พิมพ์คำอธิบายที่นี่
ข้ามองไปรอบๆ เพื่อหาบางสิ่งที่พอจะประทังชีวิตน้อยๆ ในโลกใหม่ให้อยู่รอดต่อไป"ข้าให้พี่สาว"เด็กผู้หญิงที่ดูอายุน่าจะน้อยกว่าข้าคงจะทนเสียงท้องร้องของข้าต่อไปไม่ไหวจึงได้หยิบยื่นบางสิ่งมาให้ข้าข้ามองฝักข้าวโพดที่มีเม็ดเรียงสวย แม้สีของมันออกจะแปลกไปสักหน่อยเพราะมันเป็นสีแดง".."? ข้าลังเลกับสีสันที่ดูจะเป็นอันตรายของมันเล็กน้อย แต่เสียงในท้องที่กำลังส่งเสียงร้องทำให้ข้ายื่นมือออกไปรับมาในที่สุด "ขอบใจมากนะ" ข้าพูดไปด้วยความเคยชิน ข้าพอจะรู้อยู่บ้างว่าถึงแม้จะพูดเหมือนกัน แต่การพูดจะต่างไปเล็กน้อย เพราะดูผู้คนที่นี่การพูดจะดูเหมือนย้อนยุคมากกว่าเด็กคนนั้นมิได้กล่าวสิ่งใด ทำเพียงหันหน้าเข้ากองไฟและจัดการกับข้าวโพดอีกฝักของตนเอง เมื่อเห็นเด็กน้อยกินเช่นนั้น ข้าก็รู้สึกสบายใจที่จะกินสิ่งที่อยู่ในมือมากยิ่งขึ้น จะเกิดอะไรขึ้นเดี๋ยวก็ได้รู้กัน ข้าคิดก่อนที่จะอ้าปากที่มีฟันเรียงสวย เรื่องฟันถือว่าเป็นสิ่งที่ภาคภูมิใจของข้าเพราะมันผ่านการดัดมาอย่างยาวนาน ข้าให้ความใส่ใจในเรื่องรอยยิ้มมาก เพราะข้าอยากมียิ้มที่มั่นใจจึงได้ควักเงินที่เก็บมานานจ่ายออกไปกร๊วบบ หยับๆ ๆอืมรสชาติหวานอร่อยอย่างยิ่ง ความรุบกรอบมีน้ำชุ่มฉ่ำ แสดงถึงความสดใหม่ แม้จะเป็นข้าวโพดดิบแต่ก็น่าจะกินได้เหมือนข้าวโพดหวานที่กินดิบได้กระมัง ข้าสงสัยเล็กน้อยว่าเด็กสาวผู้นั้นเอาของดีเช่นนี้มาจากไหนกันนะ?ด้วยความหิวข้าจึงได้ตั้งหน้าตั้งตากินอย่างรวดเร็ว ข้าวโพดหมดเกลี้ยงไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ปากข้าคงจะเต็มไปด้วยสีแดงจากเมล็ดข้าวโพดที่กินเข้าไปท้องที่โหวงเหวงกลับมาอบอุ่นอีกครั้ง อา... นี่สินะการรอดตายจากความหิว ถึงแม้ข้าวโพดฝักเดียวจะไม่อิ่มหนำ แต่เพียงเท่านี้ก็ดีเกินพอแล้ว ข้าไม่สามารถหาสิ่งอื่นมากินได้โดยง่ายแน่ ถ้ารอบข้างปกคลุมไปด้วยหิมะเช่นนี้คืนนี้ข้าคงต้องหาที่พอจะบังลมสักที่ แล้วก็นอนเก็บแรงเอาไว้ก่อน รุ่งขึ้นค่อยสอบถามหนทางที่จะออกเดินทางไปยังดินแดนที่แสนเหน็บหนาวนี้ หวังว่าโลกนี้จะเป็นเหมือนโลกเก่าที่ข้าจากมา ที่มีหลายๆ ประเทศและมีหลายฤดู หากโลกนี้ทั้งใบปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและความหนาวเย็น ข้าที่จากมาจากภูมิภาคที่อุณหภูมิไม่เคยต่ำกว่า 15 องศา แม้ในวันที่หนาวที่สุดของปี ข้าคงจะแข็งตายจนได้ข้ามองไปรอบๆ ก็พบเพียงผู้คนที่ทั้งนั่งและนอนรอบกองไฟ หากเดินออกไปสักหน่อยก็จะพอมีต้นไม้ใหญ่แต่กลับไม่มีใครที่ไปนอนพักอยู่บิเวณนั้นสักคนเดียว ดูท่าการไปนอนที่โคนต้นไม้ที่เต็มไปด้วยหิมะจะเป็นความคิดที่ไม่ฉลาดเท่าไหร่สินะสุดท้ายข้าก็ไม่ได้ขยับร่างไปไหน ทำเพียงใช้มือกอดอกเอาไว้ เพื่อกักเก็บความร้อนให้อยู่ภายในร่างกายให้มากที่สุด แล้วนั่งหลับข้างๆกองไฟไปทั้งอย่างนั้น
นางคิดถูกแล้วที่ยังอยู่ที่เดิม ที่มีความอบอุ่นจากกองไฟ และยังมีผู้คนที่เกาะกลุ่มกันอยู่ทำให้มีความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น บริเวณที่แสงจากกองไฟส่องไม่ถึงขณะนี้ได้มีสายตาสีแดงจับจ้องมองไปยังกลุ่มคนที่กำลังนอนหลับอยู่ภายในเงามืด สิ่งนั้นกำลังเฝ้ารอคอยให้มีลูกแกะหลงฝูงเดินออกมาเพียงลำพัง มันแลบลิ้นเลียลิ้มฝีปากสีแดงสดด้วยความกระหายค่ำคืนอันหนาวเหน็บช่างยาวนาน ผู้คนต่างพากันหลับใหลนอนคุดคู้รอบกองไฟ ที่อ่อนแสงลงเรื่อยๆ สายตาที่หิวกระหายจับจ้องที่ร่างผู้คนที่นอนเป็นกระจุกตามกองไฟที่จุดไว้มันกำลังจะก้าวขาออกมาจากความมืด จมูกของมันกลิ่นบางอย่างกระตุ้นความอยากให้พลุ่งพล่าน มันสอดส่ายสายตามองไปยังเป้าหมายที่เกาะกลุ่มอยู่ที่กองไฟกองหนึ่ง ในหลายๆ กองที่กำลังมอดดับกลิ่นแสนเย้ายวนนี้เกิดขึ้นมาจากร่างของหญิงสาวผู้ที่นอนไม่รู้เรื่องอยู่ข้างกองไฟ ร่างขดตัวกลมดิกเพื่อกันอากาศหนาวจากภายนอก สิ่งที่ทำให้เกิดกลิ่นแสนพิเศษนี้เกิดขึ้นจากอะไรกันแน่?สัตว์ร้ายระบุเป้าหมายได้เรียบร้อยแล้ว เท้ามันจึงค่อยๆ ขยับเยื้องย่างออกจากเงามืด สายตาจับจ้องแน่วแน่ บรรยากาศอันดำมืดคล่อยๆ เคลือบคลานเข้าไปใกล้ผู้คนที่หลับใหล ด้วยอยู่ท่ามกลางฝูงชนจำนวนมาก และคนเหล่านั้นก็เป็นชาวบ้านธรรมดายิ่ง จึงทำให้มิมีใครคาดว่ากำลังจะถูกจู่โจมโดยบางสิ่งที่ชั่วร้าย
หญิงสาวที่กำลังนอนหลับท่ามกลางความเย็น ภายในความฝันอยู่ๆ นางก็เห็นแสงสีแดงประหลาดส่องสว่างขึ้นมาท่ามกลางความมืด แสงนั้นช่างคุ้นเคย นางเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน นี้ต้องเป็นแสงที่ส่งนางมายังที่แปลกประหลาดอย่างแน่นอน นางสามารถจับสัญญาณบางอย่างได้นางพยายามลืมตามองลำแสงที่เข้าขึ้นเรื่อยๆ ความร้อนสายหนึ่งเล่นขึ้นมาสู่ร่างกายนางขับไล่ความหนาวเย็นที่กำลังเกาะกุมร่างนางออกไปจนสิ้นอ้าา!!??พรึบบบบบบบเฮือก! หญิงสาวสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ชั่งเป็นเหมือนเดจาวู หรือว่านางจะกลับไปยังที่เดิมแล้วนะ? นางส่ายตามองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้นหัวใจเต้นรัวเกิดความหวังขึ้นมาเต็มปรี่แต่แล้วความหวังของหญิงสาวพังทลายลงในเสี้ยววินาที เมื่อลมสายหนึ่งพัดพาเอาความเย็บอันหนาวเหน็บเข้ามาโดนตัว ร่างนางสั่นสะท้านขึ้นมาทันที ความร้อนเมื่อครู่หายไปจนเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นน่าเศร้านัก นี่นางคิดว่าความฝันจะเป็นความจริงขึ้นมาได้หรือ ช่างฝันเฟื่องเกินไปแล้วจริงๆหญิงสาวบ่นพึมพำอย่างแสนเสียดาย ก่อนที่จะโยนท่อนไม้ที่อยู่ใกล้มือลงไปในกองไฟ เพื่อช่วยทำให้กองไฟที่กำลังจะมอบดับลุกโชนแสงอีกครั้งเปรี๊ย! ๆ ๆเสียงกิ่งไม้แห้งๆ โดนความร้อนปะทุดังขึ้นมา นางมองดูท่อนไม้นั้นถูกเปลวไฟกลืนกินเข้าไปช้าๆ ก่อนที่จะล้มตัวลงนอนต่ออีกครั้งแสงไฟที่อยู่ๆ ก็ลุกขึ้นมาอีกครั้งทำให้ร่างที่กำลังก้าวออกจากความมืด หยุดชะงักลง มันทำท่าคิดใคร่ครวญเล็กน้อย ก่อนที่จะค่อยๆ ถอยเข้าไปในความมืดอาจจะเพราะสิ่งตรงหน้ามิได้มีความจำเป็นขนาดที่มันต้องลงมือก็เป็นได้ หรือบางทีมันอาจจะแค่สนใจ หรือว่ามันจะยังไม่หิวกันนะ แต่เรื่องนี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี เพราะทำให้ชีวิตน้อยๆ ของหญิงสาวที่กำลังหลับมิรู้เรื่องราวผ่านพ้นไปได้อีกหนึ่งวันโลกใบใหม่นี้นางอาจจะยังไม่ตระหนักถึงความลึกลับของมันมากนัก แต่เมื่อนางได้ใช้ชีวิตอยู่นานเท่าใด นางก็ต้องมีความพยายามและการปรับตัวให้มากยิ่งขึ้น มิเช่นนั้นนางคงได้กลายเป็นเพียงเศษซาก ที่มิมีสิ่งใดน่าสนใจ
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
165
![[Fic Bleach] ร่างสถิตย์สามโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731467468_41272897.webp)
![[จบแล้ว] ยอดดวงใจคุณชายนักรบ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731472303_93072531.webp)
