ศัลย์ ศีลธรรมถูกสุดชายเรียกตัวเข้าพบที่ตึกสำนักงานของช่อง...ชายสูงวัยวางนิตยสารดาราหลายฉบับกระแทกลงบนโต๊ะทำงานตรงหน้าด้วยอารมณ์หงุดหงิดทันที เมื่อพระเอกตัวดีทรุดกายลงนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม
“มันไม่ใช่เื่เลยนะครับคุณศัลย์ ที่คุณเที่ยวไปป่าวประกาศต่อหน้าสื่อว่าคุณเป็แฟนกับนางเอกใหม่ของเราอย่างนี้”
“ผมยอมรับว่าผมใจร้อน...แต่เจตนาของผมก็ดำเนินไปตามแนวทางที่คุณสุดชายอยากให้เป็ไม่ใช่หรือครับ” พระเอกหนุ่มเถียงทันที
“ใช่...ผมอยากให้คุณเป็ข่าวรักๆกับนางเอกใหม่ของเราเพราะ้าให้สื่อช่วยกันประโคมข่าว แล้วนางเอกคนนี้จะได้มีชื่อเสียงมีคนรู้จัก...จุดหมายเหมือนกัน แต่วิธีการที่ผม้ามันต่างกัน”
พระเอกหนุ่มส่ายหัวทำหน้าเซ็ง“โธ่!คุณสุดชายครับ...ผมก็แค่อยากสร้างข่าวให้นางเอกของผมมีชื่อเร็วกว่าที่คิดหน่อยเดียวเองไม่เห็นกับถึงต้องเรียกผมเข้ามาตักเตือนสักนิด”
“คุณศัลย์...อย่าเรียกว่าผมมาตักเตือนเลยครับ คุณเองก็อยู่ภายใต้การดูแลของช่องข่าวที่มันจะทำให้เสียหาย ทางช่องก็ต้องป้องกันไว้ก่อนทั้งนั้น แล้วนางเอกคนนี้ก็ยังใหม่ยังสดอยู่ ผมไม่อยากให้ชื่อเสียงมันช้ำเร็ว เพราะการที่คุณคิดอะไรตื้นๆเอาเอง”
หัวหน้าฝ่ายผลิตรายการฯปั้นหน้านิ่วตึงเครียดต่อ“ลำพังข่าวที่คุณศัลย์ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าก็จะแย่อยู่แล้วครับ...ผมถึงได้พยายามจะหาทางแก้ข่าวให้ภาพพจน์ของคุณดีขึ้น”
“ถูกต้องครับคุณสุดชาย...ผมยอมรับว่าผมเป็คนอัธยาศัยดี ผู้หญิงเห็นผู้หญิงก็ชอบจะไปห้ามได้ยังไงครับ แล้วการที่ผมมีข่าวซุบซิบกับดาราสาวทั้งหลายมันก็ทำให้ชื่อผมขายออก มีแฟนคลับติดตามผลงานของผมต่อเนื่อง รวมถึงโฆษณาที่ไหลมาเทมาเพราะชื่อของผมไม่ใช่เหรอครับ” คนพูดทำไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะกล่าวต่อ “ผมว่างานนี้ผลประโยชน์ก็ไม่ใช่ว่าผมจะได้ฝ่ายเดียว...ใช่ไหมล่ะครับ”
เขาถามย้อนกลับไปยังผู้ชายที่นั่งตรงข้าม...แววตายียวนที่อยู่ในมาดประจำของเขาแสดงออกให้รู้ว่าไม่ได้สนใจกับคำเตือนของสุดชายเท่าไหร่
จริงอยู่เมื่อชื่อของศัลย์เป็ที่รู้จักในวงกว้าง มีบรรดาแฟนคลับคอยติดตามในผลงานมีสปอนเซอร์เต็มเหยียดยาวเป็หางว่าวถ้าละครเื่นั้นมีเขาเป็พระเอกนำ...แต่หากเขายังคงเ้าชู้ไม่เลือกเช่นนี้ สักวันหอคอยงาช้างที่เ้าตัวยืนอยู่ก็ต้องมีวันล้มครืนเพราะความทะนงในตนนั่นแล
“เอาอย่างนี้...ไหนๆเื่มันก็เป็ข่าวซุบซิบลงหน้าหนังสือไปแล้ว วันบวงสรวงเปิดกล้องละครหากมีการสัมภาษณ์ก็ขอให้คุณทำอ้อมแอ้มบ้าง อย่าพูดจาอะไรที่ตรงเกิน มันไม่น่าค้นหาสื่อจะไม่สนใจเอา”
“ผมเข้าใจแล้วครับว่าคุณสุดชายอยากให้ข่าวมันลักปิดลักเปิด กะจะเล่นข่าวให้สื่อคอยวิ่งวุ่นว่าชัวร์หรือมั่วนิ่ม” พระเอกหนุ่มรู้ทันในเกมโปรโมตของคนคุมบังเหียนละครของช่อง
“หมดธุระแล้วใช่ไหมครับ”
ชายหนุ่มลูกครึ่งญี่ปุ่นลุกขึ้นจากเก้าอี้หลังคิดว่าตนหมดธุระเรียบร้อยแล้ว ยกมือไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้ากำลังจะเอ่ยขอตัวกลับ แต่ก็ต้องหยุดฟังสุดชายพูดทักอีกเื่
“ผมมีอีกเื่ ที่อยากจะเตือน”
ชายหนุ่มค้อมศีรษะเล็กน้อยเลิกคิ้วเป็เชิงถาม “เื่อะไรครับ”
“เื่ของปาหนัน...ดาราในสต็อกของคุณนั่นแหละ”
เขาเองก็ไม่แปลกใจหากสุดชายจะรู้เื่ระหว่างเขากับดารานางร้ายประจำเื่เพราะก่อนหน้านี้ก็มีพวกแมงหวี่แมงวัน คอยบินมาโฉบข่าวคาวๆระหว่างเธอกับเขาเอาไปลงประโคมจนเกือบจะชื่อเหม็นกระฉ่อน...ยังดีที่ทั้งคู่ต่างมาแก้ข่าวเป็พัลวันว่าไม่มีอะไรในกอไผ่
“เื่ของปาหนัน...ไม่มีอะไรครับ เราต่างคนต่างมาพบกันคนละครึ่งทาง...เราแฟร์ซึ่งกันและกัน ไม่มีผูกมัดครับ”
ศัลย์ค่อนข้างคุยเปิดอกกับสุดชายทุกเื่เพราะรู้ว่าหากเกิดปัญหาอันใดเกี่ยวกับข่าว ทางนี้ก็จะหยิบยื่นคอยช่วยเหลือแก้ข่าวให้เสมอแม้เขาจะพูดอ้อมๆ แต่คนฟังก็รู้ในความหมาย
เขารับฟังคำเตือนแต่ก็ยังคงหยิ่งทะนงว่าตนเองเป็พระเอกนัมเบอร์วันของช่อง
“แต่ผมแนะนำว่า คุณอยู่ห่างเธอไว้ก็ดีนะครับ ผมไม่อยากให้คุณเป็ข่าวกับเธออย่าลืมว่าคนที่ผมอยากให้สร้างข่าวด้วย ไม่ใช่ปาหนัน”
“ไม่ต้องเป็ห่วงครับ”
ชื่อเสียงกว่าจะสร้างให้โด่งดังคับฟ้าไม่ใช่เื่ง่ายบางคนอาจปีนป่ายด้วยเวลาชั่วข้ามคืน แต่สำหรับเขาหนทางที่ผ่านมา กว่าจะมายืนแถวหน้าได้อย่างนี้ไม่ใช่แค่หน้าตารูปร่างอย่างเดียว...บันไดฝันเขาก็เคยไต่...แม้จะต้องแลกซึ่งบางสิ่งบางอย่างแต่สิ่งสำคัญไม่ใช่เพียงแค่เื่เดียว ปัจจัยมีอีกล้นหลามแต่หนึ่งในนั้นที่ต้องมี...คือฝีมือ
แม้จะเลิกเ้าชู้ไม่ได้...ขยันมีข่าวฉาวรายวันกับบรรดาดาราในวงการไม่เว้นแม้แต่ไฮโซกระเป๋าหนัก...แต่เขาก็รู้วิธีหลบ วิธีเลี่ยงเป็อย่างดี
สำหรับปาหนัน...เขาก็คิดเสมอว่าคงไม่ยากเกินไป หากวันใดอยากจะสลัดเธอทิ้ง
///////////////////////////////////////
2K
![[Vinegary!]ติดกับดักร้าย เจ้านายที่รัก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1593095021_79620907.webp)
