PH501 ห้องพักวุ่นรัก

        PH501 ตอนพิเศษ 2

        [Writer’s description]

        เนื่องจากไม่ต้องเดินทางไปลาวคืนวันศุกร์ กลับไทยวันอาทิตย์เย็น ธันวาเลยมีเวลาวกลับมานอนบ้านตัวเองมากขึ้น และแน่นอนว่าต้องหนีบววิกามาด้วย(เกือบ)ทุกครั้ง

        แต่ครั้งนี้มีบางอย่างที่แปลกออกไป...

        แฟนเขาทำท่าเมินเฉยใส่กาก้าจนคนในบ้านจับสังเกตได้ โดยเฉพาะแม่ของเขาผู้เป็นเจ้าของหมา แม่รักวิวแต่ก็รักกาก้าด้วย ท่านแอบมากระซิบว่าให้เขาคุยกับววิกาให้หน่อย แม่ไม่สบายใจเอามากๆ ถ้าวิวกับกาก้ามีปัญหากัน

        ก่อนหน้านี้เขาก็เห็นวิวกับกาก้าเล่นด้วยกันออกจะบ่อย แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้นวะ? ธันวาขมวดคิ้วในขณะสืบเท้าก้าวเข้าไปหาเจ้าของร่างบางที่นั่งเล่นมือถืออยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่น

        “ดูอะไรอยู่ ยิ้มอะไรขนาดนั้น” ร่างสูงเอ่ยถามพลางเดินไปหยิบมือถือตัวเองที่วางอยู่บนโซฟามาเล่นบาง

        ววิกาเงยหน้ามองแฟนหนุ่มก่อนจะยื่นมือถือมาให้ดู หน้าจอของเธอแสดงรูปนายแบบเกาหลีหน้าดีหุ่นล่ำถอดเสื้อโชว์ซิกแพ็คอยู่

        “ฉันหล่อกว่า”

        “หราาาาาา” ววิกาลากเสียงลากเป็นกิโลน้ำเสียงกึ่งหมั่นไส้กึ่งเอือมระอา ส่วนอีกคนก็ยักไหล่ให้ชิลๆ

        เขาไม่หึงใครในมือถือเธอหรอกหน่า นั่นน่ะโลกแห่งความสุขในความฝัน แล้วนี่ก็ไม่ได้หลงตัวเองนะ แต่ธันวาเชื่อว่าเขาเป็นความสุขในชีวิตจริงของเธอ

        แหวะป่ะ? เลี่ยนเนอะ

        ธันวาเห็นววิกาอารมณ์ดีก็คิดว่านี่แหละที่เป็นโอกาส เขาเลื่อนมือไปกุมมือบางที่วางบนตักแฟน จ้องมองสีหน้าฉงนใจของววิกาแล้วถาม

        “ที่รัก... เธอไม่ชอบหมาหรือเปล่า”

        “...? ก็ไม่นะ ทำไมหรอ?”

        “ก็วันนี้เธอดูไม่ค่อยสบอารมณ์ตอนเห็นกาก้า ไม่ชอบน้องหรอ?”

        “ไม่นะ ถ้าไม่ชอบคงไม่เล่นตั้งแต่แรกแล้ว”

        ก็รู้แหละว่าไม่ใช่เวลามาอวยแฟน แต่ววิกาคิดว่าเวลาผู้ชายเรียกหมาว่า ‘น้อง’ มันทำให้เขาดูอ่อนโยนและน่ารักมากขึ้นไปอีก!

        “แล้วทำไมวันนี้ไม่เล่น”

        เหอะ! เรื่องนี้เองหรอกหรอที่ทำให้แฟนเธอเป็นกังวล เรื่องหมานี่นะ!

        “ก็อาทิตย์ที่แล้วตอนฉันมาหาแม่ ฉันมาเรียนทำลูกชุบไว้ให้นายกิน แต่กาก้าวิ่งมาชน ตะกร้าขนมหกหมดเลย ฉันโกรธ!”

        สีหน้าเคียดแค้นของววิกาทำให้เขานึกเห็นใจกาก้า นี่แหละนะหน้าที่คนกลาง ถ้าวิวยังไม่หายงอนกาก้า แม่ต้องงอนเขาแน่ๆ ที่ง้อเธอแทนหมาไม่สำเร็จ

        “ฝึกเรียนมาตั้งสองวันเลยนะ”

        “โถ่วิว... งั้นเอางี้ เดี๋ยวฉันเป็นลูกมือเธอเอง ตกลงไหม”

        “นี่มันเซอร์ไพร์สที่ฉันจะทำ ถ้านายมาช่วยมันก็ไม่เซอร์ไพร์สสิ”

        “มันก็ไม่ใช่ตั้งแต่เธอเฉลยแล้วไหม?”

        “...”

        “หน่า มาเถอะ เดี๋ยวฉันปั้นหัวใจให้เธอลูกนึง เอาใหญ่ๆ ไปเลย”

        “บ้า!”

        ตั้งแต่คบกันมาก็ขยันพูดให้เธอเขินเหลือเกิน! จนตอนนี้เธอแทบจะจำธันวาคนชอบต่อล้อต่อเถียงตอนเจอกันใหม่ๆ ไม่ได้แล้ว!

        สองหนุ่มสาวช่วยกันทำขนม บรรยากาศอบอวลไปด้วยความรัก ไหนจะป้อนตอนชิมบ้างล่ะ ธันวายืนซ้อนหลังแล้วโอบววิกาบ้างล่ะ เล่นเอาแม่บ้านวัยรุ่นอีกคนที่มาช่วยงานเขินจิกผ้ากันเปื้อนจนแทบขาด

        ใช้เวลาพักใหญ่ลูกชุบหลากรูปทรง(ที่มีรูปหัวใจเกินครึ่ง)ก็วางเรียงไว้บนถาดอย่างสวยงาม

        ววิกาวิ่งไปเรียกแม่มาชิม ธันวาหันไปล้างมือ แม่บ้านกำลังล้างอุปกรณ์

        และแล้วก็เหมือนภาพฉายซ้ำ เจ้ากาก้าหมาสี่ขาวิ่งตามกลิ่นขนมหวานเข้ามาในครัว สายตาบ๊องแบ๊วจ้องมองถาดไม้ด้วยแววตาเป็นประกาย สองขาหน้ากำลังยืดขึ้นเตรียมตะปบถาด หากแต่โจกท์เก่าเจ้าหมาเข้ามาเห็นซะก่อน

        “หยุดนะกาก้า!!!”

        น้ำเสียงกัมปนาท(ในความคิดกาก้า) ดังลั่นห้องครัว โกลเด้นตัวโตหันมามองคนพูดแวบนึง ก่อนจะวิ่งหางจุกตูดออกไปด้วยความรีบ และนั่นทำให้ขาหลังมันชนเข้ากับขาโต๊ะ ววิกาใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม! เธอเกือบจะกรี๊ดออกมาอยู่แล้วถ้าไม่เห็นว่าธันวารับถาดไว้ได้ทัน!

        “ต่อไปนี้ถ้าวิวทำขนม ห้ามกาก้าเข้ามาใกล้เลยนะคะ! ไม่งั้นวิวจับตอนไม่ให้สืบพันธุ์กับหมาสาวข้างบ้านแน่ๆ!”

        ............................................................

        เหลืออีกหนึ่งตอนนะคะ ^^