บทที่ 4 ทะเลกำลังประสบคลื่นลูกใหญ่1
เขาเป็ไข้ตลอดทั้งอาทิตย์ เลยขอลางาน ไอ้พี่พญาเองก็คงสงสารที่เขาอุตส่าห์ช่วยเข้างานให้ทุกวันจนได้ไข้ถึงเอ่ยปากจะให้เงินเดือนเพิ่ม เขาอยู่บ้านนั่งๆ นอนๆ มาหลายวันจนเบื่อเลยถือโอกาสพักผ่อน
ทำของกินอร่อยๆ ด้วยเลยอยากจะอวดว่าตอนนี้ซอยบ้านเขามันเจริญแล้วนะเว้ย ไฟนี่ติดสว่างไสวทั้งซอย
แถมไอ้พวกคนไม่ดีก็ไม่เห็นมีแล้ว สงสัยผลบุญที่เขาหมั่นใส่บาตรจะส่งไปถึงรัฐบาลที่ดูแลบ้างแล้ว โฮ่ะ ๆ
พออาการไข้ดีขึ้นเขาก็มานั่งเคลียร์การบ้านทั้งเก่าทั้งใหม่ เขาโชคดีที่มีไอ้วาฬ กับไอ้วาที่มันช่วยจดงานและเลคเชอร์ให้
ขอบคุณมากนะไอ้เพื่อนรักทั้งหลายสัญญาว่ากลับไปเรียนจะเอามาลัยไปไหว้เช้าเย็นเลยเพื่อนยาก
นั่งๆ นอนๆ เคลียร์งานที่สั่งสมไว้เหมือนเป็สมบัติล้ำค่ากว่าจะเสร็จก็ตะวันตกดิน เขาลุกขึ้นยืนบิดตัวซ้ายทีขวาทีไล่ความปวดเหมื่อย
เท้าเล็กเดินเอื่อยเฉื่อยไปหยิบผ้าเช็ดตัวลายแมวผืนโปรดเข้าห้องน้ำไป สายน้ำจากฝักบัวไหลลงกระทบร่างกายขาวนวลสะอาด
ร่างบางแต่ไม่ได้ผอมแห้งกลับกันกับดูมีเนื้อนุ่มนิ่มน่าจับน่าตีด้วยซ้ำแต่
มือเรียวเล็กทำหน้าที่ลูบไล้ฟองไปทั่วเรือนร่างอย่างค่อยเป็ค่อยไปอย่างไม่รีบร้อนนัก
เขาเปิดเพลงพี่มนต์แคนกับพี่ไหมไทยคลอไปด้วยขณะอาบน้ำพลางคิดเมนูอาหารเย็นไปด้วย พอสู้รบตบตีกับตัวเองได้แล้วว่าวันนี้จะกินย่างปลากับตำถั่วท้องก็ร้องประท้วงหิวทันใจ
ชำระล้างฟองตามตัวเสร็จทำการปิดน้ำ คว้าผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวก็สาวเท้าเดินอย่างไวไปแต่งตัวจะได้มาทำกับข้าวสักที หิวไส้กิ่วแล้ววว
พรุ่งนี้เขามีเรียน่เช้าถึงเที่ยงมีเวลากลับมาพักผ่อนก่อนไปทำงานอยู่ เขาหยุดงานมาทั้งอาทิตย์เงินเก็บที่มีก็ลดลงตาม
เลยบอกพี่พญาว่าจะเข้างานวันนี้ ตอนแรกพี่มันก็บ่นๆ ว่าหายดีแน่นะ หยุดต่อสักวันสองวันก็ได้ พี่แม่งพ่อพระแถมยังหล่อแมนแฮนซั่ม ถึงจะหล่อน้อยกว่าเขาก็เถอะ
ประโยคต่อมา
“เกิดยังไม่หายดีเอาเชื้อบ้ามาติดกูทำไง” เขาเกือบจะซาบซึ้งใจกับประโยคแรกที่พี่มันดูเป็คนดีมีเมตตา เป็พ่อพระมาโปรดแต่พอประโยคหลังมา
กูขอถอนคำพูด!! พี่มึงมัน ไม่หล่อ แถมชั่วสุดๆ ด้วย
บ่นไปกินไปตักข้าวคำโตๆ ยัดใส่ปากอย่างระบายอารมณ์โกรธพลางนึกเข่นเขี้ยวกับตัวเองอยู่ในใจ
สักวันเดี๋ยวเขาจะเอาคืนโดยการแกล้งให้รถไฟพี่มันชนกันเลยค่อยดู หุ่ว หุ่ว หุ่ว!
จะว่าไปพอนึกถึงเหตุการณ์ที่ตัวเองจะโดนทำมิดีมิร้ายก็นึกถึงลุงขึ้นมา
เอาเข้าจริงลุงก็ไม่ได้ดูมีอายุอะไรขนาดนั้นแค่หน้าดุ ตาดุ เหมือนลุงนั่นแหละเขาถึงเผลอเรียกลุง
หวังว่าคงไม่โกรธกันนะที่เจอครั้งแรก เขายังโวยวายว่าเป็คนไม่ดี
แถมยังไปเรียกว่าลุงอีก ถึงอย่างนั้นก็เถอะก็มันติดปากไปแล้วหนิ ยังไงก็ต้องขอบคุณลุงละนะ
ถือว่าวันนั้นยังเป็วันโชคดีของเขาอยู่ เผื่อมีโอกาสได้เจอกันอีก เดี๋ยวจะซื้อโรตีร้านโปรดไปฝาก สัก10อันเลย
เช้านี้อากาศสดใสพอตื่นนอนเขาก็ไปอาบน้ำ ต่อด้วยประแป้งยี่ห้อโปรดกลิ่นหอมอ่อนๆ ของแป้งนี้มันน่ากอดน่าซุกจริงๆ อยากมีตัวเองอีกสักคน
เขาอยากมีแฟนเป็ตัวเองอะ หล่อก็หล่อ ตัวก็หอม เฮ้อแบบนี้จะหาได้จากไหนอีก
คนที่หล่อขนาดนี้เป็ของคุณนะ หลังจากชื่นชมความหล่อของตัวเองเสร็จ ก็คว้ากระเป๋าสะพายเพื่อไปเรียน่เช้า
แวะซื้อหมูปิ้งก่อนถึงมหาลัย บ้านเช่าเขาอยู่ไกลจากมหาลัยนิดหน่อยแต่ไม่ไกลมากเขาเดินได้ ถามว่าทำไมไม่ซื้อมอเตอร์ไซค์ ไม่มีตังค้าบ ช่วยเปย์ผมหน่อย
เดินไปคำครวญไปตามประสาคนชอบเถียงกับตัวเองจนถึงมหาลัย ไอ้วาฬไอ้วา มันไลน์มาบอกว่ามาถึงแล้ว คงรอเขาอยู่ข้างล่างตึกนั่นแหละ ถ้าถามว่าทำไมไม่ให้พวกมันมารับ เขาเป็คนไม่ให้มารับเองพวกมันคะยั้นคะยอจะมารับทุกวัน แต่ก็ปฏิเสธทุกครั้ง
เพราะเขาเกรงใจถึงจะเป็เพื่อนกันที่สนิทกันมากแต่ก็เกรงใจอยู่ดียิ่งใจดีด้วยเท่าไร่เขากลับรู้สึกว่ายิ่งต้องเกรงใจมากเท่านั้น
อีกอย่างมันก็ไม่ไกลมากเขามาได้ รู้ไหมครับไอ้สองตัวน่ะไม่สิต้องเรียกว่าไอ้1ตัว เพราะเพื่อนสองคนของเขานิสัยต่างกันมากจนไม่อยากจะเชื่อว่ามันสนิทและเรียนด้วยกันมาั้แ่อนุบาลจนถึงมหาลัยนะตอนนี้
ไอ้วาฬมันพูดเก่ง รู้จักคนครึ่งคณะแล้วมั้ง แถมชอบกวนตีน ส่วนไอ้วามันนิ่งพูดน้อยๆ หน้าซื่อแทนตัวเองด้วยชื่อถามคนอื่นว่าคุณ แต่ก็น่ะคนพูดน้อย
มักพูดทีโคตรใจเจ็บ นั่นล่ะครับเพื่อนของผม พวกเราตัวพอๆ กันเวลาไปไหนพวกเพื่อนหรือรุ่นพี่จะชอบเรียกไอ้แฝด
“ไงมึง”
ไอ้วาฬมันเงยหน้าจากเกมขึ้นมาถามเขาแล้วกลับไปเล่นต่อ ส่วนไอ้วามันส่งยิ้มให้เขาบางๆ
“อื้อมาแล้วขึ้นเรียนกันเถอะ”
วันนี้เรียนกับอาจารย์วิภาสายเนี๊ยบ เนี๊ยบทุกตรง เขาเรียนคณะศิลปกรรมศาสตร์
หลังจากเรียนเสร็จก็พากันมานั่งหน้าท้ออยู่ร้านก๋วยเตี๋ยวเ้าเดิมเพราะมีร้านเดียวในคณะ สาเหตุที่นั่งทำหน้าท้อกันอยู่นั้นเพราะเจ๊วิภาแกสั่งรายงานกลุ่มส่งอาทิตย์หน้าน่ะสิ
แต่งช่างมันก่อนละกันอันนั้นมันเื่ของอนาคตปัจจุบันคือก๋วยเตี๋ยวหอมกรุ่นที่อยู่ตรงหน้าเขาต่างหาก
“เออมึง เื่ที่มึงโดนปล้นอะ เป็ไงบ้างแจ้งตำรวจยัง” ไอ้วาฬที่ซดน้ำก๋วยเตี๋ยวโครกๆ เอ่ยขึ้น
“ไม่ได้แจ้ง แจ้งไปก็เท่านั้นเขาไม่มาสนใจคดีไก่กาหรอก”
“ก็จริง ..ไอ้วาเอาหมูมาแบ่ง”
“ไม่ครับ”
“แบ่ง มึงตัวนิดเดียวกินไรเยอแยะ”
"วาฬก็ตัวนิดเดียว ทำไมกินเยอะแยะล่ะครับ”
“ไอ้วาาาา555”
“555555”
ผมกับไอ้วาฬะเิหัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างไม่นัดหมายเลย
ไอ้วาฬมันชอบแหย่ไอ้วาเพราะมันชอบพูดอะไรที่พวกเขาคาดไม่ถึงอยู่เรื่อย หลังจากกินอาหารมื้อเที่ยงกันเสร็จก็นั่งเม้าท์มอยกันอยู่สักพักก็แยกย้ายกันกลับ
ตอนนี้เป็เวลาตอนเย็นหลังจากกลับมาเขาก็นอนพักเอาแรงแล้วตื่นขึ้นมาทำอาหารกินก่อนไปทำงานแล้ว
ถึงได้มาอาบน้ำพร้อมกับร้องเพลงใหม่ล่าสุดของพี่ไหมไทยไปด้วยฃ
“ดั่งดอกสะแบง...เคยบานอยู่กลางท้องนา.....”
เพลงนี้เป็อีกเพลงเลยที่เขาชอบมากอารมณ์แบบคิดถึงบ้าน อยากกับบ้านไปจ้ำแจ่วแซบๆ
"ปีนี้...ต้องมา..เป็ดอกสะแบงอยู่กลางเมืองใหญ่…."
เขามาทำงาน19.00ตรงปะๆ ไม่ขาดไม่เกิน โอ้ะๆ เพราะมัวแต่เดินเอื่อยเฉื่อยอย่างคนี้เีถึงได้เข้างานเกือบไม่ทัน
“หายป่วยแล้วนะ”
“หายแล้วครับ แข็งแรงมากเตะคนกระเด็นได้เลยขออวด” เอ๊าส่ายหัวใส่เขาอีกอะไรว๊า
“ไอ้ทะเลวันนี้ไปช่วยเสิร์ฟแล้วก็ดูแลลูกค้านะ วันนี้พนักงานน้อยกว่าทุกวันว่ะ”
พี่เมืองสินเอ่ยขึ้นขณะเชคความเรียบร้อยในร้าน
“รับทราบครับ”
บางวันก็ต้องทำหลายหน้าที่เพราะคนน้อยเราก็เลยต้องช่วยๆ กันไปก่อน
ณ ตอนนี้เป็เวลาเที่ยงคืนตรง ลูกค้าเยอะเป็ปกติเช่นทุกวัน ทั้งชั้นล่างชั้นบน หลักๆ ผมจะรับผิดชอบงานอยู่ชั้นล่างเป็หลัก อยู่ดีๆ ก็มีลูกค้าพันแก้วให้เขายก หนึ่งพันบาท
เขาเห็นว่าลูกค้าคนนี้ก็ดูไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวอะไรเขาเหมือนแค่อยากให้ช่วยยกให้หมดซะมากกว่าดูแล้วคงไม่มีอะไรหรอก
ยืนมือออกไปรับแก้วจากลูกค้าขึ้นมาจรดริมฝีปาก โดยไม่รับรู้ถึงสายตาดุคมจ้องมองดูทุกการกระทำนั้น
ดื่มจนหมดแก้ว เขารู้สึกมึนหัวนิดหน่อย คงเป็เพราะเหล้าที่ชงเข้มไป
เขาเดินออกมาทำงานต่อวันนี้คนเยอะแหละ เขาเองเดินทำงานตลอดถึงได้รู้สึกร้อนๆแบบนี้
สักพักไอ้ทีพนักงานรุ่นเดียวกัน มาบอกเขาว่าพี่เมืองสินให้ขึ้นไปช่วยเก็บกวาดเศษแก้วให้หน่อยอยู่ชั้นบนคนไม่พอ
เขาเดินขึ้นไปชั้นสองด้วยอาการร้อนๆ ที่เหมือนจะร้อนขึ้นทุกๆ ก้าวเดิน ทำไมเขาเหมือนจะปวดฉี่อะ ใช่เขาต้องฉี่คิดได้ดังนั้นก็เดินตรงไปห้องน้ำของชั้นบนทันที
พอไปถึงปุ๊บปิดประตูปั๊บเขาจับส่วนกลางกายขนาดน่ารักสี่ชมพูที่เริ่มแข็งชูชันขึ้นที่ล่ะน้อยไปจ่อที่โถส้วม จนสักพัก
“ทำไมฉี่ไม่ออกอ่า” น้ำเสียงเริ่มยานคางจากการดื่มฤทธิ์แอลกอฮอล์
เขาพยายามจะฉี่แต่ไม่เป็ดั่งใจหวัง ทำยังไงดี ทำไมเขารู้สึก ทรมานขนาดนี้
“ทำไมยังฉี่ไม่ออกอีกอ่าจะโกรธจริงๆ แล้วววววน่า” เสียงพูดติดรำคาญ ระคนหงุดหงิดเต็มที แต่สำหรับคนฟังช่างหวานหู
“หึ”
เอะเหมือนเขาได้ยินเสียงหัวเราะ ผีหรอว่ะ ฮือผีหลอกช่วยทะเลด้วยยย
“ให้ฉันช่วยมั้ยไอ้เด็ก”
เอ๋? เอี่ยวหน้าไปมองต้นเสียง ว่าใครเด็กเลิกกินนมแม่แล้วเถอะ เชอะๆ
เเต่เดี๋ยวก่อนเข้ามาในห้องน้ำกับเขาได้ไงก่อนเขาว่าเขาล็อกประตูแล้วนะ
682
![[จบ] ไลฟ์สดดูดวง โดย หมอดูเซียนสาว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1733281358_56421056.webp)
