หลังจากที่เรียนจบไม่นานนักเป่ยลู่ได้รู้จักกับหลี่ต้าหลง ทั้งคู่เรียนร่วมชั้นเดียวกันั้แ่ประถม1จนจบประถม6 หลังจากนั้นก็ไปมาหาสู่กันตลอดมา ทั้งคู่มีใจให้กันมานานหลายปี จนเป่ยลู่อายุครบ 16 ปี ทั้งคู่จึงได้แต่งงานกัน ต้าหลงพาเธอไปอยู่ที่หมู่บ้านของตนเอง ที่นั่นเป่ยลู่ต้องทำงานทุกอย่าง ทั้งงานในที่นาและงานบ้าน เพราะแม่สามีไม่ขอบใจที่ต้าหลงแต่งภรรยาคนจน ไม่ยอมแต่งกับลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้าน นับั้แ่นั้นมาความเป็อยู่ในบ้านหลี่ของเป่ยลู่ก็ค่อนข้างจะลำบาก แม้ว่าต้าหลงจะคอยช่วยทำงานต่างๆ บ้างก็ตาม
วันเกิดเหตุนั้นทั้งสองพากันขึ้นไปหาผักป่าตั้งใจว่าจะนำไปขายในเมือง เนื่องจากครั้งก่อนทั้งคู่นำผักที่ปลูกเองไปขายได้เงินมาหลายหยวน จึงคิดที่จะช่วยกันเก็บเงินเพื่อซ่อมแซมบ้านให้ดีกว่าเดิม และเผื่อว่าในอนาคตพวกเขาทั้งสองจะมีลูกๆ ที่น่ารักออกมาวิ่งเล่น จะได้ไม่ลำบากยามที่ลูกเจ็บป่วยหรืออยากกินอาหารดีๆ
แต่สุดท้ายฝันนั้นก็ไปไม่ถึง เพราะต้าหลงและเป่ยลู่เดินผ่านรังงูเห่าเข้า จึงถูกกัดที่ข้อเท้า ต้าหลงสิ้นใจก่อนไม่นาน เป่ยลู่ก็สิ้นใจตามไปก่อนที่ชาวบ้านจะมาพบเข้า และนั่นก็ก่อนที่ข้าวหอมจะถูกดูดเข้ามาในร่างนี้
“โห พล๊อตนิยายน้ำเน่าเป๊ะเลย “ข้าวหอมบ่นออกมา ตอนนี้เธอจึงคิดขึ้นได้ว่าควรจะออกไปดูข้างนอกวักหน่อยว่าเป็ยังไงกันบ้าง ต้าหลงก็ตายไปแล้ว ก็เหลือแต่เธอคนนี้ที่ต้องรับมือแม่ผัวมหาประลัย!!
“ไหนล่ะผู้ชายหล่อแบบไอดอลน่ะ หึ่ย นึกแล้วก็โมโหจริงๆ เลย ดีหน่อยที่ร่างนี้เป็คนหน้าตาดีอะนะ ไม่งั้นนะแม่จะฟ้องไปให้ถึง์ชั้นดาวดึงส์เลยเชียว”
เทพชราและเทพฝึกหัดต่างรีบปิดกระจกส่องโลกมนุษย์ที่พวกเขาเฝ้าดูอยู่ทันที พลางนึกในใจว่าพวกเขาไม่น่าจะทำพลาดเช่นนี้เลย ….
# ั้แ่ตอนหน้าเป็ต้นไปไรท์ขอแทนตัวข้าวหอมเป็ หวงเป่ยลู่นะคะ หรืออาจจะเป็ เป่ยลู่สั้นๆ ค่ะ #
หลังจากที่ออกมาจากมิติแล้ว ตอนนี้เธอไม่รู้ว่าตนเองอยู่ที่ไหน มองเห็นเพียงแค่ผนังดินเก่าๆ มีกลิ่นอับชื้นนิดหน่อย และคนที่จะให้คำตอบเธอได้ก็คือหญิงชราที่กำลังเดินเข้ามาในห้องนี้พอดี
” ฟื้นแล้วหรอ ดื่มน้ำก่อนไหม”
“ขอบคุณค่ะคุณยาย”
“อะค่อยๆ ไม่ต้องรีบ เดี๋ยวจะสำลักเอา “หญิงชราช่วยป้อนน้ำให้เธอได้ดื่มจนพอใจ จากนั้นก็มองสำรวจว่าร่างบางดีขึ้นแล้วหรือยัง ด้านนอกยังมียาที่กำลังต้มอยู่ในหม้อพอดี เมื่อนึกขึ้นได้ก็เดินออกไปเทยาที่ต้มเอาไว้แล้วเดินกลับเข้ามาที่ห้องดังเดิม
“ดื่มยานี่สิ หล่อนจะได้หายเร็วๆ แล้วก็คิดหาหนทางการใช้ชีวิตของตนเองในวันต่อไป เพราะตอนนี้หล่อนคงกลับไปที่บ้านหลี่ไม่ได้แล้วล่ะ แม่สามีไล่หล่อนออกมาแล้วล่ะ อ้อ หนังสือหย่าอยู่ในนั้นไง “หญิงชราชี้ไปที่ตัวของเธอ
เป่ยลู่คลำหาบางอย่างในตัวของเธอเองและก็พบว่ามีกระดาษอยู่ในอกเสื้อเธอจึงเอาออกมาดู ก็พบว่ามันคือหนังสือหย่าอย่างที่หญิงชราบอกจริงๆ ด้วย ไม่รู้ว่าเป็ความรู้สึกที่ยังหลงเหลืออยู่ของเ้าของร้างเดิมหรือเปล่า ที่อยู่ๆ น้ำตาก็ไหลลงมาเต็มหน้าของเธอ มองดูแล้วช่างน่าสงสารอย่างยิ่ง
“อยู่ที่นี่พักให้หายดีแล้วค่อยว่ากันเถอะ ฉันไม่ใจดำไล่เธอออกไปตอนนี้หรอก แต่ว่านะ ทนกินข้าวต้มกับผักดองไปก่อนแล้วกัน”
“ขอบคุมากนะคะคุณยาย วันหน้าฉันจะกลับมาตอบแทนบุญคุณนะคะ”
“อืม “หญิงชราเอ่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจนักแล้วเดินออกจากห้องไปปล่อยให้ร่างบางได้พักผ่อน และคิดหาหนทางเงียบๆ คนเดียว
เป่ยลู่กำลังครุ่นคิดว่าจะเอายังไงต่อไปในเมื่อตอนนี้เธอหายดีแล้ว เธอไม่อยากจะรบกวนหญิงชรามากนัก แต่ติดที่ว่าตอนนี้เธอไม่มีเงินสักเหมาที่จะเดินทางไปจากที่นี่ จะมีก็แต่ … จริงสิเธอมีมิติมีน้ำพุิญญานี่น่า อย่างน้อยคงช่วยให้เธอมีเงินติดตัวไปสักหยวนสองหยวนสิ ต้องไปบ้านหมอเฉียงเพื่อขายมัน แต่ว่าถ้าเธอเอาน้ำพุิญญาไปขายให้เขา เขาจะรู้จักหรือเปล่านี่สิ หรือว่า … วิธีนี้แหละดีที่สุด
เป่ยลู่นอนพักอีกสองวันก็ออกไปขึ้นเขาเพื่อหาสมุนไพรบางชนิดแล้วนำมารดด้วยน้ำพุิญญาเพื่อให้มันมีฤทธิ์ที่ดีขึ้น และเธอก็นำไปปั้นเป็ก้อนกลมๆ เพื่อขายให้กับหมอเฉียง หมอประจำหมู่บ้านนี้
“นี่ฟ้าทลายโจรใช้แทนแก้ปวดได้ นี่ก็ด้วย อะนั่นมัน โสม นั่นโสมนี่ไม่น่าเชื่อว่ายุคนี้จะมีโสมอยู่ นึกว่าจะมีแต่ยุคโบราณซะอีก “เป่ยลู่เอ่ยออกมาด้วยความดีใจที่ได้เจอโสมต้นนี้ เพราะไม่เคยคิดมาก่อนว่าในปี 1980 นี้จะมีโสมแบบนี้เกิดขึ้นบนเขา ที่สำคัญบ้านเมืองในตอนนี้กำลังจะเข้าสู่่พัฒนาประเทศและจะเปิดการค้าได้อย่างเสรี มีนักลงทุนต่างชาติเข้ามาเพิ่ม หลังจากจบการปฏิวัติระบอบคอมมิวนิสต์
ตอนนี้เธอแทบจะทิ้งต้นฟ้าทลายโจรลงพื้นหลังจากที่ได้โสมมา แต่ไม่แน่ใจว่ายุคนี้จะขายได้แพงหรือเปล่าจึงต้องเก็บฟ้าทะลายโจรเอาไว้ก่อน
เป่ยลู่ลงจากเขามุ่งหน้าไปยังบ้านของหมอเฉียงทันที อย่างรีบร้อน จึงไม่ได้สังเกตุว่าอดีตแม่สามีอยู่บริเวณนั้นด้วย
“นังตัวดี แกจะรีบไปไหน “หลี่เหนียงเอ่ยไล่หลัง ซึ่งเป่ยลู่ไม่ได้ให้ความสนใจใดๆ ต่ออดีตแม่สามีสักนิด เธอรีบไปหาหมอเฉียงโดยเร็ว
1K
