ตอนที่ 98: เสียงสะท้อนจากอดีต
เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดระคนตื่นตระหนกของ ดร.น้ำฟ้า ดังทะลุผ่านหูฟังไร้สายของรินทันทีที่ประตูกลไกห้องสะกดจิตลับบำบัดพิเศษถูกล็อกลงกลอนไว้แน่นหนาจากภายนอก ภายในห้องปฏิบัติการลับที่มืดสลัว แสงไฟนีออนโทนสลัวโทนม่วงเหลืองบัดนี้กะพริบถี่เป็นสัญญาณสีแดงฉุกเฉินสลับกันอย่างน่ากลัวส่งเสียงเตือนระบบขัดข้องลั่นอาคาร บ่งบอกว่าระดับความเสถียรแห่งดวงจิตของนิรันดร์ได้ร่วงหล่นลงแตะระดับวิกฤตสิบเปอร์เซ็นต์อย่างรวดเร็ว จนระบบหน้าจอแจ้งเตือนการดีดกลับของกระแสประสาทเฉียบพลันและเป็นอันตรายอย่างยิ่งต่อสมอง
บนเก้าอี้เอนบำบัดตัวใหญ่ ชายหนุ่มทายาทสะกดจิตวิปลาสบัดนี้ถูกครอบงำด้วยกระแสเสียงสะกดสั่งการสะท้อนกลับอันบิดเบี้ยวของบิดาผู้ล่วงลับอย่างสมบูรณ์แบบ แววตาสั่นปรือของนิรันดร์กลายเป็นประกายแสงสีม่วงวาวโรจน์อย่างไร้สติสัมปชัญญะและปราศจากความนิ่งสงบใดๆ แผ่ประจุไอหมอกควันสีม่วงเข้มข้นขมุกขมัวกระจายออกจากเรือนร่างสูงใหญ่กำยำที่ชุ่มเหงื่อไคลจนดูน่ากลัวและกดดันอารมณ์บีบคั้นหัวใจคนมอง
"ผู้หญิงคนนี้... คือเหยื่อและของเล่นของตระกูลเรา!... จงแย่งชิงความควบคุมจากนางซะ!... สยบทำลายสติปัญญาของนางด้วยเกียรติยศแห่งศาสตร์วงศ์อนันต์สะกด!"
น้ำเสียงแหบพร่าและสั่นพร่าที่ดังสะท้อนก้องกังวานอยู่ในห้วงคิดจิตใต้สำนึกของนิรันดร์ บดบังตัวตนที่อ่อนโยน นอบน้อม และกตัญญูของเขาจนหมดสิ้น สัญชาตญาณดิบเถื่อนที่ฝังแน่นและคลื่นสะกดจิตสายมลทินผลักดันให้เขากดตรึงร่างเปลือยขาวสล้างของน้ำฟ้าไว้ใต้เรือนร่างแกร่ง สองมือหนาบีบรัดรอบเอวบางของเธอแน่นหนาป่าเถื่อนจนเนื้อขาวนุ่มขึ้นรอยช้ำปูดนิ้วมือแดงก่ำเกร็งกล้าม นิรันดร์พยายามบดเบียดสัดส่วนและสะโพกกระแทกกระทั้นขืนใจสวนลึกอัดแก่นกายเข้าใส่ร่องรักของเธออย่างรุนแรงและขาดสติควบคุมประหนึ่งสัตว์ร้ายที่กำลังคลุ้มคลั่งบ้าคลั่งโดยสมบูรณ์หวังจะบดขยี้ดวงจิตของเธอให้แตกสลายไปชั่วนิรันดร์
"อ๊า!... ปล่อยฉันนะคุณนิรันดร์!... ริน!... รินช่วยด้วย! เขาคลุ้มคลั่งไปแล้ว!" น้ำฟ้าเบิกตากว้างส่งเสียงร้องเรียกหาชายคนรักสุดชีวิตในโลกความเป็นจริงด้วยความตกใจและปวดร้าวอย่างแสนสาหัสกับสัมผัสรุนแรงที่ปะทะเข้ามา
*ปัง!...*
เสียงพังประตูทางเข้าห้องบำบัดดังลั่นสนั่นหวั่นไหว รินพุ่งตัวพรวดออกมาจากห้องควบคุมกลไกทันทีหลังจากสับสวิตช์เปิดระบบแสงไฟฉุกเฉินสีเหลืองสว่างจ้าเพื่อปรับสภาวะการรับรู้รอบห้องบำบัดให้กลับคืนสู่โลกความเป็นจริง ชายหนุ่มแฮกเกอร์หนุ่มกระโจนตัวเข้าล็อกคอและเหนี่ยวรั้งไหล่กว้างของนิรันดร์จากด้านหลัง สองแขนแกร่งของรินออกแรงดึงและกดตรึงร่างสูงใหญ่ของนิรันดร์แยกออกจากร่างของน้ำฟ้าได้ทันท่วงทีก่อนที่เรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้นไปมากกว่านี้และสร้างรอยแตกร้าวทางจิตวิญญาณของเธอ
"หมอฟ้า! ถอยออกไปก่อนครับ! หลบไปด้านหลังผมเร็ว!" รินตะโกนสั่งเสียงหลงด้วยความตื่นตระหนกแฝงความเป็นห่วงอย่างสูงสุด พร้อมกับใช้พละกำลังกล้ามเนื้อทั้งหมดขืนล็อกกดตัวนิรันดร์ลงนอนราบบนเก้าอี้บำบัด
รินเอื้อมมือไปเคาะสวิตช์เครื่องป้อนสัญญาณประสาทเหนี่ยวนำพกพาข้างเตียง ปรับค่าปล่อยกระแสความถี่สัญญาณผ่านระบบหมวกประมวลผลคู่เข้าควบคุม เพื่อสะกดการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อและประสาทสัมผัสภายนอกของนิรันดร์ชั่วคราว ร่างสูงแกร่งของนิรันดร์เกร็งสั่นระริกทันทีที่กระแสพลังจิตสั่นพ้องแผ่ซ่านเข้าสลายหมอกควันสีม่วงเข้มรอบโสตประสาท นิรันดร์สะอึกเบาๆ ก่อนจะหมดฤทธิ์ไร้ความสามารถในการขยับเขยื้อนชั่วขณะ ร่างกายของเขานิ่งสงบลงชั่วคราวจากกระแสควบคุมระบบประสาท
น้ำฟ้ารีบดึงผ้าคลุมเตียงมาบดบังร่างเปลือยเปล่าของตนเอง ร่างกายสั่นเทาพ่นลมหายใจด้วยความหวาดกลัวและหวั่นไหวระคนเหนื่อยล้าจนแทบยืนไม่อยู่ สองแก้มของเธอซีดเผือดโสตประสาทและจิตใจสั่นระริกสะเทือนขวัญ เธอพยายามรวบรวมลมหายใจสูดสติที่แตกกระเจิงให้กลับคืนมา จ้องมองดูสถานการณ์ตรงหน้าก่อนจะก้าวเท้าสั่นเทาเข้ามาทรุดตัวนั่งลงข้างศีรษะของนิรันดร์ที่นอนหมดฤทธิ์อยู่บนเตียง
จิตแพทย์สาวปรับระดับลมหายใจและใช้น้ำเสียงสมาธิบำบัดที่เปี่ยมด้วยความอ่อนโยน ปลอบประโลม และส่งผ่านคลื่นสมาธิความสงบเข้าไปเยียวยาแกนสมองของชายหนุ่มโดยตรงผ่านโสตประสาทอย่างประณีตเพื่อเหนี่ยวนำให้เขาหลุดพ้นจากอดีตสะกดจิตวิปลาส
"คุณนิรันดร์... มันผ่านไปแล้วค่ะ... บิดาของคุณทำร้ายคุณไม่ได้อีกแล้ว... เสียงสะท้อนเหล่านั้นเป็นเพียงอดีตที่ผุพังและไม่มีตัวตนอยู่จริงในตอนนี้... กลับมาหาฉันเดี๋ยวนี้ค่ะ... กลับมาหาโลกความเป็นจริงตรงหน้า..."
น้ำเสียงหวานนุ่มนวลชโลมจิตใจค่อยๆ ลบล้างภาพหลอนและไอพิษสีม่วงในสมองของนิรันดร์จนหมดสิ้น แววตาสั่นปรือสีม่วงวาวโรจน์ของชายหนุ่มค่อยๆ จางเลือนหายไป เปลี่ยนกลับคืนมาเป็นดวงตาคู่เศร้าสีดำสนิทที่แฝงประกายแจ่มใสและตื่นตระหนกในโลกความเป็นจริง นิรันดร์ฟื้นคืนสติอย่างสมบูรณ์ เขามองเห็นรอยช้ำปลายนิ้วรอบเอวบางของน้ำฟ้าและเห็นรินที่คอยคุมเชิงกดตรึงร่างเขาไว้ด้วยสายตาที่เหนื่อยหอบและระแวดระวังลึกซึ้ง
ความรู้สึกละอายใจ ความรู้สึกล้มเหลวปะปนความเกลียดชังในสายเลือดวิปริต และความตื่นตระหนกที่ตนเองเผลอทำเรื่องอัปยศดิบเถื่อนต่อผู้มีพระคุณพรั่งพรูเข้ามาในจิตใจของทายาทหนุ่ม นิรันดร์หลั่งน้ำตาไหลอาบแก้มสะอื้นไห้อย่างหมดท่าในระบบส่องทางใจ และรู้สึกสมเพชในความไร้ความสามารถควบคุมของตัวเอง
"หมอฟ้า... ผม... ผมขอโทษ... ผมเกือบจะทำร้ายคุณ... ทำไมตระกูลของผมต้องสร้างแต่ความวิบัติให้กับชีวิตคุณ... ผมเกลียดตัวเองเหลือเกิน..." นิรันดร์พร่ำบอกด้วยเสียงสั่นเครือแหบแห้งเปราะบางและสั่นสะท้านไปหมดทั้งร่าง
"ไม่เป็นไรค่ะคุณนิรันดร์... มันไม่ใช่ความตั้งใจจริงของคุณ มันเป็นรอยโรคและมลทินสะกดที่บิดาคุณฝังไว้ต่างหากล่ะคะ นอนพักผ่อนปรับคลื่นหัวใจก่อนนะคะ ทุกอย่างจะดีขึ้นค่ะ" น้ำฟ้าปลอบโยนพลางเอื้อมมือเรียวสวยลูบผมของเขาเบาๆ เพื่อให้ผ่อนคลายและลดการต่อต้านของโสตประสาทอย่างอ่อนโยน
รินถอนหายใจยาวปล่อยล็อกนิรันดร์และยุติกระแสสัญญาณสกัดกั้นกล้ามเนื้อชั่วคราว เขาขยับก้าวเดินกลับเข้าไปในห้องควบคุมเพื่อตรวจสอบข้อมูลประวัติและสแกนโครงสร้างคลื่นสมองอย่างละเอียดถี่ถ้วน ก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้องบำบัดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดรัดกุมและสบตากับน้ำฟ้าและนิรันดร์ตรงๆ เพื่อเสนอแผนกู้คืนดวงจิต
"ผมเจอปัญหาสำคัญที่เป็นจุดบกพร่องของวิชานี้แล้วครับหมอฟ้า..." รินเสนอข้อเท็จจริงพลางชี้นิ้วแสดงผลวิเคราะห์บนแท็บเล็ตแสดงผลกราฟสมอง "สลักดวงจิตและแม่กุญแจสะกดจิตสีม่วงที่บิดาของเขาฝังไว้ในห้วงสำนึกของนิรันดร์ มีกลไกตอบสนองความถี่เชิงขัดแย้งที่ฉลาดมาก พอมันตรวจจับคลื่นสัมผัสบำบัดรักษาเหนี่ยวนำที่มีเพียงคลื่นตรรกะของหมอฟ้าคนเดียว มันจะมองว่าเป็นสัญญาณบุกรุกเพื่อทำลายพันธนาการ และปล่อยคลื่นสะท้อนกลับกระตุ้นสัญชาตญาณดิบดุร้ายและภาพหลอนมาปิดระบบควบคุมทันที พันธนาการและมนต์สะกดสายโหดนี้จะไม่มีวันพังทลายลงด้วยการนำทางของคลื่นดวงจิตเพียงดวงเดียวเด็ดขาด"
"แล้วเราจะคลายสะกดมันได้อย่างไรกันริน?" น้ำฟ้าขมวดคิ้วถามอย่างเคร่งเครียดกังวลปนหวาดหวั่นสะท้านใจ
รินสบสายตาของน้ำฟ้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวลึกซึ้งและอ่อนหวานปนความอบอุ่นประคองใจห่วงใยสูงสุด "ทางแก้ทางวิญญาณและกู้ภัยดวงจิตทางเดียวที่เหลืออยู่... คือเราต้องทำเซสชั่นบำบัดประสานร่วมกายสามคนครับ"
คำเสนอของรินทำให้น้ำฟ้าและนิรันดร์ชะงักงันด้วยความตกตะลึงและไม่คาดคิด
"สามคนงั้นเหรอ?" น้ำฟ้าพึมพำเสียงสั่นสะท้านในอกลึกๆ
"ครับ..." รินอธิบายเหตุผลกลไกด้วยความมั่นใจระบบคิด "ผมต้องเข้าร่วมในเซสชั่นทางกายภาพนี้ด้วย เพื่อทำหน้าที่เป็นกระแสจิตตรรกะช่วยหนุนและพยุงจิตสำนึก ป้อนประจุตรรกะความถี่คู่ขนานเข้าไปประสานกับคลื่นบำบัดของหมอฟ้าและดวงจิตของนิรันดร์พร้อมๆ กัน การสั่นพ้องประสานคู่สามคนจะทำให้ระบบประสาทส่วนกลางของนิรันดร์ยอมรับประจุการรักษาโดยไม่ตรวจจับว่าเป็นสัญญาณแปลกปลอมบุกรุก และจะทำให้แม่กุญแจสะกดดวงจิตสีม่วงหมดขีดความสามารถการต้านทานสลักป้องกันจนแตกทลายไปพร้อมกันทั้งหมดในที่สุด แต่การรักษานี้... หมายความว่าเราสามคนต้องเชื่อมโยงร่างกายและแนบแน่นร่วมจิตวิญญาณเดียวกันอย่างไร้ข้อกักกั้นบดบังดวงตา ซึ่งไม่มีการกักขังและอับอายใดๆ คั่นกลางได้อีกต่อไปเพื่ออิสรภาพของพวกเราทั้งหมดครับ"
คำชี้แจงและแผนงานรักษาของรินลอยวนอยู่ท่ามกลางแสงไฟสลัว น้ำฟ้านิ่งค้างพิจารณาถึงสัมผัสวาบหวามและความเร่าร้อนเสียวสะท้านที่จะเกิดขึ้นในระบบประสาทของเธอและชายทั้งสองคนพร้อมๆ กัน แต่หนทางเดียวที่จะช่วยเหลือชีวิตผู้มีพระคุณที่ทนทุกข์ทรมานเป็นสิบปีจากหนี้บุญคุณในอดีตทำให้เธอสลัดความอับอายทิ้งไปและยอมจำนนต่อสถานการณ์อันตึงเครียด
ความเงียบครอบงำห้องบำบัดลับพิเศษครู่ใหญ่ ก่อนที่น้ำฟ้าจะพยักหน้าช้าๆ และสูดลมหายใจเพื่อยอมรับพันธสัญญาประสานจิตวิญญาณสามประสานที่กำลังจะเปลี่ยนผ่านชีวิตของพวกเขาทั้งสามคนไปตลอดกาลภายใต้ความถี่ย่อยลึกล้ำชวนระทึกขวัญใจและสั่นสะท้านผิวเนื้อในตอนถัดไป!