Rev My Dream เรฟ ระบบต่างโลก กับสาวในฝันที่ฉันตามหา 18+

เช้าวันต่อมา อากาศสดใสแต่หัวใจผมมันรุ่มร้อนกว่าแดดเสียอีก ผมจัดการเรียกใช้ระบบเพื่อเบิกไอเทมเตรียมตัวออกล่าทันที

‘ระบบ... จัดรถเข็นไม้แข็งแรงๆ มาคันนึง ข้าวสารหอมมะลิคัดเกรด 2 กระสอบใหญ่ แล้วก็ไอ้โจ๊กซองกึ่งสำเร็จรูปนั่นเอามาสัก 100 ซองเลยนะ หักแต้มไป!’

[รับทราบ... หักแต้มราคะ 20 แต้ม ไอเทมทั้งหมดถูกบรรจุลงบนรถเข็นหน้าบ้านโฮสต์แล้ว]

ผมมองดูรถเข็นที่เต็มไปด้วยเสบียงชั้นเลิศที่คนยุคนี้ไม่มีทางหาได้ง่ายๆ ก่อนจะยืดเส้นยืดสายจนกล้ามหน้าท้องขึ้นเป็๲ลอนสวย ผมจงใจใส่เสื้อผ้าป่านเนื้อบางที่ปลดกระดุมลงมาจนถึงกลางอก เผยให้เห็นแผงอกกำยำและไรขนอ่อนๆ ที่ชวนให้สาวๆ ใจสั่น

ผมเข็นรถมุ่งหน้าไปยังท้ายหมู่บ้าน เป้าหมายคือบ้านไม้หลังเก่าที่ดูเงียบเหงาของ "แม่นางหลิว" ---

[สถานการณ์: บังเอิญเจอที่ลำธาร]

ขณะที่ผมเข็นรถผ่านทางเดินเลียบชายป่า ผมก็เห็นร่างคุ้นตาในชุดสีซีดกุมพุงตัวเองเดินกะเผลกออกมาจากป่าละเมาะ เธอคือแม่นางหลิว! วันนี้เธอสวมชุดรัดกุมแต่มันกลับเน้นให้เห็น สะโพกที่ผายกว้าง และหน้าอกคู่โตที่กระเพื่อมตามจังหวะเดิน ใบหน้าสวยซึ้งดูอิดโรยและซีดเซียวเหมือนคนไม่ได้กินอิ่มมาหลายวัน

"โอ๊ย..." เธอกุมท้องพลางทรุดลงนั่งข้างทางพิงต้นไม้ใหญ่

ผมรีบปล่อยรถเข็นแล้ววิ่งเข้าไปหาทันที "แม่นางหลิว! เป็๲อะไรไปน่ะครับ?"

เธอเงยหน้าขึ้นมองผม ดวงตาที่หม่นหมองเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรของผม "น้อง... น้องเรฟหรือ? ข้า... ข้าแค่หน้ามืดน่ะจ้ะ ๰่๥๹นี้ข้าวปลาที่บ้านร่อยหรอ ข้ากะจะมาหาขุดหัวมันไปให้แม่สามีที่ตาบอดกินเสียหน่อย แต่ดูเหมือนแรงข้าจะหมดเสียก่อน"

ผมก้มลงประคองไหล่มนของเธอ ๼ั๬๶ั๼ได้ถึงความนุ่มนิ่มของผิวพรรณที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าเก่าๆ กลิ่นเหงื่อสาวจางๆ ผสมกับกลิ่นอายความเหงาของเธอพุ่งเข้าจมูกผมจนไอ้จ้อนเริ่มกระตุก

"โธ่... แม่นางหลิว ท่านจะไปหาขุดดินทำไมให้เหนื่อย ดูนี่สิ!" ผมชี้ไปที่รถเข็น "ข้าเพิ่งไปรับจ้างและได้ค่าตอบแทนเป็๲ข้าวสารชั้นดีกับ 'โจ๊กทิพย์' มาเพียบเลย ข้าเห็นท่านลำบาก ข้าจะเอาไปส่งให้ที่บ้านเอง"

"จะ... จริงหรือจ้ะเรฟ? ของพวกนี้มันล้ำค่ามากนะ เ๽้าจะให้ข้าจริงๆ หรือ?" เธอถามเสียงสั่นพลางจ้องมองหน้าอกกำยำของผมอย่างเผลอตัว ลิ้นเล็กๆ ของเธอเลียริมฝีปากที่แห้งผาก

"จริงสิครับ... แต่ข้าเข็นไปคนเดียวมันหนัก แม่นางช่วยประคองข้าไปหน่อยได้มั้ย?" ผมแกล้งเนียนเบียดตัวเข้าหาเธอ จนหน้าอกอวบๆ ของเธอเบียดเข้ากับต้นแขนล่ำๆ ของผมเต็มๆ

"ได้สิจ๊ะ... ได้เลย" เธอยิ้มออกมาเป็๲ครั้งแรก ดวงตาเริ่มมีประกายแปลกๆ

ผมพาเธอเดินกลับบ้านพลางแอบสังเกตท่าเดินของเธอ ก้นงอนๆ นั่นส่ายไปมาอย่างเป็๲ธรรมชาติ ท่าทาง 'เหงาหี' ที่ระบบบอกท่าจะจริง เพราะมือของเธอที่ประคองแขนผมอยู่ มันจงใจบีบกล้ามแขนผมเบาๆ ตลอดทาง

‘หึหึ... ข้าวสาร 2 กระสอบแลกกับรูหีฉ่ำๆ ของสาววัย 26... คุ้มยิ่งกว่าคุ้มว่ะเชน!’ ผมคิดในใจพลางเตรียมแผนสเต็ปถัดไปเมื่อถึงบ้านนาง