ท่านอ๋อง ข้าไม่ได้ตั้งท้องบุตรของท่าน

บทที่ 49-ออกเดินทางกลับคืนสู่ถิ่นฐาน

กำหนดการเดินทางกลับจวนคืออีกหนึ่งอาทิตย์การตกลงครานี้เกิดขึ้นด้วยคำพูดของเหมยกุ้ย นางกล่าวกับหานโจวหลังใคร่ครวญคิดมาเป็นอย่างดี "ท่านอ๋องเจ้าคะ ข้าต้องการเวลาสะสางเรื่องทั้งหมดที่เมืองนี้เจ้าค่ะ""ข้าให้เวลาเจ้าได้หนึ่งอาทิตย์""ข้า..." เหมยกุ้ยลังเล เดิมนางตั้งใจว่าอย่างน้อยคงใช้เวลาครึ่งเดือนเพื่อจัดการงานและร่ำลาคนรู้จัก ทันใดนั้นหานโจวก็เอ่ยกับนางเสียงอ่อน"ข้าอยากพาเจ้ากับลูกกลับจวนโดยเร็ว"หญิงสาวสบสายตาคนพูดได้แวบเดียว พลันแก้มของนางก็เผยสีแดงเปล่งปลั่งสาวงามผงกศีรษะขึ้นลงเป็นการตอบว่าตกลง..ระหว่างช่วงระยะเวลานั้น เหมยกุ้ยเร่งจัดการงานบัญชีที่โรงทอผ้าให้เรียบร้อย จากนั้นนางก็ร่ำลาบรรดาสหายหญิงที่รู้จัก โดยเฉพาะหลีจิ้งกับหว่านชิงก่อนจากไป นางสวมกอดพี่สาวทั้งสองเป็นครั้งสุดท้าย"ข้าต้องไปแล้ว พวกพี่ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะเจ้าคะ คราหน้าข้ามาเยือนที่เมืองนี้อีกทีก็ต้องเป็นการมาร่วมงานแต่งของพี่หว่านชิงเป็นแน่" เหมยกุ้ยบอกด้วยรอยยิ้ม สายตารู้ดีว่าตอนนี้หว่านชิงกับคุณชายเสวี่ยนซื่อกำลังพัฒนาความสัมพันธ์กัน"เจ้าอย่ามัวแต่เอ่ยหยอกล้อข้านักเลย" หว่านชิงน้ำตาคลอขณะเอ่ย แม้จะเขินอายแต่นางก็ไม่ลืมสวมกอดเหมยกุ้ย "ข้าจะรอเจ้ากับซือซือกลับมาเที่ยวเล่นที่เมืองนี้""ข้าก็เช่นกัน" หลีจิ้งปาดน้ำตา นางหอมแก้มซือซือที่อยู่ในอ้อมอกก่อนส่งให้แก่มารดาตัวจริง "เจ้าเขียนจดหมายมาหาพวกข้าด้วย เจ้าซือซือน้อยก็อย่าลืมข้าล่ะ"บทสนทนาระหว่างหญิงสาวทั้งสามดำเนินไปอย่างซาบซึ้ง อีกด้านก็มีบุรษหนุ่มสองคนที่ยืนอยู่ด้วยกันคุณชายเสวี่ยนซื่อจ้องมองท่านอ๋องหนุ่ม "ท่านต้องดูแลนางให้ดี""เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องบอก ข้าก็ตั้งใจทำอยู่แล้ว""หากนางเจ็บช้ำอีก ข้าจะเป็นผู้ไปรับนางกลับมาอยู่ที่เมืองนี้เอง"คิ้วของหานโจวกระตุกยามได้ยินประโยคนี้ ทว่าหลังสบสายตาจริงจังของอีกคนเขาก็ยิ้มมุมปาก "จะไม่มีวันนั้น"เพราะข้าจะดูแลนางให้ดี ตราบจนสิ้นลมหายใจ

เมื่อถึงเวลาอันสมควรเหมยกุ้ยก้าวขึ้นรถม้าที่หานโจวจัดเตรียมมาให้ รถม้าคันนี้ถูกปิดคลุมสี่ทิศด้วยวัสดุแข็งแรง กันลมและอันตรายต่างๆ ด้านข้างมีผ้าม่านปิดหน้าต่างคอยไว้ให้คนด้านในเลิกเพื่อชมบรรยากาศ ภายในรถม้ากว้างขวาง ที่รองนั่งเป็นเบาะนุ่มชั้นดี ทุกสิ่งทุกอย่างอันที่จริงหลังเรื่องเมื่อคืนนั้น...นางก็รู้สึกเขินอายอย่างบอกไม่ถูกยามพบหน้าท่านอ๋อง เหมือนกับว่าหากเผลอไปสบตาอีกฝ่ายแล้วนางจะต้องหลอมละลายอย่างไรอย่างนั้น"ระวัง" หานโจวประคองเอวเล็กของเหมยกุ้ยยามนางก้าวขึ้นรถม้า เขาส่งซือซือไปตามหลังแล้วก้าวขึ้นคนสุดท้าย ปล่อยให้คนขับรถม้าที่ไว้ใจนามว่าสืออีเป็นผู้บังคับทิศทางหานโจวปฏิเสธที่จะควบม้ากลับเหมือนที่ชอบทำยามออกไปจัดการกิจธุระ ตอนนี้เขาเพียงแค่อยากใช้เวลาพักผ่อนกับเมียและลูกให้มากที่สุดบุรุษสตรีนั่งเคียง บนตักของเหมยกุ้ยมีซือซือที่นอนหลับอยู่หานโจวเอื้อมแขนไปโอบกอดไหล่เล็กรถม้าเริ่มเคลื่อน พาทั้งสามออกเดินทางกลับจวน___________________________________________________ตอนหน้ากลับจวนกันนน ไปดูสิว่าตอนนี้ที่จวนมีใครอยู่หรือเปล่า5555ท่านอ๋องผ่านพ้นการโดนด่าอย่างหนักมาแล้ว แต่เขาจะโดนอีกหรือไม่...โปรดติดตามเจ้าค่ะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 49-ออกเดินทางกลับคืนสู่ถิ่นฐาน

คล้ายกับเรื่องท่านอ๋อง ข้าไม่ได้ตั้งท้องบุตรของท่าน ที่คุณอ่าน

ท่านอ๋อง ข้าไม่ได้ตั้งท้องบุตรของท่าน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 49-ออกเดินทางกลับคืนสู่ถิ่นฐาน

คล้ายกับเรื่องท่านอ๋อง ข้าไม่ได้ตั้งท้องบุตรของท่าน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้