ตอนที่5 ต่อรอง
“ก๊อกๆๆ” เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นแต่เช้าคชาลุกออกจากที่นอนเดินไปเปิดห้องด้วยท่าทางงัวเงีย
“ว่ายังไงครับเมีย มาเคาะประตูเรียกผัวแต่เช้า”เมื่อเห็นว่าเป็ใครที่มาเคาะประตูเรียก ใบหน้าของเขาก็ยิ้มต้อนรับเธอทันที
“นี่คุณพูดจาให้มันดีๆหน่อยเดี๋ยวใครมาได้ยินเข้า ฉันจะเสียหาย” น้ำหวานหันซ้ายมองขวา ดีที่บนนี้ไม่มีใคร
"ทีหลังไม่ต้องเคาะนะครับเปิดแล้วเดินเข้ามาเลยผมอนุญาต...ป่ะ" เขาทำท่าชวนเธอเข้าห้องอย่างขี้เล่น
"นี่คุณ เล่นไม่เลิกเลยเนาะ"น้ำหวานบ่น สีหน้าของเธอไม่ได้รู้สึกว่าอยากเล่นด้วยเลยสักนิดเพราะตอนนี้เธอปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำ
“เป็อะไรครับ”
“ฉันปวดท้องช่วยไปอยู่เป็เพื่อนคุณหนูให้ฉันหน่อยสิ”
“ยัยหนูตื่นแล้วเหรอ”
“ตื่นั้แ่ตีสี่แล้วค่ะคุณป๊ะป๋า”เด็กเล็กมักจะตื่นเร็วแบบนี้เสมอ คชาพยักหน้ารับแล้วเดินตามเมียเข้ามาอีกห้องเขาล้มตัวนอนลงไปบนเตียงเล่นกับลูกสาว ส่วนน้ำหวานก็หายเข้าห้องน้ำไปนานมากๆ
น้ำหวานกลับออกมาอีกทีเธออาบน้ำเสร็จพร้อมกับชุดใหม่เดินออกมาเรียบร้อย
“เสร็จแล้วขอผมไปอาบน้ำบ้างนะ”
“ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยขอบคุณเขาถ้าไม่ได้เขาเธอคงแย่ ่เช้าเธอต้องเข้าห้องน้ำเป็ประจำแบบนี้ทุกเช้าระบบขับถ่ายดีเวอร์อย่างกับตั้งนาฬิกาปลุก
“ไม่เป็ไรครับ มีอะไรก็เรียกผมได้”คชาต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอ เขาเดินเข้าไปใกล้เธอแล้วลักหอมแก้มเธอฟอดใหญ่แว่นตาเกือบล่วง แล้วรีบวิ่งหนีออกจากห้องไปก่อนที่จะโดนเธอด่า
“คนอะไรหน้าด้านหน้าทนเด็กนั่งมองอยู่หัวโด่งไม่คิดจะเกรงใจเด็กบ้าง”เธอบ่นไล่หลังเขาไปแล้วหันมายิ้มให้คุณหนู
“คุณหนูขา...ดูป๊ะป๋าของคุณหนูสิคะแกล้งพี่หวานอีกแล้ว”เด็กน้อยยิ้มชอบใจก่อนที่จะคลานมานั่งบนตักของเธออย่างออดอ้อน
น้ำหวานจัดการจับคุณหนูของเธออาบน้ำและแต่งตัวสวมชุดกระโปรงสีหวานน่ารักๆในระหว่างที่กำลังแต่งตัวให้คุณหนูน้อยอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นแล้วก็ตามมาด้วยคนตัวสูงเดินยิ้มแฉ่งเข้ามา...เมื่อคืนได้ขึ้น์มาเช้านี้ก็เลยอารมณ์ดีเป็พิเศษ
“เข้ามาทำไมคะ”
“ผมจะไปทำงานแล้ว ขอหอมแก้ม...ลูกหน่อย”ตอนแรกก็ว่าจะขอหอมแก้มเธอแต่พอเห็นสายตาดุๆบนใบหน้าหวานเขาก็เลยเปลี่ยนใจไปหอมแก้มลูกแทน
“คุณคชา...เรามีเื่ต้องตกลงกันค่ะ”
“เรียกผมว่าคุณช้างก็ได้ ผมอนุญาต”
“ได้...คุณช้าง เรามีเื่ต้องตกลงกัน”
“ผมไม่มีเื่อะไรจะตกลงกับคุณผมไปทำงานก่อนนะครับ” คชารู้ว่าเธอจะพูดเื่อะไร ซึ่งเขาไม่มีทางยอมเขาทำท่าจะเดินหนีแต่คนตัวเล็กก็ไม่ยอมเช่นกันเธอเดินเข้ามาดักหน้าแล้วเท้าเอวมองหน้าเขาด้วยสายตาเอาเื่
“ผมรู้ว่าคุณจะพูดเื่อะไรเอาน่า...คุณจะคิดมากทำไม คุณเป็เมียผมแล้ว ถูกเนื้อต้องตัวนิดๆหน่อยๆไม่เป็ไรหรอกน่า”นิดๆหน่อยๆพูดมาได้!
“ถ้างั้นฉันจะลาออก ถ้าอยากฟ้องก็ฟ้องไปเพราะฉันคงไม่มีให้” เธอคิดว่าเขาไม่น่าจะใจร้ายกับเธอขนาดนั้นถ้าตัดเื่อย่างว่าทิ้งไปเขาก็ดูใจดีอยู่นะ
“ไม่เอาน่าเมีย...”เสียงสองของผู้ชายตรงหน้าทำท่าออดอ้อน น้ำหวานถึงกับเบะปาก ผู้ชายคนนี้ตอแหลใช้ได้ขนาดเธอเป็ผู้หญิงยังไม่เคยทำเสียงได้แรดเท่าเขาเลย
“ฉันไม่ใช่เมียคุณ อย่ามาเรียกฉันแบบนี้อีกถ้าคนอื่นในบ้านมาได้ยินเข้า ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”ใบหน้าของเธอคงหนาสู้เขาไม่ได้
“ผมยินดีบอกกับทุกคนว่าคุณเป็เมียผมนะแว่น”น้ำหวานไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรเขาถึงต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้ด้วย
“เราไม่ได้รู้จักกันมาก่อนเห็นแบบนี้ฉันก็เลือกนะคุณ”
“ผมไม่ดีตรงไหน”
“แล้วคุณคิดว่าคุณมีดีอะไรบ้างล่ะ”
“ผมหล่อ”
“หลงตัวเอง!”
“ผมรวย” ตอบอย่างมั่นใจทุกข้อ
“คุณมีดีแค่นี้!...ฉันไม่เอาหรอกนะ”ความมั่นใจที่เคยมีมาตลอดถูกผู้หญิงตรงหน้าทำลายจนไม่เหลือ
“ผมทำงานเก่ง เลี้ยงคุณไปตลอดชีวิตได้สบายมาก”พยายามขุดหาข้อดีของตัวเองออกมาให้ได้
“คุณสำส่อน ยังไม่รู้ตัวอีก”อื้อหือคำนี้จี๊ดเลย!
“ผมเป็ผู้ชาย เมียก็ไม่มีซื้อกินบ้างมันจะเป็อะไรไป” เข้าข้างตัวเองสุดๆ!
“เหรอ...ฉันไม่ชอบผู้ชายมักมากแบบคุณ” จบมั้ย!
“คุณหึง” ยังพูดเข้าข้างตัวเองไม่เลิกอีก...
“ฉันไม่ได้หึง!”
“คุณหึงผม” มั่นหน้ามากพ่อคู๊นนน
“ฉันบอกว่าไม่ได้หึงอย่าพูดเข้าข้างตัวเองหน่อยเลย”
“เอ้า! ก็ได้ ผมจะไม่เที่ยวผู้หญิงอีกถ้าคุณยอมเป็เมียผม” คชายื่นข้อเสนอ หวังว่าเธอจะพอใจเขายินดีหยุดถ้าเธอยอมเป็เมียเขา
“ฉันจะเชื่อคำพูดของคนอย่างคุณได้ยังไง”
“ผมจะพิสูจน์ตัวเอง”
“หนึ่งปีห้ามออกเที่ยวแล้วก็ห้ามยุ่งกับฉันด้วย” พูดออกไปแล้วแต่ในใจกลับคิดว่า...มันจะนานไปหรือเปล่านะ
“บ้าสิคุณ พอดีช้างน้อยของผมเฉาตายกันพอดีหนึ่งเดือน...ขาดตัว!” ผมไม่มีทางยอมเด็ดขาด!
“ต่อรองอะไรของคุณเนี่ยจากหนึ่งปีเหลือหนึ่งเดือน” น้ำหวานยังคงเท้าเอวมองคนตัวโตอยู่อย่างนั้น
“ถ้าหนึ่งปี! คุณฆ่าผมให้ตายตรงนี้เลยดีกว่า”คชาเริ่มกระสับกระส่ายกับข้อเสมอของเมียตัวเล็กตรงหน้า
“หกเดือน!” ฉันยอมลดลงให้ตั้งครึ่งนึงเลยนะหนึ่งปีอาจจะนานไปจริงๆ
“นานไป...หนูนิดช่วยป๊ะป๋าด้วยค่ะหม่ามี๊รังแกป๊ะป๋า” ห๊ะ! หกเดือนก็ยังจะนานไปอีกเหรอนี่สำหรับคนเพิ่งจะรู้จักกันเลยนะ
“หน้าด้านหน้าทนสามเดือน...ถ้าคุณทำได้ค่อยมาคุยเื่ของเรากัน” สามเดือนขาดตัว น้อยกว่านี้ฉันไม่ยอม!
“แว่นคนสวย...สิบห้าวันได้มั้ย”ทุเรศต่อรองออกมาได้
“เลิกคุย! ออกไปทำงานได้แล้ว”
“โอเคๆ สามเดือนก็สามเดือนพอครบสามเดือนแล้วถ้าผมทำได้ คุณต้องยอมเป็เมียผมกับยอมเป็มี๊ให้หนูนิดนะ”ผมกัดฟันพูดเลยเนี่ย สามเดือนนานชิบเป๋ง!
“เป็หม่ามี๊ให้หนูนิดฉันเป็ให้เลยก็ได้แต่เมียคุณ ฉันขอคิดดูก่อน” เขามันไว้ใจไม่ได้!
“แตกต่างกันตรงไหน เมียผมกับมี๊หนูนิด”
“คุณช้าง...โตเป็ควายแล้วยังจะมาเถียงข้างๆคู่ๆอีก ไปทำงานได้แล้วค่ะ” เธอพยายามดันให้เขาออกจากห้องไป
“แว่น...ผมอยากรับผิดชอบคุณเื่วันนั้นนะ”จบประโยคของเขา น้ำหวานก็ดันเขาออกจากห้องไปจนสำเร็จ
“ออกไปค่ะ”
“ไปก็ได้...” คชาเดินคอตกออกมาจากห้องของลูกสาวส่วนน้ำหวานเธอเผลอยิ้มออกมากับประโยคสุดท้ายที่เขาพูดก่อนเดินออกไป
“คุณหนู เมื่อกี้ไม่ได้ยินใช่มั้ยคะพี่หวานพูดไม่เพราะลืมๆไปเนาะ” ถ้าไม่จำเป็เธอจะไม่พูดคำหยาบให้เด็กได้ยินเพราะเด็กอาจจะจำเอาไปพูดได้แต่ดีที่หนูนิดยังพูดไม่ได้
“เด็กดี หิวหรือยังคะ ลงไปข้างล่างกันเนาะ”น้ำหวานอุ้มคุณหนูของเธอลงมาที่ชั้นล่าง
“พี่บัวลอยคะวันนี้มีต้มจืดให้หวานป้อนคุณหนูมั้ยคะ”
“มีค่ะ วันนี้ต้มจืดฝักทอง คุณหนูชอบค่ะ”
“โอเค หิวแล้วเนาะ รอพี่หวานสักครู่นะคะคุณหนู”น้ำหวานวางคุณหนูลงใส่รถหัดเดินแล้วเดินไปตักข้าวมาบดรวมกับต้มฝักทองคลุกให้เข้ากันเป่าให้พออุ่นๆแล้วจัดการป้อนข้าวให้คุณหนูของเธอ
“กินเยอะๆนะคะ จะได้โตเร็วๆ”น้ำหวานมองไปรอบๆไม่เห็นคุณคชาแล้ว สงสัยเขาน่าจะออกไปทำงานแล้ว
971
![[จบ] ทะลุมิติมาเป็นภรรยาอ้วนดันเจอแต่คนคลั่งรักในยุค 70](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760593049_60939709.webp)
![ลวงเล่ห์ เสน่ห์มารยา [มีebook]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777109984_86030060.webp)
