Stalker Mode ทำอย่างไรให้ได้รัก (อ่านฟรี)

        ยี่โถแหงนหน้ามองป้ายร้านสถานบันเทิงที่คุ้นเคยความคิดต่างๆ นาๆ ผ่านเข้ามาในหัวของเธอไม่หยุดหญิงสาวกระชับกระเป๋าสะพายในมือแน่น พลางสูดหายใจเข้าลึก ยืดหลังตรงแล้วเดินเข้าไปหวังว่าวันนี้เธอจะได้ข้อมูลอะไรกลับไปบ้างนะ

        สิ่งแรกที่เธอทำหลังจากก้าวผ่านประตูร้านเข้ามาคือกวาดสายตามองไปยังมุมประจำของผู้หญิงคนนั้นแต่นั่นกลับไม่ได้เป็นไปตามที่คาดเอาไว้ เอวาไม่ได้อยู่ที่นี่เป็นไปได้สองอย่างคือ เธอไม่มา หรือไม่ก็ไปร้านอื่นทว่าเป้าหมายหลักของยี่โถวันนี้ไม่ใช่การตามหาเอวาหรอกนะ

        ยี่โถหยุดยืนมองคนสองคนสลับกันไปมาพลางคิดวิเคราะห์ในใจ อืม...เธอจะเลือกใครดี? ระหว่างพนักงานเสิร์ฟกับบาร์เทนเดอร์ทั้งสองคนอาจจะมีข้อมูลไม่ต่างกันมากฉะนั้นเธอต้องเลือกคนที่ดูเป็นมิตรเข้าหาง่ายเสียก่อนหญิงสาวมองไปยังพนักงานเสิร์ฟสาวที่เป็นคนขาว เธอคนนั้นมีสีหน้าที่ดูเคร่งเครียดคงจะจริงจังกับงานตรงหน้าหรือไม่งั้นก็อยากกลับบ้านเต็มทน ยี่โถแอบยิ้มน้อยๆไปกับความคิดของตัวเอง ก่อนจะเบนสายตาไปยังบาร์เทนเดอร์หนุ่มเธอจำผู้ชายเอเชียคนนี้ได้...ยี่โถยังไม่ทันได้วิเคราะห์ไปมากกว่านี้พลันมีเสียงเอะอะดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน

        แกร๊ง! “ว้าย! ตาเถร!” แก้วอะลูมิเนียมตกลงพื้นตามมาด้วยเสียงอุทานของผู้ชายแต่อยู่ในโทนเสียงสูงหญิงสาวได้ยินเต็มสองหูเลยว่าเป็นภาษาไทย และเห็นต่อหน้าต่อตาเลยว่าคำอุทานเหล่านั้นหลุดลอดออกมาจากปากหนุ่มบาร์เทนเดอร์ชาวเอเชียคนดังกล่าวยี่โถหรี่ตามองอย่างเจ้าเล่ห์ เธอไม่อาจหุบยิ้มได้เลย ณ เวลานี้ไม่ต้องวิเคราะห์อะไรอีกแล้ว! หญิงสาวก้าวเดินฉับๆ ตรงไปยังเป้าหมายโดยไม่รีรอ

        “น้ำส้ม1 แก้วค่ะ พี่สาว!” ยี่โถจีบปากจีบคอสั่งเป็นภาษาไทยคำพูดจากหญิงสาวทำให้บาร์เทนเดอร์หนุ่มแหงนเงยหน้าขวับขึ้นมาดวงตาของเขาเบิกกว้างเป็นประกาย ตามมาด้วยรอยยิ้มที่ผุดเผยบนใบหน้า

        “อุ๊ย! คนไทยหรือคะเนี่ย!”บาร์เทนเดอร์หนุ่มยกมือขึ้นมาป้องปากตัวเองน้อยๆ

        “หนูชื่อยี่โถค่ะไม่ทราบว่าพี่ชื่ออะไรหรือคะ?” หญิงสาวเอ่ยแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงสดใสเธอรู้สึกตื่นเต้นและอบอุ่นขึ้นมาในใจอย่างบอกไม่ถูกเหมือนได้เจอกับคนในครอบครัวอย่างไรอย่างนั้นแม้ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้แล้วก็ตามในชีวิตจริงของเธอ

        “ชื่อน่ารักจังเลยพี่ชื่อธันวาค่ะ เรียกว่า ธัญญ่า ก็ได้” ธัญญ่ายื่นแก้วน้ำส้มมาวางไว้ตรงหน้าเธอทั้งสองคุยกันเล็กๆ น้อยๆต่อโดยที่สองมือของธัญญ่ายังคงหยิบจับนู่นนี่นั่นทำเมนูตามออร์เดอร์ลูกค้าด้วยความคล่องแคล่วชำนาญ

        “พี่ธัญญ่ารู้จักผู้หญิงที่ชื่อเอวาไหมคะ?”ยี่โถเข้าเรื่องสำคัญทันทีหลังจากได้ทำความรู้จักกันไปบ้างแล้ว

        “อืม...เอวาเหรอ ใช่ลูกค้าผู้หญิงที่ชอบอยู่ตรงมุมนั้นหรือเปล่า?” พี่ธัญญ่าพยักพเยิดหน้าไปทางมุมประจำของเอวายี่โถรีบพยักหน้าหงึกหงักทันที ดวงตาของเธอเป็นประกายแจ่มชัด

        “ใช่เลยค่ะ!คือว่า...” ยี่โถได้แต่นั่งบิดกระมิดกระเมี้ยน อยู่ดีๆ ก็ไม่รู้ว่าจะต้องเริ่มถามที่ตรงไหนอีกใจหนึ่งก็กังวล เมื่อคำถามหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเธอถ้าธัญญ่ากับเอวาเป็นเพื่อนกันล่ะ?

        “ฮืมมม! เรื่องยัยนี่พี่เมาท์ได้ทั้งวันบอกเลยว่าแต่น้องยี่โถถามทำไมเหรอจ๊ะ?” ธัญญ่าเอียงคอถามด้วยความสงสัย

        “ก็...ผู้หญิงคนนี้ตอนกลางวันเขาจะชอบไปที่ร้านหนู เธอเป็นคนอ่อนโยนเรียบร้อยแตกต่างกับตอนอยู่ที่ผับมากหนูก็แค่อยากรู้ว่าเนื้อแท้เขาเป็นคนยังไง” ยี่โถเลือกที่จะเล่าให้ฟังเท่าที่จำเป็น 

        “ว้าย! ยัยนี้เนี่ยนะเรียบร้อยตอหลดตอแหลทั้งนั้น!” ธัญญ่ายกมือขึ้นมาป้องปากขำ พลางปัดมือไปมาเหมือนไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตนได้ยิน ยี่โถส่งยิ้มแหยๆ ให้เขาพลางคิดในใจ เรื่องนี้ชักน่าสนุกแล้วสิ!

        “ไม่อยากจะพูดแต่ว่า ยัยนี่เปลี่ยนผู้ชายเป็นว่าเล่นเลยนะ แต่ละคนที่นางเลือกเนี่ยเงินหนักๆ ทั้งนั้นอายุหรือหน้าตาไม่เกี่ยว บอกเลย!” ทั้งน้ำเสียงและสีหน้าของธันวาเรียกได้ว่าอินเนอร์มาเต็ม

        “จริงเหรอ!?เขา...ซื้อขายกันเหรอคะ?” ยี่โถตาเบิกโพลงพร้อมกับยกมือขึ้นมาทาบอกทันใดเรื่องนี้เหนือความคาดหมายของเธอไปมาก

        “ยัยนี่ไม่น่าซื้อขายอย่างเดียวหรอกพี่ว่าแต่น่าจะปอกลอกเขาด้วย อันนี้พี่ได้ยินมาอีกทีนะ” คำบอกเล่าของพี่ธัญญ่าทำให้ยี่โถต้องนึกภาพตาม ปอกลอกเลยหรือ?เอวาจะเป็นคนแบบนั้นจริงๆ หรือ?

        “แล้วเขาไม่เอาเรื่องเหรอคะ?” ยี่โถขมวดคิ้วมุ่น พร้อมกับถามความสงสัยออกมา

        “ส่วนใหญ่นางจะเลือกแต่นักท่องเที่ยวขาจรไม่ค่อยมีใครอยากเสียเวลามาเอาเรื่องกันหรอก หรือไม่ก็พวกขาประจำที่รู้ไส้รู้พุงกันดี” คำตอบนั้นทำให้ยี่โถพยักหน้าน้อยๆ แต่ก็อดที่จะเคลือบแคลงสงสัยไม่ได้อยู่ดี คงเป็นเรื่องที่เธอต้องค้นหาต่อไป

        “เป็นผู้หญิงที่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ” ยี่โถบอกไปตามที่คิดเธอส่งยิ้มบางๆ ให้พี่ธัญญ่าก่อนจะยกแก้วน้ำส้มในมือขึ้นมาดื่ม

        “แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นมาผับเลย” พี่ธัญญ่ากล่าวออกมาลอยๆซึ่งทำให้ยี่โถหยุดชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมา

               “ก็ตอนนี้เอวามีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วไม่แน่ว่า อาจจะกลับตัวกลับใจแล้วก็ได้ค่ะ” แม้ยี่โถจะพูดออกไปแบบนั้นแต่ในใจเธอไม่เชื่อหรอกนะว่า เอวาจะเปลี่ยนตัวเองได้จริงๆ

            “แฟนเลยเหรอ!ผู้ชายคนนั้นต้องหูหนวกตาบอดขนาดไหนกันนะถ้าอยู่บ้านเราพี่จะคิดว่าโดนเล่นของใส่เลยนะเนี่ย!”คำพูดของพี่ธัญญ่าช่างโดนใจยี่โถยิ่งนัก หญิงสาวตบโต๊ะเบาๆ ก่อนจะกระแทกเสียงตอบ

            “ใช่!มันน่าตีให้เข็ดนัก ผู้ชายบ้า!”ยี่โถได้แต่หมั่นเขี้ยวเคี้ยวฟันพอนึกถึงหน้าเขาทีไรก็ต้องรู้สึกเจ็บภายในอกทุกครั้ง ผมอยากเป็นอิสระจากคุณคำคำนี้ยังวนเวียนเข้ามาอยู่ในหัวของเธอซ้ำๆมันคือความทรมานฝังลึกที่เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะกำจัดมันออกไปได้เลย

        แต่ถึงอย่างไรก็เถอะ! เธอยังคงเชื่อมั่นว่า ความตั้งใจของตนเองจะทำให้เขาเห็นคุณค่าในสักวันมันจะดีขนาดไหนกันนะ ถ้าหากได้เห็นรอยยิ้มที่อบอุ่นอ่อนโยนของเขาอีกครั้ง 

*****

            “อาหารเช้าค่ะ” ยี่โถเอ่ยออกมาเสียงเรียบ พลางเสิร์ฟอาหารให้ลูกค้าสาวที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี 

            “อืม”เอวาตอบเพียงสั้นๆ ทว่าเธอกลับไม่ได้สนใจอาหารตรงหน้าดวงตาคมโฉบเฉี่ยวคู่นั้นของหญิงสาวตวัดหันมามองหน้ายี่โถนิ่ง ก่อนที่เอวาจะเผยยิ้มเยาะออกมา 

               “คุณเอวาจะสั่งอะไรเพิ่มอีกไหมคะ?”ยี่โถยังคงตีหน้าตายถามกลับออกไป 

        “เฟลิกซ์สั่งฉันมาอีกทีว่า ให้ห่างกับเธอไว้น่ะ” เอวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและนุ่มนวลเหมือนปกติ แต่สายตาของหญิงสาวปรากฏแววเย้ยหยันเต็มที่

        “ขอบคุณที่บอกนะคะแต่ฉันก็แค่ทำตามหน้าที่ ถ้าหากคุณไม่สบายใจจริงๆ แนะนำให้ไปโซนอื่นดีกว่าหรือให้เฟลิกซ์ออกคำสั่งมาเลย” ดวงตาของยี่โถแข็งกร้าวขึ้นสองมือสั่นเทาจนต้องกำถาดในมือแน่น เธอรีบเดินออกจากตรงนั้นไป ขณะที่ยังพอควบคุมตัวเองได้อยู่ 

        เหอะ! มีความสุขจอมปลอมแบบนี้กันไปก่อนเถอะ อีกไม่นานหรอกนะเอวา เราจะได้เห็นดีกัน!