Freys Order : ภารกิจปรุงอาหารพิชิตแร็คนาร็อคของเทพฤดูใบไม้ผลิ

    บทที่ 9 : แนวคิดการปรุงอาหารแห่งตะวัน จันทรา

    บทที่ 9  : แนวคิดการปรุงอาหารแห่งตะวัน จันทรา  
                หมาป่าผู้ต้องการกลืนกินตะวัน จันทรา เป็นฝาแฝดที่มีชื่อว่า สกอลล์และฮาติ             พวกมันเป็นหมาป่าที่ผมไม่รู้ต้นกำเนิด แม้แต่เทพเฟรย์ยังบอกเลยว่าต้นกำเนิดของพวกมันเขาก็ไม่ค่อยรู้นัก เพราะวัฏจักรที่เขารับรู้มาถึง 3 หนต้นกำเนิดล้วนแตกต่างกันไป จนเขาไม่รู้จะเอาต้นกำเนิดไหนมาเล่าให้ผมฟังดี
                 เราจึงสรุปกันเอาเองว่า ตัวตนของพวกมัน น่าจะเป็น 1 ในตัวแปรสำคัญของแร็คนาร็อคที่ไม่ว่าจะวัฏจักรใด ก็ต้องมีพวกมันอยู่ดี เนื่องจากเป็นผู้ทำลายแสงสว่างที่เป็นดั่งกลองลั่นสัญญาณรบชั้นดี หรือที่ชาวนอร์สนิยมใช้แตรเขาสัตว์เป่าส่งเสียงดังตามตำนานที่ชาวแอสการ์ดจะมีแตรลั่นสัญญาณแร็คนาร็อค 
                “ ตอนนี้พวกมันอยู่ที่ไหนกันนะ? อยากไปถามความเห็นจังว่าอยากกินอะไร แต่พวกมันคงคำรามตอบทันทีแหละว่าอยากกินตะวันจันทรา ฮ่า ๆ ๆ” ผมหัวเราะออกมาขณะเกาหัวแกร่กๆ  “ แต่ก็อยากสอบถามคน(?)กินจริง ๆ แหละนะ ก่อนจะลงมือทำอาหารให้ เช่นไม่ชอบเครื่องปรุงอะไร เครื่องเทศอะไร แพ้อะไรไหม ไม่งั้นจู่ ๆ เอาอาหารไปให้จะโดนมองว่าต้องการวางยาพิษพวกมันหรือเปล่า”
                 “ แต่ปัญหาคือทำยังไงให้พวกมันไว้ใจว่าพวกเราต้องการทำอาหารให้พวกมันกินจริง ๆสินะ . . . ข้าไม่ค่อยถูกกับพวกหมาป่าซะด้วย ต้องท่านโอดิน ท่านรักหมาป่ามาก แม้สุดท้ายจะโดนเฟนริลล์ หมาป่ายักษ์บุตรแห่งโลกิงาบเข้าไปก็เถอะ” เทพเฟรย์ใช้นิ้วชี้มือซ้ายเกาแก้มแก้เก้อระหว่างคิด ๆ หาวิธีดี ๆ ส่วนมือขวานั้นยังคงหยิบบาร์บีคิวกวางเสียบไม้มากินอยู่ 
                “ ผมพอจะคิดออกบ้างแล้ว ว่าอาหารตะวันคืออะไร แต่ปัญหาคือ อาหารของจันทรานี่สิ.. . ขอถามนิยามคำว่าจันทราในความคิดพวกคุณ ผู้อาศัยอยู่ในร่มเงาอิ๊กดราซิลหน่อยครับ ว่ามันหมายความถึงอะไรได้บ้าง” 
                “ ก่อนข้าจะเล่า ขอฟังแนวคิดอาหารตะวันของเจ้าก่อน” ผมพยักหน้าให้เขา ก่อนอธิบายแนวคิดอาหารแห่งตะวันที่เรียบง่ายมาก ๆ นั่นก็คือ “เนื้อตากแห้ง” 
                “ เนื้อตากแห้งต่างจากเนื้ออบแห้งยังไง ?” เทพเฟรย์ถามขณะวางไม้บาร์บีคิวที่กินหมดแล้ว “ เนื้อกวางอบแห้งที่เจ้าเรียกว่า เจอร์กี้นี่ สามารถเอาไปเสิร์ฟได้เลยใช่ไหม?”
                 “ ไม่น่าจะได้ครับ เจอร์กี้อบแห้งในตู้ แต่ตากแห้ง ตากแดดนั้นจะเป็นแนวเนื้อแดดเดียวหมักเนื้อไว้ ตากแดดสักพัก ก่อนเข้าตู้เย็นแล้วทอด แม้จะได้อาหารแห้งเหมือนกัน แต่กรรมวิธีต่างกัน จุดสำคัญคือ มันเป็นอาหารที่มีคำว่าแดด ที่เป็นแสงจากดวงอาทิตย์อยู่ในชื่อ น่าจะเป็นอาหารแห่งตะวันได้ดี แต่เพื่อความมั่นใจ ผมอยากให้คุณไปตามหาดอกทานตะวันมาหน่อย เราจะเอาเมล็ดมาอบแห้ง แล้วโรยบนเนื้อแดดเดียวแทนงา” 
                “ ดอกทานตะวัน ? ดอกไม้อะไรล่ะนั่น อสูรบุปผาที่กินดวงอาทิตย์เป็นอาหารเหรอ?”เทพเฟรย์เบิกตาโตอย่างตกใจ ก่อนจะหรี่ตามองผมอย่างสงสัย “ จะให้ข้าที่เป็นเทพแห่งแสงอาทิตย์ไปตามหาดอกไม้ที่กินตะวันเป็นอาหาร ?? จะส่งข้าไปตาย ???” 
                “ เอ่อ. . . ไม่ใช่ครับ” ผมอึ้งไปพักหนึ่ง ก่อนจะกลั้นขำแล้วอธิบายเรื่องดอกทานตะวันSun Flower ที่ชื่อภาษาไทยมันดั๊นแปลให้เขาเข้าใจเป็น Sun Eater Flower เฉยเลย 
                “ อ๋อ. . . ดอกไม้กลีบเหลือง เมล็ดน้ำตาล มีตำนานว่าเกิดจากสาวคนหนึ่งหลงใหลแสงอาทิตย์ เฝ้ามองราชรถของเทพสุริยะตลอดจนรากงอก กลายเป็นดอกไม้ที่จะหันหน้ามองแสงแดดตลอด . . .ตำนานจบไม่สวยเท่าไหร่ แต่ดูเชื่อมโยงกับคำว่าอาหารแห่งตะวันดีไม่น้อยข้าไม่เคยเห็น แต่หมูป่าของข้า กุลลินเบิร์สติ มีความสามารถในการหาสรรพสิ่งใน9 โลกภายใต้ร่มเงาอิ๊กดราซิลได้ ไม่ยากที่จะหา ถ้ามันมีอยู่จริงในจักรวาลของข้าล่ะนะ” 
                จากนั้นเทพเฟรย์อธิบายความหมายของดวงจันทร์ในอิ๊กดราซิล ว่าเป็นด้านตรงข้ามของตะวัน เป็นความเย็นสบาย สตรี งดงาม และรัตติกาลที่นิทราอย่างสงบ ตรงกับที่ผมรู้มาเลยดังนั้นเราก็ทำอาหารที่มีความเย็น แล้วเอาไปอาบแสงจันทร์ก็น่าจะได้ 
                “ Wet Aged ? Cold Cut??” เทพเฟรย์เลิกคิ้วอย่างสงสัย “ วิธีแปรรูปเนื้อในโลกเจ้าน่าสนใจดีนะ แค่ชื่อก็ฟังดูสื่อถึงดวงจันทร์ได้ดีทีเดียว แม้บางคนอาจฟังแล้วนึกถึงโยทันไฮม์มากกว่าก็เถอะ” 
                “ ผมต้องการเนื้อสัก 40-45 กิโลกรัม เพราะหมาป่า 2 ตัวน่าจะกินกันจุน่าดู จะเอา 5กิโลกรัมมาทดลองทำเนื้อแดดเดียว บ่มในถุงสุญญากาศ และทำแฮม Cold Cut น่าจะใช้เวลาอย่างน้อย 1 เดือนเลยกว่าจะรู้ผลการทดลอง และต้องลงมือปรุงสำหรับเสิร์ฟอีก 1 เดือน 
                “ 45 กิโลกรัมงั้นเหรอ. . . 5 กิโลกรัมสำหรับทดลองมันน้อยไปนะ ข้าจะไปล่าเนื้อมาให้สัก 100 กิโลกรัมไปเลย ทดลองให้เต็มที่ 10 20 กิโลกรัมก็ว่าไป จะได้ลองหมักเนื้อ ปรุงรสหลายๆ แบบไปเลยทีเดียว” 

                “ ได้แบบนั้นก็ดีครับ” ผมพยักหน้าให้ ก่อนที่หน้าต่างบานใหม่จะปรากฏขึ้นทางขวาของครัว ผมหันไปมองก็เห็นเป็นทัศนียภาพของทุ่งหญ้าเขียวขจี มีภูเขา ลำธาร ท้องฟ้าสีฟ้าสดใสเมฆลอยละล่อง มีรุ้งพาดผ่าน
                 “ รางวัลสำหรับการวิเคราะห์ภารกิจได้ดี และเจ้าจะได้รับตู้สำหรับแขวน Cold Cut , WetAged , Dry Aged ตู้จำลองสำหรับทำเนื้อแดดเดียว พร้อมสมุดกระดาษปาปิรุส ปากกาขนนกฮาร์ปี้หมึกไร้จำกัด” เสียงเทพีนอร์นดังขึ้นมา พร้อมขนาดห้องครัวที่ใหญ่ขึ้น เพิ่มตู้สีเงินแวววาวเข้ามา 4 ตู้ และสมุดเย็บเล่ม กับปากกาขนนกสีรุ้งลอยอยู่ตรงหน้า
                 “ ขอบคุณครับ ขอบคุณๆๆๆ ขอบคุณมาก ๆ ครับ !” ผมตะโกนอย่างดีใจขณะกระโดดสองมือขึ้น ๆ ลง ๆ  แล้วคว้าสมุด กับปากกาตรงมามาจดสิ่งที่คิดไว้โดยไม่สนใจเทพเฟรย์ที่หัวเราะลั่นให้กับท่าทีเหมือนเด็กได้ของเล่นของผม

                เมื่อจดรายละเอียดเมนู “ตะวันจันทรา” เสร็จ ผมก็ฉีกออกส่งให้เทพเฟรย์ ซึ่งมันเป็นไปตามที่ผมคาดไว้จริง ๆ ด้วยว่ากระดาษในสมุดจะสร้างหน้าตัวเองใหม่ ทำให้ใช้ได้ไม่จำกัด และการส่งข้อความในกระดาษสามารถทำได้ แค่ยื่นไปมันก็จะลอยทะลุจอ ส่งถึงมือเทพเฟรย์ ที่อ่านลายมือไก่เขี่ยของผมด้วยสายตาไม่พอใจเท่าไหร่นัก

                “ แม้จะเป็นภาษาแปลกของต่างโลกก็จริง แต่ข้ารู้ได้เลยว่าเจ้าเขียนแบบชุ่ยมาก ไปหัดเขียนให้สวย ๆ หน่อยนะ ถึงข้าจะมีความสามารถแปลภาษาได้ แต่ก็ไม่ค่อยชอบใจกับลายมือเจ้านัก” เทพเฟรย์บ่นเบา ๆ ก่อนพับกระดาษไปเหน็บไว้ที่เข็มขัด “ แต่ต้องชมว่ารายละเอียดที่เจ้าเขียนมาชัดเจนดี หลังกินจานนี้หมดข้าจะไปตามหาวัตถุดิบให้”

                “ ครับ รบกวนด้วยนะครับ ระหว่างนี้ผมก็จะหัดเขียนให้สวยขึ้นละกันนะ คือ. . .ต้องบอกเลยว่าไม่ได้ลงมือเขียนเองแบบนี้นานแล้ว เกือบ 10 ปีเห็นจะได้” ผมตอบด้วยเสียงเขินความห่วยของลายมือตัวเองนิดหน่อย

                “ ทำไมไม่ได้เขียนนานขนาดนั้น ? . . . โลกของเจ้ามีวิทยาการแปลงเสียงเป็นอักษรงั้นเหรอ?”  เทพเฟรย์ถามขณะยกแก้วไม้โอ๊คบรรจุแอลกอฮอล์มาซดจนหมดรวดเดียวเป็นการปิดท้ายมืออาหาร “เนื้อกวางอดีต ปัจจุบัน อนาคต” ระหว่างฟังคำตอบของผม

                “ ใช่ครับ มีทั้งพูดแล้วแปลงเป็นอักษร และแป้นพิมพ์ที่จรดนิ้วพิมพ์อักษร ข้อความไปได้โดยไม่ต้องกำมือรอบปากกาเพื่อเขียนเลยล่ะ”

                “ แป้นพิมพ์? เอาเถอะ วิทยาการด้านภาษาไม่ใช่สิ่งที่ชาวแอสการ์ดสนใจกันเท่าไหร่อยู่แล้ว รอสักครู่ เดี๋ยวข้าจะจัดสรรวัตถุดิบมาให้ แม้จะไม่รู้เวลาของเราจะเดินต่างกันเท่าไหร่ก็เถอะ”
    ______________________________________
    ภารกิจใหม่ทำอาหารให้หมาป่ากินแต่หมาป่าที่ว่า เป็นหมาป่าคู่ที่รสนิยมแปลกกว่าสิ่งมีชีวิตทั่วไปพวกมันอยากกินตะวัน จันทรา !ดังนั้นก็ต้องหาวิธีทำอาหารที่ให้ความรู้สึก รสชาติเหมือนตะวัน จันทรางานแรกก็เจอของยากเลย ลำบากหน่อยนะ วิทยะ !





    พูดคุย / ติดตามข่าวสารกันได้ที่Kuronekoyuriya | Facebookhttps://www.facebook.com/w.kuronekoyuriya