ฮานะ

                คำชวนของริวไม่ได้มีน้ำหนักในคำพูด แต่มันกลับหนักในความรู้สึก ฮานะไม่แน่ใจว่าตัวเองพยักหน้าเพราะอยากรู้…หรือเพราะเธอหยุดอยากรู้ไม่ได้แล้ว

                ห้องของเธอเงียบกว่าทุกที่ในบ้านเพราะอยู่ด้านในสุด เสียงปาร์ตี้เหลือเพียงบาง ๆ ที่ลอดเข้ามา เสียงจากห้องข้าง ๆ แ๵่๭เบาแต่ยังคงต่อเนื่องและมีเสียงพูดคุยเพิ่มขึ้น

                ฟูกกลางห้องกลายเป็๲ที่ที่ทั้งสองนอนคว่ำหน้าข้างกัน ใกล้พอจะรับรู้ลมหายใจ ทั้งสองซุกตัวลงใต้ผ้าห่ม หน้าจอเล็ก ๆ สว่างขึ้นท่ามกลางความมืด

                คลิปแรกเริ่มต้นด้วยภาพธรรมดา เสียงหัวเราะ จังหวะเพลง ร่างคนที่ขยับไปตามจังหวะอย่างเป็๞อิสระ ฮานะมองนิ่ง เหมือนกำลังพยายามปรับตัวกับการมองผ่านสายตาของคนอื่น ริวเลื่อนผ่านมันไปอย่างไม่รีบร้อน แล้วภาพก็เปลี่ยน บรรยากาศในคลิปถัดไปเงียบลง ใกล้ชิดกันมากขึ้น ภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่เหมือนโลกทั้งใบถูกบีบให้เหลือแค่สองคน

                ฮานะไม่ได้เห็นทุกอย่างชัดเจนภายในจอ แต่เธอเริ่มเข้าใจมัน จังหวะของการเคลื่อนไหว เสียงที่ไม่ใช่คำพูด การตอบสนองที่สื่อสารกันโดยไม่ต้องอธิบาย พี่ฮิโรชิกับเพื่อนสาวรุ่นน้องเธอกำลังร้องครางด้วยความเสียว มือกุมศีรษะของฮิโรชิไว้แน่น พราะเสียวจากการใช้ปากและลิ้นกับร่องเสียวของเธอ ฮานะเห็นภาพในคลิปทำให้นึกย้อนไปในครั้งที่ตัวเองเคยได้รับบทเรียนนั้น ร่างกายของเธอ…จำได้

                ลมหายใจของเธอแ๵่๭ลงโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกจากออนเซนย้อนกลับมา แต่มันไม่ใช่แค่ความทรงจำ มันถูกยืนยันมาแล้ว และยืนยันผ่านภาพตรงหน้า ริวไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงปล่อยให้คลิปดำเนินไปแล้วคลิปก็จบลง

                เขาเปลี่ยนคลิปต่อไป ภาพใหม่สว่างขึ้น ฮานะนิ่งตามองจ้องหน้าจอ เพียงแค่เสี้ยววินาที เธอก็รู้ว่าใครอยู่ในนั้น ท่าทางจังหวะและการเคลื่อนไหวที่คุ้นเคย มันทำให้หัวใจเธอกระตุกแรง เธอไม่แน่ใจว่าเธอเพียง๻้๵๹๠า๱ดูหรือกำลังรู้สึกไปกับมัน พี่มาซาโตะ พี่ชายของเธอเอนพิงกายอยู่บนโซฟา ด้านล่างของเขาเปล่าเปลือย ฮานะไม่เห็นว่าเธอเป็๲ใครที่อยู่ตรงหว่างขาของเขา แต่รู้ว่าเธอกำลังใช้ปากอมแก่นกายของพี่มาซาโตะ ในขณะที่หญิงสาวอีกคนกำลังเลียหัวนมของเขา มือของพี่มาซาโตะก็บี้คลึงอกอูมของเธอ

                ฮานะบิดร่างกายมากขึ้น อกอูมขนาดเหมาะมือถูกถูไถไปกับฟูกนอนอย่างจงใจ ลมหายใจของเธอเริ่มไม่สม่ำเสมอ ร่างกายของเธอขยับโดยไม่รู้ตัว แม้เป็๞เพียงจังหวะเบา ๆ แต่ต่อเนื่อง เหมือนเธอกำลังปรับตัวให้เข้ากับจังหวะบางอย่างในภาพ

                ริวนิ่งเงียบแต่สายตาของเขาไม่ได้อยู่แค่หน้าจออีกต่อไป เขามองฮานะ และเห็นการเปลี่ยนแปลงนั้น ในขณะที่ฮานะยังคงจ้องหน้าจอไม่กะพริบตาเหมือนกลัวว่าถ้าเธอละสายตาเพียงนิดเดียวเธออาจจะต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่