไหนสมัยไหนปัญหาที่ทุกคนต้องเจอก็คือแม่ชอบบ่นนี่ล่ะ แต่ลูกจันทร์เป็ใคร เเค่เธอเข้าไปออดอ้อนหรือเปลี่ยนเื่แม่หวานก็ลืมเื่ที่กำลังบ่นแล้ว กลยุทธนี้ทำเอาพ่อแสนพยักหน้ายิ้มพร้อมยกนิ้วให้
แม่หวานตักไข่เจียวร้อนๆใส่จานวางไว้ให้ก็คว้าตะกร้าอาหารไก่เดินจากไป ใต้ถุนบ้านจึงเหลือเพียงลูกจันทร์ที่ยังไม่ได้อาบน้ำล้างหน้ากับไข่เจียวและกระติบข้าวเหนียว ไหนๆก็ตื่นเช้าแล้ว เธอจึงนั่งลงกินข้าวให้อิ่มเสียเลย
ไข่ไก่จากมิติฟาร์มสดมากเมื่อนำมาทอดกับกระเทียมทั้งอร่อยทั้งหอม ยิ่งปั้นข้าวเหนียวด้วยแล้ว ลูกจันทร์ก็กินข้าวหมดไปหลายปั้นโดยไม่ทันรู้ตัว
เด็กสาวล้างมือเช็ดหน้าเช็ดตา พอเจ็ดโมงพวกช่างที่ทำรั้วก็ทยอยมาทำงานตามปกติ
วันนี้แม่หวานจะพาเธอไปจับปลาซิวที่แปลงนามาทำห่อหม่กกินกัน สวิงที่ขาดก็ให้พ่อแสนซ้อมไว้ให้ั้แ่เมื่อคืนแล้ว แม้ลูกจันทร์จะใช้สวิงตักปลาที่มีลักษณะเป็ตาข่ายและมีขอบปากเป็ไม้ดัดทรงกลมยังไม่เป็ แต่ดูแล้วก็ไม่น่าจะยากอะไรสำหรับเธอ
กินข้าวเช้ากันเสร็จแม่หวานก็ให้ลูกจันทร์สวมเสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวเพื่อปกปิดร่างกาย แดดตอนส่ายๆร้อนพอสมควร บนหัวจึงมีหมวกฟางใบใหญ่สวมอยู่ด้วย แม่หวานผูกข้องใส่ปลากับเอวเสร็จก็พาลูกจันทร์เดินไปยังแปลงนา
่นี้น้ำในนายังถือว่าค่อนข้างเยอะ แม่หวานต้องเอาเสียมไปขุดคันนาเพื่อปล่อยน้ำให้แห้งพอลงไปเก็บปลาได้ ขณะรอน้ำไหลออกจากคันนาที่ขุดเป็ร่อง แม่หวานก็นำสวิงที่เป็ตาข่ายไปเสียบกับคันนาเพื่อดักปลาที่จะลอยมากับน้ำใส่ข้องไว้
ข้องไม้นี้เป็เครื่องจักสานที่ชาวบ้านทำกันเอง ปากจะแคบเหมือนคอหม้อ ด้านนบมีฝาใช้สำหรับปิดหรือเปิด เป็อุปกรณ์ใส่ปลาที่สะดวกพกพาง่าย หลังได้ปลาก็เอาใส่ข้องไม้ไว้ เพื่อไม่ให้ปลาตายเร็วเกินไป แม่หวานจึงปลดข้องให้ลูกจันทร์นำไปแช่กับน้ำไว้ก่อน เนื่องจากบนข้องมีฝาปิดแ่า ปลาด้านในย่อมไม่สามารถดิ้นออกมาได้
น้ำในแปลงนาเริ่มแห้ง แม่หวานค่อยๆพาลูกจันทร์ลัดเลาะเพื่อไม่ให้เหยียบต้นข้าวที่ขึ้นเป็กอหนาไปยังกลางนา ตอนนี้ดินที่ไม่มีน้ำเละเป็โคลนเหนียว เวลาเดินก็ต้องระวังลื่นล้มหน้าคะมำ
แม่หวานบอกว่าเมื่อน้ำค่อยๆลด พวกปลาซิวเล็กๆจะเกาะกันเป็กลุ่มก้อน ให้ใช้สวิงตักขึ้นมาใส่ข้องไว้
เด็กสาวมองซ้ายมองขวาอย่างมึนงงอยู่กลางแปลงนา เธอเห็นแม่หวานลงมาปุปก็ได้ปลาช่อนขนาดเท่าสองนิ้วทันที การจับปลาของแม่หวานเป็มืออาชีพมาก ค่อยๆรอคอยจังหวะและตะปมให้มั่น กำหัวยัดใส่ข้องที่ผูกข้างเอว ใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น
เด็กสาวกลืนน้ำลาย พยายามเลียนอย่างแบบแม่ เธอเห็นปลาดิ้นไหวๆตรงกอข้าวแล้ว กะว่าปลาตัวนี้แหละจะประกาศความสำเร็จของเธออย่างสวยงามให้แม่หวานภูมิใจ มือเล็กตะปมลงไปตรงดินโคลนที่เธอเล็งไว้ ความรู้สึกเจ็บแปลบแทรกขึ้นมาจนเด็กสาวต้องร้องเสียงดัง
แม่หวานเห็นลูกสาวสะบัดมือรรัวๆก็ก้าวปราดเข้ามาด้วยความเป็ห่วง ปรากฏว่าปลาตัวที่เธอเพิ่งตะปบลงไปเป็ปลาดุกนาเสียได้
่นี้น้ำยังเยอะอยู่ บนแปลงนาจะมีปลาทุกชนิด ั้แ่ปลาช่อน ปลาดุกนา ปลาหมอ ปลาขาว ปลาซิวเล็กๆ ลูกจันทร์ที่ไม่เคยลงมาจับปลาจึงไม่ทันระวังถูกเงียงของมันทิ่ม โชคดีที่มีโคลนบังไว้อีกชั้น แผลจึงไม่ได้แทงลึกมาก แต่เธอเริ่มปวดๆขึ้นมาหน่อยๆแล้ว
แม่หวานเห็นลูกสาวได้แผลั้แ่ลงนาก็สงสาร เงียงปลาดุกทำให้ปวดจนทำให้เป็ไข่ก็มี เธอรีบให้ลูกสาวขึ้นจากแปลงนาไปล้างมือเพื่อทายาแก้พิษเงียง แต่เด็กสาวกลับทำอิดออดไม่ยอมขึ้น
“แม่จ๋า มันทิ่มนิดเดียวเอง หนูไม่ได้ปวดมาก ขออยู่ต่ออีกหน่อยได้ไหม”
“แผลมีเืออก รีบไปล้างก่อนอย่าให้โดนโคลน ตอนนี้ทำอิดออดค่อยดูเถอะอีกสักพักจะปวดจนทนไม่ไหว”
แม่หวานไม่ยอมใจอ่อน เด็กสาวจึงได้แต่ขึ้นไปล้างมือกับน้ำดื่มที่เอาติดตัวมาด้วย พอล้างจนสะอาดก็เห็นว่าแผลไม่ได้ลึกมาก ถูกแทงแค่บริเวณิัด้านนอกแต่มีเืซึมเฉยๆ แม้จะปวดอยู่นิดๆแต่เด็กสาวก็ไม่ยอมนั่งอยู่รอเงียบตามที่แม่สั่ง พอแม่หวานหันหลังเด็กสาวก็เดินลงไปบนแปลงนาอีกรอบ คราวนี้เธอกะว่าจะแก้มือที่ตนพลาดไปในตอนแรกให้ได้
แม่หวานเห็นลูกสาวไม่ยอมแพ้ก็ส่ายหัวเลิกบ่น เธอจึงส่งสวิงในมือให้ลูกสาวใช้ตักปลาแทน เมื่อมีสวิงเป็เครื่องมือเข้ามาช่วย การจับปลาของลูกจันทร์ก็ง่ายขึ้น เธอเดินไปทั่วแปลงนาจนแม่หวานบอกให้หยุดก่อน น้ำใสๆเห็นตัวปลาถูกเธอทำขุ่นหมดแล้ว
ก้มๆเงยๆอยู่เป็ชั่วโมงลูกจันทร์ก็ปาดเหงื่ออย่างเหน็ดเหนื่อย เธอส่งสวิงคืนให้แม่หวานก่อนจะก้าวพรวดๆขึ้นไปที่คันนา
เด็กสาวถอดหมวดฟางบนหัวออกมาทำพัดให้คลายร้อน ตอนนี้เธอรู้สึกราวกับเพิ่งวิ่งมาราธอนระยะไกลมาหมาดๆ เจ็บแขนเจ็บขาอีกทั้งยังปวดเอวไปหมด
น้ำดื่มที่ใส่ขวดพลาสติกมาด้วยถูกวางตากแดดไว้นานก็ไม่เย็นสดชื่นเหมือนเดิมแล้ว ลูกจันทร์วางขวดลงก่อนจะเข้าไปยังมิติฟาร์มส่วนตัวของตน บ่อน้ำอิฐในนี้ยังคงเย็นฉ่ำ ดื่มแล้วหายเหนื่อยเหมือนโด๊ปยาชูกำลัง เธอตักน้ำใส่ถังขึ้นมาล้างเนื้อล้างตัวที่เต็มไปด้วคาบโคลนดำ
แผลที่ถูกเงียงปลาดุกตำก็ไม่ค่อยปวดเหมือนตอนแรกๆแล้ว
ลูกจันทร์ขมวดคิ้ว มองแผลบนนิ้วของตนสลับกับบ่อน้ำ หรือว่าบ่อน้ำจะช่วยรักษาอาการเ็ปของร่างกายด้วย
เด็กสาวรู้สึกว่ามันฝืนลิขิตฟ้าอย่างไรชอบกลจึงสองจิตสองใจ แม้ไม่เชื่อแต่ก็ลองแช่นิ้วที่มีแผลถูกตำลงในถังอีกครั้ง ผ่านไปครู่ใหญ่แผลของเธอก็คันยิบๆเหมือนถูกมดกัด ความรู้สึกทั้งเจ็บทั้งคันจนอยากจะเกาแรงๆสักที
“เอ๊ะ”
เธอยกนิ้วขึ้นมาดูอย่างละเอียด แผลบนนิ้วตอนแรกจะมีรอยฉีกขาดของิัจนยุ่ย แต่ตอนนี้ดูเหมือนแผลจะค่อยๆสมาน ิัที่ยุ่ยก็ลอกออกไปเหลือแต่หนังกำพร้าขาวๆ อาการปวดตุบๆตอนแรกดีขึ้นกว่าเดิมมาก
บ่อน้ำในมิติฟาร์มไม่ใช่ของทั่วไปจริงๆด้วย
ลูกจันทร์เช็ดมือก่อนจะตักน้ำใส่ถังออกไปให้แม่หวานได้ดื่มเย็นๆ ตอนนี้บนแปลงนาไม่มีคนอื่นนอกจากพวกเธอสองแม่ลูก การเข้าออกมิติฟาร์มของเธอจึงไม่ต้องระมัดระวังมากนัก
แม่หวานยังคงก้มๆเงยๆช้อนปลาตามหนองน้ำไปเรื่อยๆ ลูกจันทร์เห็นแล้วก็อดนับถือแม่ตัวเองไม่ได้ ขนาดเธอยังเด็กแต่ทำได้แปปเดียวก็ปวดเอวแทบตาย แม่หวานที่อายุมากกว่ากลับยังทำงานต่อได้น่าตาเฉย
“แม่จ๋ากินน้ำเย็นๆก่อนจ้ะ”
เด็กสาวเดินลุยโคลนลงเอาน้ำไปส่งแม่อีกรอบ เมื่อได้ดื่มน้ำเย็นก็สดชื่นขึ้น คล้ายกับไม่ค่อยเหนื่อยเหมือนเมื่อกี้เท่าไรแล้ว
สองแม่ลูกจึงช่วยกันดักปลาจนเต็มข้องก่อนจะไปล้างเนื้อล้างตัวที่บ่อน้ำ ขากลับแม่หวานแวะเด็ดพริกขี้หนูไปทำกับข้าวด้วย
________________________________________
สมัยเด็กๆไรท์เคยโดนเงียงปลาดุกตำมือจนนอนปวดทั้งคืนเลยค่ะ
ใครมีประสบการณ์มาเล่าสู่กันฟังได้นะคะ
ไรท์เด็กชนบทค่ะ อิอิ