ตอนที่ 50 ร่างแยกของข้าจงออกมา
" อึ๊กก ! อึ๊กกก !! "
" อ้าา ! พลังขั้นยุทธมหาเทพเทวะมันรุนแรงเช่นนี้เองหรือั้แ่ข้าถูกทำร้ายปางตายที่ดวงดาวัแล้วก็ไม่เคยมีใครทำให้ข้าได้รับาเ็ได้เลยนี้นับเป็ครั้งแรกที่ข้าได้รับาเ็ั้แ่ข้าบรรลุเป็มหาเทพเทวะ "
" ทางด้านมหาเทพปีศาจมารก็คิดว่าหยางโจวจะมาแย้งชิงตัวหงซิงเช่นกัน และคิดไปว่าถ้ามันต่อสู้กับหยางโจวคงไม่รู้ผลแพ้ชนะเป็แน่จึงคิดแบ่งผลประโยชน์ให้หยางโจวเอกภพนี้ส่วนตัวมันเอง้าตัวหงซิงนำไปบ่มเพาะคู่กับมันก่อน พอมันได้พลังจากหงซิงแล้วค่อยกลับมายึดเอกภพนี้คืนที่หลังก็ยังไม่สาย "
" ท่านมหาเทพเทวะข้าไม่รู้หลอกนะว่าท่านมาจากเอกภพไหน ข้ามหาเทพเทวะปีศาจมารผู้เอกภพเช่นเดียวกับท่านไม่ได้มีข้อคัดแย้งอะไรกับท่านกับข้าอย่ามาต่อสู้กันเองเลยดีกว่ามันจะทำให้เราทั้งสองาเ็ไปมากกว่านี้เป็แน่ คงไม่มีใครต่อสู้จนรู้ผลแพ้ชนะได้ในเวลาอันสั้นนี้ และยังจะทำให้เอกภพของเราที่ดูแลอยู่เสียหายได้อีก ถ้ามหาเทพเทวะจากเอกภพอื่นรู้ว่าเราทั้งสองได้รับาเ็ พวกมันคงตามไปสังหารและยึดเอกภพของเราเป็แน่ เอาอย่างนี้หรือไม่ท่าน ข้ายินดีมอบเอกภพแห่งนี้ให้แก่ท่านไปเลย ตัวข้าเพียง้าหญิงสาวนางนี้เพียงผู้เดียวเท่านั้น ท่านเองมีแต่ได้กับได้ทั้งทรัพกรทั้งหมดนี้ท่านสามารถนำมันไปได้เลยข้าจะไม่ขัดขวางอะไรท่านเลย ท่านยินดีกับข้อตกลงของข้าหรือไม่ "
" ข้าไม่ทำข้อตกลงอะไรกับเ้าทั้งนั้นเพราะเอกภพนี้เป็ของข้าอยู่แล้ว ข้าได้รับมอบหมายจากองค์มหาเทพคนก่อนให้ปกครองเอกภพนี้ต่อจากท่านและหญิงสาวนางนั้นพวกเ้าบังอาจมาแต๊ะต้องตัวนาง ถ้านางเป็อะไรไปข้าจะไปทำลายเอกภพของเ้าให้สิ้น เ้ารู้หรือไม่ว่านางคือฮูหยินของข้า พวกเ้าทุกคนบังอาจยิ่งนักที่จับตัวนางมา หงซิงเ้าเป็อะไรหรือไม่ ข้ามาช่วยเ้าแล้ว "
" หงซิงเมื่อได้ยินว่ามีคนมาช่วยตัวเองก็รูสึกดีใจเป็ยิ่งนัก และยิ่งแปลกใจยิ่งกว่าทำไมชายหนุ่มผู้นี้จึงบอกว่านางเป็ฮูหยินของเขาเพราะนางเองยังไม่ได้แต่งงานกับใครเลย "
" ท่านมหาเทพเทวะท่านเป็ใครกันหรือเ้าคะทำไมท่านจึงพูดว่าข้าเป็ฮูหยินของท่านได้ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ท่านมหาเทพเทวะท่านอย่ามาพูดโกหกเลยว่าท่านเป็ผู้เอกภพแห่งนี้ แม้ผู้หญิงนางนี้ที่ท่านบอกว่าเป็ฮูหยินของท่านยังไม่รู้เลยว่าท่านเป็ใคร "
" อย่างนั้นรึเ้ามหาเทพปีศาจมาร หงซิงเ้าจำสามีคนนี้ของเ้าไม่ได้แล้วหรือ ในเมื่อเ้ารับปากเป็ภรรยาของข้าแล้วและภายในสามปีเ้ายังบอกให้ข้ามาพบเ้าให้ได้ตอนนี้ข้าก็มาตามสัญญาที่ข้าให้ไว้กับเ้าอย่างไรเล่าหงซิงภรรยาของข้า "
" เมื่อหงซิงรู้ว่าชายหนุ่มผู้นี้เป็ใครนางนั้นดีใจเป็อย่างมาก จนสารธารนำ้ตาแห่งความปลื้มปิติยินดีก็ไหลออกมาจนอาบใบหน้าที่งดงาม เพราะชายหนุ่มที่ตัวเองเฝ้าคณึงหาทุกวี้วันได้มายืนอยู่ต่อหน้านาง นางนั้นใจแทบขาดใจแทบจะกระโจนไปหาชายอันเป็ที่รักแล้ว แต่ติดที่นางถูกจับกุมตัวโดยลูกน้องของมหาเทพเทวะปีศาจมารก็เท่านั้นเอง "
" ทะ ท่านคือหยางโจวสามีของข้า "
" ฮืออ ฮือออ "
" สามีข้า ข้าคิดถึงท่านเหลือเกินทำไมท่านมาหาข้าช้าเช่นนี้สามีข้าท่านช่วยข้าด้วย "
" หงซิงภรรยาข้าเ้าใจเย็น ๆ ก่อน ข้าช่วยเ้าแน่ เ้ามหาเทพเทวะปีศาจมารเ้าปล่อยฮูหยินของข้าเดี๋ยวนี้ เ้าจงพาคนของเ้ากลับออกไปจากเอกภพของข้าเดี๋ยวนี้แล้วข้าจะคิดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ข้าไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเจอเหตุการณ์เช่นนี้ ข้านั้นอุตส่าวางแผนมานานกว่าจะเจอหญิงสาวที่มีร่างกายเช่นนี้ ข้าได้ส่งคนไปทุกเอกภพเพื่อสืบเสาะหาหญิงสาวเช่นนาง จนข้าได้รู้ว่ามีหญิงสาวที่มีร่างกายสองธาตุที่ต่างขั่วกันที่เอกภพนี้ ทำไมคนของข้าจึงพลาดเื่ของมหาเทพเทวะของเอกภพแห่งนี้ไปได้เ้านั้นช่างปกปิดตัวตนได้ดียิ่งนักแม้แต่จอมเทพของเอกภพแห่งนี้ยังไม่มีใครรู้เลยว่ายังมีมหาเทพเทวะอีกคนได้แอบซ่อนตัวตนอยู่ แต่เ้าคิดหรือว่าข้าจะเกรงกลัวเ้าในเมื่อกล้าที่จะมาเอกภพอื่นเ้าไม่ได้หรือว่าข้าจะพาแค่ขั้นจอมเทพไม่กี่ร้อยคน พวกเ้าออกมาตอนนี้ถึงเวลาพวกเ้าต้องลงมือแล้ว "
" กรึ๊มม กรึ๊มมม "
" จอมปีศาจมารขั้นที่ 1 ถึงขั้นที่ 3 อีกนับพันคน และและขั้นที่ 4 ถึงขั้นที่ 9 อีกนับสิบคน และยังมีขั้นกึ่งมหาเทพเทวะปีศาจมารอีกสองคน จากเอกภพปีศาจมารที่ซ่อนตัวอยู่ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" เป็อย่างไรเล่าท่านมหาเทพ แค่ท่านที่เป็มหาเทพเทวะเพียงคนเดียว และขั้นจอมเทพของสุริยะดวงดาวเทพแห่งปัญญาไม่กี่ร้อยคนคิดจะมาต่อสู้กับกองกำลังของข้าได้อย่างนั้นรึ ถึงแม้ท่านจะเรียกจอมเทพหลายล้านคนจากเอกภพของท่านมาช่วยอย่างไวที่สุดของสุริยะดวงดาวที่ใกล้ที่สุด พวกมันต้องใช้เวลา 2-3 ชั่วยามกว่าจะมาช่วยเหลือและมาถึงสุริยะดวงดาวนี้ ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วเอกภพแห่งนี้และแม่นางคนนี้จะต้องเป็ของข้าเพียงผู้เดียวเท่านั้น "
" เมื่อหยางโจวรู้ถึงแผนการร้ายของเ้ามหาเทพเทวะปีสาจมารแล้ว ได้ติดต่อผ่านดวงใจมหาเทพเทวะให้คนที่มีขั้นจอมเทพที่อยู่ในดวงใจมหาเทพเทวะทั้งหมดนับรวมแล้ว 50,000 กว่าคนเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้และได้ติดต่อไปยังภรรยาหงสาทั้งสองที่มีขั้นจอมเทพสูงสุดเช่นกัน และได้เรียกตัวจอมเทพปีศาจมารที่ไปสุริยะดวงดาวกลับมายังภายในดวงใจมหาเทพเทวะร่วมอยู่กับกองกำลังของตระกูลหยางก่อน ส่วนทางด้านหยางโจวฟง หยางอี้ซินและเทพอสูรัทั้งสี่และคนของตระกูลหยางที่ไปช่วยยังสุริยะดวงดาวดารา 12 นักกษัตรก็ให้กลับที่ตระกูลหยางก่อนเช่นกัน และจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาว 12 นักกษัตรและจอมเทพอีก 11 ดวงดาวนักษัตรอีกนับ 100 คนที่ทราบข่าวจากคนที่ไปช่วยเหลือพวกเขาต่อสู้กับจอมปีศาจมารนอกเอกภพว่าจอมเทพผู้ปกครองเอกภพของตนเองได้เรียกคนเหล่านี้กลับไปช่วยต่อสู้กับมหาเทพเทวะปีศาจมารมี่มีกองกำลังนับพันคนก็ขอติดตามมาช่วยเหลือด้วยเพื่อตอบแทนพระคุณองค์มหาเทพเทวะที่ส่างคนมาช่วยเหลือสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตรของตนเอง หยางโจวก็อรุญาติให้คนในตระกูลหยางพาพวกเขาทั้งหมดเข้ามาในดวงใจมหาเทพเทวะของตนเองได้แต่ให้คนในตระกูลหยางปิดเป็ความลับว่ามันคือสถานที่ใดให้บอกไปเพียงสถานที่พำนักของมหาเทพเทวะเท่านั้น "
" ท่านจอมเทพผู้ปกครอวสุริยะดวงดาวเทพแห่งปัญญาท่านจงติดต่อคนของท่านที่มีขั้นจอมเทพให้หยุดการต่อสู้ก่อนและให้มารวมตัวกันที่นี้ทั้งหมดถ้าต่างคนต่างต่อสู้พวกเราไม่สามารถเอาชนะคนของมหาเทพเทวะปีศาจมารได้แน่ อย่างน้อย ๆ พวกเราร่วมมือกันก็ยังทำให้พวกมันาเ็ล้มตายได้บ้างไม่มากก็น้อย ดีกว่าจะให้พวกมันสังหารพวกเราทิ้งอยู่ฝ่ายเดียว "
" อะ ขอรับท่านองค์มหาเทพเทวะ ข้าได้ติดต่อไปแล้วตอนนี้ขั้นจอมเทพยุทธ ของสุริยะดวงดาวเทพแห่งปัญญาเหลือไม่ถึง 100 คนแล้วขอรับ และทุกคนพร้อมสู้ตายแล้วขอรับ พวกเ้าทุกคนนี้คือองค์มหาเทพเทวะผู้ปกครองเอกภพของเราท่านได้มาช่วยเหลือพวกเราต่อสู้กับพวกปีศาจมารนอกเอกภพของเราแล้ว "
" พรึ๊บบบบ พรึ๊๊บบบบ "
" ถวายบังคม พระเ้าค่ะ องค์มหาเทพเทวะ พวกเราพร้อมสู้ตายและพร้อมปกป้ององค์มหาเทพเทวะและปกป้องเอกภพแห่งนี้พระเ้าค่ะ "
" จอมเทพจากสุริยะดวงดาวเทพแห่งปัญญาเมื่อรู้ข่าวว่าเอกภพของพวกเขายังมีมหาเทพเทวะปกป้องอยู่ต่างมีความยินดีเป็อย่างมาก บางคนถึงกับน้ำตาไหลรินอาบแก้มทั้งสองข้างเพราะไม่คิดว่าชั่วชิวิตของพวกเขาจะมาพบเจอกับองค์มหาเทพเทวะผู้ปกครองเอกภพแห่งนี้ เพราะครั้งสุดท้ายที่บรรพบุรุษของพวกเขาพบเจอองค์มหาเทพเทวะก็นับเวลาได้นับล้านล้านปีมาแล้วพวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะได้มาพบเจอองค์มหาเทพเทวะผู้ปกครองเอกภพในรุ่นของตนเอง "
" พวกเ้าทั้งหมดจงลุกขึ้นเถิดตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ต้องมาซาบซึ้งดีใจอะไรไป ตอนนี้ข้าศึกอยู่ตรงหน้าของพวกเราแล้ว พวกเ้ายินดีที่จะขับไล่ผู้ที่มารุกรานเอกภพของเราหรือไม่ "
" พวกเราทุกคนพร้อมปกป้องเอกภพของเราพระเ้าค่ะ องค์มหาเทพเทวะ แม้พวกเราจะต้องตายทั้งหมดพวกเราก็ยินดีพระเ้าค่ะ พวกเราจะไม่ให้มีใครหน้าไหนมาทำลายเอกภพของพวกเราได้พระเ้าค่ะ "
" ฮึ๊บ ! ดีมากข้าขอขอบใจพวกเ้าทุกคนยิ่งนักแต่พวกเ้าไม่ต้องห่วงไปหลอกถ้ามีข้าอยู่จะไม่มีใครต้องสูญเสียชิวิตแม้แต่คนเดียว "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ท่านมหาเทพเทวะ ท่านมีขั้นจอมเทพไม่ถึง 100 คนเท่านั้น คนของข้านับพันคนเพียงใช้เวลาไม่กี่อึดใจก็สามารถสังหารพวกมันได้ทั้งหมดแล้ว ถึงท่านจะเป็มหาเทพเทวะก็ตามท่ านก็ไม่สามารถช่วยพวกมันได้เพราะยังมีข้าคอยขัดขวางท่านอยู่และยังมีขั้นกึ่งมหาเทพเทวะปีศาจมารอีกสองคน ท่านเพียงคนเดียวจะต้านทานพวกข้าทั้งสามได้อย่างนั้นรึ "
" เ้าคิดอย่างนั้นรึเ้ามหาเทพเทวะปีศาจมารถึงแม้พวกเ้าจะล้อมพวกข้าไว้ทั้งหมดเ้าคิดหรือว่าจะทำอะไรข้าได้ "
" ซิ ซะ เ้าทำปากดีไปเถิดก็ดีเมื่อข้าสังหารเ้าแล้วข้าจะเอาร่างกายพลังและดวงจิตของเ้ามาเพิ่มเป็พลังบ่มเพาะของข้า ข้าจะได้ก้าวไปอีกขั้น ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" อย่างนั้นรึ ถ้าอย่างนั้นเ้ามหาเทพเทวะปีศาจมารเ้าจงดูสิ่งเหล่านี้ให้ดี คนของข้าทั้งหมดจงออกมา "
" กรึ๊มมม กรึ๊มมมม กรึ๊มมมม "
" ขณะนั้นเองได้มีขั้นจอมเทพมากกว่า 50,000 คนได้ปรากฏออกมาล้อมรอบคนของมหาเทพเทวะปีศาจมารไว้ทุกทิศทางแม้แต่เศษเสี้ยวของดวงจิติญญาก็ไม่สามารถหลุดรอดออกมาได้ สร้างความตกตะลึงแก่มหาเทพเทวะปีศาจมารและคนของมันทุกคน พวกมันทุกคนไม่คาดคิดว่าจะต้องเอาชิวิตมาทิ้งที่เอกภพแห่งนี้ "
" อะ อะไรกันนี้เ้าเอาจอมเทพมากมายขนาดนี้ซ่อนไว้ที่ไหนกันทำไมข้าไม่สามารถตรวจจับถึงการมีอยู่ของคนเหล่านี้ได้ "
" ด้านเหล่าจอมเทพจากสุริยะดวงดาวเทพแห่งปัญญาก็ตกตะลึงไม่ต่างจากพวกมหาเทพปีศาจมารเช่นกันในความตื่นใก็มีความยินดีเป็ยิ่งนักที่จู่ ๆ ก็มีจอมเทพมากมากปรากฏตัวมาช่วยเหลือพวกตนเอง จากที่คิดว่าจะต้องตกตายเป็แน่แต่ใครจะคิดว่าจากที่สิ้นหวังอยู่ ๆ ก็มีจอมเทพมากมายหลายหมื่นคนปรากฏตัวมาช่วยเหลือ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ท่านมหาเทพเทวะท่านช่างทำให้ข้าประหลาดใจยิ่งนัก ถึงท่านจะมีขั้นจอมเทพหลายหมื่นคนมาช่วยแล้วอย่างไร ต่อให้มาอีกเป็แสนท่านคิดว่าจะสู้ขั้นมหาเทพเทวะปีศาจมารเช่นข้ากับกึ่งมหาเทพเทวะปีศาจมารอีกสองคนของข้าอย่างนั้นได้รึ จากที่ข้าคิดว่าจะใช้เวลาไม่กี่อึดใจที่จะสังหารพวกท่าน ตอนนี้ข้าอาจจะเสียเวลาเพิ่มอีกวัน สองวันข้าก็จะสามารถสังหารพวกมันได้ทั้งหมดแล้ว และถึงแม้ข้าจะยังสังหารท่านไม่ได้แต่ข้าก็สามารถทำให้ท่านได้รับาเ็ได้อย่างมาก พวกเ้ากึ่งมหาเทพเทวะปีศาจมารทั้งสองคนและพวกเ้าทั้งหมดร่วมมือกันสังหารเ้าพวกจอมเทพนี้ทั้งหมด ส่วนเ้ามหาเทพเทวะนี้ข้าจะรับมือมันเอง "
" หยางโจวเองนั้นรับรู้แผนการนี้อยู่แล้วว่าเ้ามหาเทพเทวะปีศาจมารจะเล่นลูกไม้นี้ จึงได้เรียกร่างแยกของตนเองที่อยู่ที่ดวงดาวโลกในสุริยะดวงดาวทางช้างเผือกออกมารับมือกับเ้ากึ่งมหาเทพเทวะปีศาจมารทันที ถึงแม้ร่างแยกของตนเองจะอยู่เพียงขั้นมหาเทพเทวะฝึกหัด แต่อย่างไรขั้นยุทธก็ยังเหนื่อกว่าขั้นกึ่งมหาเทพเทวะปีศาจมารเป็อย่างมาก "
" ร่างแยกของข้าจงออกมา "