ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

วันเกิดเด็กแฝด(1)

           วันนี้เป็นวันเกิดของสองแฝดแล้ว พวกเขาจะจัดงานพร้อมทานอาหารเที่ยงตอนนี้ช่วงเช้าจึงเริ่มเตรียมอาหารกันอย่างหนักดีที่มีลูกชายกับลูกสะใภ้ร้านขายไก่พร้อมด้วยลูกชายอายุมากกว่าสองแฝดเล็กน้อยมาช่วยหลังจากที่เมื่อวานชิงเถาไปเชิญมาร่วมงานด้วย พวกเขาจึงมาช่วยงานแต่เช้า

           ตอนนี้ชิงเถากำลังยุ่งกับงานด้านหน้าของตัวเองนางกำลังทำเค้กวันเกิดให้สองแฝด เค้กที่นางทำเป็นเค้กแบบนึ่งส่วนผสมต่างๆก็ตามที่นางจะหาได้ ทั้งนม และวนิลาที่นางเห็นเป็นฝักขายในร้านเครื่องเทศวันนี้นางทำเค้กผสมกับมันม่วงเค้กสีม่วงสีสวยเด็กๆ จะต้องชอบแน่นอน 

“ท่านพ่อตีแรงๆเลยเจ้าค่ะ จนกว่ามันจะขึ้นฟูเนื้อเบาข้นกว่านี้”ชิงเถาใช้แรงงานบิดาในการตีนมที่นางช้อนเอาแต่ส่วนไขนมข้างบนหลังจากตั้งทิ้งไว้จนมันค่อยๆลอยแยกออกมา  แล้วนำมาผสมกับน้ำผึ้งและน้ำตาล

“ต้องตีนานแค่ไหนลูก”จิ้นสิงถามออกมา เขาตีไปได้สักพักแล้วนะไม่เห็นจะมีลักษณะตามที่ลูกสาวบอกเลย

“น่าจะอีกหนึ่งเค่อเลยเจ้าค่ะท่านพ่อสู้ๆ เจ้าค่ะ” ชิงเถาพูดบอกยิ้มๆ พร้อมชูกำปั้นให้กำลังใจส่งไปให้  จิ้นสิงได้แค่ยิ้มรับและคนๆ ตีๆ นมต่อไปนี่เขาทำงานมาหนักก็มาก แต่งานครัวครั้งนี้ก็หนักหนากับเขาเช่นกันแต่เพื่อลูกชายทั้งสองเขาต้องทำได้

“น่าจะได้ที่แล้วล่ะเจ้าค่ะ”ชิงเถาเดินกลับมาดูชามใบใหญ่ที่ใช่ตีนมหลังจากที่นางต้องเฝ้าดูเค้กนึ่งของนางที่ยังอยู่บนเตาจนตอนนี้พึ่งจะยกลงแล้วปล่อยให้เย็นก่อน นางทำทั้งแบบกลมขนาดเท่าเค้ก 2ปอนด์ แล้วที่เหลืออีกหลายถาดนางตัดเป็นชิ้นๆแล้วก็วางพักในถ้วยกระดาษไว้เพื่อแจกจ่ายแขกในงานซึ่งนางทำออกมาขนาดที่ว่าอย่างน้อยแขกที่มางานจะต้องได้คนละสองชิ้นขึ้นไป

“มีอะไรให้พี่ช่วยไหม”ลี่ถิงเดินมาถามน้องสาวหลังจากส่วนของนางรับผิดชอบเสร็จแล้ว

“ดีเลยเจ้าค่ะข้ากำลังตกแต่งหน้าขนมท่านพี่มาช่วยข้าที” ชิงเถาสอนการตกแต่งหน้าขนม นางใช้ไม้ไผ่ที่เหลาบางๆแทนไม้พายในการปาดครีมลงบนขนม ครีมที่นางทำนั้นมีทั้งสีขาว เหลือง แดง และฟ้าที่ได้ผสมสีที่นางมีลงไป เมื่อชิงเถาสอนลี่ถิงไปแล้วดูเหมือนตอนนี้ลี่ถิงนางจะทำออกมาสวยกว่าของนางซะแล้วโดยนางไม่ได้กำหนดว่าเค้กชิ้นเล็กในถ้วยกระดาษจะต้องตกแต่งเหมือนกัน ลี่ถิงจึงตกแต่งครีมสีนั้นตามด้วยสีนี้จนออกมาแต่ละชิ้นมีแต่น่ากินๆเห็นทีเค้กชิ้นใหญ่ของสองแฝดชิงเถาก็ต้องฝากให้พี่สาวตกแต่งเสียแล้ว

ใช้เวลาเกือบชั่วยามกว่าขนมทุกชิ้นจะเสร็จเรียบร้อยดีทั้งชิ้นเล็กชิ้นใหญ่ที่ได้ลี่ถิงมาช่วย ส่วนชิงเถาก็เป็นผู้กำกับอยู่ข้างๆนางยังใช้กระดาษไขทำเป็นกรวยใส่ครีมเพื่อบีบลงไปในหน้าเค้กเพื่อที่จะเขียนว่าสุขสันต์วันเกิดหมิงเลี่ยน-หมิงลู่ อีกด้วย ซึ่งแน่นอนลี่ถิงเป็นคนลงมือทำ

           เมื่อใกล้ถึงเวลาร่วมงานแล้วนั้นทั้งครอบครัวก็ไปแต่งตัวเสียใหม่ด้วยชุดที่ดูดีไม่อับอายขายหน้าใครนักโดยเฉพาะสองแฝดที่ถูกจับแต่งตัวใหม่โดยพี่สาวทั้งสองด้วยชุดที่ซื้อมาใหม่เป็นพิเศษหมิงเลี่ยนใส่ชุดสีเขียวเข้ม ส่วนหมิงลู่อยู่ในชุดสีน้ำเงินเข้ม ทั้งสองเหมือนคุณชายตระกูลใหญ่ตัวน้อยๆที่หลุดออมามาอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ แห่งนี้

“ว้าววววันนี้คุณชายทั้งสองสง่างามมากเลยเจ้าค่ะ” ชิงเถาเอ่ยทีเล่นทีจริงยกยิ้มหัวเราะเอ่ยชมน้องทั้งสอง จนเจ้าแฝดอายม้วนไปม้วนมาตัวเป็นเกลียวแล้ว

“พอได้แล้วอาเถาเดี๋ยวคุณชายน้อยก็โกรธเอาหรอก” ลี่ถิงก็เล่นไปกับน้องสาวด้วย ตอนแรกชิงเถานางก็นึกว่าจะเอ่ยปามนางเสียอีก

“พวกท่านแกล้งพวกเราไม่คุยด้วยแล้ว” “ไปหาท่านพ่อกับท่านแม่ดีกว่า”สองแฝดเอ่ยด้วยทั้งงอนทั้งเขินอายออกไปหาบิดามารดาที่ไปรอรับแขกอยู่ข้างนอกแล้ว

“ไปก่อนเถอะพวกพี่จะดูความเรียบร้อยในครัวก่อน” ชิงเถาเอ่ยกับน้องชายก่อนนางกับพี่สาวจะเข้าครัวจัดการงานต่างๆ ต่อ

           ก่อนเที่ยง แขกเพื่อนบ้านก็เริ่มทยอยกันมาหลายคนแล้วส่วนใหญ่เป็นฮูหยินกับลูกๆ ที่มาร่วมงานหมู่บ้านนี้ส่วนใหญ่จะเป็นพ่อค้าที่เริ่มจะมีเงินทองจึงหาซื้อที่อยู่ดีๆ กันใหม่หรือก็พวกลูกหลานตระกูลใหญ่ที่เป็นเพียงสายรองไม่ได้โดดเด่นอะไรจึงหนีออกมาอยู่ด้วยตนเองหรือก็คนรับใช้ส่วนตัวตระกูลใหญ่ก็มาสร้างบ้านให้ครอบครัวอยู่ข้างนอกกันพวกเขาก็มีงานเลี้ยงกันหลายครั้งแล้วตั้งแต่เริ่มมีคนมาอาศัยกันในหมู่บ้านนี้จริงๆ พวกเขาอยากจะทำความรู้จักกับตระกูลใหญ่ที่อยู่รอบๆ หมู่บ้าน แต่สุดท้ายก็มีเพียงคนในหมู่บ้านนี่แหล่ะที่ไปร่วมงานอย่างเข้าอกเข้าใจกันดี

“เชิญข้างในเลยขอรับ/เจ้าค่ะ” จิ้นสิงกับลี่จูพร้อมด้วยเจ้าของงานตัวจริงทั้งสองทำหน้าที่รับแขกอย่างไม่มีขาดตกบกพร่องเมื่อแขกเดินเข้าในงานจิ้นสิงจะเดินนำไปโต๊ะที่พวกเขาจัดไว้โต๊ะนั่งจะจัดไว้ทั้งสี่ด้าน แต่ละโต๊ะห่างกันเล็กน้อย พวกเขาจัดเตรียมชุดน้ำชาชุดจอกทั้งน้ำหวานพร้อมแล้ว เหลือเพียงอาหารที่จะยกมาทีหลัง ส่วนตรงกลางมีโต๊ะที่ตั้งอยู่ซึ่งชิงเถาจะใช้เป็นที่วางเค้กนั่นเอง

“งานจัดได้ดีทีเดียวนะของขวัญเจ้าค่ะ” ฮูหยินบ้านหนึ่ง ที่มาพร้อมลูกสาวอายุรุ่นราวคราวเดียวกับชิงเถาแล้วก็ลูกเล็กๆ ประมาณ 2 ขวบที่มีสาวใช้อุ้มตามมาด้วยเอ่ยชมยิ้มๆ

“ขอบคุณที่มาร่วมงานเจ้าค่ะเชิญด้านในเจ้าค่ะ” นางลี่จูเอ่ยขอบคุณพร้อมเชิญเข้าไปในงานพร้อมสามีที่พึ่งจะเดินออกมาจากไปส่งแขกนั่งคนก่อนหน้า