หลิงหลิงจูงลูกๆ มาที่โรงหมอจี่จิ้น เมื่อเดินเข้าไปด้านในก็พบกับกลิ่นยาและชั้นวางสมุนไพรมากมาย จึงเดินไปหาผู้ดูแลร้าน
"ข้านำสมุนไพรหายากมาขายรบกวนท่านแจ้งหลงจู๊มาประเมินราคาด้วย"
ผู้ดูแลร้านพยักหน้าและเรียกเด็กในร้านไปตามหลงจู๊มา
เมื่อหลงจู๊เดินมาถึงก็สำรวจดูผู้ที่มาเยือน เมื่อเห็นหลิงหลิงก็จำได้ว่าเป็บุตรบุญธรรมของท่านหมอหลิง จึงยิ้มให้อย่างใจดี
"เ้านำสมุนไพรอะไรมาขายให้ข้าวันนี้แม่นางหลิง"
หลิงหลิงนำถุงผ้าที่คล้องไหล่ออกมาวางและแกะห่อผ้าออกอย่างเบามือ เมื่อเปิดกล่องออกมาเจอโสม 5 ต้น ทั้งอวบใหญ่ สมบูรณ์ และดู มีอายุมายาวนาน หลงจู๊จึงหยิบมาดูทีละต้นแล้วทำหน้าตกตะลึง มือก็สั่นที่ได้เจอโสมที่อายุยาวนานเช่นนี้
"เ้าขายทั้งหมดหรือไม่ พอดีมีคนมาสั่งให้ข้าตามหาโสม 100 ปีขึ้นไป ให้ราคา 3-5 พันตำลึงต่อ 1 ต้น ราคาดูตามความสมบูรณ์ของโสม หากเ้าขายโสมพันปีนี้ให้ข้าจะให้ราคา 1 หมื่นตำลึงต่อ 1 ต้น"
หลิงหลิงนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนตอบว่าขายทั้งหมดและขอเป็ตั๋วเงินใบละพันตำลึง 45 ใบ ใบละร้อยตำลึง 40 ใบ และที่เหลือเป็ก้อนเงินและเงินอีแปะไว้ใช้จ่าย
หลงจู๊พยักหน้าและหันไปบอกผู้ดูแลร้านไปแลกเงินมาให้ตามที่หลิงหลิงแจ้งไปเมื่อครู่
"หากเ้าเจอโสมแบบนี้อีก นำมาขายให้ข้าอีกนะ แล้วนี่เ้าไปเจอที่ใด เหตุใดมันสมบูรณ์มากเช่นนี้"
"พวกเราขุดเจอที่หลังบ้านตอนกำลังขุดแปลงปลูกสมุนไพรเ้าค่ะ น่าจะมีมานานแล้วจนไม่มีใครสังเกต พอดีลูกๆขุดเล่นลึกลงไปจึงเจอหัวโสมโผล่ขึ้นมาเ้าค่ะ หากเจออีกแสดงว่าที่ดินตรงบ้านข้าเหมาะปลูกสมุนไพรยิ่ง ตอนนี้ข้ากำลังเตรียมจะปลูกสมุนไพร ข้าสามารถนำมาขายให้ท่านได้หรือไม่ หรือมีสมุนไพรใดที่ท่าน้าเป็พิเศษหรือไม่ข้าจะได้ลองปลูกดู"
หลิงหลิงสอบถามหลงจู๊เื่สมุนไพร เผื่อจะปลูกนำมาขายอีก แต่ตอนนี้มีเงินจากการขายโสม 5 ต้นนี้ก็คงอยู่ได้จนลูกโตแล้วละมั้ง พอคิดได้ว่าลูกเริ่มโตและกำลังจะต้องเข้าเรียนในเมืองก็ต้องเดินทางไกลกว่าจะกลับบ้านมาเจอกันหรือข้าจะซื้อบ้านในเมืองสักหลังดีนะ หลิงหลิงคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงลองถามหลงจู๊
"หลงจู๊พอจะรู้จักผู้ที่้าขายบ้านในเมืองหรือไม่เ้าคะ หรือพอรู้จักนายหน้าขายบ้านที่ไว้ใจได้หรือไม่เ้าคะ"
"ข้าพอรู้จักไว้นับเงินเรียบร้อยแล้วข้าจะให้เด็กในร้านไปตามมาให้นะ"
หลิงหลิงจึงให้นายหน้าพาไปดูบ้านที่มีทำเลค้าขายได้ด้วยและมีห้องนอน 4 ห้องขึ้นไปเผื่อลูกโตและแยกห้อง
"ท่านพี่เราพอมีเงินแล้วข้าอยากให้ลูกเข้าสำนักศึกษาแต่กลัวว่าลูกอยู่ไกลจะเป็ห่วงจึงอยากมาหาบ้านในเมืองไว้ ท่านไม่ว่าข้านะเ้าคะที่ตัดสินใจก่อนปรึกษาท่านเื่ซื้อบ้าน"
"พี่ไม่ว่าอันใด ดีแล้วล่ะเพราะตอนนี้เราไม่มีอาชีพอะไรแค่เข้าป่าล่าสัตว์ ปลูกผักเก็บผักป่ามากินเท่านั้น เ้าหาทำเลที่ค้าขายได้ด้วยก็ดีแล้วเผื่อต่อไปลูกเราอยากค้าขาย"