หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปเพทายยังไม่เจอกับใบชา เนื่องจากใบชากลับไปอยู่บ้าน และหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาคณะของเธอไปออกค่ายจึงทำให้ไม่มีเรียน เธอจึงหนีมาเที่ยวเชียงใหม่กับมารดาของเธอ
“ใบชาสวัสดีป้าอรสิลูก” ป้าอรเป็เพื่อนมารดาของเธอ ป้าอรมีสวนส้มที่ใหญ่มากและมีลูกชายหนึ่งคน มารดาพาเธอมาพักที่บ้านป้าอร
“ไหว้พระเถอะลูก อายุเท่าไหร่แล้วหนูใบชา”
“19ปี ค่ะคุณป้า”
“อายุน่าจะน้อยกว่าตาต้น” ป้าอรพูดไปยิ้มไป เธออยากให้สองหนุ่มสาวรู้จักกัน
“ตาต้นมาพอดีเลย ลูกชายมาหาแม่แปปหนึ่ง แม่มีคนแนะนำให้รู้จัก”
“ครับ” เขาตอบรับอย่างว่าง่ายพร้อมกับเดินเข้าไปหามารดา
“นี่น้องใบชา ลูกสาวเพื่อนแม่ สวยใช่มั้ยละ”
“คะครับ”
“พาน้องไปเดินชมสวนหน่อยสิจ๊ะ”
“ได้ครับ”
สองหนุ่มสาวเดินออกไปเดินเล่นที่สวนส้ม
“พี่ต้นเรียนที่ไหนคะเนี่ย”
“มหาวิทยาลัย GG คณะบริหารครับ”
“เรียนอยู่ที่เดียวกันกับใบชาเลย ทำไม่หนูไม่เคยเจอพี่ที่มหาลัยเลย”
“่นี้พี่ฝึกงานข้างนอกไม่ค่อยได้อยู่มหาลัยเท่าไหร่น่ะ” สองหนุ่มสาวคุยกันอย่างสนุกสนาน
ถึงวันกลับใบชาต้องกับพร้อมกับต้น เนื่องจากมารดาของเธอขออยู่เทียวต่ออีกสองวัน เธอจึงติดรถต้นกับมหาลัย
“แวะซื้อของฝากมั้ยใบชา พี่จะได้จอดให้”
“ก็ดีค่ะ มาเที่ยวยังไม่ได้อะไรไปฝากเพื่อนเลยค่ะ” ตนพาใบชาแวะซื้อของฝาก หลังจากซื้อเสร็จก็มุ่งหน้าสู่ กทม
ต้นกับใบชามาแวะทานข้าวที่ร้านอาหารกลางใจเมืองกรุงเทพ ระหว่างเดินเข้าไปในร้านก็เจอเข้ากับเพทายที่นั่งทานเข้าอยู่กับเพื่อนและมีมายด์นั่งอยู่ข้างๆคอยตักอาหารให้
“เชิญลูกค้าทางนี้ค่ะ” พนักงานพาสองหนุ่มสาวไปที่โต๊ะ ซึ่งโต๊ะอยู่ถัดจากโต๊ะของเพทายไม่ไกลมาก
“นั่นน้องใบชานี่น่า มากับใครนะอยากบอกนะว่าเป็แฟนน้อง”
เพทายรีบหันไปดูทันที ก็เจอใบชานั่งอยู่กับไอ้ต้นคณะบริหาร มันเป็เพื่อนที่ชอบไปแข่งรถด้วยกัน เขาและเธอสบตากันทันที แต่เป็เธอที่หลบตาเขาก่อน หลังจากทานเสร็จต้นก็มาส่งใบชาที่คอนโด
ส่วนเพทายมาดักรอใบชาที่หน้าห้องก่อนแล้ว
“รู้จักกับมันหรอ”
“ค่ะ หลบจะเปิดประตู”
“ทำไมได้ไปทานข้าวกับมัน”
“เื่ของฉันไม่เกี่ยวกับคุณ”
“จะไม่เกี่ยวได้ไง หนูเป็แฟนพี่นะทำไมจะไม่เกี่ยวว่ะ”
“พี่เคยเห็นหนูเป็แฟนพี่ด้วยหรอ” เธอพูดด้วยความน้อยใจ
“หนูมาคิดๆดูแล้วเราควรเป็พี่น้องกันนะดีแล้ว เราเลิกกันเถอะ” เขาไม่คิดว่าเธอจะพูดคำนี้ออกมา
“จะไปคบกับมันใช่มั้ย” เขาพูดด้วยความโกรธ
“พี่กลับไปสงบสติอารมณ์ก่อนแล้วค่อยมาคุยกันใหม่”
“หนูจะให้มันจบแค่นี้ใช่มั้ย ได้!!” แล้วเขาก็เดินออกไปเลย
หลังจากชายหนุ่มออกไปเธอเข้ามาให้ห้องแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนัก
ฮึก ฮึก ฮืออ ฮืออ ฮืออออ…
เธอคิดว่าเขาจะยื้อเธอไว้แต่กลับไม่มีคำพูดที่รั้งเธอไว้เลย
ฮืออ ฮือออ ฮือๆ…
186
