บทที่ 13 หญิงสาวปริศนาในลิฟต์
แม้หลี่เฟิงจะมีวิธีนี้ที่คอยยั้บยังจิตสังหารของเขาได้แต่ก็ไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด ต้องยอมรับว่าเขาในตอนนี้เหมือนคนที่ติดยาเสพติด เขาจะต้องหาเครื่องเล่นเกมมาเล่นเพื่อระบายความรู้สึกอยากฆ่าที่มันพลุ่งพล่านอยู่ในตัวเขาทุกวัน
ครึ่งชั่วโมงต่อมาหลี่เฟิงจึงเดินออกมาจากร้านเกมบนชั้นดาดฟ้าของห้างสรรพสินค้า
ในเวลานี้แม้เขาจะดูอ่อนล้าแต่จิตใจกลับสดชื่นผิดปกติ ดวงตาเปล่งประกายสดใสเต็มไปด้วยพละกำลัง
ในขณะที่เขากำลังจะขึ้นลิฟต์ ทันใดนั้นก็มีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งมาข้างหลังเขา และพูดข้าง ๆ หูเขาว่า “ขอโทษนะคะ ขอยืมตัวคุณบังหน่อยได้ไหมคะ”
หลี่เฟิงใเล็กน้อยดูเหมือนผู้หญิงคนนี้กำลังหนีใครสักคน
“ผมว่านะคุณผู้หญิง คุณแค่ซ่อนตัวข้างหลังผมมันมีจะประโยชน์อะไร ผมไม่ใช่กำแพงมันจะไปบังสายตาคนอื่นได้ยังไง”
“อย่าเสียงดังสิ ฉันแค่ขอหลบแป๊ปเดียวเอง คุณเป็ผู้ชายตัวโตไม่น่าจะใจแคบขนาดนี้มั้ง” เสียงของหญิงสาวที่เอ่ยออกมามีน้ำเสียงที่ไพเราะนุ่มนวลมาก แม้ว่าจะกำลังต่อว่าหลี่เฟิงอยู่แต่ก็ยังทำให้รู้สึกราวกับมีสายลมที่เย็นสบายพัดผ่านไป
“ก็ได้ ถ้าคุณจะหลบก็หลบไปส่วนผมก็จะไปตามทางของผม เชิญเลยครับ” หลี่เฟิงก้าวขึ้นลิฟต์อย่างช้า ๆ
หญิงสาวที่หลบอยู่หลังหลี่เฟิง เมื่อหลี่เฟิงขยับตัวร่างของเธอก็ปรากฏออกมาทันที หญิงสาวรีบตามหลี่เฟิงขึ้นลิฟต์ทันทีพร้อมพูดว่า “คุณเป็คนยังไงกันนี่ย! ฉันแค่ขอยืมตัวคุณหลบแป๊ปเดียวเท่านั้น นี่คุณเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเจอเื่เดือดร้อนคุณไม่คิดจะช่วยหน่อยหรอ”
หลี่เฟิงมองไปที่หญิงสาวแวบหนึ่ง รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับใบหน้าอันงดงามของเธอก่อนจะยิ้มเจื่อน ๆ “คุณผู้หญิงครับ ผมมีธุระจริง ๆ นะ ผมกำลังจะไปทำงานสายแล้ว ผมเป็แค่พนักงานธรรมดาถ้าไปสายอาจจะโดนไล่ออกได้นะครับ”
หลี่เฟิงพูดครึ่งจริงครึ่งเท็จเื่ไปทำงานสายนั้นจริงแต่ส่วนโดนไล่ออกนั้นคงไม่ถึงขนาดนั้น แม้เขากับโจวจงเหยาจะเป็สามีภรรยากันปลอม ๆ แต่โจวจงเยวี่ยนก็ยังมองเขาเป็ลูกเขย
“นี่! ถ้าคุณช่วยฉันแล้วจะโดนไล่ออกจริง ๆ ฉันจะรับรองให้คุณไปทำงานที่บริษัทของพี่สาวฉันเอง!” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงดุดันพร้อมมองหลี่เฟิงด้วยสายตายขุ่นเคือง
หลี่เฟิงได้ยินน้ำเสียงพูดจาโอ้อวดของหญิงสาวเขาก็อดหัวเราะไม่ได้ “หึ พี่สาวคุณเป็ใครกัน ดูแล้วน่าจะเป็คนใหญ่คนโตสินะ?”
หญิงสาวกวาดสายตายขึ้นลงมองหลี่เฟิงั้แ่หัวจรดเท้าแล้วพูดว่า
“ไม่บอก!”
ทันใดนั้นสีหน้าของเธอพลันซีดเผือดทันทีพร้อมพูดด้วยความใว่า “แย่แล้ว โดนจับได้แล้ว”
หลี่เฟิงมองตามสายตาของหญิงสาว ห่างออกไปไม่ไกลนักเห็นวัยรุ่นชายสามสี่คนกำลังวิ่งตรงมาทางเขา
กลุ่มวัยรุ่นชายสามสี่คน แต่ละคนทำผมสีฉูดฉาดแค่มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็แก๊งอันธพาล
482
