"ลินน์ตื่นเต้นจังเลยพี่คินน์"
วันนี้เป็วันแรกของการก้าวเข้าสู่รั้วมหาลัยของเธอ คินน์นราจึงอาสามาส่งด้วยตัวเอง เขาประคบประหงมลินน์พิตาเหมือนไข่ในหินก็จริง แต่ก็ไม่ได้ทะนุถนอมจนเกินไป เขาอยากให้เธอเติบโตขึ้นด้วยความแข็งแกร่ง ไม่อ่อนแอ สามารถทำทำอะไรได้ด้วยตัวเองเขาเชื่อว่าน้องสาวเขาทำได้อยู่แล้ว "ลินน์ซะอย่าง" คำพูดที่เ้าตัวชอบอวดดังเข้ามาในหัวทันที
"ลินน์ซะอย่าง แค่นี้ทำอะไรน้องสาวพี่ไม่ได้หรอก" คินน์นราย้อนคำพูดที่เ้าตัวชอบพูดเพื่อเรียกความมั่นใจให้กับเธอ
"โอเคค่ะ งั้นลินน์ไปก่อนนะคะ "
"เค ตอนเย็นพี่จะรีบมารับ"
"บ๊ายบายค่ะพี่คินน์"
สำหรับฉันการเข้ามหาลัยถือเป็การเดินทางครั้งใหม่ที่ต้องปรับตัวและต้องเรียนรู้อีกเยอะ แต่ฉันโชคดีตรงที่มีพี่ชายที่โคตรเข้าใจในตัวฉันสุดๆ พี่ชายที่ไม่เคยบังคับน้อง แถมยังให้อิสระทางความคิดอย่างเต็มที่ และพี่ชายคนนี้ก็ไม่เคยทิ้งน้องไปไหน คอยซัพพอร์ทอยู่ข้าง ๆ ตลอด
อ่อ...ที่สำคัญ ไม่อยากจะอวด ฉันได้เรียนคณะนิเทศศาสตร์ สาขาโฆษณาตามที่ฉันใฝ่ฝันด้วยแหละ เหตุผลหลักที่เลือกเรียนสาขานี้ก็เพราะชอบและรักในงานโฆษณาอยู่แล้ว ส่วนเหตุผลรองคือบ้านพี่ดลทำบริษัทโฆษณาด้วยพอดิบพอดี ในอนาคตฉันจะได้ช่วยงานพี่ดลได้ นี่ฉันวางแผนเพื่อความมั่นคงในชีวิตของเราสองคนเลยนะ
"ยัยลินน์ฉันว่าแกต้องได้เป็ดาวคณะแหง ๆ ออร่าเปล่งประกายขนาดนี้" วัชรียา หรือพรีม เอ่ยชมลินต์พิตา ขณะนั่งร่วมกิจกรรมรับน้องด้วยกัน
วัชรียาคือเพื่อนคนแรกที่ได้เจอและทำความรู้จักด้วยความที่เรียนเอกโฆษณาเหมือนกัน รวมถึงนิสัยคล้ายๆ กัน จึงทำให้เราสองคนสนิทกันเร็วมาก
"คนอื่นสวย ๆ ตั้งเยอะแยะ เค้าคงไม่เลือกฉันหรอก"
"ฉันมั่นใจ รอดูเลย"
"ไม่ ไม่ ไม่ ฉันไม่อยากเป็" ลินน์พิตาส่ายหน้าไปมาเธอไม่ชอบเป็จุดสนใจ จึงได้แต่ภาวนาขออย่าให้เป็ตัวเองเลย
คำภาวนาของฉันคงจะไม่ดังพอ เพราะการโหวตออกมาเธอได้เป็ตัวแทนสาขาไปประกวดดาวคณะตามการคาดคะเนของยัยพรีมจริงๆ
"นั่นไง ฉันว่าแล้ว ฉันนี่เก่งเนอะ ตาถึงอ่ะ" วัชรียาพูดชมตัวเองไม่หยุดหลังรู้ผลการโหวต
"ไม่รู้แหละ แกต้องอยู่เป็เพื่อนฉันตอนซ้อมทุกวัน ห้ามหนีไปไหน เพราะแกเป็คนพูดว่าฉันจะได้เป็ดาว "
"ไหงงั้นล่ะแก" วัชรียาทำสีหน้างง ๆ
"ตามนี้นะพรีมเพื่อนรัก"
"โอเค โอเค ได้อยู่แล้ว เพื่อนกันไม่ทิ้งกันอยู่แล้ว"
"น่ารักที่สุด" เมื่อประสบความสำเร็จในการเกลี้ยกล่อมเพื่อนได้แล้ว เธอก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันที
หลังจากวันนั้นเป็ต้นมา ฉันก็ได้ทุ่มเทไปกับการฝึกซ้อมอย่างหนักจนได้ตำแหน่งดาวคณะมาครอง และไปประกวดต่อจนได้เป็ดาวมหาลัยในที่สุดกลายเป็สาวฮอตของมหาลัยภายในข้ามคืน มีหนุ่มๆ มารุมขายขนมจีบเพียบ
"แกไม่สนใจใครบ้างเลยเหรอยัยลินน์" วัชรียาถามเพื่อนสาว เนื่องจากคนที่เข้ามาจีบเพื่อนสาวมีแต่โปรไฟล์ดีๆ เหตุใดเพื่อนถึงไม่สนใจใครเลย
"ฉันมีคนรักแล้ว"
"ว๊าว จริงดิ พามาแนะนำหน่อย อยากเห็น" วัชรียาทำเสียงตื่นเต้น
"ไม่ใช่แบบที่แกคิดหรอก"
"อ้าว แล้วมันยังไงอ่ะ"
"ฉันมีคนรักแล้วจริง ๆ แต่...คนรักที่ว่านี้ คือคนที่ฉันรักเค้าข้างเดียวน่ะสิ"
"อย่างแกนี่นะ ไม่อยากจะเชื่อ" เพื่อนเธอทั้งสวย น่ารัก เพอร์เฟ็กต์ไปทั้งเนื้อทั้งตัว ผู้ชายคนนั้นตาบอดหรือยังไงถึงได้มองข้ามเพื่อนเธอไปได้
"ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อยัยพรีม"
ลินน์พิตาเล่าเื่ราวความรักของเธอให้วัชรียาฟังอย่างหมดเปลือกได้ระบายความรู้สึกให้เพื่อนฟังบ้างก็ดี เพราะเธอเก็บเป็ความลับไว้คนเดียวมานานหลายปี ส่วนวัชรียาเป็ผู้รับฟังที่ดี ทั้งยังแนะนำให้เธอลองมองหาคนใกล้ตัวที่รักเราดีกว่า แต่ลินน์พิตาไม่สนใจ เธอยังคงเชื่อมั่นในรักครั้งนี้ ขอสู้ให้ถึงที่สุดก่อนถ้ามันไม่ได้หรือไม่ไหวจริง ๆ เธอจะเป็คนเดินออกมาเอง
935
