ท่ามกลางความตกตะลึงรถ BMW ของมู่หลินได้ขับไถลขึ้นรั้วกั้นถนนด้วยการเอียงตัวเพียงเล็กน้อยก่อนจะไถลผ่านพื้นถนนแคบๆที่ปราศจากตะปูไปได้อย่างง่ายดายด้วยเหตุนี้ทุกคนที่เห็นจึงรู้สึกไม่อยากเชื่อเป็อย่างมาก
ต้องรู้ก่อนพื้นที่ถนนเส้นนี้ถึงจะกว้างใหญ่ แต่พื้นที่ส่วนใหญ่ของพวกมันล้วนถูกโรยตะปูเกลื่อนเต็มไปหมดแล้วดังนั้นพื้นที่เล็กน้อยข้างๆรั้วกั้นถนนจึงไม่จําเป็ที่จะต้องโรยตะปูแต่อย่างใดเพราะสําหรับเหล่าเ้าหน้าที่จราจรแล้วมันเป็ไปไม่ได้ที่จะมีรถสามารถขับผ่านในพื้นที่ๆแคบแบบนั้นไปได้
ดังนั้นเหล่าผู้ชมที่ถูกหยุดไม่ให้ใช้ถนนชั่วคราวจึงตื่นตะลึงไปด้วยพวกเขามองไปยังรถ BMWที่ฝ่าด่านสกัดกั้นไปได้ด้วยสายตาแห่งความยกย่องและความสรรเสริญ
“ไม่น่าเชื่อ!เขาทํามันได้อย่างไร?’’
“ไม่ผิดแน่!ชายคนนี้จะต้องเป็เทพนักซิ่งกลับชาติมาเกิด!’’
“แน่นอน!ถ้าไม่ใช่เทพนักซิ่งกลับชาติมาเกิดแล้วเขาจะทําแบบนั้นได้อย่างไรเล่า?นั่นเป็ไปไม่ได้!’’
“...’’
ในที่นี้ทุกคนล้วนสังเกตเห็นเหมือนกันหมดว่าในตอนนั้นรถ BMWได้เร่งเครื่องเต็มพิกัดแล้วใช้การหักเลี้ยวแบบชั้นสูงเพื่อทรงตัวขึ้นสู่รั้วกั้นถนนข้างๆมันจึงเป็อะไรที่น่าตื่นตะลึงสําหรับพวกเขาเป็อย่างมาก เพราะในสายตาของพวกเขาแล้วมันเป็ไปไม่ได้ที่คนธรรมดาจะทําอย่างนั้นอย่างน้อยชายหนุ่มคนนี้ก็ต้องเป็คนที่ฝึกการขับรถมาอย่างยาวนาวและเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์ชั้นสูง
ไม่อย่างนั้นแล้วมันจะเป็อะไรไปได้?
อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทุกคนไม่รู้ก็คือมู่หลินนั้นไม่ได้เปี่ยมไปด้วยประสบการณ์ชั้นสูงเลยแม้แต่น้อยเพียงแต่ตัวเขาในอดีตนั้นเคยได้ซุยิช่วยสอนขับรถให้อยู่บ่อยครั้งและด้วยความที่เป็ผู้บําเพ็ญเพียร การจะควบคุมให้ได้ในระดับนี้จึงไม่ใช่เื่ยากกลับกัน มันง่ายดายเป็อย่างมาก!
ด้านหลันเอ๋อร์ก็ไม่รู้ว่าควรที่จะหัวเราะหรือร้องไห้ดีใครจะไปคิดกันล่ะว่าเขาจะมีฝีมือการขับรถขั้นเทพถึงเพียงนี้?
บ้าเอ๊ย!ครั้งหน้า...ครั้งหน้าฉันจะต้องจับนายให้ได้!
สุดท้ายหลันเอ๋อร์ก็จําใจกัดฟันอย่างไม่ยอมรับตอนนี้เธอจดจําใบหน้าของชายหนุ่มคนนั้นได้อย่างชัดเจน และถ้าเจอกันในครั้งต่อไปมันจะไม่มีโอกาสใดๆสําหรับเขาอีก!
เหล่าเ้าหน้าที่จราจรที่เห็นหญิงสาวโกรธก็ทําได้เพียงยักไหล่พวกเขาล่ะไม่เข้าใจความคิดของพวกคนที่มาจากเมืองหลวงจริงๆว่าทําไมถึงได้เอาจริงเอาจังขนาดนั้น?
อีกอย่างคุณคิดเหรอว่าเขาจะมาให้คุณเจอได้ง่ายๆอีกน่ะ?
เฮ้อ…
แต่พวกเขาก็ต้องถอนหายใจด้วยความยอมรับอย่างแท้จริง เพราะั้แ่ทํางานจราจรนี้มาหลายปีเพิ่งมีครั้งนี้เป็ครั้งแรกนี่แหละที่พวกเขาได้เห็นอะไรสุดน่าอัศจรรย์ถึงเพียงนี้!
น่าอัศจรรย์เป็อย่างมาก!
…
ทางด้านมู่หลินที่ขับBMW ฝ่าด่านสกัดกั้นมาได้แล้วก็ไถลรถลงสู่แบบปกติถึงจะอย่างนั้นเขาก็ยังขับถ้วยความเร็วเต็มพิกัด คนมากมายจึงโวยวายด่าเขาไม่หยุดซึ่งในจํานวนเ่าั้ก็เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง เพราะรถ BMWของชายหนุ่มนั้นแม้จะขับเต็มความเร็ว แต่ว่ามันไม่ได้ไปชนเข้ากับรถของคนอื่นเลย
ช่างเป็อะไรที่น่าทึ่งจริงๆ!
“...’’ ส่วนเทาก้านที่เห็นว่าผ่านเหตุการณ์รอดตายมาได้เขาก็ถอนหายใจก่อนจะรู้สึกไม่อยากเชื่อเขาไม่อยากเชื่อจริงๆว่ามู่หลินจะสามารถทําอะไรอย่างนั้นได้ในตอนนี้สายตาของเขาที่มองไปยังมู่หลินจึงเต็มไปด้วยความซับซ้อนซึ่งหนึ่งในนั้นยังคงแฝงให้เห็นถึงความหวาดกลัวและความสงสัย
มู่หลิน...นายเปลี่ยนไปมากถึงขนาดนี้ได้อย่างไร?
…
ณทิศเหนือของมาเก๊า คฤหาสน์ตระกูลหวัง ห้องโถงใหญ่
เวลานี้บนโซฟาหวังชาวเย่ได้นั่งอยู่ด้วยสีหน้าตื่นตะลึงใบหน้าของเขาเผยให้เห็นถึงความไม่อยากเชื่อ ทั้งจิตใจยังสั่นสะท้าน
เป็ไปได้อย่างไร…
การฝึกฝนของเขามาถึงขั้นสือได้อย่างไร?!
ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างๆก็ได้แต่ขมวดคิ้วอย่างสงสัยเช่นกันเขาจําได้ว่าลูกชายของเขาแม้จะฝ่ามาถึงขั้นจิ่วได้ไม่นานมากแต่มันก็เป็ไปไม่ได้เลยที่จะฝึกฝนจนมาถึงขั้นสือได้ในเร็วๆนี้เขาจึงรู้สึกสับสนและไม่อยากเชื่อว่ามันเป็อย่างนี้ไปได้อย่างไร
ถูกต้อง!บัดนี้หวังชาวเย่ได้ผ่านการฝึกฝนมาถึงขั้นสือแล้ว!
ดังนั้นกระดูกของหวังชาวเย่จึงแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าส่งผลให้ร่างกายของเขากล้าแกร่งขึ้นด้วยเหตุนี้หวังเจี้ยนผู้ซึ่งเป็พ่อของหวังชาวเย่จึงรู้สึกสงสัยในสิ่งที่ลูกชายบอกมา
ไม่ช้าขณะที่ความสงสัยเกาะกุมจิตใจของพวกเขา เสียงฝีท้าวของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น ก่อนจะปรากฏให้เห็นถึงชายชราที่เดินเข้ามาในห้องโถงเขาคนนี้มีหน้าตาคล้ายกับทั้งสองคนเป็อย่างมาก
และเขาก็คือหวังลี่!
หวังลี่เป็ปู่ของหวังชาวเย่ดังนั้นเมื่อได้รู้ว่าหลานชายของเขาพ่ายแพ้ในการประลองของงานเลี้ยงวันเกิดที่จัดขึ้นโดยบริษัทซุยกรุ๊ปถึงเขาจะใแต่เขาก็ได้ส่งคนไปพาตัวกลับมาแต่ใครจะไปคิดกันล่ะว่าเมื่อหลานชายของเขาตื่นขึ้นมาแล้วอีกฝ่ายจะพัฒนาการฝึกฝนไปถึงขั้นสือได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้!
แท้จริงแล้วมันเกิดอะไรขึ้น?
สามตระกูลใหญ่ทุกตระกูลล้วนมีความลับเื่การเป็ผู้ฝึกยุทธ์ ตระกูลหวังเองก็เช่นกัน หวังชาวเย่หวังเจี้ยน และหวังลี่ ทั้งสามคนล้วนเป็ผู้ฝึกยุทธ์ซึ่งในมาเก๊านี้พวกเขาถือเป็ตัวตนที่ไม่ควรมองข้าม โดยเฉพาะ หวังลี่!
หวังลี่เขานั้นเป็ถึงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกงหลิงขอบเขตที่บรรลุการสร้างกําลังภายในหรือการฝึกมันแล้วนั่นเองดังนั้นต่อให้ถูกอันธพาลจํานวนมากมายล้อมเอาไว้มันก็ไม่ยากเลยที่เขาจะเอาชนะพวกมันได้
อีกอย่างด้วยการที่สามารถฝึกกําลังภายในได้แล้วด้วยลมปราณเมื่อถึงเวลาที่ต้องใช้มัน มันจะทําให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นมากดังนั้นไม่ว่าจะเป็ความคล่องแคล่วหรือความว่องไว พวกมันล้วนทําให้เขาโดดเด่นเหนือคนธรรมดาอย่างสิ้นเชิง
โดยไม่รอช้าหวังลี่เดินเข้าหาหลานชายของเขาแล้วยื่นมือออกไปตรวจชีพจรของอีกฝ่ายทันที่รับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของอีกฝ่ายสีหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงก่อนจะอุทานออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ“์! นี่มันเป็ไปได้อย่างไร?’’
เห็นชายชราที่แทบดวงตาจะถลนออกมาจากเบ้าหวังเจี้ยนก็ชะงักก่อนหักห้ามใจให้ถามไม่ได้ “มันเกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอพ่อ?’’
“ใช่แล้วครับ!มันเกิดอะไรขึ้นกับผมงั้นเหรอปู่?’’ ถึงจะรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายแต่ด้วยความที่ตัวเองยังไม่ได้เป็ผู้ฝึกฝนกําลังภายในการััถึงการเปลี่ยนแปลงเลยยังไม่เฉียบคมนักดังนั้นหวังชาวเย่จึงมองปู่ของเขาด้วยความสับสนเพราะเขารู้ดีว่าด้วยฝีมือขั้นกงหลิงของปู่ของเขามันย่อมง่ายดายที่จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!
ได้ยินหวังลี่ก็ถอนมือออกมาและพยายามสงบสติอารมณ์แล้วสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่จากนั้นเขาก็มองหลานชายของเขาขึ้นลงั้แ่หัวจรดเท้าก่อนเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง“แกน่ะพร้อมที่จะฝึกฝนกําลังภายในแล้ว!’’
ถูกต้อง!ร่างกายของหวังชาวเย่ในตอนนี้นอกจากจะผ่านมาถึงขั้นสือแล้วมันยังอยู่ในจุดสูงสุดที่สามารถเริ่มฝึกกําลังภายในได้ทุกเมื่อ!
แล้วในเมื่อเป็แบบนี้จะไม่ให้เขาใได้อย่างไร?
แท้จริงแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!
“หา?!’’ได้ยิน หวังชาวเย่ไม่เว้นแม้แต่หวังเจี้ยนก็อุทานด้วยหน้าตาเหยเก
เป็ไปได้อย่างไร?
…
เวลาเดียวกันณ ลานจอดรถใต้ดินของ Casino at Venetian Macao
ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินไปทางที่มีผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยสองคนยืนอยู่โดยมีชายหนุ่มตัวอ้วนเดินตามหลังด้วยท่าทางกังวล
“หัวหน้าของพวกคุณอยู่ไหน?’’เมื่อเดินมาถึงเบื้องหน้าของผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยทั้งสองชายหนุ่มก็จ้องมองด้วยสายตาข่มขู่แสนเย็นะเื
“แกเป็ใคร?แล้วมีสิทธิ์อะไรมาถามถึงหัวหน้าของพวกฉัน? แล้วไอ้สายตาขู่นั่นมันอะไรกัน?จะยโสก็ให้มันน้อยๆหน่อย!’’ผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวอ้วนกลอกตาและมองชายหนุ่มอย่างเหยียดหยามเขาเป็ถึงผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยของคาสิโนอันยิ่งใหญ่แห่งนี้แต่ใครที่ไหนก็ไม่รู้กลับกล้ามามองเขาด้วยสายตาข่มขู่ มีหรือเขาจะไม่หงุดหงิด?
ข้างๆกันผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวผอมก็หัวเราะหยันขํากับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า
อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาโดยที่พวกเขาทั้งสองยังไม่ได้ทําอะไร ชายหนุ่มก็ง้างฝ่ามือแล้วตบออกไป
ผวัะ!
ใบหน้าที่เต็มไปด้วยไขมันอันหนาเตอะของผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวอ้วนส่งเสียงดังฉาดขึ้นมา มันกึกก้องไปทั่วทั้งลานจอดรถเลยทีเดียว จนผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวผอมรู้สึกไม่อยากเชื่อและใก่อนจะหยิบกระบองเหล็กขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“กล้ามากนะที่ทําร้ายผู้ดูแลรักษาความปลอดภัย...ไปตายซะ!’’ผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวผอมไม่สนใจผู้ดูแลรักษาความภัยตัวอ้วนที่สั่นจนล้มลงก้นจํ้าเบ้ากับพื้นแม้แต่น้อยกลับกัน เขาหวดกระบองเหล็กในมือเข้าใส่ใบหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่มทันที
“ระวัง!’’เห็นอย่างนั้นเทาก้านก็อดส่งเสียงเตือนไม่ได้แม้เขาจะไม่รู้ว่ามู่หลินมาที่นี่ทําไม แต่ดูๆแล้วเขาก็ต้องตามอีกฝ่ายไปดังนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เขาจึงไม่สามารถทําไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้
หมับ!
แต่แล้วสิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็เกิดขึ้นผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวผอมพบว่ากระบองเหล็กในมือของเขาถูกหยุดไว้ด้วยเพียงมือๆเดียวของชายหนุ่ม และเพียงแค่…
สามนิ้ว!
สามนิ้วเท่านั้น!
“ฉันจะให้โอกาสอีกครั้ง!บอกมาซะว่าหัวหน้าของพวกแกอยู่ไหน! ถ้าไม่แล้วพวกแกจะเป็หนึ่งในพวกที่ต้องถูกฉันจัดการ!’’ขณะที่มือขวาจับกระบองเหล็กเอาไว้ มู่หลินก็มองหน้าอันตื่นตะหนกของอีกฝ่ายอย่างไม่แยแสเขามาทีนี่และไม่มีความคิดที่จะ้ามอบบทเรียนให้แก่พวกผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยแม้แต่น้อย
แต่!แต่ถ้าพวกมันยังกล้า! กล้าทําให้เขาเสียเวลาอีกสักนิด…
พวกมันจะได้รู้เลยว่าเขา!มู่หลินคนนี้ไม่เคยลั่นวาจาออกไปพล่อยๆ!