เลเวลอัพ

หลิ่วเฟิงเลยมองไปที่ผ้าผืนอื่น ๆ เพียงชั่วพริบตาก็สั่นไปทั้งตัว “นี่ นี่ นี่ ผ้ายันต์ชั้นดีทั้งนั้น คาดไม่ถึงยังมีลักษณะเด่นด้านการโจมตีด้วย นี่.......ไม่อยากจะเชื่อเลย นี่จ้าทำได้ยังไงกันนี่”
ผ้ายันต์และการหลอมยาลูกกลอนก็ไม่ต่างกัน
ความยากของมันคือต้องใช้สิ่งของชั้นดีในการที่จะทำออกมา การทำผ้ายันต์ออกมาหลายผืนจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ยิ่งผ้ายันต์สายโจมตีด้วยแล้ว ต่อให้บรรพชนมาทำเองก็ยังยากเลยเพราะแบบนี้นี่เองจึงทำหลิ่วเฟิงรู้สึกตื่นเต้น
หลงเฟยพูดว่า “เรื่องนี้ไม่ต้องกังวล เถ้าแก่บอกแค่ราคามาก็พอ”
“สองล้าน” หลิ่วเฟิงพูด “ผ้ายันต์พวกนี้มีพลังโจมตีสูงมาก สามารถทำลายนักรบระดับจ้านซือได้สบาย ๆ เลย”
“จริงหรือเปล่าเนี่ย” หลงเฟยซ่อนอาการตกใจไว้ “แบบนี้ชีวิตข้าที่เหลือนี้ก็ไม่ต้องลำบากอีกต่อไปแล้ว”
หลังจากนั้นหลงเฟยก็หยิบผ้ายันต์ขึ้นมา 6 ผืน มีเน้นด้านการโจมตี 3 ผืน ขั้นพื้นฐานอีก 3 ผืน พูดว่า “รวมทั้งหมด 8 ผืน”
“ปะ แปดผืน”หลิ่วเฟิงหายใจถี่ขึ้น มือทั้ง 2 ข้างสั่นไม่หยุด
จนหลงเฟยอดถามไม่ได้ว่า “เถ้าแก่ไม่เป็นไรนะ?”
“มะ ไม่มีอะไร เจ้านี่ทำให้ข้ารู้สึกทึ่งได้เรื่อยๆ เลย” หลิ่วเฟิงรู้สึกตื่นเต้นมาก เมื่อตอนที่เริ่มเจรจาการซื้อขายก็อดคิดถึงงานประมูลที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีก 3 วันไม่ได้ จึงรีบถามขึ้นมาว่า “นี่คุณชาย เจ้าเชื่อใจข้าไหม”
หลงเฟยกำลังรีบนำผ้ายันต์ขึ้นมา ตอบว่า “เถ้าแก่กำลังนึกถึงหนี้ที่ข้าติดค้างอยู่ใช่ไหม”
“แค๊กๆๆๆๆ...” หลิ่วเฟิงรู้สึกแสบจมูกขึ้นมา ยิ้มตอบว่า “แต่ไหนแต่ไรมา ร้านเฟิงหยวนซางเมิงไม่มีการติดหนี้ สิ่งที่ข้าอยากจะพูดก็คือ ผ้ายันต์พวกนี้จะถูกประมูลในงานประมูลที่จะมีขึ้นในอีก 3 วันข้างหน้า ดูแล้วราคาคงสูงน่าดู น่าจะสูงกว่าที่เจ้าขายให้ข้าเสียอีก”
“อย่างนั้นเองหรือ”
หลงเฟยคิดในใจ จึงถามว่า “งานประมูลนี้คืออะไร? มีของอะไรดี ๆ บ้าง”
หลิ่วเฟิงยิ้มแบบมีเลศนัยตอบว่า “รายละเอียดนั้นข้าบอกไม่ได้จริง ๆ แต่เพื่อป้ายอาญาสิทธิ์ซาอวี่แล้ว ทั้งพระราชวงศ์ ขุนนาง ชนชั้นสูง ทุก ๆ คน ทั้งอาณาจักรหั่วหลี ต่างก็พากันมาร่วมงานนี้กันทั้งนั้น”
ตอนนี้ทั่วทั้งอาณาจักรหั่วหลีต่างก็พูดถึงงานประมูลที่เกิดขึ้นอีก 3 วันข้างหน้าแล้วแม้กระทั่งกลุ่มนายทุนจากทั่วทุกสารทิศต่างก็พากันมางานนี้เป้าหมายอยู่ที่ป้ายอาญาสิทธิ์ซาอวี่
หลงเฟย ไม่เข้าใจว่า ‘ป้ายอาญาสิทธิ์ซาอวี่’ คืออะไร จึงถามว่า “ไอ้ป้ายที่ว่านี่มันทำอะไรได้เหรอ?”
หลิ่วเฟิงพูดเบาๆ ราวกระซิบว่า “ป้ายอาญาสิทธิ์ซาอวี่ เป็นแผ่นป้ายที่สร้างโดยกลุ่มซาอวี่ ป้ายแค่แผ่นเดียวก็จะสามารถสั่งคนของซาอวี่ฆ่าคนได้ 1 คน ไม่สำคัญว่าจะเป็นใคร ขอแค่มีป้ายนี้ ไม่มีภารกิจไหนที่ไม่สำเร็จ เคยมีแม่ทัพนายกองที่แข็งแกร่งมากมาย ต้องตายเพราะว่าถูกลอบสังหาร ตอนนี้ในตลาดมีคนของซาอวี่ค่อนข้างน้อย ถ้ามีป้ายนี้ กลุ่มซาอวี่ก็จะให้ความคุ้มครอง ใครก็ทำอันตรายมิได้”
“โห ยอดไปเลย” หลงเฟยอุทานเบา ๆ “นักฆ่ากลุ่มนี้คงเนื้อหอมน่าดู”
หลิ่วเฟิงยิ้มพูดว่า “ยอดเยี่ยมอันใดเล่า ป้ายอาญาสิทธิ์ซาอวี่ออกโรง ข้ากลัวว่าจะฆ่ากันไม่จบไม่สิ้นมากกว่า”
หลงเฟยไม่สนเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เป้าหมายของเขาในตอนนี้คือ ตัวเองต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อที่จะชนะในการประลองประจำตระกูล เรื่องอื่น ๆ นอกจากนี้ เขาไม่ได้ไปคิดถึงมันเลย “ถ้าอย่างนั้น ข้าจะทำตามที่เถ้าแก่บอกก็แล้วกัน ข้าก็อยากจะซื้อของ แต่ทั้งเนื้อทั้งตัวตอนนี้ไม่เงินเลย”
เขาคิดจะทำตัวตามปกติถึงแม้ว่าจะเป็นงานประมูล ก็ไม่แน่ว่าจะมีของที่เขากำลังต้องการนี่นา
หลิ่วเฟิงยิ้มแล้วพูดว่า ที่เฟิงหยวนซางเมิง นอกจากเงินแล้วก็ไม่มีอย่างอื่น เอาป้ายทองมาให้ข้าก็แล้วกัน”
หลงเฟยนำป้ายทองออกมาช่วงเวลานั้นจ้าวเอ้อก็ถือกาน้ำชาหลิงเย่มาพอดี ส่งยิ้มให้กับหลงเฟยแล้วพูดว่า “มาแล้ว มาแล้ว ชาหลิงเย่ของจริงมาแล้ว”
หลงเฟยเหลือบดูเขาด้วยสายตาเหยียดๆ แว่บหนึ่ง แล้วพูดว่า “ในเมื่อชาก็มาแล้ว ถ้าอย่างนั้นขอค่ารอเป็นห่อใบชา ครึ่งจินนะ”
“หา?”จ้าวเอ้อมองไปที่หลิ่วเฟิงด้วยความกลัดกลุ้ม
หลิ่วเฟิงหัวเราะแล้วพูดว่า “ไม่ใช่แค่เพียงชาหลิงเย่กาเท่านั้น ห่อใบชาอีกครึ่งจินให้เขา นี่คือป้ายทองของเขา ในนั้นมีเงินคงเหลือหนึ่งล้านสองแสน”
“แค่กๆ”หลงเฟยสำลักจนน้ำชาไหลออกมาทางจมูก “หนึ่งล้านสอง”?
หลิ่วเฟิงส่งยิ้มตาหยีแล้วกล่าว “น้อยไปหรือ”“ถ้าอย่างนั้นเพิ่มเป็นสองล้านสอง...”
คราวนี้ลมหายใจของหลงเฟยเริ่มถี่ขึ้นมา รีบพูดในทันที “พอแล้ว พอแล้ว”จ้าวเอ้อไม่กล้าถามอะไรมากจึงรีบวิ่งออกไป.....
“สองล้านสอง?”“แม่เจ้าโวย นี่มันคืออะไรนี่?” หลงเฟยวิ่งอย่างลิงโลด “รวยแล้ว ตอนนี้ข้ารวยแล้วโว้ยยย ฮ่า ๆๆๆ.......”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 23 ร่ำรวยเงินทองแล้ว (2)

คล้ายกับเรื่องเลเวลอัพ ที่คุณอ่าน

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 23 ร่ำรวยเงินทองแล้ว (2)

คล้ายกับเรื่องเลเวลอัพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้