อัคราถอนหายใจแรงๆ แต่ครั้นจะพยายามปลุกเพื่อนให้ลุกขึ้นเดินเข้าที่พักเองก็คงต้องใช้เวลานาน และก็ไม่รู้ว่าจะได้ผลหรือเปล่า เห็นหน้าโหดๆของพี่คนขับแท๊กซี่แล้วจึงรีบตัดสินใจลากเอาร่างอันอ่อนปวกเปียกของเพื่อนสาวมาแบกขึ้นบ่า แถมหิ้วกระเป๋าอีกสองใบเดินขึ้นที่พักไปด้วยความทุลักทุเล
“กูไม่น่ารับปากยายแก้วว่าจะดูแลมึงให้ดีเลย แม่งเหนื่อยฉิบหาย”
อัคราพ่นลมออกจากปากเมื่อขึ้นมาถึงห้องพักแล้ววางร่างของเพื่อนลงบนโซฟา ซึ่งป่านนี้เ้าหล่อนก็ยังนอนแน่นิ่งไม่รู้สึกตัว ไม่ตื่นขึ้นมารับรู้เลยว่าเขาเหนื่อยแค่ไหนกว่าจะพามาถึงที่พักได้
เด็กหนุ่มยืนหันรีหันขวางตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี สุดท้ายก็เลือกที่จะเดินเข้าห้องส่วนตัวไปโดยทิ้งเพื่อนสาวไว้ตรงนั้นเอง
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
หลังจากนอนหลับเต็มอิ่มจนหายจากความเพลียจากการเดินทางและอาการเมารถแล้ว สุปวีย์ก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการท้องร้องจ๊อกๆเด็กสาวกวาดสายตามองไปรอบๆห้องอันไม่คุ้นตานี้ ก่อนจะจำได้ว่าตนพึ่งจะเดินทางเข้ากรุงเทพมาเมื่อเช้านี้พร้อมกับเพื่อนจากหมู่บ้านเดียวกันซึ่งรู้จักกันมาแต่เล็กแต่น้อย และนี่ก็น่าจะเป็ห้องพักของมันที่พ่อแม่มันเช่าไว้ให้ แต่แล้วตัวมันหายไปไหนล่ะ
ขณะที่สุปวีย์กำลังกวาดสายตามองไปรอบๆอย่างใช้ความคิดอยู่นั้น เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ตามด้วยเสียงอันคุ้นหู
“ตื่นแล้วหรือมึง”
เด็กสาวหันไปก็เห็นเพื่อนสนิทกำลังเดินเข้าประตูมาจากข้างนอก
“เออ หิวว่ะ”
“มึงนี่จริงๆเลยน๊า”
อัคราบ่นตรงๆ
“แล้วมึงออกไปไหนมา”
“ออกไปหาซื้ออะไรมากินดิ”
“มึงนี่ใจดีจังเลย”
สุปวีย์ยิ้มประจบ
“เฮ้ยๆๆ ไม่เกี่ยวโว๊ย กูซื้อมากินของกู”
อัครารีบออกตัวเมื่อเห็นรอยยิ้มเ้าเล่ห์ของเพื่อน
“เออ น่า ให้กูกินด้วยจะเป็ไรว่ะ”
“แล้วทำไมมึงไม่ไปซื้อมากินเอง”
“กูพึ่งตื่น กูเมารถและกูพึ่งมากรุงเทพวันแรกน่ะ กูจะไปรู้ได้ไงว่าของกินมันอยู่ตรงไหนบ้าง มึงให้เวลากูปรับตัวหน่อยสิว่ะ”
คนตัวเล็กโวยวายเสียงดังคับห้อง ท่าทางก้าวร้าวเหมือนแมวที่ดุร้าย
“เออๆๆ กินก็กิน”
อัครารีบตัดบท ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องยอมมันเหมือนกลัว ทั้งๆที่มันก็ตัวเล็กนิดเดียว
และเมื่อเขาเอาของที่ซื้อมาไปวางบนโต๊ะเล็กๆที่จัดวางไว้สำหรับทานอาหาร เด็กสาวก็รีบลุกขึ้นไปเปิดเลือกดูของที่ตนอยากจะกินทันที ซึ่งก็มีข้าวเปล่า ผัดคะน้าหมูกรอบ ต้มยำซี่โครงอ่อน ลูกชิ้น และผลไม้สดที่หั่นเป็ชิ้นแล้วอีกจำนวนหนึ่ง
“ทำไมมึงไม่ซื้อส้มตำหรือยำแซ่บๆมากินบ้างว่ะ”
ดูแล้วก็บ่นอย่างผิดหวัง
41K
