ทุกสายตาจับจ้องไปที่ิเยี่ยนทันที
แววตานั้นของิเยี่ยนเต็มไปแผนการเ้าเล่ห์เธอหันไปมองทุกคนแล้วพูดว่า “ปู่คะ ถ้าให้หนูพูดนะในเมื่อรับสินสอดจากบ้านสกุลชวีมาแล้ว การแต่งงานที่ตกลงไปก็ไม่ควรจะถูกยกเลิกในเมื่อิจูไม่เชื่อฟัง เราก็ให้คนสกุลชวีไปตามิจูเอาเองสิ ถ้าไม่ได้ผลจริงๆก็ให้ใช้กำลังบังคับ ถึงตอนนั้นหลังจากชื่อเสียงของิจูเสียหายไปแล้ว ผู้กองเจียงจะ้าเธออยู่อีกหรือคะ?”
ิฉางเหอดูดกล้องยาสูบแห้งควันสีขาวลอยออกมาจากปากและจมูก เขาครุ่นคิดเกี่ยวกับคำพูดของิเยี่ยนอยู่ในใจ
ิฮ่าวกลับหมดความอดทนด่ากราดออกไป “นังโง่เอ๊ย คิดอะไรโง่ๆแบบนี้ออกมาได้ยังไง! ถ้าตอนนั้นผู้กองเจียงเปลี่ยนใจแล้วเรียกสินสอดห้าร้อยหยวนคืน พวกเราก็สูญเปล่ากันหมดน่ะสิ?”
ิเยี่ยนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย“ทำไมพวกเราต้องคืนสินสอดด้วยล่ะคะ? หนูบังเอิญไปได้ยินิเสี่ยวเจี๋ยพูดว่าผู้กองเจียงอาจจะเป็คนที่มาจากในเมืองเขาควักเงินสินสอดห้าร้อยหยวนออกมาได้ในคราวเดียว คงจะมีฐานะดีพอสมควรเขาก็พอจะคู่ควรกับหนู ถ้าอย่างนั้นหนูจะแต่งงานกับเขาแทนก็แล้วกัน!”
ิฮ่าวได้ยินดังนั้นดวงตาพลันเบิกกว้าง “แบบนี้สินสอดทั้งสองส่วนก็จะเป็ของพวกเราทั้งหมดแล้วพอยัยิจูออกไปอยู่กับไอ้โง่ที่หมู่บ้านต้าชวีบ้านนั้นก็จะเป็ของพวกเราด้วย! ปู่ครับ ผมว่าแบบนี้เข้าท่าอยู่นะ!”
ิฉางเหอดับเถ้ายาสูบกวาดสายตามองทุกคนแล้วพูดว่า “เอาตามนี้เราจะทำตามแผนที่ว่า! ิเทา พรุ่งนี้เช้าแกไปวิ่งทำธุระที่บ้านสกุลชวีหน่อยบอกให้พวกเขาเร่งมารับเ้าสาวคนใหม่ได้แล้ว”
เงินและบ้านนั้นต้องเป็ของเขาพอิจู นังเด็กบัดซบนั่นแต่งงานออกไปแล้วพวกเขาก็จะจัดการกับิชุนนีได้ง่ายขึ้นมากต่อไปงานบ้านทั้งหมดก็ให้ิชุนนีเป็คนทำ คะแนนแรงงานที่ได้ก็จะเป็ของเขาด้วย!
......
ิจูนอนไม่หลับทั้งคืน
เธอยังไม่คุ้นเคยกับเตียงแต่คืนนี้เธอนอนไม่หลับเพราะอากาศร้อน
เช้าวันรุ่งขึ้นเธอตื่นขึ้นมาพร้อมกับหาวหวอด กินขนมปังแป้งข้าวโพดนึ่งร้อนๆกับปลาที่เหลือจากเมื่อคืนที่ิชุนนีอุ่นให้แล้วก็เดินตามหล่อนไปที่ลานตากข้าวเพื่อรอรับงาน
เธอมองเห็นผู้กองเจียงกับทหารในหน่วยอาสาเฉียวปิน เดินเข้ามาในลานตากข้าวแต่ไกล ริมฝีปากของเธอหยักโค้งแล้วโบกไม้โบกมือให้เขา
ผู้กองเจียงเห็นิจูที่ยิ้มแย้มแจ่มใสในทันทีเขามองข้ามผู้คนไปแล้วพยักหน้าให้เธอ จากนั้นก็ไปยืนที่จุดประจำกับเฉียวปินซึ่งเป็ที่ที่พวกเขารอรับงาน โดยไม่ได้เดินเข้าไปหาเธอ
ส่วนิเสี่ยวเจี๋ยที่ยืนอยู่ข้างิจูถึงกับหัวเราะเยาะ“ดูสิ ความไร้ยางอายแบบนี้ คนอื่นเขาไม่สนใจเลยเธอยังพยายามเรียกร้องความสนใจอีก หน้าไม่อายจริงๆ!”
คนรอบข้างรู้ว่าิเสี่ยวเจี๋ยกำลังตำหนิใครต่างก็มองิจูด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น...
ิจูกลับไม่สนใจเลยสักนิดขณะที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่างกลับไปเธอก็เห็นผู้กองเจียงเดินผ่านชาวบ้านหลายคนจากหน้าแถวมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ
คราวนี้ใบหน้าของิเสี่ยวเจี๋ยพลันมืดครึ้มลงในทันที!
ิจูคลี่ยิ้มแล้วพูดจาเหน็บแนมอย่างไม่รีบร้อน “บางคนก็นะเหมือนพวกกินองุ่นไม่ได้ก็บ่นว่าเปรี้ยว แม้แต่ด่าคนยังไม่กล้าเรียกชื่อเลยฉันจะถือว่าเป็เสียงหมาเห่าหมาหอนแล้วกัน ถ้าเธอกล้าด่าฉันตรงๆ เมื่อไหร่สาบานได้เลยว่าฉันก็กล้าไปฉีกปากเธอทิ้งเหมือนกัน!”
ิจูอาจทำอย่างอื่นไม่เป็แต่ถ้าบอกว่าจะวิวาทกับคนอื่น เธอก็ทำได้ในทันทีเหมือนกันิเสี่ยวเจี๋ยเงียบไปทันควัน
ไม่กี่นาทีต่อมาหัวหน้าหมู่บ้านก็เดินมาจากทางแยก และเริ่มจัดสรรงานให้
ตามปกติแล้วผู้หญิงจะถูกจัดให้อยู่ที่ลานตากข้าวเพื่อช่วยแกะเปลือกข้าวโพดแต่ในการจัดสรรงานวันนี้หัวหน้าหมู่บ้านกลับจัดให้ิจูไปขุดคูน้ำที่คันดินกั้นน้ำ
“ไม่มีปัญหาอะไรแล้วใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นก็รีบแยกย้ายกันไปทำงานได้แล้ว!”
ิจูก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วพูดเสียงดังฟังชัด “ฉันมีปัญหาค่ะ!หัวหน้าหมู่บ้าน ที่คันดินกั้นน้ำมีแต่ผู้ชายทำงานอยู่คุณจัดให้ฉันไปที่นั่นหมายความว่ายังไงกันคะ?”
ิเสี่ยวเจี๋ยที่เพิ่งโมโหจัดอยู่ข้างๆกลับมาได้ใจอีกครั้ง เธอรู้ว่าพ่อของเธอกำลังแก้แค้นให้เธออยู่!
ยัยิจูใจทรามคนนี้อยากมาแย่งผู้ชายของเธอดีนักงั้นก็ปล่อยให้เหนื่อยตายไปเลย ดูสิว่าจะยังกล้าแย่งอยู่อีกไหม!
หัวหน้าหมู่บ้านทำหน้าซื่อตาใสแล้วพูดโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า “ฉันจะหมายความว่าอะไรได้อีกล่ะ?ิจู ฉันเป็คนยุติธรรมที่สุดเสมอมาพวกเราเข้าใจนะว่าบ้านเธอมีฐานะยากจน หมู่บ้านก็ดูแลพวกเธออย่างดีมาตลอดแต่เธอกับป้าของเธอก็ต้องรู้จักมีจิตสำนึกบ้างไม่ใช่เหรอ? การขุดคูน้ำเป็งานหนักบ้านแต่ละหลังก็ส่งผู้ชายมาทำงานกัน แต่บ้านของเธอไม่มีก็ต้องให้เป็หน้าที่ใครสักคนจากสองคนป้าหลาน ป้าของเธอไม่ชอบผู้ชายใช่ไหมล่ะฉันต้องดูแลเป็พิเศษ เลยทำได้แค่ส่งเธอไปแทน”
ิจูได้ฟังคำอธิบายเหล่านี้แล้วก็โมโหไอ้สารเลวนี่มันแก้แค้นส่วนตัวอยู่ชัดๆ!
ขณะที่เธอกำลังจะอาละวาดกลับได้ยินผู้กองเจียงที่อยู่ข้างๆ พูดขึ้นมาก่อนว่า“ทำตามที่หัวหน้าหมู่บ้านจัดให้นั่นแหละ เธอแค่ตามฉันมาก็พอ”
ิจูละสายตาเงยหน้ามองเขา ครู่หนึ่งเธอก็พยักหน้า
วินาทีที่เธอกำลังเดินตามผู้กองเจียงออกไปจากฝูงชนในลานตากข้าวิจูก็หันกลับไปมองิเสี่ยวเจี๋ยด้วยสายตาราวกับกำลังโอ้อวดเหมือนจะบอกว่าฉันไปทำงานกับผู้ชายของฉันแล้วนะ!
คราวนี้ิเสี่ยวเจี๋ยโกรธมากจนแทบจะะเิ!
นังแพศยานังหน้าด้าน!
ผู้กองเจียงเดินเร็วมากิจูต้องเดินเหมือนแทบจะวิ่งตามไปตลอดทางกว่าจะตามเขาทัน
เธอวิ่งตามไปพักหนึ่งก็รู้สึกร้อนเกินไปเลยตัดสินใจเดินช้าๆ ตามไปแทน
ผู้กองเจียงสังเกตเห็นว่าผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้เริ่มเดินช้าลง เขาจึงหันกลับไปยืนรอเธอ “ทำไมตามมาไม่ทันล่ะ?”
ิจูเดินเข้ามาอย่างหมดแรงแล้วบ่นอุบ “คุณบินไปโน่นเลยไม่ดีกว่าหรือไง?เดินเร็วขนาดนี้ ฉันจะตามทันได้ยังไงคะ?”
ผู้กองเจียง“...”
เมื่อกี้เธอยังยิ้มให้เขาอย่างเบิกบานอยู่เลยตอนนี้กำลังโกรธอีกแล้ว... อารมณ์แปรปรวนจริงๆ!
เขาชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มอารมณ์ไม่ดีและดูอ่อนล้าเขาจึงเอ่ยถามอย่างที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน “เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอ?”
“โอ๊ย อย่าพูดถึงเื่นั้นเลยค่ะ” ิจูถอนหายใจเฮือกใหญ่ไม่ใช่แค่นอนไม่หลับเท่านั้นหรอก
เมื่อคืนนี้หลังจากที่เธอจัดแจงให้คุณป้าเข้านอนเรียบร้อยแล้วก็กลับเข้าห้องของตัวเองพอขึ้นไปนอนบนเตียงอุ่น เธอก็ถึงกับตัวแข็งทื่อ
ปรากฏว่าเตาในครัวกับเตียงในห้องนอนนั้นเชื่อมต่อถึงกันพอในครัวก่อไฟตุ๋นปลา เตียงในห้องนอนก็ร้อนตามไปด้วย
แถมยังเป็่ที่อากาศร้อนที่สุดอีกิจูต้องทนให้ผ่านคืนนั้นไปอย่างแสนทรมาน โชคดีที่เธอมีมิติเธอเลยเข้าไปข้างในเพื่ออาบน้ำเย็นได้หลายรอบ แต่ก็ยังร้อนรุ่มกระวนกระวายใจอยู่ดี
ิจูบ่นพึมพำ“เมื่อคืนเตียงร้อนมากค่ะ ฉันเกือบจะถูกเผาจนสุกอยู่แล้ว”
“พูดเกินไปหน่อยนะ”
“เกินไปตรงไหน? ไม่เชื่อคุณลองดมดูสิ” ิจูยกแขนขึ้นไปจ่อตรงหน้าผู้กองเจียงอย่างหัวเสีย “นี่คือกลิ่นของิจูทอดกรอบค่ะ!”
ได้ยินเช่นนั้นมุมปากที่มักจะปิดสนิทราบเรียบของเจียงตั่วก็หยักยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว
การเปรียบเทียบเช่นนี้ช่าง...แปลกจริงๆ
ห่างออกไปไม่ไกลเฉียวปินที่ลอบสังเกตการณ์อยู่ตลอดก็รู้สึกประหลาดใจ!
หัวหน้ากำลังยิ้มอยู่งั้นเหรอ?
เขาทำงานกับหัวหน้ามาเกือบสิบปีเพิ่งรู้เป็ครั้งแรกว่าหัวหน้าก็ยิ้มเป็เหมือนกันแถมยังยิ้มให้กับผู้หญิงด้วย...
หัวหน้านี่อันตรายเกินไปแล้ว!
ิจูหญิงสาวคนนี้... สวยมากจริงๆ ทั้งขาวทั้งสวย แต่... เธอนิสัยเสียสุดๆ เลยนะครับ!
ที่จริงเขาไม่กล้าบอกหัวหน้าเลยว่าก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นิจูทะเลาะกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งแล้วด่าจนเด็กคนนั้นร้องไห้กลับไปหาแม่ด้วย!
ไม่รู้ว่าหัวหน้าของเขาหัวไปฟาดกับอะไรมาหรือเปล่าถึงกับอยากแต่งงานกับผู้หญิงร้ายกาจแบบนี้!
แต่การแต่งงานครั้งนี้คงอยู่ได้ไม่ยืนยาวเขามีลางสังหรณ์ว่าครอบครัวของหัวหน้าคงไม่้ารับิจูเป็ลูกสะใภ้แน่...
245
