อัญชนะพยายามหว่านล้อมจนทยาวัตร์ต้องเก็บแฟ้มงานแล้วลุกขึ้น
สองหนุ่มออกจากห้องทำงานตรงไปที่ลิฟต์เฉพาะสำหรับผู้บริหาร แต่แล้วพลันสายตาของทยาวัตร์ก็เหลือบไปเห็นร่างโปร่งระหงของหญิงสาวที่เขาจำจนติดตาติดใจกำลังเดินผ่านมา เขารีบเอ่ยทักเธอขึ้นทันที
“คุณอภิรตา สวัสดีครับ”
หญิงสาวที่เกือบจะเดินผ่านเลยไปแล้วถึงกับหยุดชะงักแล้วหันกลับมาตามเสียงเรียก ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มเคลือบสีสวยจะคลี่ออกเป็รอยยิ้มหวานอย่างจำเขาได้เช่นกัน
“คุณทยาวัตร์ สวัสดีค่ะ”
“ผมไม่นึกว่าจะได้พบคุณที่นี่อีก”
ชายหนุ่มกล่าวอย่างยินดีพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้หญิงสาว
อภิรตานึกในใจว่าจะไม่พบได้ไง ในเมื่อฉันตั้งใจมาดักรอพบนายโดยเฉพาะ แต่ปากของเธอก็กล่าวออกไปว่า
“อ๋อ คือ ฉันมาคุยธุระกับเพื่อนนะค่ะ และกำลังจะกลับพอดี”
“งั้นลงไปพร้อมกันสิครับ”
ทยาวัตร์ชวนเธอลงลิฟต์ไปด้วยกัน
“จะดีหรือคะ”
หญิงสาวแสดงท่าทีลังเลเมื่อเห็นหน้าลิฟต์ติดป้ายหราว่าสำหรับผู้บริหารระดับสูงเท่านั้น
“ดีสิครับ ดีแน่ๆเลย พอดีเพื่อนผมเขามีเื่ที่อยากจะรบกวนขอความช่วยเหลือจากคุณอยู่ด้วย”
อัญชนะที่พอจะจำสาวสวยคนนี้ได้แล้วรีบเดินเข้ามาสมทบกล่าวอย่างร่าเริง
“อะไรของแกไอ้นะ”
ทยาวัตร์ทำเสียงเอ็ดเพื่อนเพราะเขายังไม่รู้เื่อะไรตามที่เพื่อนพูดมานั้นเลยสักนิด
“เออน่า แกอยู่เฉยๆเถอะ”
อัญชนะขยิบหูขยิบตากับเพื่อนก่อนหันไปยิ้มหวานกับหญิงสาว
“มีอะไรจะให้ฉันช่วยหรือคะคุณทยาวัตร์ บอกมาได้เลยน่ะ ไม่ต้องเกรงใจ”
อภิรตารีบกล่าวกับชายหนุ่มที่มีท่าทางเกรงอกเกรงใจเธออยู่นั้น
“เอ่อ คือ...”
ทยาวัตร์เองก็ไม่รู้จะตอบว่ายังไง ก็เขาไม่ได้มีเื่อะไรที่คิดจะขอความช่วยเหลือจากเธอจริงๆนี่นา
“เอ้า ไอ้นี่ เกิดติดอ่างขึ้นมาอีก ก็เื่ที่แกบอกฉันว่าแกอยากจะชวนคุณ เอ่อ คุณอะไรนะครับ”
เมื่อเพื่อนยังหาทางไปไม่ถูก อัญชนะก็จัดการทุกอย่างให้ด้วยตัวเองซะเลย
“ฉันหรือคะ อภิรตาค่ะ”
หญิงสาวตอบด้วยรอยยิ้ม รู้สึกสนุกกับท่าทางคล่องแคล่วของชายหนุ่มผู้นี้ที่ดูเหมือนจะตรงกันข้ามกับอีกคนที่ดูจะมีความมั่นใจในตัวเองน้อยนิดจนผิดปกติวิสัยทีเดียว
“เอ่อ ครับ คุณอภิรตา คือเพื่อนผมมันอยากชวนคุณไปทานข้าวด้วย และขอความกรุณาคุณช่วยตอบตกลงด้วยนะครับ”
“เฮ้ย ไอ้นะ”
ทยาวัตร์รีบท้วงเพื่อนที่ช่างพูดออกมาได้โดยไม่ปรึกษาเขาก่อน แล้วนี่เขาจะมีหน้าที่ไหนไปสู้หน้าเธอได้ล่ะ หากว่าเธอปฏิเสธขึ้นมา เพราะเขากับเธอนั้นพึ่งรู้จักกันและเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าเธอคิดยังไงกับเขา
“ไม่เป็ไรค่ะ” หญิงสาวบอกกับทยาวัตร์ “เอาเป็ว่าฉันตกลงรับคำชวนของคุณแล้วกัน”
“คุณอภิรตา ขอบคุณครับ”
ทยาวัตร์รีบกล่าวด้วยความรู้สึกทั้งเขินทั้งดีใจจนหน้าแดงไปหมด
“เห็นไหม เชื่อหัวฉันไหมล่ะ”
อัญชนะยักคิ้วใส่เพื่อน ทยาวัตร์ทำตาขวางตอบกลับไปก่อนพาหญิงออกเดินนำไปก่อน
“คุณอภิรตามาหาเพื่อนที่นี่บ่อยหรือครับ”
อัญชนะเป็คนชวนหญิงสาวคุยเมื่อเข้ามาอยู่ในลิฟต์ด้วยกัน ในขณะที่ทยาวัตร์นั้นยังมัวแต่ยิ้มเขินอยู่ไม่จบ
748
