เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ตอนที่ 2 : นิชาผู้อ่อนต่อโลกฉันกับคุณเมฆเจอกันได้ยังไงหรอ…..?เมื่อ 3 สัปดาห์ก่อนฉันชื่อนิชาค่ะ อายุ26ปี ทำงานเป็นผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายการตลาดในบริษัทแห่งหนึ่ง อันที่จริงไม่ได้ชอบตำแหน่งนี้เลยเพราะพี่ๆในบริษัทชอบใช้งานฉันเยี่ยงทาส ผิดกับสาวสวยคนอื่นๆในออฟฟิศที่เอาแต่นั่งสวยๆมีคนคอยช่วยคอยเอาใจตลอด ไอ้เรามันก็แค่ยัยแว่นซื่อบื้อหัวฟูไม่ได้สวยอะไรแถมยังหัวอ่อนปฏิเสธใครไม่เป็นซะด้วย ก็เลยต้องยอมเป็นเบ๊เขาไปตลอดแบบนี้แต่ทว่าในความโชคร้ายก็ยังมีเรื่องดีๆอยู่ เห็นฉันหน้าตาธรรมดาๆแบบนี้ก็ยังมีแฟนรูปหล่อกับเขาอยู่นะ แฟนของฉันชื่อพี่มาวิน อายุเยอะกว่าฉันเกือบ2ปี เราเริ่มคบกันตอนฉันเรียนอยู่ปี3 คุยกันได้ไม่ถึงปีพี่เขาก็บินไปเรียนต่อที่ต่างประเทศแล้ว ความสัมพันธ์ของเราก็เลยถึงแค่ขั้นคุยกัน ไม่มีสวีทหวาน18+เหมือนคู่อื่นเขา(ฉันก็เลยต้องเป็นสาวบริสุทธิ์ต่อไปT.T เศร้า)แต่ความรักของเราไม่เคยน้อยลงเลยขอบอก พี่มาวินเป็นผู้ชายอบอุ่นมากๆ เอาใจเก่ง แถมยังอัธยาศัยดี เข้ากับครอบครัวและเพื่อนๆของฉันได้สบาย โดยเฉพาะกับยัยน้ำตาลเพื่อนรักนะ พูดคุยกันถูกคอสุดๆจนกลายเป็นน้องสนิทของพี่มาวินไปแล้วเวลาไปเที่ยวดูหนังกินข้าวกับพี่มาวินยังต้องพายัยน้ำตาลไปด้วยตลอด อีก3วันข้างหน้า ฉันจะได้เจอพี่มาวินแล้ว เย้ๆๆๆ ดีใจสุดๆ พี่เขาเรียนจบแล้วและกำลังจะกลับมาอยู่กับฉันวันนี้เป็นวันหยุด ต้องออกไปชอปปิงเสื้อผ้าสวยๆกันหน่อยดีกว่า เพราะวันที่จะไปเจอกับพี่มาวินเราสองคนตกลงกันว่า….จะเป็นของกันและกัน…….อ๊ายยยยย…..เขิน….ฟิน >/////<พอคิดได้แบบนั้นฉันก็รีบกดโทรศัพท์มือถือโทรหายัยน้ำตาลเพื่อนรักทันที จะให้ยัยนั่นช่วยเลือกชุดสวยๆเอาไว้ใส่ขึ้นเตียงกับผู้ชายให้ซะหน่อย >////<ตู้ด ตู้ด ตู้ด ตู้ด“รับช้าจัง ทำอะไรอยู่นะยัยเพื่อนตัวดี” ฉันบ่นให้เพื่อนรัก“ฮะ….ฮัลโหล ว่าไงนิชา มีอะไรหรือเปล่า“ น้ำตาลรับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงติดขัด“เพื่อนรัก แกอยู่ไหน” ฉันเอ่ยถาม“คือ เออ คือว่า…ตอนนี้ฉันมาธุระอยู่ต่างจังหวัดกับแม่ แคะ แค่นี้ก่อนนะฉันไม่ค่อยสะดวกคุย” น้ำตาลรีบตัดบทวางสายฉันไปเฉยเลย“จะรีบวางไปไหน ยัยเพื่อนตัวดี ทีเวลาสำคัญแบบนี้กลับหายหัวเลย” ฉันยังคงบ่นให้เพื่อนรักสุดท้ายแล้วฉันก็ต้องมาหาซื้อเสื้อผ้าด้วยตัวเอง แล้วจะเลือกชุดไหนเนี่ยยิ่งแต่งตัวไม่เป็นอยู่ รสนิยมด้านแฟชั่นยิ่งห่วยแตกอยู่และแล้วฉันก็ได้เห็นร้านเสื้อผ้าผู้หญิงที่ถูกใจ แต่พอมองดูภายในร้านแล้วราคาของน่าจะแพงหูฉีก“ตัดใจ ไปร้านอื่นดีกว่าเรา”ขณะที่ฉันจะถอนตัวออกจากร้าน ก็ได้มือพนักงานสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาฉัน“สนใจสินค้าตัวไหน เดินดูได้เลยนะคะคุณลูกค้า หลังร้านมีห้องลองชุด เข้ามาลองใส่ดูก่อนได้ ถ้าไม่ถูกใจไม่ซื้อไม่เป็นไรนะคะ” พนักงานสาวสวยพูดพร้อมกับยิ้มให้ฉันอย่างเป็นมิตร“ขอบคุณค่ะ” ฉันโน้มตัวขอบคุณพนักงานเดินดูได้ ลองชุดฟรี ไม่ถูกใจไม่ซื้อไม่เป็นไร อีนี่ก็วิ่งเลยจ้าปฏิเสธก็บ้าแล้ว โอกาสลองชุดสวยๆแบบนี้หาไม่ได้แล้วฉันเดินไล่ดูชุดสวยๆภายในร้านด้วยความตื่นเต้นดีใจ“โห! ชุดนี้สวยจัง”มือน้อยๆพลิกดูป้ายราคาด้วยสีหน้านิ่งเฉย พอสองตามองเห็นเลขเท่านั้นแหละ“หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น สะ สะ สะ สะ แสน”“โอ้ แม่ เจ้า นี่มันชุดใส่ไปดาวอังคารแน่ๆ แพงฉิบหาย”พอได้เห็นราคาเท่านั้นแหละสองเท้ากำลังจะก้าวออกจากร้านแต่เอ๊ะ!“พนักงานเขาก็บอกนี่ ว่าลองใส่ได้” ฉันหันหลังกลับแล้ววิ่งไปหยิบเดรสสีเงินที่ถูกใจเข้าไปในห้องลองชุดทันทีห้องลองชุดในร้านนี้เป็นผ้าม่านกั้นเรียงรายเป็นล็อก ฉันตัดสินไปเดินเข้าล็อกสุดท้ายฉันถอดชุดเชยๆของตัวเองออกจนเหลือเพียงแค่ชุดชั้นในเพื่อที่จะลองสวมใส่ชุดเดรสสีเงินตัวนี้จ๊วบ จู๊บ! เสียงประหลาดดังขึ้น“คุณเมฆ เบาๆหน่อยค่ะเดี๋ยวคนอื่นได้ยิน” หญิงสาวส่งเสียงครางเล็ดลอดออกมาจนฉันได้ยิน“ไม่มีใครสนใจเราหรอก” เสียงชายหนุ่มตอบอึก! ฉันกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่เอาละสิ เจออะไรดีๆเข้าให้แล้ว เพราะความอยากรู้อยากเห็น (เสือกเรื่องชาวบ้านนี่ล่ะงานถนัดของเรา)ฉันค่อยๆเงี่ยหูฟังชายหญิงที่กำลังทำอะไร18+อยู่ข้างๆและแล้วความซวยก็ได้มาเยือนฉัน เท้าเจ้ากรรมดันเหยียบไปโดนกางเกงผ้าลื่นที่กองอยู่บนพื้น จนฉันเสียการทรงตัวแล้วล้มพับลงไปกองกลับฟื้นแถมยังเผลอกระชากผ้าม่านในห้องเปลี่ยนชุดของล็อกข้างๆออกจนเฉยร่างชายหญิงกำลังกอดจูบนัวเนียกันอยู่ต่อหน้า“OMG”ความซวยมาเยือนฉันแล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่2

นิยายแนะนำ

เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่2

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้