ตอนที่ 2: ร่องรอยสีคราม
ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องพักผู้ป่วยพิเศษระดับ VVIP ของโรงพยาบาลในเครือตระกูลจิรธนากุลอีกครั้ง หลังจากความโกลาหลที่อดีตสามีผู้โลภโมโทสันก่อขึ้นได้สิ้นสุดลง ฉันขยับปลายนิ้วเรียวบางคลี่เศษกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ที่ธีรภัทรทำตกไว้ตอนโดนการ์ดลากตัวออกไปอย่างทุลักทุเล กระดาษแผ่นนั้นยับยู่ยี่ด้วยแรงกำมือของคนสารเลว แต่ตัวอักษรและตัวเลขบนแผ่นกระดาษกลับเด่นชัดจนสะท้อนในดวงตากลมหงส์ปรือฉ่ำ
มันคือใบเสร็จชำระเงินค่าสร้อยคอเพชรแบรนด์หรูหราระดับสากล มูลค่าสูงลิบลิ่วถึงสิบล้านบาทถ้วน!
หัวใจของรินภัทรคนเดิมกระตุกปวดแปลบวูบหนึ่งด้วยความรู้สึกตรอมใจช้ำรักที่ตกค้างอยู่ในเซลล์ประสาทเมื่อเห็นชื่อผู้รับสร้อยคอคือ 'เกลลิกา พิพัฒน์วรดา' โอเมก้าระดับ A ชู้รักของอดีตสามี ทว่าฉันคนใหม่กลับเค้นยิ้มหยัน แววตาคมปลาบฉ่ำปรือฉายประกายเยือกเย็นและสมเพช เพลิงแค้นอันเร่าร้อนปะทุขึ้นมาทลายเพลิงเศร้าลงไปจนหมดสิ้น และที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นคือรหัสบัตรเครดิตที่ใช้รูดชำระเงินสิบล้านบาทนี้... มันคือบัตรเครดิตเสริมที่พ่วงกับบัญชีกองกลางส่วนตัวของฉัน!
"สิบล้านบาท... เอาเงินในบัญชีกองกลางของฉันไปบำเรอซื้อสร้อยคอเพชรให้ชู้รักอย่างหน้าด้าน ๆ" ฉันพึมพำ น้ำเสียงทุ้มหวานทว่าเย็นเฉียบดุจลมฤดูหนาว "ธีรภัทร... นายมันต่ำช้าเกินกว่าที่ฉันจะปล่อยให้มีที่ยืนในสังคมนี้ได้อีกต่อไป เงินทุนและหุ้นทุกบาททุกสตางค์ของตระกูลจิรธนากุลที่พวกนายเคยหลอกลวงสูบกินไป ฉันจะทวงคืนกลับมาให้หมดสิ้นและทำให้พวกนายต้องคลานเข่าเข้าคุกอย่างสาสม!"
มือบางของฉันขยำใบเสร็จแผ่นนั้นแน่นพลางหลับตาลงเพื่อระงับความโกรธแค้น ปล่อยให้ระบบ 009 ถ่ายโอนพลังงานยารักษาหัวใจเข้าเยียวยาหน้าอกข้างซ้ายให้กลับมาเต้นเป็จังหวะหนักแน่นสม่ำเสมออีกครั้ง
---
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา...
หลังจากกระบวนการฟื้นฟูร่างกายของฉันเสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์แบบด้วยอิทธิพลของยารักษาระดับเริ่มต้นของระบบ 009 ที่ช่วยประคองอาการไว้ ฉันก็ได้รับการอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาล ฉันกลับมาพักฟื้นต่อยังคอนโดมิเนียมหรูหราส่วนตัวระดับซูเปอร์ลักชัวรีใจกลางเมืองหลวง A-City คอนโดแห่งนี้เป็สินทรัพย์ส่วนตัวที่บิดามารดาผู้ล่วงลับทิ้งไว้ให้ฉัน มันตั้งตระหง่านอยู่บนชั้นที่สี่สิบห้า ทัศนียภาพภายนอกกระจกบานใหญ่เผยให้เห็นทิวทัศน์ของเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยแสงสีระยิบระยับยามค่ำคืน
บรรยากาศในห้องกว้างขวางปูด้วยพรมขนสัตว์สีครีมนุ่มนวล เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นตัดเย็บอย่างประณีตสะท้อนรสนิยมอันเลิศหรู ฉันเดินเข้ามานั่งลงหน้าเครื่องคอมพิวเตอร์ ในห้องทำงานส่วนตัว ร่างกายของฉันในชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีแชมเปญแหวกลึกจนเผยให้เห็นแผงอกขาวผุดผ่องดั่งรูปแกะสลักหิมะและกระดูกไหปลาร้าเรียวสวยเด่นชัด ผิวเนียนละเอียดลออนั้นขึ้นสีชมพูจาง ๆ ตามอุณหภูมิร่างกายที่อุ่นซ่าน
"009... เริ่มต้นแผนการตรวจสอบบัญชีตระกูลชาญวิจิตรได้เลย" ฉันเอ่ยสั่งระบบในใจด้วยท่าทางเกียจคร้านแต่เฉียบคม
[รับทราบครับโฮสต์คนสวย! ระบบหมายเลข 009 เริ่มทำการเจาะระบบความปลอดภัยทางบัญชีของบริษัทในเครือชาญวิจิตรและตระกูลอดีตสามีเรียบร้อยครับ!] หน้าต่างอินเทอร์เฟซโปร่งแสงสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นตรงหน้า แสดงรายละเอียดตัวเลขและเส้นทางการเงินที่ผิดปกติมากมายลอยเด่นอยู่กลางอากาศ
[จากการตรวจสอบย้อนหลังห้าปีเต็ม ธีรภัทรแอบใช้ฐานอำนาจในฐานะสามีจอมปลอม เข้าควบคุมบัญชีร้านอาหารเครือจิรธนากุลบางส่วน เขาแอบซิกแซกโอนเงินลงทุนสำหรับขยายสาขาไปเข้าบัญชีนอมินีที่ตั้งขึ้นมาบังหน้า แล้วตกแต่งตัวเลขบัญชีเพื่อแสดงว่าขาดทุนสะสม นอกจากนี้ยังมีการโอนสินทรัพย์ของจิรธนากุลบางส่วนไปเป็ของตระกูลชาญวิจิตรอย่างแยบยล รวมมูลค่าความเสียหายไม่ต่ำกว่าเจ็ดสิบล้านบาทครับโฮสต์!]
ดวงตากลมหงส์ปรือเย้ายวนหรี่ลง แผ่ประกายความดื้อรั้นและมั่นใจในตัวเอง ฉันเคาะนิ้วเรียวบางลงบนโต๊ะไม้เนื้อดีตามจังหวะความคิด "ยักยอกเงินทุนผ่านบัญชีนอมินีและตกแต่งบัญชีร้านอาหารงั้นเหรอ... เป็แผนการที่ละโมบและขาดชั้นเชิงสิ้นดี หลักฐานพวกนี้แ่าพอที่จะใช้ส่งฟ้องดำเนินคดีอาญาและเรียกคืนสิทธิ์หุ้นทั้งหมดได้ทันที"
ฉันรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์เพื่อคัดแยกและจัดระเบียบไฟล์หลักฐานเ่าั้อย่างรวดเร็ว จิติญญาของผู้เอาตัวรอดจากโลกเก่าของฉันทำงานอย่างมีระบบระเบียบและรอบคอบ ไม่มีทางปล่อยให้คนทรยศได้มีโอกาสดิ้นหลุดคดี
"ฉันจะยังไม่ส่งหลักฐานพวกนี้ให้ตำรวจในตอนนี้... แต่ฉันจะใช้มันค่อย ๆ บีบคั้นให้ธีรภัทรและชู้รักของมันคลั่งตายทีละน้อย" ฉันแสยะยิ้มสวยหรูแต่อาบยาพิษ
---
หลังจากเสร็จสิ้นการสืบค้นข้อมูล ฉันก็รู้สึกตึงเครียดทางอารมณ์เล็กน้อย จึงเลือกที่จะเดินเข้าครัวเพื่อบำบัดจิตใจของตัวเองด้วยฝีมือเชฟระดับตัวแม่ในโลกเก่า ครัวของคอนโดนี้กว้างขวางและเพียบพร้อมด้วยอุปกรณ์ระดับภัตตาคารห้าดาว
ฉันหยิบแป้งสาลีเนื้อละเอียด เนยสดแท้เกรดพรีเมียมนำเข้า และฝักวานิลลาแท้ระดับมาดากัสการ์ออกมาเตรียมปรุงขนมหวาน เบเกอรี่สูตรพิเศษที่ฉันจะทำในวันนี้คือ 'ทาร์ตวานิลลาครีมสดปนกลิ่นอบเชยอ่อน ๆ' เพื่อปลอบประโลมร่างกายและหัวใจดวงนี้
กระบวนการทำขนมเริ่มต้นขึ้นอย่างลื่นไหลและงดงามดุจงานศิลปะ ปลายนิ้วเรียวบางของฉันนวดแป้งผสมเนยอย่างแม่นยำ น้ำหนักมือและจังหวะจะโคนช่างประณีตสะท้อนความเชี่ยวชาญระดับเชฟมืออาชีพ ขณะที่แป้งกำลังเข้าเตาอบ กลิ่นหอมกรุ่นของเนยสดและขนมอบที่อุ่นร้อนก็โชยฟุ้งกระจายอบอวลไปทั่วห้องครัว กลิ่นหวานละมุนนั้นลอยเข้าผสมผสานกับกลิ่นฟีโรโมนประจำตัวของฉันที่แผ่ออกมาตามอุณหภูมิร่างกายที่ร้อนรุ่มจากการทำขนม
กลิ่นกายวนิลาผสมอบเชยระดับ S (Pure / Dominant Omega) ที่เข้มข้นแผ่ซ่านออกมาอย่างนุ่มนวลทว่าทรงพลังสะกดใจ มันปัดเป่าเอากลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อโรคเดิม ๆ และความเหนื่อยล้าออกไปจนหมดสิ้น เกิดเป็บรรยากาศที่หวานซาบซ่านและมีระดับจนทำให้ประสาทััเลื่อนลอย
[หอมมมม... หอมเหลือเกินครับโฮสต์! กลิ่นขนมปนกลิ่นฟีโรโมนของโฮสต์นี่มันสามารถสะกดให้สัตว์ป่าทั้งป่าต้องเดินเข้ามาหมอบราบคาบแก้วได้เลยนะครับเนี่ย!] ระบบ 009 ส่งเสียงอุทานอย่างตื่นเต้นในหัวสมอง
ฉันจัดวางทาร์ตสีเหลืองทองครีมสดลงบนจานกระเบื้องเคลือบงดงาม พลางจิบชาร้อนคู่กันด้วยท่วงท่าสุดสง่าและมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเอง "แน่นอนสิ... สูตรขนมและฟีโรโมนของฉันน่ะ มันอยู่คนละระดับกับกลิ่นกุหลาบขาวเคลือบน้ำผึ้งจืดชืดของเกลลิกาอย่างเทียบกันไม่ได้"
ในจังหวะนั้นเอง หน้าต่างอินเทอร์เฟซโปร่งแสงสีฟ้าครามก็กะพริบถี่ ๆ พร้อมส่งเสียงสัญญาณเตือนสีทองเด่นชัด
[ติ๊ง! ระบบตรวจพบโอกาสในการเปิดภารกิจย่อยลำดับถัดไปเพื่อนำโฮสต์เข้าใกล้เป้าหมายหลักครับ!]
[ภารกิจย่อย M-02: บุกถ้ำเสือ S-Class
รายละเอียด: ทำการเข้าหาและสร้างความตราตรึงใจครั้งแรกแก่ 'เดเมียน อัครเดชโภคิน' อัลฟ่าระดับ S (Dominant Alpha) ประธานบริหาร S-Group เพื่อรับเกราะป้องกันชิ้นเอกและแต้มระบบเพิ่มเติม
ของรางวัล: แต้มระบบ 500 คะแนน และยารักษาอาการหัวใจทำงานปกติแบบกึ่งถาวร 1 ขวด]
ฉันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมหงส์ปรือฉายประกายแวววาวอย่างสนใจ "เดเมียน อัครเดชโภคิน... อัลฟ่าระดับสูงสุดผู้เป็คู่หมั้นตามข้อตกลงของเกลลิกางั้นเหรอ? น่าสนใจนี่ แล้วฉันจะเข้าหาเขาได้ยังไงกันล่ะ 009? ตึก S-Group และความปลอดภัยของประธานระดับ S-Class คงไม่ใช่ที่ที่คนนอกจะเดินสุ่มสี่สี่ห้าเข้าไปได้ง่าย ๆ"
[คิกคิก ระบบเตรียมข้อมูลเชิงลึกไว้ให้โฮสต์เรียบร้อยแล้วครับ!] ระบบ 009 ตอบพร้อมแสดงไฟล์ข่าวสารแวดวงธุรกิจชั้นสูงลอยเด่นขึ้นมา
[มีข่าวลือวงในและข่าวลับระดับประเทศระบุว่า 'คุณปู่วรรณลพ อัครเดชโภคิน' คุณปู่ผู้ทรงอิทธิพลและเป็ที่เคารพรักที่สุดของเดเมียน กำลังล้มป่วยหนักด้วยภาวะตรอมใจและโรคเบื่ออาหารเรื้อรังมานานเกือบหนึ่งเดือน ทานอาหารคำไหนก็พะอืดพะอมจนร่างกายซูบผอมทรุดโทรมลงเรื่อย ๆ ท่านประธานเดเมียนเป็ห่วงคุณปู่มากจนถึงกับประกาศรับสมัครเชฟบำบัดสุขภาพจากทั่วประเทศเป็การด่วนเพื่อปรุงอาหารมื้อพิเศษบำบัดรักษาคุณปู่ โดยมีข้อเสนอสินจ้างสูงลิ่วและสิทธิ์การเข้าพบท่านประธานโดยตรงครับ!]
เมื่อได้ฟังข้อมูล ฉันก็ยกยิ้มพราย ดวงตาสั่นระริกด้วยความคาดหวังที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ทักษะเชฟระดับตัวแม่บวกกับความรู้เื่โภชนาการบำบัดสุขภาพในโลกเก่าของฉันคืออาวุธชั้นยอดที่ไม่มีเชฟคนไหนในโลกนี้จะเทียบเทียมได้
"ข่าวลือเื่อาการป่วยของคุณปู่วรรณลพงั้นเหรอ... ช่างเป็โอกาสทองที่พระเ้าประทานมาให้จริง ๆ" ฉันพึมพำอย่างตื่นเต้น "ฉันจะปรุงอาหารที่เปิดประสาทััและฟื้นฟูกำลังวังชาของคุณปู่วรรณลพขึ้นมาใหม่เอง และนั่นจะทำให้เดเมียนต้องยอมคุกเข่าอ้อนวอนขอร้องให้ฉันเป็เชฟส่วนตัวของตระกูลอัครเดชโภคิน"
ฉันไม่รอช้า รีบขยับตัวกลับไปที่โต๊ะทำงาน ค้นหาและเรียบเรียงแผนโภชนาการบำบัดสุขภาพที่ออกแบบมาเพื่อคนป่วยติดเตียงและโรคเบื่ออาหารโดยเฉพาะ พร้อมกับแนบวิดีโอคลิปสั้น ๆ ที่ฉันถ่ายทำการปรุงซุปสมุนไพรบำบัดที่มีเทคนิคประณีตงดงามและถูกต้องตามหลักวิทยาศาสตร์การแพทย์และโภชนาการ ส่งใบสมัครผ่านระบบอีเมลรับสมัครด่วนของ S-Group ภายใต้ชื่อ 'รินภัทร จิรธนากุล' ทันที
"มารอดูกันว่า... แผนโภชนาการของฉันจะสะดุดตาเลขาฯ ของเขาไหม" ฉันยิ้มพรายพลางเอนกายพิงเก้าอี้ด้วยจริตยั่วยวนชวนมอง
---
ค่ำคืนล่วงเลยไปจนถึงเวลาหกโมงเย็น ภายนอกหน้าต่างเริ่มเปลี่ยนเป็สีดำสนิท มีเพียงแสงไฟเมืองหลวงที่ส่องประกายระยิบระยับดุจกากเพชร ฉันเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จและสวมใส่ชุดนอนผ้าไหมสีงาช้างเนียนละเอียดลื่นไปกับผิวกาย ขยับตัวขึ้นเอนกายลงบนเตียงกว้างเตรียมตัวนอนพักผ่อน
จู่ ๆ เสียงสัญญาณแจ้งเตือนระบบอีเมลของเครื่องคอมพิวเตอร์ก็ดังขึ้น 'ติ๊ง!'
หน้าต่างระบบ 009 กะพริบแสงสีทองและสีฟ้าสว่างวาบแสดงจดหมายตอบกลับด่วนลอยเด่นอยู่กลางอากาศ หัวข้อจดหมายระบุชัดเจนจากสำนักงานเลขานุการประธานบริหาร S-Group
ฉันขยับลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมหงส์ปรือกกวาดอ่านเนื้อความในจดหมายด้วยใจที่สั่นไหวระรัว
[เรียน คุณรินภัทร จิรธนากุล
ทางสำนักงานเลขานุการประธานบริหาร S-Group ได้รับแผนโภชนาการบำบัดสุขภาพของคุณเรียบร้อยแล้ว และขอแจ้งให้ทราบว่าแผนงานและวิดีโอตัวอย่างของคุณได้รับการพิจารณาผ่านเข้ารอบสุดท้ายโดยตรงจากคณะกรรมการบริหาร
ในการนี้ ท่านประธานเดเมียน อัครเดชโภคิน มีความประสงค์ที่จะทดสอบฝีมือการปรุงอาหารและขอทดสอบชิมอาหารด้วยตนเองในห้อง VVIP ส่วนตัวของตึกสำนักงานใหญ่ S-Group ในวันพรุ่งนี้ เวลา 10.00 น. ขอให้คุณเตรียมตัวและแจ้งรายการวัตถุดิบที่้ามายังเราล่วงหน้า...]
ฉันแสยะยิ้มยั่วยวนอย่างพึงพอใจ แววตาคมปลาบฉ่ำปรือฉายประกายทระนงและมั่นใจในเสน่ห์ของตนอย่างล้นเหลือ ปลายนิ้วเรียวบางลูบขอบปากอิ่มสีเชอร์รีเบา ๆ
"รวดเร็วทันใจดีจริง ๆ... เดเมียน อัครเดชโภคิน" ฉันเอ่ยเสียงพรายในความเงียบสงัด "วันพรุ่งนี้... เตรียมตัวต้อนรับโอเมก้าระดับ S คนนี้เข้าไปป่วนหัวใจและสัญชาตญาณของนายได้เลย!"
4K
